Tibetan
ང༌། དགེ་སློང་ཕ་ཁ་ཅིག་གིས་ཐོས་སོ་ཞེས་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་བཅུན་གཙོའི་ཚིག་གིས་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་བ་གསུམ་པོ་ཐོབ་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐོག་མའི་རི་དང༌། ཐ་མ་རིའི་གནས་སུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྡེ་སྣོད་བདུན་དུ་ཡང་དག་པར་བསྡུ་པར་བྱས་སོ། །འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་དང༌། འཕགས་པ་དགའ་བོ་དང༌། ཨུ་པཱ་ལི་ལ་སོགས་པས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་སོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བར། འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཟུང་བྱུང་བ་བཙུན་གཙོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བསྡུ་བ། ཆོས་ལྔ་རྣམས་དང་རང་བཞིན་དང༌། །རྣམ་བར་ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམས་དང༌། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་འདུས། །ཞེས་ཏེ་དེ་ལ་མཚན་མ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མིང་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་ལྔའོ། །དེ་དག་ནི་བརྟགས་ པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་བསྡུ་སྟེ། མཚན་མ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་བསྡུའོ། །མིང་ནི་བརྟགས་པར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་རོ། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། གནས་སུ་སྣང་བའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ན་མཚན་མ་སྟེ། རྣམ་བརྒྱད་རྣམ་དགུ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དེ། གཞན་གྱི་དབང་གསལ་བའི་གཟུགས་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་གོ །མིང་ནི་ངེས་པ་མེད་དོ། །བརྟགས་པ་ལས་སྐྱེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་དཔྱོད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་མི་གཉིས་པའི་ཆོས་ཉིད་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ། ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །བདག་མེད་པ་གཉིས་ནི། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་འཕགས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་འབྱུང་བ། ཚོགས་སུ་མི་གནས་པ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནང་དང་ཕྱིའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་ཏེ། རྣམ་པར་གཞིགས་པ་ན་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཚོགས་སུ་གན
Chinese
我。据说某个比丘听到了，因此，如是，由住持尊者之语，权位等菩萨僧众，以及获得三种解脱之圣声闻，于南方最初之山，以及最后之山处，大乘被正确地归纳为七部论藏。圣光护与圣喜悦，以及优波离等，于王舍城正确地归纳了三部论藏。极其广大者乃至于大乘，圣声闻众所双运生起，由尊者菩萨众所分别，如何于此经中归纳于大乘。五法及自性，八识之类，于二无我之中，一切大乘皆摄。如是，彼有相，分别，名，正智，以及如是性与五法。彼等被归纳于遍计所执，依他起，圆成实中。相与分别二者被归纳于依他起。名则于遍计所执。正智与如是性则于圆成实。身与受用，以及显现为处所之阿赖耶识为相，八类九类亦如是。彼中，意之识为分别之自性，于依他起显明之色性上分别。名则无有定准，由遍计所生故，如是之故为周遍计度之相。正智为智慧思择之自性。彼为离二相，不二之法性，无思且无显现，胜义谛不二，正确了知之自性，事物不分别之如是性而证悟。二无我者，法无我与人无我。如何从圣母般若波罗蜜多中生出，不住于众，以及非不畏惧之故，称之为内外之空性。若作分析，如房屋，村落，森林等般，安住于外境之众。
English
I. It is said that a certain monk heard, therefore, thus, by the words of the abbot, the bodhisattva sangha with power, etc., and the noble shravakas who have attained the three liberations, in the southern first mountain, and the last mountain place, the Mahayana was correctly summarized into seven pitakas. The noble Kashyapa and the noble Ananda, and Upali, etc., correctly summarized the three pitakas in Rajagriha. Extremely vast is up to the Mahayana, arising from the union of the noble shravakas, distinguished by the venerable bodhisattvas, how to summarize into the Mahayana in this sutra. The five dharmas and nature, the eight consciousnesses, within the two selflessnesses, all Mahayana are included. Thus, there are characteristics, conceptualization, name, correct knowledge, suchness and the five dharmas. These are summarized into the imputed, the dependent, and the perfectly established. Characteristics and conceptualization are summarized into the dependent. Name is in the imputed. Correct knowledge and suchness are in the perfectly established. The alaya consciousness that appears as body, enjoyment, and place is a characteristic, the eight and nine kinds are also like that. Among them, the consciousness of mind is the nature of conceptualization, conceptualizing on the nature of the clear form of the dependent. Name is uncertain, because it arises from imputation, therefore it is the characteristic of pervasive imputation. Correct knowledge is the nature of wisdom's discernment. It is separated from the two aspects, the non-dual nature of dharma, without thought and without appearance, the ultimate truth is non-dual, the nature of correct knowledge, realizing suchness without conceptualizing things. The two selflessnesses are the selflessness of phenomena and the selflessness of person. How it arises from the holy mother Prajnaparamita, not abiding in the assembly, and not being fearless, it is called the emptiness of inner and outer. If analyzed, like houses, villages, forests, etc., abiding in the assembly of external objects.
Tibetan
ས་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་འདིར་གསུངས་པ། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །སྣང་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་པ་ལ། ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང༌། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང༌། །ཞེས་སོ། །མི་འཇིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྟག་པ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་མེད་དེ་མ་སྐྱེས་པས་ན་རི་བོང་གི་རལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་དེ་ལྟར་བདག་མེད་པ་གཉིས་ནི་སྟོང་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐབས་སུ་བཤད་པ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རང་བཞིན་ནི་ཆུད་པའི་དབྱིངས་ཏེ། ཆོས་ལྔའི་གནས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །བཙུན་ གཙོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁྱད་པར་དུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་བ་རྟོགས་པར་མཛད་པའི་སླད་དུ་བསྟན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་དག་མིག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། གསོག་དང༌། གསོ་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་ཙམ་པ་དང༌། འདུས་བྱས་སུ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་བས་ན། གཟུགས་ནི་དབུ་བའི་གོང་བུར་མཚུངས། །ཚོར་བ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་འདྲ། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་ཆུ་ཤིང་དུ་ནི་སྣང༌། །རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་པ་ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་གསུངས། །ཞེས་པའོ། །དེ་དེ་ལྟར་གསུང་རབ་དང་མི་འགལ་བ་ལ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འདོད། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མི་འདོད་དོ། །འདོད་པ་དང༌། མི་འདོད་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་མི་སྤོང་ཞིང་བརྙས་བས་ན་དེ་དག་ལ་ཡང་ངན་སོང་ངོ༌། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་འཛིན་པ་ཡིན་པས་ན་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་པར་བྱེད་དོ། །རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཅིང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཉན་ཐོས་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྟོག་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང༌། ཚངས་པ་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་སུས་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བ་དེས། དེ་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས་ན་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འབྱེད་པས་དབྱེ་བ་ན་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ད
Chinese
没有处所啊。如同这部经中所说：色法分析至微尘时，微尘的组成部分是没有的。如是说。显现的这个是什么呢？外面没有实物，心却显现为二。如是说。非不畏惧的，就是常、我等不存在，因为没有生，所以如同兔角等一样，仅仅是没有实物而已。因此，这两种无我，应当作为通达一切空性的方便来修习。自性是清净的界，是五法的处所，对法性没有违背。贤善的菩萨们，为了利益众生，为了在大乘中成就一切智智，以地和波罗蜜多来区分大乘的差别。一切智智为了使声闻们也证悟空性、无相、无愿的解脱，所以才宣说，如比丘们，眼睛是空性，是储藏，是滋养，仅仅是意识，被视为是组合的。因此，色如水泡聚，受如水上浮沤，想如阳焰，行如芭蕉树，识如幻术。这是日亲（释迦牟尼佛）所说。如是说。因此，对于不违背佛经的，有些人是赞同的，有些人是不赞同的。对于进入赞同和不赞同的人，不舍弃也不轻蔑，所以这些人也会堕入恶趣。贤者们是接受善说的人，所以有智慧的人会听闻。因为通达自己的心仅仅是显现，所以不会对常、我、外境等进行分别，从而如实地证悟真正的大乘。从声闻和外道的分别中解脱，并且通达了除了梵天和帝释等造作者之外的业和果的关系。这个心自性光明，善与非善等的行，由谁如何运用，就将如何成就，因此，在区分地和波罗蜜多时，所区分的是与显现相关的
English
There is no place. As it is said in this sutra: When form is analyzed into atoms, there are no parts of the atom. Thus it is said. What is this appearance? Even without external objects, the mind appears as two. Thus it is said. What is not fearless is that permanence, self, etc., do not exist, because they are unborn, so like a rabbit's horn, etc., it is only the absence of things. Therefore, these two selflessnesses should be practiced as a means to realize all emptiness. The nature is the realm of purity, the place of the five dharmas, and there is no contradiction to the nature of dharma. Virtuous Bodhisattvas, in order to benefit sentient beings, and in order to achieve omniscience in the Mahayana, distinguish the differences of the Mahayana by means of the grounds and perfections. Omniscience, in order to enable the Shravakas to also realize the liberation of emptiness, signlessness, and wishlessness, therefore teaches, such as monks, the eye is emptiness, it is storage, it is nourishment, it is only consciousness, it is seen as a combination. Therefore, form is like a mass of bubbles, feeling is like a bubble on water, thought is like a mirage, action is like a banana tree, and consciousness is like an illusion. This was said by the Kinsman of the Sun (Shakyamuni Buddha). Thus it is said. Therefore, with regard to what does not contradict the scriptures, some agree, and some do not agree. Those who enter into agreement and disagreement are not abandoned or despised, so these people will also fall into the lower realms. The wise are those who accept what is well said, so the wise will listen. Because one understands that one's own mind is only an appearance, one does not discriminate about permanence, self, external objects, etc., and thus truly realizes the true Mahayana. Liberated from the discriminations of the Shravakas and heretics, and understands the relationship between karma and result apart from creators such as Brahma and Indra. This mind is naturally luminous, and by whomever and however the actions of good and non-good, etc., are applied, it will be accomplished accordingly, therefore, when distinguishing between the grounds and perfections, what is distinguished is related to appearance.