English
Because there is no inherent existence, there is no power of arising. If the latter exists under the former, it is merely "if this exists, then that exists." The arising that is imputed by special individuals and predictors, and the enhancement of phenomena such as abiding and ceasing, and arising without being related to an agent, is dependent arising. If there is no selflessness in the momentary destruction of a person, how can there be self in phenomena that do not arise in two aspects, such as dreams and illusions? It is also to be understood that such two selflessnesses apply to non-arising and non-cessation, etc. This is the intention of the Omniscient One. Explaining this summary verse is the completely mistaken imputation of what is not real, and when examining in ultimate reality, it is as previously stated. When there is no object and no subject, when will one see all conditioned things? The mind that is without mind is only mind; I have also taught it as mind-only. This means that when one examines with wisdom, distinguishing between coarse and subtle objects, then one sees that there is no external object, and conditioned things are free from grasping and being grasped. At that time, there is no thought and no appearance, and truly knowing the non-dual ultimate truth is to abide in the mandala of sound with appearance. I have taught it as mind-only. When the Omniscient One teaches the sacred Dharma of two and non-two, the intention is to distinguish between sound and meaning. The objects of cause and effect have also been examined in the previous chapter: The conditions cannot cause even a little arising and ceasing; only examining the conditions is arising and ceasing. Just as the cause of internal disturbance leads to dizziness and fainting, etc., from the power of the continuum of self and other, consciousness of two aspects arises, appearing as various aspects, merely those discriminations that appear as differences such as cause and effect. Whenever one examines with wisdom, like dreams and illusions, etc., one does not see the arising of two aspects, at that time there is no thought and no appearance, and truly knowing the non-dual ultimate truth, for the objects of what is to be known and what is knowing, mind is the very nature.
Tibetan
རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཡང་མི་རྒྱུ་ན་རྐྱེན་དུ་སྣང་བའི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེར་འགྱུར་བའི་གནས་ལྟ་ཞིག་ག་ལ་ཡོད་དེ། འོན་ཀྱང་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ལན་མང་པོར་བཤད་པ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་བསྡུ་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཙམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིབས། །རྐྱེན་དང་དངོས་པོ་སྤངས་པ་སྟེ། །མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཚངས་པའི་མཆོག །དེ་ནི་ཙམ་ཞེས་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་ཏེ། ཡན་ལག་གི་རྣམ་པའི་ཆ་དེ་ཙམ་རྡུལ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་བརྩམས་པའི་དངོས་པོ་སྤངས་པ་སྟེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་དབྱིབས་ཕྱི་རོལ་གྱི་མེད་དོ། །མཐར་ཐུག་པ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པ་དང་རྫོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཚངས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་མི་གཉིས་པའི་སེམས་སུ་དགོངས་པའོ། །བདག་ནི་བརྟགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྫས་ཡོད་དངོས་པོ་མ་ མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོའི་ཕུང་པོ་ཉིད། །བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ་རྫས་མེད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་གཅིག་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ཕྲ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་རྣམས་ནི་དམིགས་སུ་མེད་དེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འབའ་ཞིག་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་བདག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་གོ །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། རབ་རིབ་དང༌། མིག་ཡོར་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོར་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །བརྟགས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུར་རྫས་སུ་མེད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་ཡང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་དོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བསྒྲུབ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་བཞི་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་མའོ། །རྒྱུ་ནི་བྱེད་པའོ། །སྣོད་ནི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་ངོ༌། །ཅིས་ན་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་མི་སྣང་ཞེས་པ་དང༌། རིག་པའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་བཟློག་ཅིང
Chinese
两种相的相也不行，因为显现为因缘的二相的相的分别念，哪里会有转变之处呢？然而，连同显现的清净世间，诸佛安住于一切智的等持中，说法会产生，这是多次宣说的。所有神圣的佛法宣说都应如此应用。现在要讲述一切智者所说，概括人与法无我的偈颂：‘仅仅是自性的形状，舍弃了因缘和事物，最终是梵天的殊胜，我称之为仅仅。’也就是说，部分的支分相，仅仅是舍弃了由二微尘等次第的因缘所造的事物。因为没有可知的，所以支分相的外境是不存在的。最终是无所缘和圆满。其中，梵天是指无二的自性，不二的心。我，因为是可以被考察的，所以不是实有的事物。同样，蕴的蕴本身，是考察的，所以不是实有的。’这就是说，所有被普遍认为是单一、相异、常恒、遍在的自性以及微细的自性的我，都是无所缘的。仅仅在心续上，各个无知的凡夫才会完全执着为我。诸蕴也像梦境、幻术、阳焰、眼花和影像等一样，不会产生作为能取和所取的实物。考察的，因为没有产生，所以像兔角一样，不是实有的。外境的粗大和微细，在区分时，也像房屋、村落和森林等一样，不是实物。应当理解，一切智者用一个偈颂来论证法与人无我。‘平等性有四种’等等，其中，体性是相。因是作者。器是各种各样的世界。瑜伽士们不会看到一切相。为什么事物不会以不同的方式分别显现呢？以及所说的智慧差别，所有见解都是颠倒的。
English
The aspect of two kinds of aspects is also not valid, because the conceptualization of the aspect of two aspects that appear as causes and conditions, where would there be a place to change? However, it is said many times that in the pure world together with appearances, the Buddhas residing in the samadhi of omniscience, the teaching of the Dharma will arise. All sacred Dharma teachings should be applied in this way. Now, I will explain the verses spoken by the omniscient one, summarizing the selflessness of person and phenomena: 'Just the shape of the essence, abandoning causes and things, the ultimate is the supreme of Brahma, I call it just that.' That is to say, the partial aspect of the limbs, just abandoning the things made by the causes of the order of two dusts and so on. Because there is nothing to be known, the external object of the limb is non-existent. The ultimate is without object and complete. Among them, Brahma refers to the nature of non-duality, the non-dual mind. I, because it can be examined, is not a real thing. Similarly, the aggregate of the aggregates themselves is an examination, so it is not real. ' That is to say, all the selves that are universally considered to be single, different, constant, pervasive nature, and subtle nature are without object. Only on the mind stream, each ignorant ordinary person completely clings to as self. The aggregates also, like dreams, illusions, mirages, cataracts, and images, do not arise as real objects of grasper and grasped. The examined, because it is not produced, is not real like a rabbit's horn. The gross and subtle of external objects, when distinguished, are also not real objects like houses, villages, and forests. It should be understood that the omniscient one uses one verse to prove the selflessness of phenomena and person. 'Equality has four kinds' and so on, among which, nature is characteristics. Cause is the agent. Vessel is the various worlds. Yogis do not see all aspects. Why do things not appear separately in different ways? And the difference of wisdom that is said, all views are reversed.
Tibetan
༌། །རྟོག་དང་བརྟག་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །དམིགས་མེད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་ཏེ། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང༌། བརྟག་པ་དང༌། རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་ཤིང༌། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་འཇུག་ན་མི་གཉིས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཅིས་ན་ཡང་དམིགས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མེད་ཅེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐུགས་དོགས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ། དངོས་མིན་དངོས་མེད་མ་ཡིན་པ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །དེ་བཞིན་སེམས་ལས་གྲོལ་བ་ནི། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་ དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཉམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་འདིར་གསུངས་པ་ན་སྨྲ་བ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྒོལ་བ་རྣམ་པར་བཟློག་པའོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བ་འདི་ནི་ས་བརྒྱད་དུ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུད་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་ཞིང་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆུད་པ་སྟེ། སེམས་དང༌། ཡིད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རིམ་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཕོས་པའི་མེ་ལོང་གི་རང་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འདིར་གསུངས་པ། སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །རང་སེམས་ཉིད་ནི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཡུལ་རྣམས་འཛིན་པ་ནི། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སེམས་ཙམ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཕོས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་འཕོས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཕོས་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནང་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཕོས་པ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིད་ཀྱི་སྐུ་ཆོས་སྟོན་པར་གཞག་གོ །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་མཐར་ཐུག་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ། ལེགས་པར་གསུངས་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཟླ་བ་ལ
Chinese
已经舍弃了分别和观察，无所缘且无生，我也是这样宣说唯心。也就是说，对于二取之识，常恒、我与外境的执着、能取和所取、观察和分别等等相状有所缘，并且施设生等等名言，但在无二取上则不是这样，如前所说。为什么说没有所缘和生等等法呢？因为这样心存疑惑，所以一切智者宣说了：非实有，非实无，舍弃了实有和实无的分别，同样从心解脱，我也是这样宣说唯心。这是说，舍弃了对实有和实无的分别，就是宣说识的应成派中观的等持，一切智者在此宣说，能遣除一切论者的怀疑、分别和辩驳。舍弃了对实有和实无的分别，远离了生和灭等等法，这在第八地，刹那的相续不断生起，是无思无相的胜义谛，是无二取的自性。真如是自性光明的法性，远离了心、意、识次第显现的分别，是阿赖耶识转依的镜子般的自性。如这里所说：心即是阿赖耶识，自心即是意，以其执持诸境者，即名为识。因此，唯心是指阿赖耶识的转依。如同佛地等等，是如镜般的智慧。烦恼意转依是平等性智。眼等等识转依是妙观察智。入行识中意的识转依是成所作智。一切智者的清净，与世间显现和合的等持，安立为意之身法。善说的大乘宝生无量，哪里有究竟呢？善说如宝月。
English
Having abandoned conception and examination, without object and without arising, I have also declared it to be only mind. That is to say, for the dualistic consciousness, there are objects of perception in the aspects of permanence, clinging to self and external objects, grasper and grasped, examination and conception, and so on, and the terms such as arising are also applied, but it is not so in non-duality, as previously stated. Why is it said that there are no objects of perception and no phenomena such as arising? Because of such doubts, the Omniscient One declared: not real, not unreal, abandoning the distinctions of real and unreal, likewise liberation from the mind, I have also declared it to be only mind. This means that abandoning the distinctions of real and unreal is the Samadhi of the Prasangika Madhyamaka who speaks of consciousness, and the Omniscient One declares here, which can dispel the doubts, conceptions, and refutations of all debaters. Abandoning the distinctions of real and unreal, being separated from the phenomena of arising and ceasing, etc., this is in the eighth ground, the momentary continuum arises continuously, it is the ultimate truth without thought and without appearance, it is the nature of non-duality. Suchness is the Dharmata of self-luminous nature, separated from the conceptions that appear in the order of mind, intellect, and consciousness, it is the mirror-like nature of the transformation of the Alaya-consciousness. As it is said here: Mind is the Alaya-consciousness, self-mind is the intellect, that which grasps the objects is called consciousness. Therefore, only mind refers to the transformation of the Alaya-consciousness. Like the Buddha-ground and so on, it is the mirror-like wisdom. The transformation of the afflicted mind is the wisdom of equality. The transformation of the eye and other consciousnesses is the discriminating wisdom. The transformation of the consciousness of the mind within the entering consciousness is the accomplishing wisdom. The purity of the Omniscient One, the Samadhi combined with the appearance of the world, is established as the body of the mind's Dharma. The well-spoken great vehicle, the source of jewels, is immeasurable, where is the ultimate end? Well-spoken like a jeweled moon.