Tibetan
་སོགས་པའི་རྒྱུ་སྤུན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་སྟེ་ཞེས་པ་རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་པས་སྟོང་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མེད་པས་ཤེས་པ་འཛིན་པར་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གང་གི་ཚེ་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པས་སྟོང་པ་སྟེ། མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པའི་ དག་པ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ་ཞེས་པ་ཀློག་པ་ནི་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གྲངས་ཀྱིས་བརྟག་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཀླག་པར་བརྟག་གོ །གཞན་གྱི་དབང་ནི་རྣམ་པ་དྲུག །ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པའི་དོན་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་སུ་སྣང་བ་ཁམས་བརྒྱད་དུ་བརྟག་པར་བརྟག་གོ །གཞན་གྱི་དབང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འབྱེད་པ་མེད་དོ། །ཆོས་ལྔ་གསུངས་པ་ནི་མིང་དང༌། མཚན་མ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་བཞིན་ནི་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་བསྒོམས་ན་ཞེས་པ་ནི་བྲང་བ་དང་དོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །མི་འདའོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པའོ། །མཚན་མ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྟེ་གཞན་གྱི་དབང་ངོ༌། །གང་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་འབྲེལ་བའི་སྔོན་པོ་དང༌། དཀར་པོ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེར་ནི་དེར་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་མ་ནི་རིགས་དང་ཡོན་ཏན་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་གང་དེ་ལྟར་གྱུར་བར་ཀུན་བརྟགས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་གནས་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞིགས་པ་ན་གཞན་གྱི་དབང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་གསལ་བ་དང༌། བརྟགས་པ་ཡང་རྗོད་པ་དང༌། བརྗོད་པ་སྤྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་བློས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྤངས་པའོ། །གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་དེ་ཕྱོགས་གོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་གཉིས་སུ་བརྟགས་པ་ལྟ་བུ
Chinese
等等的因缘种类不是从其他的因缘产生的。非常不成立，意思是因缘种类等等。色法如果分析到微尘，微尘是没有部分的。因为《色法分析到微尘，微尘是没有部分的》这样说是空性的缘故，那个时候没有可知的，所以了知也不会产生。当什么也不显现的时候，那个时候是所取和能取空性的，在无二中如实证悟的自性，胜义的清净将安住。周遍计度是十种相，意思是读诵是语言等等的分别念的数量来衡量，衡量读诵为十二种衡量。他起是有六种相，意思是相的意义是阿赖耶识，种种显现为身体、受用和处所，衡量为八界来衡量。他起是因和缘产生的，仅仅是如实证悟那个如是性，所以没有其他种类可以区分。宣说了五法，即名、相、分别念、真实智慧和如是性。那些就是真实性，是名为诸法自性的意义。自性是遍计所执、他起和圆成实。如果修习那个，意思是由于舍弃和不舍弃的差别。不超越，意思是趣入如是性。相是显现为蓝色等等的识，是他起。什么是名为分别念的，不是与分别念相关的蓝色和白色，在那里就是遍计所执。相是种类、功德和作用等等，凡是像那样转变的遍计所执，是从他起的处所产生的。以智慧来分析的时候，他起二者的相明显，遍计所执也是语言和语言总体的两种分别念的相。如果从空性和无二中如实证悟所成立的自性，那么怎么能以能取和所取的体性，以二相的智慧，舍弃了有和没有的分别念呢？成立的事物是有的，比如在部分衣服的自性上，衡量为事物和非事物二者一样。
English
The causes and conditions of etc. do not arise from other causes and conditions. It is utterly unestablished, meaning the causes and conditions, etc. If form is analyzed into particles, the particles have no parts. Because it says, "If form is analyzed into particles, the particles have no parts," it is empty, so at that time there is nothing to be known, so knowing will not arise either. When nothing appears, at that time it is empty of the grasped and the grasper. In non-duality, the nature of true knowledge, the ultimate purity will abide. The completely imputed is ten aspects, meaning reading is measured by the number of conceptualizations such as language, measuring reading as twelve measurements. Other-powered is six aspects, meaning the meaning of aspect is the alaya consciousness, which appears in various ways as body, enjoyment, and place, measuring it as eight realms. Other-powered arises from causes and conditions, and it is only by truly realizing that suchness that there is no other kind to distinguish. The five dharmas are taught, namely name, sign, conceptualization, true wisdom, and suchness. Those are the very truth, the meaning of which is called the nature of all dharmas. Nature is the imputed, the other-powered, and the thoroughly established. If you meditate on that, it is due to the difference between abandoning and not abandoning. Not transgressing means entering into suchness. Sign is the consciousness that appears as blue, etc., which is other-powered. What is called name is not the blue and white that are related to conceptualization, there it is the imputed. Sign is the imputed that is whatever has become like that in terms of kind, quality, function, etc., and that arises from the place of the other-powered. When analyzed with wisdom, the aspects of the two other-powered are clear, and the imputed is also the aspect of the two conceptualizations of language and language in general. If the nature established from truly realizing emptiness and non-duality, then how can the conceptualizations of existence and non-existence be abandoned by the nature of the grasper and the grasped, by the wisdom of the two aspects? Established things exist, such as measuring something and non-something as two on the nature of a part of clothing.
Tibetan
་དང༌། སྤྱོད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་བརྟགས་པ་ལྟ་བུ་ ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆུད་པ་སྟེ། དེར་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ལྟ་བུར་སྤྱིར་རྗོད་པ་དང༌། བརྗོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །གཞན་གྱི་དབང་ལྟར་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་མི་གཉིས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་མྱོང་བར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པར་རྟོག་གོ །གཞན་གྱི་དབང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་གསལ་བས་ན་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམ་པའི་རིམ་པས་རྣམ་པར་རྟོག་ནུས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ལ་རིགས་མཐུན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་ལས་བཟློག་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་སྣང་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དབང་སྣང་བར་འགྱུར། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕྱིར་དེར་རིགས་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ན་དེ་འདྲ་བའི་རེག་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འབྱུང་ངོ༌། །རྣལ་འབྱོར་བ་ལྔ་པའི་ཚེ་ན་གང་ཡང་སྣང་བ་མེད་ཅིང་བསམ་པ་མེད་པའི་ཆུད་པ་རིགས་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རེག་པ་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བར་རྗེས་སུ་ཆུད་པའི་བློས་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པས་ཆོས་བཤད་པའི་དུས་སུ་བསྟན་དུ་ཟིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་གཅིག་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་འཇུག་པའི་མཚན་མ་སྟོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡང་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་གྲུབ་པའི་ཆུད་པ་མེད་དོ་ཞེས། །སློབ་དཔོན་བྷ་བྱ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་ན་ནི་སྒྲ་བཞིན་པར་གྱུར་བས་བློས་ཅི་ཞིག་རྣམ་པར་བརྟགས་ཞེས་ཏེ། འོ་ན་ཅི་བདག་ལ་སོགས་པ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང༌། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གམ་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་རྒྱ་ཆེར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོད་དོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་མིན་ཞེས་པ་ནི་དགག་པར་གསུངས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ཕན་ཚུན་དུ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་རང་བཞིན་གཅིག་པར་མི་རིགས་ཏེ། གྲང་བ་དང་མེ་ བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཁས་བླང་པ་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་ནི་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རང་བཞིན་དག
Chinese
，以及对于修行者们的不同和非不同的考察等等，也不是，而是无念无想的圆成之灭尽定。在那里，瑜伽士们像考察一样，一般地说，没有言说和言说的形态的分别。没有像他者所支配那样执持，也没有所执的形态显现。因此，在无二的等持之时，断除了有事和无事的分别念，在经验中成立的事物是存在的，这是遍知者所证悟的。由于他者的两种形态显现，因此能够以增益的次第来分别。如何对于瑜伽士们，与同类和不同类的形态相违背的蓝色等等显现一样，他者所支配显现呢？因为种种的缘故，在那里，增益同类的形态的分别念产生。因此，有那样的触觉，这样的名称产生。在第五个瑜伽士的时候，没有任何显现和想法的灭尽定，以同类的形态执持触觉，以及被所执随顺的智慧，如何能分别呢？如果仅仅是如实知者在说法的时候已经显示了，然而以二的形态增益空性等为一，显示了趣入的相。如果又考察，并且像他者所支配那样知道，就没有成立的灭尽定，这样导师婆毗耶等人分别念的话，就像声音一样，智慧能分别什么呢？那么，我和我的等等，以及石女的儿子，和兔子的角等等，不分别吗？声音和不分别不是趣入事物存在的本身，这样说也可以，非常广。因此，圆成是存在的。如何说那些不是呢？这是被否定的说法。事物和非事物相互之间自性不同，自性相同是不合理的，就像寒冷和火焰一样。因此，承认事物和非事物是不合理的。二是考察的自性。名为二，就是有和没有的分别念。自性好。
English
, as well as examining the differences and non-differences of practitioners, etc., it is not. Rather, it is the complete cessation of thought and appearance, the perfected extinction. There, yogis, like examining, generally speaking, there is no speech and no form of speech. There is no holding like being controlled by others, and there is no appearance of what is held. Therefore, at the time of non-dual samadhi, the experience of abandoning the conceptualization of things and non-things is that things exist, which is what the all-knowing one realizes. Because the two forms of others appear, it is possible to distinguish them by the order of superimposition. How is it that for yogis, like the appearance of blue and so on, which are contrary to the forms of similar and dissimilar things, the control of others appears? Because of various reasons, there, the conceptualization of superimposing similar forms arises. Therefore, there is such a touch, such a name arises. At the time of the fifth yogi, there is no appearance or thought, the extinction of the mind that holds the touch in the form of the same kind, and the wisdom that follows what is held, how can it be distinguished? If it is only that the one who knows reality has already shown it when teaching the Dharma, but in the form of two, superimposing emptiness and so on as one, shows the sign of entering. If you examine again, and know as controlled by others, there is no established extinction, so if the teacher Bhāviveka and others distinguish, like a sound, what can wisdom distinguish? Then, do I and mine, and the son of a barren woman, and the horns of a rabbit, etc., not distinguish? Sound and non-distinction are not entering into the existence of things themselves, it can be said that it is very broad. Therefore, perfection is existence. How can you say that those are not? This is a negative statement. Things and non-things are different in nature from each other, and it is unreasonable for them to be the same in nature, just like cold and fire. Therefore, it is unreasonable to admit things and non-things. Two is the nature of examination. The name two is the conceptualization of existence and non-existence. Good nature.