Chinese
不应作如是之语，因其无有如实之执著与所执。二取之识生起分别。大慧，于他处言，谓执著与所执为实有，作者生之，如是于自心之显现而遍计，一切智者谓无外境。何时以智慧而分别，分别粗细之时，于外境不可得之时，无二之智慧住焉。执著与所执恒常生起，亦即作者与所作，言说与所说等一切分别之显现皆离，是为胜义谛。于前者之下，以此有故彼有，如是具有显现之清净三摩地，于世间之极度通达中，一切智者安住时，为令一切有情显现种种缘起，而宣说业与果各别决定相关之法。为令如显现般随顺通达，故说方位、原因、譬喻、周遍之理、随顺法与不随顺法。凡所生起之觉知，皆是无常，如拍手声、梦境、眼翳、幻影、水月等，于初始与终结皆为空性。生起即是觉知，凡为量所涵盖者，即是一切智者。以有无之分别而迷惑，未入睡时则有色，梦时则无，如是数论派、尼夜耶迦派、胜论派、刹波那迦派、正理派、顺世论等，于外境耽著之彼等，外境唯是显现，且是相同，故无需额外成立，如是以普遍之理而宣说。若谓色如是少分有，少分无，则亦成不相似之语，如是大慧所言，一切智者则完全舍弃。
English
It is not appropriate to speak in this way, because there is no real grasping and what is grasped. Dualistic consciousness arises from conceptualization. Mahamati, elsewhere it is said that grasping and what is grasped are considered real, and the agent produces it. Thus, one imputes on the appearance of one's own mind. The All-Knowing One said that there is no external object. When one discriminates with wisdom, when one distinguishes between coarse and subtle, at the time when the external object is not found, the non-dual wisdom abides. Grasping and what is grasped constantly arise, that is, the agent and the action, the speaker and the spoken, and so on, all appearances of conceptualization are abandoned, and that is called the ultimate truth. Because this exists under the former, therefore this exists, such as the pure Samadhi with appearance, in the extreme understanding of the world, when the All-Knowing One abides, in order to make all sentient beings appear with various kinds of dependent origination, the Dharma that is definitely related to cause and effect is taught. In order to understand in accordance with the appearance, the reasons, examples, the way of pervasion, the consistent Dharma and the inconsistent Dharma are taught consistently. Whatever arises as awareness is impermanent, like the sound of clapping hands, dreams, optical illusions, cataracts, water moons, and so on, empty at the beginning and end. What arises is awareness, and all that is encompassed by measurement is the All-Knowing One. Confused by the conceptualization of existence and non-existence, when not asleep there is form, but in dreams there is none, such as the Samkhya, Nyaya, Vaisheshika, Ksapanaka, Logicians, Lokayata, etc., those who are attached to external objects, external objects are only appearances, and are the same, so there is no need to establish anything extra, and it is taught in a general way. If one says that form is partly existent and partly non-existent, then it becomes an inconsistent statement, as Mahamati said, the All-Knowing One completely abandons it.
Chinese
说的是因为外境无意义。对外境的粗大和微细进行分别观察，上下区分方向，分开后就像房屋、村落、森林等一样变成空性。微尘也没有支分，所以不能上下积聚成堆，就像心和心所一样。因此，以不把自他相续的权力和平等安立的无明，掺杂各种各样的形态，所以显现出各种各样的识的形态。当以智慧观察而不可得的时候，那时没有思念，也没有显现，以如实证悟不二的胜义谛而安住。为了利益他人，以慈悲和显现而安住于世间的禅定中，当一切智者安住时，即使没有外境，也能说法。 在遍计所执、依他起和圆成实中，总摄一切有漏和无漏法，即蕴、界、处、缘起、菩提分法三十七品、十力、无畏等等。痛苦和集谛的一切烦恼都摄于遍计所执和依他起二者中。无漏法和灭谛、道谛都摄于圆成实中。这三界唯是心而已。如《十地经》和《楞伽经》中所说：身和受用处显现，阿赖耶普遍生起，八识和九识也是如此，就像海浪一样。又《楞伽经》中说：遍计所执，分别和法性之相，遍计所执唯是事物，特别地是分别，什么是自性，法性之相就是那个。意思是说，遍计所执是依他起自性。就在那上面分别常与无常等的法。常等遍计所执的对境是没有的。远离二相的错乱就是成就，称为法性之相。圣者
English
It is said that external objects are meaningless. When the external coarse and subtle are distinguished and observed, and the directions are divided up and down, they become empty like houses, villages, forests, and so on. The subtle particles also have no limbs, so they cannot be piled up and gathered up and down, just like the mind and mental factors. Therefore, ignorance, which does not establish the power and equality of one's own and others' continuums, mixes with various forms, so various forms of consciousness appear. When one examines with wisdom and nothing can be found, then there is no thought and no appearance, and one abides by truly realizing the non-dual ultimate truth. For the benefit of others, with compassion and appearance, one abides in the samadhi of the world. When the all-knowing ones abide, even without external objects, the Dharma can be taught. In the parikalpita (imputed), paratantra (dependent), and parinispanna (perfected) natures, all defiled and undefiled dharmas are included, namely the skandhas, dhatus, ayatanas, dependent origination, the thirty-seven factors of enlightenment, the ten powers, the fearlessnesses, and so on. Suffering and the origin of all afflictions are included in the parikalpita and paratantra natures. The undefiled dharmas and the cessation and path truths are included in the parinispanna nature. These three realms are only mind. As it is said in the Dashabhumika Sutra and the Lankavatara Sutra: "Body and enjoyment, place and appearance, the alaya arises universally, the eight and nine consciousnesses are also like that, like ocean waves." Again, the Lankavatara Sutra says: "Parikalpita, vikalpa (discrimination), and the form of dharmata (suchness), parikalpita is only things, especially discrimination, whatever is its own characteristic, the form of dharmata is that." It means that parikalpita is the nature of paratantra. On that itself, one distinguishes the dharmas of permanence and impermanence, etc. The object of parikalpita such as permanence does not exist. Freedom from the delusion of the two aspects is accomplishment, called the form of dharmata. Noble one
Tibetan
གཙོ་བྱམས་པའི་དགོངས་པ་བྱེད་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་བཤད་པ་ནི། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །དེ་ན་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་སུ་བསྡུའོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་སེམས་ ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་བ། ཚོར་བ་སེམས་པ་འདུ་ཤེས་དང༌། །འདོད་པ་རེག་པ་བློ་དྲན་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མོས་པ་དང༌། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་ཀུན་ལ་སྟེ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་པ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེར་རིག་པ་དང༌། རིག་པ་པོའི་དངོས་པོར་སེམས་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་མི་རྒྱུན་བག་ཆགས་ཀྱིས་དུས་ཀྱི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། འོན་ཀྱང་ཐུགས་རྗེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ཏེ། སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་པ་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་ངོ༌། །རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདེ་བ་དང༌། གཙང་བའི་དངོས་པོར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། མི་མཛེས་པ་དང༌། སྟོང་པའི་རྣམ་པར་སྤྱིར་སྒྲ་དང་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་ཆོས་སྟོན་པ་འཇུག་སྟེ། དེ་ནི་ལན་དུ་མར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འབྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བརྟགས་པ་ལ་རྣམ་པ་བཅུར་སྔར་བཤད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལྔ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ལྔ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་མོའི་བརྩམས་པའི་རྫས་དང༌། ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཁོ་ནར་བརྟག་གོ །གཞན་གྱི་དབང་ནི། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་སྣང་བ། །ཀུན་གཞི་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། །རྣམ་བརྒྱད་རྣམ་དགུ་དེ་བཞིན་དུ། །རྒྱ་མཚོ་རླབས་རྣམས་བཞིན་དུའོ། །ཞེས་པར་གསལ་ལོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །གཞན་གྱི་དབང་དུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་
Chinese
关于慈氏（弥勒）的见解，对非真实的遍计所作的解释是：非真实遍计即，心和心所三界法。于此见义之识，彼之差别生于心。这是说，三界的一切有染污和无染污的法，都可归纳为心和心所的集合。通过完全了解法和补特伽罗的无我，贪欲和嗔恨等心所生之法将完全灭尽。遍行：感受、思、想以及，欲、触、作意、忆念以及，作意、胜解以及，等持，于一切心。清净的心所生之法，是从一切智的清净，以及具有世间显现的等持中产生的。无思无显现，在胜义谛中，正确地认识到无二，在那里，认识和认识者的事物，甚至在心自身中，由于习气，时时遍行的心所生之法也会显现，更何况其他？然而，由于大悲的习气所推动，具有显现的等持，清净的心所生之法会各自显现。对于常、我、乐、净的事物，作为颠倒的对治，无常、痛苦、不净、空性的行相，一般是对声音和意义进行虚构，二取的识，以及在自己的体性上，也运用法教，这是多次解释过的。所遍计、他起和圆成实中，对一切法的体性进行辨别。对此，一切智者对所遍计以十种方式进行了解释，即色等五境，以及眼等五根，对外境进行虚构，认为是微尘所造的物质和功德等，通过分别念进行遍计。他起是：身体和受用处显现，阿赖耶普遍生起，八识和九识也是如此，就像大海的波浪一样。这很清楚。阿赖耶识是，他起是因和缘所生，自和他续
English
The explanation of the incorrect all-pervading conceptualization regarding the views of Maitreya is: The incorrect all-pervading conceptualization is: Mind and mental factors, the three realms. In that, the consciousness that sees meaning, its distinction arises from the mind. This means that all contaminated and uncontaminated dharmas of the three realms are included in the collection of mind and mental factors. By fully understanding the selflessness of phenomena and persons, the mental factors such as desire and hatred will be completely exhausted. All-pervasive: Feeling, thought, perception, and, desire, touch, attention, memory, and, attention, faith, and, samadhi, in all minds. Pure mental factors arise from the purity of omniscience and the samadhi with worldly appearances. Without thought and without appearance, in the ultimate truth, correctly recognizing non-duality, there, the consciousness and the object of consciousness, even in the mind itself, due to habitual tendencies, the mental factors that pervade at all times will appear, what need is there to say about others? However, propelled by the habitual tendencies of great compassion, the samadhi with appearances, the pure mental factors will appear separately. For the objects of permanence, self, happiness, and purity, as the antidote to the inverted, impermanence, suffering, impurity, and emptiness, in general, there is fabrication of sound and meaning, the consciousness of duality, and also in its own nature, the teaching of dharma is applied, this has been explained many times. In the imputed, dependent, and perfectly established, the characteristics of all dharmas are distinguished. Regarding this, the omniscient one has explained the imputed in ten ways, namely, the five objects such as form, and the five faculties such as the eye, fabricating external objects, considering them to be matter and qualities made of minute particles, etc., imputing only through conceptual thought. The dependent is: The appearance of body and enjoyment, the all-ground arises universally, the eight and nine consciousnesses are also like that, like the waves of the ocean. This is clear. The all-ground consciousness is: The dependent is born from cause and condition, the self and other streams.