Tibetan
ར་བྱེད་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བསམ་གཏན་དུ་བདག་བདེ་བར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཏེ། བདག་ཏུ་ཞེན་པ་དེ་ཉིད་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པར་ཡོངས་སུ་ ཤེས་པས་བདག་དང་བདག་གི་སྲེད་པས་གང་ཡང་མི་འཇུག་གོ །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་ཆགས་པར་ལྟ་བས་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་རྣལ་འབྱོར་འདི་གཞན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣལ་འབྱོར་འདི་གཞན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ལ་དེ་ལྟར་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་མེད་པར་ཡང་རབ་རིབ་དང༌། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་པ་ལ་འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་ངོ་བོར་གཉིས་ཀྱི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུད་མི་གཉིས་པའི་རྟོགས་པ་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད་པར་ཞུགས་པས་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པ་རང་གིས་རིག་པ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པར་སྨྲར་མེད་པ་ཉིད་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་པ་རྣམས། དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། །ཚད་མ་དང༌། གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གི་དོན་བཅུ་དྲུག་རྣམས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་གནས་ཁོང་དུ་ཆུད་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་དག་དེ་སྐད་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཚད་མ་དང༌། གཞལ་བྱ་མ་གཏོགས་པར་ཚིག་གི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོགས་པ་དང༌། དགོས་པ་དང༌། གྲུབ་པའི་མཐའ་དང༌། དཔེ་དང༌། ཡན་ལག་དང༌། རྟོག་གེ་དང༌། ངེས་པ་དང༌། རྩོད་པ་དང༌། ཟུག་ཟུག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཐོ་བཙམས་པ་དང༌། རྒྱུར་སྣང་བ་དང༌། ཀླན་ཀ་དང༌། རིགས་འདྲ་བ་དང༌། ཚར་གཅད་པའི་གནས་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མི་སྲིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རབ་རིབ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་བའི་མཐུས་ཉི་ཤུ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ནི་བདག་དང་ བདག་གིར་མངོན་པར་ཆགས་པའོ། །རྟག་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་དངོས་པོར་མེད་དོ། །མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཕྱིའི་དངོས་པོ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འོན་ཀྱང་དེ་དག་ལ
Chinese
应当行持，在极喜的禅定中，应当让自己安乐，因为对我的执着是不可逆转的。宣说无我者，因为完全了知刹那坏灭，所以对我和我所的贪爱都不会产生。观察识的自性二义而生贪着，因此外道徒的业瑜伽与此不同。所谓“此瑜伽与彼不同”，是因为外道徒对于识的自性，即使没有那样的二相，也如同昏眩和梦境的意识一样，将能执和所执视为二义而完全领悟，并且自性光明，刹那相续不二的证悟，远离能执和所执之事物，没有事物和非事物的分别念，仅仅是正确的觉知，如同感官意识进入无分别状态的体验一样，外道徒们并不能领会。通过了悟法和补特伽罗的无我，证得无二的胜义谛，自己具有觉知，对于说有和说无都不可言说，善逝们才能领悟胜义谛的实相。如果完全通达量和所量等十六种词义的决定，就必定能毫不怀疑地领悟实相。那些如此宣说的人，对于他们来说，除了量和所量之外，没有其他的词义。疑惑、需要、已成立的宗义、比喻、支分、思择、决定、诤论、诡辩、似因、遮破、损伏处等，也因为除了知识和所知之外别无他物而能被了解。所谓没有知识，所知是不可能存在的，如同昏眩、影像、梦境、幻术等一样，由于错乱的力量，所有宣说二十五谛等的人，所显现的二相，就是对我和我所的显现执着。常法因为没有生起，所以如同兔角一样，在事物中是不存在的。对于宣说不二的人们来说，即使外境不存在，然而对于他们来说
English
One should practice and let oneself be happy in the meditation of supreme joy, because attachment to self is irreversible. Those who proclaim selflessness, because they fully understand momentary destruction, will not give rise to any attachment to self and what belongs to self. Because of observing and being attached to the two meanings of the nature of consciousness, the karma yoga of the non-Buddhists is different from this. The so-called "this yoga is different from that," is because non-Buddhists, even without such dualistic appearances in the nature of consciousness, still regard the grasping and the grasped as two meanings and fully comprehend them, just like the consciousness of dizziness and dreams. Moreover, the self-luminous nature, the realization of the non-duality of momentary continuity, being separated from the objects of grasping and the grasped, without the conceptualization of things and non-things, is merely correct awareness. Just like the experience of sensory consciousness entering a non-conceptual state, non-Buddhists cannot comprehend it. By realizing the selflessness of phenomena and persons, one attains the non-dual ultimate truth, and one's own awareness is present. For those who speak of existence and non-existence, it is unspeakable, and only the Sugatas can comprehend the reality of the ultimate truth. If one fully understands the determination of the sixteen meanings of words, such as valid cognition and the object of valid cognition, one will surely be able to comprehend the reality without doubt. For those who say so, there are no other meanings of words except for valid cognition and the object of valid cognition. Doubt, need, established tenets, examples, members, reasoning, ascertainment, debate, sophistry, fallacious reasons, refutation, and places of defeat can also be understood because there is nothing other than knowledge and what is to be known. It is said that without knowledge, what is to be known cannot exist, just like dizziness, images, dreams, illusions, and so on. Due to the power of delusion, the appearance of duality by all those who speak of the twenty-five principles, etc., is the manifest attachment to self and what belongs to self. Because permanence is unborn, it does not exist as a thing, like a rabbit's horn. For those who proclaim non-duality, even if external objects do not exist, nevertheless for them
Tibetan
་གཅིག་བུར་བདག་དང་ཚངས་པ་དང༌། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་གཏོགས་པར་དངོས་པོ་གཞན་མེད་པས་ན་གྲོལ་བ་དང༌། མ་གྲོལ་བ་དང༌། ཕྱུག་པ་དང༌། དབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་དཔེ་མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིའི་དོན་མེད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་པའི་ཆུད་བའི་རྒྱུད་འབྱེད་པས་མར་མེ་ཐ་དད་པ་བཞིན་དུ་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་གིས་མཉམ་པར་མི་འཛིན་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་མཐུས་སེམས་ཅན་མང་པོ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པར་སྣང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་གང་གི་ཚེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྦོམ་པ་དང༌། ཕྲ་བ་ཡན་ལག་དུ་མ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྟོང་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། བདག་ཉིད་མི་གཉིས་པའི་ཆུད་པ་ཡིན་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་འབྱེད་བར་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས་གསུངས་པ། །མྱ་ངན་འདས་པར་རྣམ་རྟོག་མེད། །འཁོར་བ་བསལ་བར་བྱ་བ་མིན། །གང་ན་འཁོར་བའང་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ནི་ཅི་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག །ལེན་མེད་པ་ནི་མྱ་ངན་འདས། །མྱ་ངན་འདས་ཀྱང་ང་ཡིར་འགྱུར། །གང་དག་འཛིན་པ་དེ་དག་ལེན། །དེ་ནི་ལེགས་མིན་འཛིན་པའོ། །མྱ་ངན་འདས་པའི་མཐའ་གང་ཡིན། །འཁོར་བའི་མཐའ་ཡང་གང་ཡིན་པ། །དེ་དག་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡང༌། །ཆུང་ཟད་ཕྲ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་མཐོང་བ་ཡང་མི་མཐོང་སྟེ། མཁས་པ་ཡང་དག་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གཟུགས་བརྙན་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་སྤྱོད་དོ། །ཉན་ཐོས་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་སྣང་བའི་ཚུལ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྩལ་ཏེ། མཐའ་གཉིས་དཔྱད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ རྟོགས་པ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབོད་འགྲོགས་ལ་ཆོས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློས་རྟོགས་པ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ཞེས་དེ་ལྟར་དགོངས་པར་བརྟག་གོ །བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་གསོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས་བསམ་པའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་མངའ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་ཅན་ནོ། །ཐོས་པ་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་སྐྱེས་པས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་ལ་མངའ་མཛ
Chinese
独自地，除了我和梵天以及自在天等之外，没有其他事物，因此解脱、未解脱、富有和贫穷等都会变成一体的过失。宣说如来无二譬喻的那些人认为，虽然外境不存在，但由于刹那间的迷乱区分了相续，就像不同的灯火一样，由于自和他者的相续之力的作用，无明和业异熟的力量使得众多有情显现出各种各样的不同形象。以智慧进行观察，当所知的事物粗大、细小，以及支分众多地进行区分，并见到空性的时候，那就是自性无二的迷乱，因此轮回和涅槃、痛苦和无痛苦的区分，不像外道徒的遍计所执那样。正如《中观论》中所说：涅槃中没有分别念，轮回不是要去除的东西，哪里有轮回，哪里就是涅槃，那么还分别什么呢？无取即是涅槃，涅槃也会变成我，谁执取，谁就取，那就是取非善。涅槃的边际是什么？轮回的边际又是什么？在这两者之间，连微小的东西也没有。以智慧观察后见到也等于没见到，真正解脱的智者们为了利益他人，像影像和乾闼婆城等一样在轮回中行事。除了声闻和外道徒之外，如同大乘显现的方式一样，舍弃了对事物和非事物的分别念，对二边进行观察，证悟胜义谛无二是轮回痛苦的止息，这样一边呼唤同伴一边说法。所谓“从见如来”就是从以智慧证悟的见中，见到如来，就这样进行思考。所谓“我的”等等，是瑜伽士们向一切智者之主祈祷的想法。其中，因为拥有瑜伽所以是瑜伽士。因为听闻、思考和禅修非常兴盛，所以是瑜伽自在者。拥有瑜伽的宝藏
English
Alone, since there are no other things besides me, Brahma, and Ishvara, etc., therefore liberation, non-liberation, wealth, and poverty, etc., will become the fault of being one. Those who speak of the Tathagata as having no second simile think that although external objects do not exist, because the momentary confusion distinguishes the continuum, just as different lamps, due to the power of the continuum of self and others, ignorance that does not equally grasp, and the power of karma ripening, many sentient beings appear in various different forms. When wisdom examines and the object to be known is coarse, subtle, and its many parts are distinguished, and emptiness is seen, then it is the confusion of selflessness, so the distinction between samsara and nirvana, suffering and non-suffering, is not like the complete imputation of the heretics. As it is said in the Madhyamaka: In nirvana there is no conceptualization, samsara is not something to be removed, wherever there is samsara, there is nirvana, so what is there to conceptualize? Non-grasping is nirvana, nirvana will also become me, whoever grasps, grasps, that is grasping non-virtue. What is the limit of nirvana? What is the limit of samsara? Between these two, there is not even a tiny thing. Seeing after examining with wisdom is also like not seeing, truly liberated wise ones act in samsara for the benefit of others, like images and gandharva cities. Except for the Shravakas and heretics, just as the way the Mahayana appears, abandoning the conceptualizations of things and non-things, examining the two extremes, realizing that the ultimate truth is non-dual is the cessation of the suffering of samsara, thus calling out to companions while teaching the Dharma. The so-called "seeing the Tathagata from seeing" is seeing the Tathagata from the seeing realized by wisdom, and thinking in this way. The so-called "mine" etc., is the thought of the yogis praying to the all-knowing lord. Among them, because of having yoga, one is a yogi. Because hearing, thinking, and meditating are very prosperous, one is the master of yoga. Having the treasure of yoga.