Tibetan
པ་དང་མི་གཉིས་པའི་ཚུལ་མང་པོར་ཆོས་སྟོན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པས་དེ་དག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འཆད་དོ། །གང་དག་ལ་ཡང་བྱུང་ནས་རྣམ་པར་འཇིག་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཡོད་པ་པ་དང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གྲུབ་པར་མཛད་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་དང༌། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ལུས་མེད་པའི་ཕྱིར་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་དམིགས་སོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཏེ། རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདེ་བ་དང༌། གཙང་བའི་དངོས་པོར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འཁྲུལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་སོ་སོར་སྣང་ངོ༌། །དེ་དག་ཀྱང་མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། མི་མཛེས་པ་དང༌། སྟོང་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་མི་སྣང་ངོ༌། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆུད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱང་མེད། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་མེད་དོ། ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མཛེས་པ་དང༌། མི་མཛེས་པར་མངོན་པར་ཆགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཡུལ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གང་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གང་དུ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གང་གིས་ཆགས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེས་དེ་ཀུན་མི་མཐོང་ངོ༌། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདེ་བ་དང༌། གཙང་བ་དང༌། མཛེས་པར་མངོན་པར་ཆགས་པའི་ཕྱི་ནང་གི་མཚན་མ་གཅིག་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་འབྱུང་བ། རབ་འབྱོར་འཆིང་བར་བཅིངས་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་བཅིངས་པའང་མེད། གྲོལ་བ་འང་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །འདིར་ཡང་ཅི་དགོངས་ཤེ་ན། ཆུད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་པ་དང་གཞན་པ་མ་ཡིན་པར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་སོ། ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས་འབྱུང་བ། །ཞེན་འདོད་ཆགས་པ་མ་གཏོགས་པར། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་སྔར་གྱུར་ན། །དེ་ཡི་རྐྱེན་ལས་འདོད་འགྱུར་ན། །ཞེན་མེད་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད། །འདོད་ཆགས་ཡོད་ན་ཞེན་པར་ཡང༌། །རིམ་པ་དེ་ནི་མཚུངས་པ་སྟེ། །འདོད་ཆགས་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཆོས། །འཇུག་པ་གཅིག་མིན་ཐ་དད་མིན། །མཚོན་བྱ་མཚན་ཉིད་གལ་ཏེ་གཞན། །མཚན་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །གཅིག་ནའང་དེ་གཉིས་མི་འགྲུབ་སྟེ། །ཐ་དད་ན་ཡང་གཞན་དུ་མེད། །གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང་གཟུགས་ཅན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་མི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ཅན་གཟུགས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚ་བ་ཚ་བ་མེད་པ་དང༌། ཚ་བ་མེད་པ་ཚ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐ་དད་དོ་ཞེ་ན་ནི་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཚ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དེ་ ལྟར་མེ་དང་ཚ་བ་དང༌། ཆོས་ཅན་དང༌། མཚན་མར་བྱ་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་དང༌། ཞེན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་དཔྱད་པས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཆོས་སུ་བརྟགས་པ་དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གང་དག་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་དངོས་པོར་གསལ་བར་སྣང་བ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ན་རྨི་ལམ་དང་མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གྲུབ་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །ཐུགས་རྗེ་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ཏེ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བཞུགས་པ་ན་ཆོས་སྟོན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས་འབྱུང་བ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་དང༌། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་འབྱུང༌། །གང་དག་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ནི། །ཡོང་མེད་མཐོང་བ་བློ་ཆུང་རྣམས། །ཞི་བ་ཉེར་ཞི་བལྟ་བྱ་བ། །དེ་དག་གིས་ནི་མི་མཐོང་ངོ༌། །གང་དག་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །རྐྱེན་ཀྱིས་ཡོད་པར་མ་བསྒྲུབ
Chinese
以非一非二的方式，出现了很多讲法的教导。这样一来，数论派认为一切因都存在，因此阐述那些因和果。对于那些已经产生并彻底毁灭的事物，则会产生关于存在和不存在的分别念。自性解脱唯有佛陀才能做到。因此，诸如贪欲等分别念，不会在自性清净的法性中产生，这是由一切智者所证实的。为什么呢？因为，烦恼既非单一，也非各异，既不在内，也不在外，无从寻觅。大智慧者，贪欲、嗔恨和愚痴没有形体，因此无法在内外寻觅。大智慧者，因为不承认贪欲、嗔恨和愚痴的实体。对于常、我、乐、净的事物颠倒执着的贪欲等烦恼，以迷惑的方式各自显现。然而，通过完全了解它们是无常、无我、痛苦、不净和空性，它们就不会显现。在自性光明的法性中，既没有贪欲，也没有脱离贪欲。 为什么呢？因为没有形体，因此对于外境的美和不美，也不会显现执着。没有对境，贪欲等会执着于什么，又会在哪里执着，又会以什么执着，具有这些性质的事物都无法看见。因为贪欲等一切法的常、我、乐、净和对美显现执着的内外特征，既非相同，也非不同。正如《圣妙吉祥真实名经》中所说：“文殊，无缚故，一切法亦无缚，亦无解。”这里又作何理解呢？法性自性光明，而烦恼没有实体，因此不可能既是异体，又不是异体。正如中观所说：除了执着贪欲之外，如果贪欲先存在，那么它的…
English
In many ways, teachings arise in a manner that is neither one nor two. Thus, the Samkhyas assert that all causes exist, and therefore they explain those causes and effects. For those things that have arisen and are completely destroyed, there arise discriminations about existence and non-existence. Self-liberation is only possible for the Buddhas. Therefore, discriminations such as desire do not arise in the nature of phenomena, which is completely pure by nature, as confirmed by the all-knowing ones. Why is that? Because the afflictions are neither one nor different, neither inside nor outside, and cannot be found. Great wisdom, desire, hatred, and delusion are without form, therefore they cannot be found inside or outside. Great wisdom, because the entities of desire, hatred, and delusion are not accepted. The afflictions such as desire, which are perversely fixated on things as permanent, self, happiness, and purity, appear separately in a deluded manner. However, by fully understanding them as impermanent, selfless, suffering, impure, and empty, they do not appear. In the nature of phenomena, which is luminous by nature, there is neither desire nor freedom from desire. Why is that? Because there is no form, therefore there is no manifest attachment to beauty and ugliness in external objects. Without an object, what will desire and so forth be attached to, where will it be attached, and with what will it be attached? One does not see all those things with that nature. Because the internal and external characteristics of permanence, self, happiness, purity, and manifest attachment to beauty of all phenomena such as desire are neither the same nor different. As it appears in the Prajnaparamita: "Manjushri, because there is no bondage, all phenomena are also without bondage, and also without liberation." What is meant here? The nature of phenomena is luminous by nature, and because the afflictions have no entity, it is impossible for them to be both other and not other. As it appears in the Madhyamaka: Apart from clinging to desire, if desire existed before, then its...
Chinese
如果从缘而生贪欲，那么无执着又如何生起？如果存在贪欲，也就会有执着，这个次第是相同的。一切法都和贪欲一样，进入的方式不是一个也不是多个。如果所诠释的法相不同，那么名相就没有法相了。即使是一个，那两者也无法成立，即使是多个，也没有其他。如果法和有法是不同的，那么那时常与无常、有色与无色、热等因为不同，常就会变成无常，无常变成常。有色变成无色。热变成无热，无热变成热。如果说火等具有热等不同的法，那么火等的热等自性就是空性。因此，像火和热，有法和名相，法相和执着、贪欲等，通过分析不同和无不同，被认为是二取之法的那些都是空性。还有，那些显现为能取和所取的色等事物，在胜义谛中也如梦和幻术等一样，是无生的空性。因此，自性光明成立就是二取之空性，无思无相的胜义谛，在正确认识到无二元性时，因为事物和非事物都是无常的，所以一切分别念的显现都是没有不同名称的。由于大悲习气的推动，当具有显现的禅定中安住着一切智智时，就会出现说法。如中观中所说：依靠世俗谛和胜义谛，以及两种真谛，诸佛才宣说佛法。那些对事物一无所见的小智慧者，无法看到寂静和极寂静的境界。对于那些本来就存在，并且具有因和缘的事物，却说成是从无因中产生的，这是在说常和乐等事物的体性。因此，应当了知远离贪欲等相。不要通过因缘来证明存在。
English
If desire arises from conditions, how can non-attachment arise? If there is desire, there will also be attachment; this sequence is the same. All dharmas are like desire; the way they enter is neither one nor many. If the characteristics to be signified are different, then names will have no characteristics. Even if they are one, the two will not be established; even if they are different, there is nothing else. If dharmas and entities possessing dharmas are different, then at that time, because permanence and impermanence, form and formlessness, heat, etc., are different, permanence will become impermanence, and impermanence will become permanence. Form will become formlessness. Heat will become coolness, and coolness will become heat. If it is said that fire and so on have different qualities such as heat, then the nature of heat and so on of fire and so on is emptiness. Therefore, like fire and heat, entities possessing dharmas and names, characteristics, attachment, desire, and so on, having analyzed difference and non-difference, those that are considered as dualistic dharmas are all emptiness. Furthermore, those things that appear clearly as objects of grasping and being grasped, such as form, are also, in ultimate truth, like dreams and illusions, empty of arising. Therefore, the establishment of self-luminous nature is emptiness of duality. The ultimate truth, which is without thought and without appearance, when correctly recognized as non-dual, because things and non-things are impermanent, all appearances of conceptualization have no different names. Impelled by the habit of great compassion, when the Omniscient One abides in the samadhi that includes appearances, the teaching of the Dharma arises. As it arises from the Madhyamaka: Relying on the conventional truth and the ultimate truth, and the two truths, the Buddhas teach the Dharma. Those of small intellect who see nothing in things do not see the peace and the very peaceful. For those who have causes and conditions for what exists, it is said that it exists from no cause, and they speak of the nature of things such as permanence and happiness. Therefore, one should know to be separated from the signs of desire and so on. Do not prove existence through conditions.