Tibetan
ས་ཏེ། རང་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་རིག་སྔགས་འཛིན་པས་བསམ་པའོ། །དེར་ནི་སྒྲ་དང་དོན་ལ་བསླབ་པའི་བདག་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩོད་པ་ཆེ་ཞིང་མང་ངོ༌། །མ་སྐྱེས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཇི་ལྟར་ཁ་ཅིག་སྨྲ་བ། ཡང་དག་པར་ནི་འདུས་བྱས་སྟོང༌། །རྒྱུ་བཞིན་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་མིན་པ་མཁས་མིན་བཞིན། །ཞེས་ཏེ། གང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། རྨི་ལམ་དང་མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་སྟེ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཅི་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་ཅིའང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་སོ། །ལ་ལ་ཡང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསླད་དེ། མ་སྐྱེས་པ་དང་མི་འཇིག་པ་ནི་སྒྲའི་དོན་བརྟགས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་རྩོད་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆུད་པ་ལ་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བ་དང༌། གྲོལ་བའི་དུས་ན་སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་འགྱུར་བར་དགོངས་ན་དམ་པའི་ཆོས་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་གནས་ཀྱི་རིམ་པར་དབྱེ་བ་ན། ཇི་ལྟར་ན་རྟག་པ་ཡིན། མ་སྐྱེས་པ་དང་མི་འཇིག་པ་གསུངས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་དང་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོར་འགྲེལ་པར་མངོན་པར་ཆགས་པ་གཞན་པ་དང་གཞན་པ་མ་ཡིན་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་དོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་པ། དོན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་དབང་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་མི་སྐྱེ་བ་ནི་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆུད་པ་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བའི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པ་ཁོ་ནར་བརྟགས་པས་སྲིད་པ་དང་ཐར་པའི་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པར་དབྱེ་བ་ན་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པས་དེས་ན་འདུས་མ་བྱས་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་ཀྱིས་གནས་སོ། །དེས་ན་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་
Chinese
萨埵，持明者认为这是自己完全觉悟的自性。在那里，对于学习声音和意义的自他宗派的观点争论很多。对于无生无灭的智慧，有些人如何说呢？真实而言，有为是空，因为如因般从缘而生。无为也不是真实，不真实如非智者。也就是说，凡是生灭的，都是世俗谛的智慧，如梦幻和幻术等。胜义谛是无自性的，如兔角等，不生不灭。因此，唯有佛陀的智慧也是世俗谛。什么是胜义谛呢？什么也不是，是无事物的自性。有些人也被自己的分别念所迷惑，仅仅通过考察无生无灭的词义就争论这些，完全被烦恼和清净的退失所束缚，在轮回中感受痛苦，如果认为解脱时就没有痛苦，那就是不了解圣法。这样，如果对处所的次第进行区分，怎么会是常恒呢？虽然已经说了无生无灭，但因为明显地执着于对生、作者和所作者的解释，是异体和非异体，同样也对补特伽罗的无我进行讲述。对于法的无我，如何理解呢？在明确的解释中说到，意义是各种各样的，没有在其他事物的支配下产生的自性，不以那种方式产生，就像眼翳等的意识一样。胜义的无自性是自然光明的退失的执持，以及所取的相的空性。仅仅考察有为和无为，在轮回和解脱的延续中产生的安乐和痛苦等的次第进行区分时，就是刹那性的。根等不是任何人所造作的，因此，即使如来出世或不出世，无为的唯一因也是法性完全存在。因此，所谓有为和无为的
English
Satva, the vidyadhara thinks that this is the nature of one's own complete awakening. There, there is much debate among those who speak of the established conclusions of self and others who study sound and meaning. How do some speak of unborn and indestructible wisdom? In truth, conditioned things are empty, because they arise from conditions like causes. Unconditioned things are also not true, untrue like non-wise people. That is to say, whatever arises and ceases is the wisdom of conventional truth, like dreams and illusions. The ultimate truth is without self-nature, like rabbit horns, unborn and unceasing. Therefore, only the wisdom of the Buddha is also conventional truth. What is ultimate truth? It is nothing, it is the nature of non-things. Some are also deluded by their own conceptual thoughts, and they argue about these merely by examining the meaning of unborn and indestructible, completely bound by afflictions and the loss of purity, feeling suffering in samsara, and if they think that there is no suffering at the time of liberation, then they do not understand the holy Dharma. In this way, if the order of places is distinguished, how can it be permanent? Although it has already been said that there is no birth and no destruction, it is clear that there is attachment to the explanation of birth, agent, and action, which are different and not different, and similarly, the non-self of the person is also spoken of. How is the non-self of phenomena understood? It is said in the clear explanation that the meaning is of various kinds, without the nature of arising under the control of other things, and does not arise in that way, like the consciousness of cataracts and so on. The ultimate non-self-nature is the holding of the naturally luminous loss and the emptiness of the apprehended aspect. Merely examining conditioned and unconditioned things, when distinguishing the order of happiness and suffering, etc., that arise in the continuation of samsara and liberation, it is momentary. Since the senses and so on are not created by anyone, therefore, even if the Tathagata appears or does not appear, the only cause of the unconditioned is that the Dharma nature exists completely. Therefore, the so-called conditioned and unconditioned
Tibetan
ཚིག་འདི་ནི་སྟོན་པས་བཏགས་པའོ། །འདུས་བྱས་ཁོ་ནའམ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཁོ་ན་བར་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་དེ་དེ་ལྟར་བཀྲི་བའི་དོན་དུ་དགོངས་པའི་ཁྱད་པར་གང་དག་གིས་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མི་འཇིག་པ་རྟག་པར་རྟོག་གོ །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཞེའོ། །གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡང་སྟོང་པར་ཀློག་གོ །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་གཞན་གྱི་ དབང་གི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས་འབྱུང་བ། ཇི་ཙམ་དུ་མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཙམ་དུ་བརྫུན་ནོ། །ཇི་ཙམ་དུ་མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མེད་པ་དེ་ཙམ་དུ་མི་བརྫུན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་མཚན་མེད་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་འབྱེད་པ་ཇི་ཙམ་དུ་མཚན་ཉིད་དུ་ཀུན་རྟོག་པ་དེ་ཙམ་དུ་གཞན་པ་དང་གཞན་པ་མ་ཡིན་པར་མི་རུང་ངོ༌། །གྲང་བ་དང༌། དྲོ་བ་དང༌། གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ལྔ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལྟ་བུར་ཀུན་བརྟགས་པ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ན་ནི་གྲང་བ་ལ་དྲོ་བ་དང༌། གཟུགས་ཅན་ལ་གཟུགས་མེད་པ་དང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཆོས་དང༌། ཆོས་ཅན་དང༌། མཚན་མའི་གཞི་དང༌། མཚན་མ་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་རོ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འདུས་བྱས་སམ། འདུས་མ་བྱས་པ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པའོ། །དེ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ནི་ངེས་པར་འཇུག་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ཅི་གཉིས་པ་དང་མི་གཉིས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། མི་མཐུན་པ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང༌། རི་བོང་གི་རྭ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན། མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མི་འཇིག་པ་ནི་དགོངས་པར་བཤད་པ་དང་བྲལ་ཏེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ནི་དེའི་ཚེ་
Chinese
此乃导师所说。对于有为法或者无为法之间，作为术语使用，那些不了解如此引导之意义差别的人，会将未生和不灭视为恒常。有些人认为无自性，刹那生灭只是世俗谛，无事物只是胜义谛。有些人甚至将佛陀的实有也解读为空性。色等蕴以二种他力的形态为空性，因为那无思无显现的如实证悟不会造成损害，所以没有胜义谛。如《金刚经》所说：有多少名相圆满，就有多少虚假。有多少名相不圆满，就有多少不虚假。在薄伽梵母中，无名相指的是如实证悟二元对立且不可言说。将法与有法区分开来，有多少执着于名相，就有多少无法成立是他者与非他者。寒冷、温暖、有色、无色等五蕴的无常等共同属性，如果被视为法，如果这些有法与它们分离，那么寒冷就会变成温暖，有色就会变成无色，无常就会变成恒常等颠倒的性质。因为不相异，所以在另一方面，法、有法、名相的基础和名相会变得不相异。一切有为法都是世俗谛，如同梦境和幻术等。与此相反的是胜义谛，但那也需要考察是有为法还是无为法。二相的他力是所谓的世俗。与此名相不符的是，如实证悟必然进入的根识。那么，是否二元对立的智慧是胜义谛？或者，二元与非二元的有为法之相，以及与石女之子和兔角不存在的自性不符，是胜义谛？未生和不灭是脱离了密意的解释，字面意义在那时
English
These words were spoken by the Teacher. Those who do not understand the distinctions in meaning of guiding in this way, regarding things as being designated only as conditioned or only as unconditioned, will conceive of the unborn and undestroyed as being permanent. Some say that there is no intrinsic nature, that the momentary is only the conventional truth, and that the absence of things is only the ultimate truth. Some even interpret the reality of the Buddha as emptiness. The aggregates, such as form, are empty in the form of two kinds of other-power. Because that non-conceptual and non-appearing, accurate realization does not cause harm, there is no ultimate truth. As it says in the Diamond Cutter Sutra: "To the extent that names are complete, to that extent they are false. To the extent that names are incomplete, to that extent they are not false." In the Bhagavati-ma, the term "without name" refers to the accurate realization of non-duality and the inexpressible. To the extent that one conceptually constructs characteristics by distinguishing between dharma and the possessor of dharma, to that extent it is impossible to establish otherness and non-otherness. If coldness, warmth, form, formlessness, and the five impermanent aggregates, etc., are conceptually constructed as qualities such as common attributes, if those possessors of dharma were to become separate from them, then coldness would become warmth, form would become formlessness, and impermanence would become permanence, resulting in inverted natures. Because they are not different, on the other hand, dharma, the possessor of dharma, the basis of names, and names will become non-different. All conditioned phenomena are conventional truths, like dreams and illusions. The opposite of that is the ultimate truth, but that also needs to be examined as to whether it is conditioned or unconditioned. The other-power of two aspects is what is called conventional. What does not conform to this name is like the accurate realization of the sense consciousness that necessarily enters. So, is the wisdom that is established as non-dual the ultimate truth? Or, is the nature of the son of a barren woman and the non-existence of a rabbit's horn, which do not conform to the characteristics of conditioned phenomena that are dual and non-dual, the ultimate truth? The unborn and the undestroyed are separate from the interpretation of the intended meaning; the literal meaning at that time