Tibetan
ན་པ་དེ་གཉིས་པོར་མི་རིགས་སོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་གཅིག་པོ་ལ་གཟུགས་དུ་མ་ཁོ་ནར་ཇི་ལྟར་ན་རུང༌། གཟུགས་གཅིག་པ་ནི་གཅིག་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དབང་པོས་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཅེ་ན་ནི་གང་གི་ཚེ་ན་དེ་ལྟར་གཟུགས་དུ་མ་ཡང་གཅིག་པར་ཇི་ལྟར་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་གཅིག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱུག་དབུལ་དང༌། གྲོལ་བ་དང༌། མ་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་ལ། གྲང་བ་དང༌། དྲོ་བ་དང༌། སྔོན་པོ་དང༌། སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་གཅིག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དཀར་པོ་དང༌། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་དུ་མར་མི་རིགས་སོ། །ནོར་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། དེའི་བདག་དང༌། བདག་གིར་དང༌། བདག་གི་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ནོར་པའི་གཟུགས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུ་དེ་ཡིན་པ་དེ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་སྟེ་ནོར་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་མའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་ནོར་པ་ལྟོས་པས། ཚིག་གི་དོན་ རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མཐའ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བར་ཏི་ཀ་ལས་དཔྱད་པ་ལྟར། དམིགས་པ་ཀུན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དཔྱོད་པ་ཅན་གང་གིས་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ནི། མར་མེ་ལ་སོགས་སྔོན་དམར་དུ། །རྨ་བྱའི་མདོངས་ནི་སྣང་བ་ལྟར། །མིག་འཕྲུལ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཀུན་དུ་མཐོང་བར་བྱེད་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་གཅིག་ལ་གཟུགས་དུ་མ་མི་རུང་བ་དེའི་ཚེ། ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། བློ་ནི་སྔོ་སོགས་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱིར། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་ཅིས་ན་འབྲེལ། །བློ་ལ་སྔོ་སོགས་གཟུགས་མེད་ན། །དེ་ཡི་དེ་མྱོང་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་པ་སྟེ། ནམ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ན་དེ་མ་གཏོགས་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གང་ཡིན། འོན་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་མེད་པ་འདི་ནི་སྔོན་པོའི་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི་སེར་པོའི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ན་རུང༌། བག་ཆགས་བློ་ལ་རྣམ་པ་མེད། །དོན་ནི་རྣམ་པ་བཅས་པ་སྟེ། །ཞེས་དཔྱོད་པ་ཅན་རྣམས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་སྣང་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དོན་དེ་སྙེད་དེ་ལྟར་ཡོད་དམ། དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཛིན། དེས་ན་ནོར་པའི་མཐུས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྣང
Chinese
对于那二者来说是不合理的。对于说外境实有的人来说，一个东西怎么可能有多种形相呢？感官不是说一个形相就只是一个吗？如果这样说，那么在任何时候，多种形相又怎么可能是一个呢？如果那样，一切众生都会变成一个形相，贫富、解脱和未解脱等等的差别就无法确定了，而且冷、热、蓝色、黄色等等所作的事业也会变成一样的过失。因此，对于数论等外道来说，白色和蓝色等外境的自性，作为多种自性是不合理的。要看错误，它的主人、所有、属于和拥有者是什么，以及错误的形相是什么，那是不行的。如果因为有各种各样的错误，所以对于多的意识来说没有，那么那时依赖于眼花等错误，词语的意义 的自性会变得无穷无尽。就像巴尔蒂迦所分析的那样，凡是认为一切所缘都是外境的论者，是如何普遍地思考的呢？就像灯火等显现为蓝色和红色，孔雀的羽毛显现出光彩，在幻术师的坛城中，都能普遍地见到。当所知的一个东西不可能有多种形相时，意识就只能是有相的。就像那样，智慧为了蓝色等形相的缘故，怎么会和外境有关联呢？如果智慧中没有蓝色等形相，它又怎么体验那个呢？就像这样，当有相的意识存在时，除了它之外，还有什么外境呢？或者说，如果意识没有形相，那么这就是蓝色体验，而不是黄色体验，没有形相的意识怎么能体验到没有形相的体验呢？习气在智慧中没有形相，境是有形相的，论者们是这样说的，如果眼花缭乱的人显现出多种形相，为什么事物会有那么多呢？如果那样，为什么其他人不会执取呢？因此，对于说由错误的威力而产生意识的人来说，多种形相的形相会在意识中显现。
English
It is unreasonable for those two. For those who say that external objects are real, how can one thing have multiple forms? Isn't it said by the senses that one form is just one? If that is said, then at any time, how can multiple forms be one? If that were the case, all beings would become one form, and the distinctions of rich and poor, liberated and unliberated, etc., would not be determined, and the actions of cold, heat, blue, yellow, etc., would become the same fault. Therefore, for externalists such as the Samkhyas, the nature of external objects such as white and blue is unreasonable as multiple natures. To look at error, what is its owner, possession, belonging, and possessor, and what is the form of the error, that is not right. If, because there are various kinds of errors, there is no multiplicity of consciousness, then at that time, relying on errors such as blurred vision, the nature of the meaning of words will become endless. As analyzed by Bhartrhari, how do those who argue that all objects of perception are external universally contemplate? Just as lamps and the like appear as blue and red, the feathers of peacocks appear with splendor, and in the mandala of illusionists, they can all be universally seen. When one thing to be known cannot have multiple forms, then consciousness can only be with form. Just like that, how is it that wisdom is related to external objects for the sake of forms such as blue? If there are no forms such as blue in wisdom, how does it experience that? Just like this, when consciousness with form exists, what external object is there other than it? Or, if consciousness has no form, then this is a blue experience, not a yellow experience, how can consciousness without form experience a formless experience? Habitual tendencies have no form in wisdom, objects have form, the debaters say so, if many forms appear to a person with blurred vision, why are there so many things? If that is the case, why don't others grasp it? Therefore, for those who say that consciousness arises from the power of error, the form of multiple forms will appear in consciousness.
Tibetan
་སྟེ། སྣང་བ་ཐ་དད་པས། ཚད་མ་དང་གཞལ་བའི་ཐ་སྙད་དང༌། སྒྲ་དང་དོན་ཐ་དད་པར་དེ་ལ་གླེང་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ནམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ། སྦོམ་པོ་དང༌། ཕྲ་མོ་རྣམ་པར་གཞིགས་ཏེ་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་རིག་པ་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་གནས་སོ། །ཐུགས་རྗེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སད་དེ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་འབྱུང་བ་ནི། རྟོག་དང་མོས་པ་དག་གིས་ནི། །འཇིག་རྟེན་ལམ་དུ་གནས་པ་ན། །ཤེས་དང་སོ་སོར་བརྗོད་པ་ཡང༌། །བྱིས་པ་དང་ནི་མཁས་པ་འདྲ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྒྲའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་སྨྲས་པ། གང་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་དོན་ གང་ཡིད་ཆེས་བྱེད། །དེ་ནི་སྒྲ་ཡི་དོན་དུ་སྨྲས། །དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་གཞན་མེད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གལ་ཏེ་སྒྲ་དང་དོན་དུ་ཐ་དད་ན་ནི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྒྲ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། ནོར་རྫས་ལ་མར་མེ་བཞིན་དུ་དོན་དེ་ལ་སྒྲས་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཞིག་མར་མེ་ཐོགས་ནས་ཕྱོགས་འདི་ནང་གི་ནོར་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་ནོར་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་པ་ནི་རྟག་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྒྲ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་བ་དན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་བརྗོད་པ་ལས་དོན་གང་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་པ་དེ་ཉིད་སྒྲའི་དོན་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཚིག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲའི་མར་མེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཚིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་ལ་གནས་པའི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་སུམ་དང༌། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ལ་སྤྱིར་སྒྲའི་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བསྙད་པ་ཡིན་གྱི། བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་བརྟགས་པའི་དོན་ཉིད་ལ་སྒྲ་རྣམས་འཇུག་པ་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྙད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་ཀྱི། རང་བཞིན་གྱི་སྒྲ་དང་དོན་དུ་འབྲེལ་པ་མེད་ཅིང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་དག་མི་འབྲལ་བའི་དངོས་པོ
Chinese
因此，由于显现各异，对于量和所量之名相，以及声音和意义的各异，对此没有什么可说的。何时以智慧观察，审视粗大和细微，对于不可见者，没有思虑，没有显现，在胜义谛无二中，觉知事物和非事物，不住于分别。以慈悲的习气唤醒，从清净的、具有世间显现的等持中，生起一切智者的声音和意义的名相是：以分别和信解，安住于世间道时，知晓和分别言说，如同孩童和智者。因此，像这样依于声音的意义，他说：因为声音是言说，何时意义被确信，那被说为声音的意义，意义的体性没有其他。大慧，如果声音和意义是各异的，那么使意义显明的因就不是声音了，如同灯跟随财物一样，声音也随顺于意义。例如，大慧，某人拿着灯，说：这边的方向里有这样的财物，看财物，这是相对于常法而言，声音是使之显明的因，而不是作者，如同旗帜等。因为，从声音的言说中，意义被确信，那即是声音的意义，不是其他的，一切智者如是思量。同样，大慧，以词句分别的声音之灯，大菩萨们随顺于远离词句分别的各自自证的意义之境，即是说，安住于事物和非事物，以及二者的所有声音，对于显现和非显现之境，普遍地虚构为声音的意义，宣说是使之显明的因，而不是作者，因为声音在普遍考察的意义上运用时，就宣说自己的体性。因此，那些以考察的名相来显明，与自性的声音和意义没有关联，不是因和果，那些是不分离的事物。
English
Therefore, due to different appearances, there is nothing to say about the terms of valid cognition and object of valid cognition, and the difference between sound and meaning. When one examines with wisdom, scrutinizing the gross and subtle, for the invisible, there is no thought, no appearance, in the non-duality of ultimate truth, knowing things and non-things, abiding in non-discrimination. Awakened by the habit of compassion, from the pure samadhi with worldly appearances, the terms of sound and meaning of the all-knowing arise: With discrimination and faith, when abiding on the worldly path, knowing and separately speaking are like children and the wise. Therefore, like this, relying on the meaning of sound, he said: Because sound is speech, when meaning is believed, that is said to be the meaning of sound, the nature of meaning is not other. Great wisdom, if sound and meaning are different, then the cause that makes meaning clear is not sound, just as a lamp follows wealth, sound also follows meaning. For example, great wisdom, someone holding a lamp says: There is such wealth in this direction, looking at the wealth, this is relative to permanence, sound is the cause of making it clear, but not the maker, like flags and so on. Because, from the speech of sound, the meaning is believed, that is the meaning of sound, not other, thus the all-knowing one contemplates. Similarly, great wisdom, with the lamp of sound that discriminates into words, great Bodhisattvas follow the object of meaning that is self-realized by each, free from the discrimination of words, that is to say, all sounds that abide in things and non-things, and both, for the realm of appearance and non-appearance, are generally fabricated as the meaning of sound, proclaiming it to be the cause of making it clear, but not the maker, because when sounds are applied to the meaning of general investigation, they proclaim their own nature. Therefore, those are clarified by the terms of investigation, and there is no connection with the sound and meaning of self-nature, not cause and effect, those are inseparable things.