Tibetan
དམིགས་པ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ་སེམས་ཙམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེའི་མཚན་མ་ཡོད་པས་དམིགས་པ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཙམ་ཉིད་མི་རུང་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་རིག་པའི་སེམས་ཙམ་ལ་ནི། མཚན་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་ པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་རིག་པ་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། མི་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་མ་འཁྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་བསམ་གཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆུད་པ་མཐའ་དག་མི་གཉིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བློ་སྟེ། དེས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱའོ། །གང་དག་སྲ་བ་དང༌། ཚ་བ་དང༌། གཤེར་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་རྟག་པ་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཡི་དམ་འཆའ་བ་དང༌། རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དཔེ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བློས་རྟོག་པ་དོན་གྱི་བྱ་བ་ནུས་པའི་ཕྱིར་བྱུང་བ་རྣམས་ཡོད་དོ། །དེ་དག་མེད་ན་ནི་ཚིག་པ་དང༌། གཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་སླུ་བས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་གྱི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྟེ་ཐམས་ཅད་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ན་ནི་སླུ་བས་ཁྱབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྲུབ་པོ་ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་སྨིག་རྒྱུ་དང་མཚོ་ལ་སོགས་པར་སླུ་བ་དང་སླུ་བ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་དམིགས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་སོ་སོར་སྣ
Chinese
如果存在对境，那么在这种情况下，入于灭尽定也是不允许的，因为是唯识宗的缘故。入于灭尽定具有相，因此仅仅是对于对境的各种显现也是不允许的，因为是二取的显现的缘故。对于真实觉知的唯识宗来说，因为没有相，所以对于无思无想的胜义谛无二智，以及对于无常和不净等形象的对境没有执著，因此，所有二取的禅定等等，以及以果的相，错乱的体性，超离世间的二取的禅定等等也是不存在的。所谓一切法远离四边，就是没有四种方式的分别念，这些也是不可见的。为什么呢？因为所有证悟都是无二的缘故。所谓“大慧”是指辨别诸法的智慧，因此，应当完全断除对一和异等法的分别念。如来如何证悟一切法不可取、不可说，同样，对于有事和无事等任何法，也不应当进行分别念。那些对于坚硬、温暖、潮湿等体性的分别念，执著于分别念的体性，那些非真实的遍计所执的常法都是分别念，外境的诸要素是不存在的。如同誓守本尊，以及执著于因的体性和比喻一样。如同外道所说，以心识的分别念能够实现事物的功用，因此生起的事物是存在的。如果这些不存在，那么嗔恨和贪爱等果就不会存在。如果识是空无实义的，那么它就是被欺骗所遍及的，如同旱季的海市蜃楼等。如果一切都是空无实义的，那么就不会被欺骗所遍及，因为不是这样的，所以外境是成立的。一切智者的意念也认为，在梦中，海市蜃楼和海洋等有欺骗和无欺骗的果，因此，识是各自显现
English
If there is an object of focus, then in that case, entering into cessation is also not permissible, because it is for the Mind-Only school. Entering into cessation has characteristics, so merely various appearances to the object of focus are not permissible, because it is the appearance of duality. For the Mind-Only school of true awareness, because there is no characteristic, therefore, there is no thought and no appearance, and there is no attachment to the impermanent and the impure, etc., in the realization of the non-dual ultimate truth. Therefore, all meditations of the two aspects, etc., and the characteristics of the fruit, the nature of delusion, and all meditations of the two aspects that transcend the world do not exist. The statement that all phenomena are free from the four extremes means that there is no conceptualization of the four aspects, and these are also not perceived. Why? Because all realizations are non-dual. This "great wisdom" is the wisdom that distinguishes phenomena, and therefore, one should completely abandon the conceptualizations of phenomena such as oneness and otherness. Just as the Tathagata realized that all phenomena are ungraspable and inexpressible, so too, one should not conceptualize any phenomena such as things and non-things. Those who conceptualize the characteristics of hardness, warmth, and moisture, etc., are attached to the nature of conceptualization, and the constant phenomena of those unreal, completely imputed things are conceptualizations, and the external elements do not exist. It is like vowing to a deity, and being attached to the nature of the cause and the example. Just as the externalists say that the arising things exist because the conceptualization of the mind can accomplish the function of things. If these do not exist, then the results of anger and attachment, etc., will not exist. The consciousness that is empty of meaning is pervaded by deception, like a mirage in a dry season, etc. If everything is empty of meaning, then it will not be pervaded by deception, because it is not like that, so the external object is established. The All-Knowing One also thinks that in dreams, mirages and oceans, etc., have the results of deception and non-deception, so consciousness appears separately.
Tibetan
ང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པ་བྱུང་བ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལ་གང་འཛིན་པ་ཡིན་ པས་དེས་གང་མངོན་པར་ཆགས་པ་དེས་ནི་རབ་ཏུ་འཇོག་པའི་བློ་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་བ་མེད་པའི་བློ་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གང་དཔྱོད་པ་སྟེ། སྦོམ་པ་དང་ཕྲ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་ཅིང༌། མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པའོ། །སྤྱོད་པའི་ས་བོན་ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དང༌། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་རྟོགས་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སའི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོག་མའི་མཐའ་དང་ཐ་མའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་སྟེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ས་བཅུའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ས་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འོད་ཟེར་གྱིས་མཛེས་སོ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གང་འདི་འབྱུང་བ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་དེ་ནི་མིང་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་སྟེ། རྒྱུ་གསུངས་པ་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སྔར་ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐའ་བཞིའི་ཚུལ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་བྲལ་བར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཞེས་པ་ནི་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་མོ། །ཐ་དད་པའི་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པོས་སོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་ཡོད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་གསེར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་རང་གི་མཚན་ཉིད་གྲུབ་པོ། །གཤེར་བ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱི་ནང་དུ་སྣང་བའི་ཆུའི་ཁམས་བསྐྱེད་དོ། །ཚ་བ་ནི་མེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལོག་པ་ལ་བདེན་པར་ཆགས་པས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ལ་རབ་རིབ་ཅན་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་ཉེ་བར་རྟོག་པ་དེ་ལས་ཕུང་པོ་ལྔ་འབྱུང་ངོ༌། ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་གིས་ཚིག་དང་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་གང་མངོ
Chinese
除了我之外所产生的事物是不存在的。因此，对于分别的体性，谁执著，由此谁显现贪著，那即称为施设的智慧。对于无显现的智慧，为了以分别的智慧进入，谁进行观察，即粗大和微细的分别，通达无有随行不可得的体性空性，并且努力于无二的如实了知。行持的种子是听闻和思维，对此成为智者，并且证悟初地极喜地，将获得体性的修慧。对此，广说了地的功德，如称为百三摩地等。最初的边和最后的边，是指过去和未来，是进入过去和未来的意思。以十地的福德和智慧资粮获得究竟，并且获得如来藏所证悟的地，为了使有情完全成熟，与以光芒庄严相联系。凡是此生起，以及从生起所转变的，那只是名和分别而已，说原因是为了通达自心显现而已。如何呢？因为先前已显示外境事物不存在，如所说四边之理清净且分离。所谓的自性之住，只是无二的如实了知而已。以各别的作者和所作。远离生等的体性是，无生，如是存在的是自性光明，如黄金等般自性成立。显现湿润的分别，是生起内外显现的水界。热是火的分别。以于颠倒执著为真实，是因为对于非真实妄加执著的缘故。如对于自身显现如患有眼翳者见到色等般，妄加执著为内外之义，从能执和所执的分别中，产生五蕴。 所谓的识等，是指以何者对于词和各种境显
English
Things that arise apart from "I" do not exist. Therefore, whoever clings to the characteristics of discrimination, and whoever manifests attachment through that, is called the wisdom of imputation. For the wisdom without appearance, whoever investigates in order to enter with discriminating wisdom, that is, discriminating between coarse and subtle, comprehending emptiness, the characteristic of non-subsequent non-apprehension, and diligently striving for non-dual, true knowledge. The seeds of practice are hearing and thinking. Having become wise in this, and realizing the first ground, the Joyful One, one will obtain the wisdom of meditation on characteristics. Regarding this, the qualities of the grounds are extensively taught, such as the hundred samadhis. The initial extreme and the final extreme refer to the past and the future, meaning entering into the past and the future. Having attained the ultimate through the accumulation of merit and wisdom of the ten grounds, and having attained the ground of realizing the Tathagatagarbha, it is connected with being adorned with light rays in order to fully ripen sentient beings. Whatever arises from this, and whatever transforms from arising, that is merely name and discrimination. The reason is explained in order to comprehend that it is merely the appearance of one's own mind. How so? Because it has already been shown that external objects do not exist, just as the four extremes are said to be completely pure and separate. The so-called abode of self-nature is merely non-dual, true knowledge. By separate agents and actions. The characteristic of being free from birth and so on is unborn. Existing in such a way is naturally luminous, and like gold and so on, its own nature is established. The discrimination of appearing moisture is the arising of the water element appearing internally and externally. Heat is the discrimination of fire. By clinging to the false as true, it is because of falsely imputing to what is not true. Just as appearances such as forms appear to one with cataracts in their eyes, imputing external and internal meanings, from the discrimination of the grasper and the grasped, the five aggregates arise. The so-called consciousness and so on, refers to whatever manifests to words and various objects...