Tibetan
འབའ་ཞིག་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་འདི་གཞན་ལ་བདག་ཀྱང་གཞན་ནི་ཞེས་ཏེ་གྲངས་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཐ་མའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་འཆད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་མེད་ན་བདེ་བ་མཆོག །ཅེས་པར་རོ། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཐ་མ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ང་ཡི་གསུང་རབ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་ཆོས་བཤད་པ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པ་ནི་དགོངས་སོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་ལས་ངེས་སོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཟློག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུ་དང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་རྣམས་ཞེས་པ་ལ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གང་དག་གི་རྒྱུ་དང་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེས་ཚིག་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་རྟོག་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་རྒྱུ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དམིགས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་དང་དམིགས་པར་མཚུངས་ཀྱང་བདུན་གྱི་ནང་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཐའ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་བཟློག་པ་ན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེར་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་མི་རྟོག་པ་མེད་པས་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རུང༌། ཇི་ལྟར་ འདིའི་འོག་ཏུ་གསུངས་པ། རྣམ་རྟོག་རྣམ་ཤེས་བཟློག་པ་ན། །ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ན་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་མཁྱེན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདུས་པས་བརྟགས་པའི་དོན་གསོལ་བའི་ལན་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲ་དང༌། དོན་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་དུ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཡིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རང་དབང་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འབྱུང་བ་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བག་ཆགས་རྣམས་རབ་ཏུ་གསོ་བར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ལ་ལར་བདག་དང་བདག་གི་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས་རྣམ་པར
Chinese
仅仅知道，为了从外境了知无自性，就是“此是异体，然而是异体”等，这是数论派的寂灭。第四是外道徒的最终寂灭，即对补特伽罗无我，断绝蕴的相续就是寂灭，如《蕴经》所说：“无蕴则安乐至上。”这些如何呢？是外道徒的最终见解。因此佛说：“非我教法。”这是说，在宣说胜义谛时，以外道的形式来显示，这是佛陀的密意。在大乘的法无我中，以止息有分别的意识的体性而寂灭。所谓“彼是因和所缘故，七识等”中，“彼”是指阿赖耶识，将“彼”与“何者的因和所缘”连接起来。或者，有分别的意识的因是阿赖耶识，所缘也是它。虽然它们在因和所缘上相同，但在七识中，有分别的意以有分别的习气使阿赖耶识的边际极度扩展。止息分别时，就完全寂灭了，在那里也要知道止息烦恼的分别。否则，因为没有无分别，就与自己的话相违，又如何能教法呢？如何 在下面说：“分别识止息时，我即寂灭。”那里，具有显现和不具有显现的等持的智慧，因为没有烦恼的分别，为了回答众多人聚集而提出的问题，以各种各样的声音和意义，在一切不同的差别中宣说佛法。所谓“与意一起”是指最初不是以自在的方式，以分别的方式在一切境中完全决定的分别，意识才产生的，而且，当它产生时，就会强烈地滋养阿赖耶识中的习气。在某些情况下，有些人因为对我和我所的执着而
English
Just knowing, in order to realize the absence of inherent existence from external objects, is like "this is a different entity, but it is a different entity," etc., this is the cessation of the Samkhya school. The fourth is the ultimate cessation of the non-Buddhist, which is the absence of self in the person, and the cessation of the continuum of the aggregates is cessation, as stated in the Sutra of Aggregates: "Without aggregates, there is supreme bliss." How are these? It is the ultimate view of the non-Buddhists. Therefore, the Buddha said, "It is not my teaching." This means that when explaining the ultimate truth, it is shown in the form of non-Buddhists, which is the intention of the Buddha. In the great vehicle of the absence of self in phenomena, cessation is characterized by the cessation of conceptual consciousness. In the phrase "it is the cause and object, therefore the seven consciousnesses, etc.," "it" refers to the alaya consciousness, and "it" is connected with "whose cause and object." Alternatively, the cause of conceptual consciousness is the alaya consciousness, and the object is also it. Although they are the same in cause and object, among the seven consciousnesses, the conceptual mind, with its conceptual habits, makes the boundary of the alaya consciousness extremely extensive. When conceptualization ceases, there is complete cessation, and there it should also be known that the afflictive conceptualization ceases. Otherwise, because there is no non-conceptualization, it contradicts one's own words, and how can one teach the Dharma? How It is said below: "When conceptual consciousness ceases, I am cessation." There, the wisdom of meditative stabilization with and without appearance, because there is no afflictive conceptualization, in order to answer the questions raised by the gathering of many people, the Dharma is taught in all kinds of different sounds and meanings. The phrase "together with the mind" means that initially it is not in a free way, but in a conceptual way that completely determines all objects, that the consciousness of mind arises, and when it arises, it strongly nourishes the habits in the alaya consciousness. In some cases, some people because of their attachment to self and what belongs to self,
Tibetan
་རྟོག་པ་ཁྱད་པར་དུ་འབྱུང་བ་ན་དེར་ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པར་མངོན་པར་ཆགས་ཤེ་ན། ངར་སེམས་པ་ལྟ་བུར་རྗེས་སུ་ཕྱིན་ནས་འཇུག་སྟེ། ཇི་ལྟར་ང་དང་འདི་ངའི་ཞེས་པར་རོ། །སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཅིག་ཅར་འཇུག་གི་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་འདུས་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེས་པ་ལ། ལུས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་སྔ་མ་དང་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་འདུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་ལུས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དང༌། གནས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་དང༌། དེ་གཉིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཉིད་ཀྱིས་མ་ལོག་པའི་དུས་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་གཉིས་རྣམ་པར་སོ་སོར་སྣང་ངོ༌། །གཅིག་གི་རྒྱུར་གཅིག་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་སོགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་ པོར་མྱ་ངན་མི་འདའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གཉིས་པའི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །རྡོ་རྗེའི་སྐུའི་སྐུ་གདུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་བྱ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཞིབ་མོར་ཕྱེ་བའོ། །སེང་གེ་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས། །བཟློག་པས་མྱ་ངན་ང་འདས་སོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པ་ནི་སྒྲ་ཉིད་དོ། །སྙན་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱངས་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བརྗོད་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་སྨྲ་བར་བྱ་བ་ཞེས་པ་ནི་སྤྱིའི་རྣམ་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་གཉིས་པར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་གང་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་ཆུང་ཟད་མྱ་ངན་གྱི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ཆུར་འཁྲུལ་བའི་རང་བཞིན་རི་དྭགས་སྐོམ་པ་ལྟ་བུའི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་གསལ་བར་བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པའོ།
Chinese
当分别念特别生起时，它与烦恼意念同时产生。如何显现执着于我与我所呢？它像“我”的想法一样跟随并进入，就像“我”和“这是我的”一样。在各自确定的境中，分别念的意念与烦恼意念同时立即进入，但不是全部进入，所以要了解这些差别。关于“心如何聚集”的问题，答案是：其特征是非异体。应将行为的差别与前述内容结合起来。如何才能不异体呢？因为除了阿赖耶识之外，没有聚集。例如，在梦境中，作为身体、受用和处所之因的阿赖耶识，以及眼等识，以及二者所缘的色等生处，各自显现，同样，在未醒来时，没有外境，二者也各自显现。所谓“成为一个的因”，是指习气等和完全成熟的因。所谓“事物不超越寂灭”，是指以非二元的胜义自性超越寂灭。金刚身的舍利，以智慧金刚的行为，为了利益众生而细致地分开。也不是以狮子睡眠等特征，如何呢？从分别念的识中，通过遣除而超越寂灭。因为完全舍弃了有事物和无事物。言说是声音本身。分别念美妙等各种音声，是对言说的分别念。所谓无论说什么，都是对一般的相，也对自己的特征不二元地进行分别念，像那样进行分别念。凡是稍微将寂灭的阳焰等误认为水，像口渴的鹿一样要说的事物，都应理解为蕴、界、处等二元的显现的那种自性。所谓“如何呢”，是指以那样清晰陈述的各种特征等。
English
When specific conceptualizations arise, they arise simultaneously with afflicted mind. How does attachment manifest in grasping at self and what belongs to self? It follows and enters like the thought of "I," like "I" and "this is mine." In individually determined objects, the consciousness of conceptual mind enters simultaneously with afflicted mind, but not entirely, so one should understand these differences. Regarding the question of how the mind gathers, the answer is: its characteristic is non-otherness. The difference in action should be combined with the aforementioned. How can it be non-other? Because there is no gathering apart from the Alaya consciousness. For example, in the dream state, the Alaya consciousness, which is the cause of body, enjoyment, and place, and the consciousnesses of eye, etc., and the sense bases of form, etc., which are the objects of those two, appear separately; similarly, in the state of not being awakened, without external objects, the two also appear separately. The so-called "becoming one cause" refers to habits, etc., and the cause of complete maturation. The so-called "things do not transcend nirvana" refers to transcending nirvana with the non-dual ultimate nature. The relics of the Vajra body, through the activity of the wisdom Vajra, are meticulously separated for the benefit of sentient beings. It is not even by the characteristics of the sleeping lion, etc. How is it? From the consciousness of conceptualization, one transcends nirvana by reversing. Because one has completely abandoned things and non-things. Speech is sound itself. Conceptualizing various sounds such as beauty is conceptualizing speech. The so-called whatever is to be said, is also conceptualizing the general aspect as non-dual with its own characteristic, like that is how one conceptualizes. Whatever slightly mistakes the mirage of nirvana, etc., for water, like a thirsty deer, one should understand that the nature of what is to be said is like that appearance of duality of aggregates, elements, and sense bases, etc. The so-called "how is it" refers to various characteristics, etc., that are clearly stated in that way.