Tibetan
ད་པར་འགྱུར་བ་ན་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྤྱིའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་སྤྱིའི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡུལ་དང༌། དུས་དང༌། རིམ་པ་དང་རྣམ་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཅིག་ཅར་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །དཔྱོད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནི། ཇི་ལྟར་ཁ་དོག་འདྲེས་པ་ལ། །འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཁ་དོག་འཛིན། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་ཕྱིར། །ཐ་དད་ཐ་དད་མི་དམིགས་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་གཅིག་པར་མི་རུང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བདག་གི་གཟུགས་དང༌། གཞན་གྱི་གཟུགས་སུ་དབེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་དང་དུ་མར་ཡིད་ཆེས་པར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་རྩོད་པ་འདི་ནི་ལན་དུ་མར་སུན་ཕྱུང་བའོ། །དངོས་པོར་འགྱུར་བ་ཞེས་པ་ལ་དངོས་པོ་ནི་ཡོད་དེ། དེའི་འགྱུར་བ་ལ་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོག་པ་ནི་དེའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་དང་ཉིད་ཅེས་ཏེ། དེ་ཡང་སོ་སོའི་ཚིག་གི་དོན་དང༌། ཁམས་ཀྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ། །ཇི་ལྟར། ཧ་རི་འཐོར་བ་ལས་འབྱུང་བ། །དེ་ཡོད་དེ་ནི་ཆེ་བ་དང༌། །བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཉིད་སོགས་སྨྲས། །ཞེས་པའོ། །རྐྱེན་སྣང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤིང་གཙུབས་པ་ལས་མེད་དང༌། ཏིལ་རྣམས་ལས་མར་དང༌། ཁྲོན་པ་ལས་ཆུའོ་བྱ་བ་སྣང་བར་བྱེད་པའི་འགྱུར་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་གྱིས་ཟོས་པ་དང༌། འདུས་པས་ཉམས་པ་ལ་སྔགས་དང༌། སྨན་ལ་སོགས་པས་སྲོག་སྣང་བར་བྱེད་ཅིང༌། དབུགས་འབྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་དེ་ལྟར་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་རིམ་པར་ཐ་དད་པར་ཕྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་རྒྱུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འབྱུང་བས་ཤིང་དང་ཐལ་བ་ལ་ སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་བསླད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་པར་ཀུན་རྟོག་གོ །མུ་སྟེགས་བྱེད་དག་གིས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྤྲུལ་པའི་སྒྲའི་དོན་དུ་མར་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གཉེན་དེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚིག་འདི་སྟེ། གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ་ཞེས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མི་རྟག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའོ། །གཞན་གྱིས་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་ཕན་པར་དབྱངས་གཅི
Chinese
现在如果变化成为没有差别的自性，那么对于有和没有共同和差别的自性，以及变化成为有共同的自性，也不应说成是差别的自性。变化成为没有差别的自性，也不应说成是共同的自性。对于有和没有共同和差别的自性，也不应依赖于处所、时间、次第和形态而同时说。有智慧的人们说：如同颜色混合时，随所欲而执取颜色，同样由于事物多种多样，所以不能确定种种差别。这说明多种多样不能成为一体。同样，由于我的色身和他的色身没有区别，所以不可能相信是一体和多体。这种争论已经被多次驳倒。所谓变化成为事物，事物是存在的，对于它的变化，论证者们认为就是它的事物本身和自性。这也是分别说明词语的意义和界限的意义。例如：从哈日（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）散开而产生的，它是存在的，它是伟大的，说自性、本身等等。所谓使因缘显现，如同从摩擦木头中显现火，从芝麻中显现油，从井中显现水一样，显现的变化如同幻化者所吃，以及聚集而衰败，通过咒语和药物等使生命显现，并使其呼吸等。这些以这样的方式，在最初和最后的次第中，区分开来的刹那，由各种各样的因产生，如同木头和灰烬等一样，被那些混淆了各种不同形态的人们臆想为一体。所谓外道们，是将各种各样的幻化之声的意义与涂油等结合起来，如同亲友以完全清净的语言说：什么是菩萨的语言等等。所谓一切法皆空，有些人理解为无常，另一些人则理解为远离二相。因此，这样说道：为了利益世间，只有一个声音
English
Now, if change becomes devoid of the nature of difference, then for having and not having the nature of commonality and difference, and for changing into having the nature of commonality, it should not be said to be the nature of difference. Changing into being without the nature of difference should also not be said to be the nature of commonality. For having and not having the nature of commonality and difference, one should not speak simultaneously relying on place, time, order, and form. The wise say: Just as when colors are mixed, one grasps the color as desired, similarly, because things are diverse, one cannot determine various differences. This illustrates that diverse things cannot become one. Similarly, since there is no separation between my body and his body, it is impossible to believe in one and many. This argument has been refuted many times. The so-called change into things, things exist, and for its change, those who argue consider it to be its very thing and nature. This also separately explains the meaning of words and the meaning of boundaries. For example: What arises from the scattering of Hari (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), it exists, it is great, saying nature, self, etc. The so-called making conditions manifest, just as fire appears from rubbing wood, oil appears from sesame seeds, and water appears from a well, the change of appearance is like what is eaten by an illusionist, and gathering and decaying, making life appear through mantras and medicines, and making it breathe, etc. These, in this way, in the order of beginning and end, the moments separated by various causes arise, just as wood and ashes, etc., are imagined as one by those who confuse various different forms. The so-called heretics are those who combine the meaning of various sounds of illusion with anointing, etc., just as a relative says with completely pure words: What is the language of a Bodhisattva, etc. The so-called all dharmas are empty, some understand as impermanence, others understand as being free from duality. Therefore, it is said: For the benefit of the world, there is only one voice.
Tibetan
ག་ཁྱོད་ཀྱི་ལས། །མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ལས་ནི་དབྱངས་འབྱུང་སྟེ། །ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་མཛད་པ། འབྱུང་དང་དངོས་དང་དབང་པོ་དང༌། །དུས་དང་དབྱིབས་དང་འགྱུར་བ་དང༌། །སྲིད་པ་བར་མ་བསྡུ་བར་ཡང༌། །གང་རྟོག་དེ་དག་མི་མཁས་སོ། །འཇིག་རྟེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དང༌། །རྒྱལ་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྟེ། །འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ནི། །རྐྱེན་ཉིད་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན། །ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། ཇི་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དབང་གི་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་འབྱུང་བར་མི་རུང་བ་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པས་སོ་སོར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རིག་པ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞོན་ནུའི་བུ་སྐྱེས་པ་དང༌། འཆི་བ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུར་སྣང་ཞིང་གོང་ནས་གོང་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་ཇི་ལྟར་ན་འཚང་རྒྱ་ཞེས་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཡིན་ཀྱང་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བས་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་གང་ལ་ཡང་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། སྔ་མའི་གོང་དུ་འབའ་ཞིག་པ་ནི་རང་བཞིན་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པའི་སྐད་ཅིག་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྒྱུན་ཏུ་འབྱུང་ཡང༌། རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། རིག་པ་པོའི་དངོས་པོར་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་མྱོང་བ་མེད་དོ། །སེམས་རང་བདག་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་རྒྱུ་བ་མེད་ན་ཡི་གེ་དང་སྒྲ་རྣམས་སུ་ཡང་ཅི་སྨོས་ཏེ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པ་ན་ཆོས་སྟོན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གོམས་པ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གོམས་པས་འཇུག་གོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་ལ་ཚིག་སྦྱོར་བར་བྱ་སྟེ། ལན་དུ་མར་བཤད་པར་བྱའོ། །མུ་སྟེགས་བྱེད་དག་གི་འགྱུར་བ་རེ་རེར་རྣམ་པར་བརྟགས་ཏེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ནི་གང་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད
Chinese
嘎 ཁྱོད་ཀྱི་ལས།（藏文）། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ལས་ནི་དབྱངས་འབྱུང་སྟེ།（藏文）། ཞེས་སོ།（藏文）། 一切智者以偈颂摄集，示现胜义谛。 生与物与根，时与形与变， 有间不摄集，何思彼非智。 世间缘起法，胜者不分别， 然此诸世间，唯如乾闼婆城。 如是说。如《如实解深密经》所说，如实地，他性本无，如是执取，所取之相不得生起，如梦境和幻术等各自显现一般。唯是正智各自显现，故于彼无有外境之相生起。若二相如童子生与死般不生，则彼时显现地与波罗蜜多等果，且由上至上以因果之事物周遍围绕，如何成佛？此乃他分别之名，虽唯有佛陀显现大丈夫身等相，然如梦境和幻术等般，彼亦不生。彼为何如是耶？以缘起故，生等诸法于任何刹那亦无差别，于前者之上唯一者，自性不可言说，且于无分别无显现，胜义谛无二之刹那，虽正智恒常生起，然于所知与能知之事物，无有二相之体验。若心于自性无有胜义谛之行境，则于文字与声音等更何须言说？于具清净世间显现之等持中安住时，说法生起。自之分别串习入，名为于自之分别串习而入，一切智者如是说，应作词句之组合，应多次宣说。分别观察外道徒之每一变化，有与无皆不转变。
English
Ga, your work. From various devotions, melody arises. Thus it is said. The Omniscient One, gathering with verses, reveals the ultimate reality. Elements and objects and senses, time and form and change, the intermediate existence, if not gathered, whoever thinks of these is not wise. The world is interdependent origination, the Victorious Ones do not discriminate, but these worlds are merely like a city of Gandharvas. Thus it is said. As explained in the "Unraveling the Intentions Sutra," just as it is, the nature of other-dependence is absent, and thus grasping, the appearance of what is grasped cannot arise, like dreams and illusions appearing separately. Because only correct knowledge appears separately, there is no external appearance arising in it. If the two appearances, like the birth and death of a youth, do not arise, then at that time, the results such as the earth and the perfections appear, and from above to above, the collection is completely surrounded by the objects of cause and effect, how does one attain enlightenment? This is called other-discrimination, although only the Buddha appears as the characteristics of the body of a great person, like dreams and illusions, it is also unborn. How is that? Because of dependent origination, all phenomena such as birth are not different in any instant. The only one above the former is inexpressible in nature, and in the absence of non-discrimination, in the moment of the non-duality of ultimate truth, although correct knowledge constantly arises, there is no experience of the two aspects of the object of knowledge and the subject of knowledge. If the mind does not have the object of action of ultimate truth in its own nature, then what need is there to speak of letters and sounds? When abiding in meditative stabilization with pure worldly appearances, the teaching of the Dharma arises. The habituation of one's own discrimination enters, which means entering through habituation with one's own discrimination, the Omniscient One said so, the combination of words should be made, it should be declared many times. Examining each change of the non-Buddhist practitioners, neither existence nor non-existence changes.