Tibetan
་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་དེའི་འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་བྲལ་བ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་སྟེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་དང་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་རང་བཞིན་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མི་རུང་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཟོ་འབའ་ཞིག་སྟེ། རྟོག་པས་སྨྲ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གང་དག་ཡང་གཞན་གྱི་དབང་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་གྲུབ་པ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་གཞན་གྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་གཞན་གྱི་དབང་ངོ་ཞེས་པ་དོན་འདི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་དབང་གིས་གནས་པ་སྟེ། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྤྲོས་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་རིག་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་རྐྱེན་གཞན་དག་གི་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང་འདྲ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་གཏོགས་པར་དམ་པ་དང་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ངོ༌། །མི་གཡོ་བ་དེ་ ནི་རོ་གཅིག་པར་འབའ་ཞིག་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་གསེར་ལྟ་བུ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་འཕངས་པའི་གློ་བུར་གྱི་ཉེས་པ་ཡོངས་སུ་ཟད་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་འབྱུང་བ། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སུས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དེ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཚིག་གི་དོན་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་དབང་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་རིག་པ་དང༌། ལས་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་སྣང་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བའི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དག་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སྟོན་པའི་བཏགས་པའི་ཚིག་གོ །དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པས་ན་འདུས་མ་བྱས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་ཡེ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་པ་འཇིག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་པའི་འོག་ཏུ་རྟག་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤོང་ངོ༌། །དངོས་པོར་འཛིན་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་པར་དེར་བསྟན་ཏོ། །གཞན་དུ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མེད་པར་མི་རུང་སྟེ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། གཟུགས་ལའང་མ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མདོ་སྡེ་འདིར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སུན་དབྱུང་བར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་ལུས་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་ པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་བཞི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལས་གཟུགས་མེད་པས་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གསུངས་པ་ལ་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སོ་སོར་སྣང་བ་ཞེས་པར་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཚོགས་པར་འདུས་པའི་གཟུགས་ནི་རེག་པ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་དཔག་གོ་ཞེས་སོ། །འབྱུང་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱུ་བྱེད་པ་ནི་རིམ་དུ་མི་སྐྱེའོ། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་བཟློག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྒྲ་དང༌། རྟག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་མཁྱེན་ཏོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་གཏོགས་པར་མི་རྟོགས་སོ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ཆོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དག་ཀྱང་མ་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུའི་ཚིག་སྟེ། སྟོན་པ་གཞན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་དང་མི་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བ་ལས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་སྨྲས་པ་ལ། རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌།
Chinese
具有。对此，它的能执与所执的分离，即是法性，也就是成就的自性。如果是这样，在《楞伽经》和《解深密经》中，一切智者所说的以三种自性进行分类的方式是不允许的，那么在这种情况下，就只有各自的分别念的自造了。也会变成以分别念来说话。有些人说，什么是依他起自性，那就是成就，因为是由他者所生，所以说是依他，这个意思是不对的。那它是什么样的呢？是依他而存在的，由无明等显现为各种各样的形象。二者的形象明显显现，就是知识本身，就是觉性。这就是他们所说的。任何因其他因素的影响，并且依赖于相似的刹那，除了显示殊胜和不殊胜的法等之外，由于产生各种各样的形象，所以受到其他因素的影响，那就是依他。不动的那个 就是唯一的一种味道，仅仅是正确地认识，自性光明，其本体随顺一切，如同黄金一般，其他因素所造成的突发性过失完全消失，完全成就，这就是第三种。如《圣者彼自摄经》所说：种姓之子，此心自性光明，善与非善的显现行为，由谁如何完全清净，它就如何成就。要理解这句话的含义。依他起也有两种：对于轮回者来说，就是无明和由业所生的各种各样的显现。对于瑜伽士来说，就是善行等各种清净的显现，以及神通的各种变化。脱离了这两种形象，仅仅是正确地认识，那就是自性光明，是有为和无为的完全成就。如《解深密经》所说：种姓之子，什么叫做有为和无为，那是导师的假名之词。由于感官等任何事物都未曾造作，所以是无为，
English
It has. In this regard, the separation of its grasper and grasped is the nature of reality, which is the nature of accomplishment. If so, the way of classifying into three natures as taught by the All-Knowing One in the Lankavatara Sutra and the Samdhinirmocana Sutra is not permissible, then in that case, there would only be the self-creation of each individual's conceptualization. It would also become speaking with conceptualization. Some say that whatever is the other-dependent nature, that is accomplishment, and because it is produced by others, it is called other-dependent, but this meaning is not correct. What is it like then? It exists dependently on others, manifested into various forms by ignorance and so on. The clear appearance of the two forms is knowledge itself, which is awareness. This is what they say. Whatever is influenced by other factors and relies on similar moments, except for showing superior and non-superior dharmas, etc., because it gives rise to various forms, it is influenced by other factors, that is other-dependent. That which is immovable is the only taste, merely correctly knowing, the nature of self-luminous, its essence follows everything, like gold, the sudden faults caused by other factors completely disappear, completely accomplished, this is the third. As it says in the Arya Thatness Condensed Sutra: Son of lineage, this mind is naturally luminous, the manifest actions of good and non-good, by whom and how completely purified, it will become accomplished in that way. Understand the meaning of this sentence. Other-dependence also has two aspects: for those in samsara, it is ignorance and the various appearances of beings arising from karma. For yogis, it is the various pure appearances of virtuous actions and so on, and the various transformations of magical powers. Separated from these two forms, merely correctly knowing, that is the self-luminous nature, the complete accomplishment of conditioned and unconditioned. As it says in the Samdhinirmocana Sutra: Son of lineage, what is called conditioned and unconditioned, that is the teacher's nominal term. Because it is not created by any of the senses, etc., it is unconditioned,
Chinese
此乃名为“耶那斯巴”。因为是刹那，所以是“有为”之义。又，所谓“对有情无我之事物不执著”，是指在领悟刹那坏灭之后，舍弃常恒之我的见解。所谓“对事物不执著”，是指因为不执著外境，所以是“法无我”，此中已作了阐述。否则，不执著事物是不行的，因为对有情无我，是以外境为见解的缘故。因此，《金刚经》中如此说道：“不入色”等等。因此，此经中“俱生”等等，是指坏聚见是法无我，是为了极力驳斥外境之义。自他之身平等性，是因为仅仅在如实觉知上相同。四蕴是色的体性之故。从中，因为无色，所以说是了知的因。在所说的生起之因中，“诸大种及大种所造”等等，与“各自分明”相联系。又，所谓“互相为因的体性之故”，是指诸大种聚集的色，是触等色的体性。依靠它等等的作用，就能推知诸大种。诸大种互相为因，不是依次产生的。应当如所说的那样理解，遣除对外境俱生之坏聚见，是因为见到对外境之声，以及对常有方的非方之见，所以会被真实智慧所舍弃。为了那真实之义，一切智者了知。疑惑的体性，若非真实智慧则无法领悟。为了获得果实，必须领悟道之法，因为是极度可见的缘故。所谓“清净亦不清净之故”，是原因之词。其他导师宣说痛苦和不美等是厌离轮回的原因，而常、我、
English
This is called "Yenaspa." Because it is momentary, it is the meaning of "conditioned." Furthermore, "not clinging to the object of selflessness in beings" means abandoning the view of a permanent self after comprehending momentary destruction. "Not clinging to objects" means that because there is no clinging to external objects, it is "selflessness of phenomena," which has been explained there. Otherwise, it is not permissible not to cling to objects, because selflessness in beings is due to viewing external objects. Therefore, it is said in the Vajracchedika, "Not entering into form," and so on. Therefore, in this sutra, "co-emergent" and so on, refer to the view of the aggregate of destruction as the selflessness of phenomena, for the purpose of strongly refuting external objects. The equality of self and others' bodies is because they are equal only in accurate awareness. The four aggregates are the nature of form. From which, because of the absence of form, it is said to be the cause of knowing. Among the causes of arising that are mentioned, "the elements and what is transformed from the elements" and so on, are related to "distinctly appearing separately." Also, "because of the nature of mutual cause" means that the form of the elements gathered together is the nature of the form of touch and so on. By relying on it and so on, the elements can be inferred. The elements acting as mutual causes do not arise in sequence. It should be understood as it is said, dispelling the co-emergent view of the aggregate of destruction towards external objects, because seeing the non-directional view towards the sound of external objects and the permanent side, it will be abandoned by true wisdom. For the sake of that true meaning, the all-knowing one knows. The nature of doubt cannot be understood without true wisdom. In order to obtain the fruit, the Dharma of the path must be comprehended, because it is extremely visible. "Because it is pure and impure," is the word of cause. Other teachers say that suffering and ugliness and so on are the cause of being weary of samsara, while permanence, self,