Tibetan
་པར་གྱུར་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་འགྲོ་བའི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་པར་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཏེ། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འགྲོ་བའི་ལུས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆུད་པའི་སྐུ་སྟེ། གཉིས་པ་དང་མི་གཉིས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཁྱེན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུར་ཆོས་བཤད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཚོ་བས་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མ་དང༌། བར་མ་དང༌། མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་པོ་དང༌། ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་འདི་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མྱོས་པས་བསླད་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ། དམ་པའི་ཆོས་པུཎྜ་རི་ཀ་ལས། སྣང་བའི་རྒྱུ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ང་སྨྲའོ་ཞེས་གསུངས་པས་ན་དེ་འདི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །སྲེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཏེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་ཉིད་ནི་ཐར་པའོ། །མ་རིག་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་འབྲེལ་ཏེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་དེ་དག་གི་ཐར་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མདས་སྙིང་རྗེའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གྱིས་སད་དེ། སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བྱེ་བྲག་གིས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་བྲལ་ཏེ། །མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་ལམ་གྱིས་ཆེན་པོ་དང༌། བར་མ་དང༌། ཆུང་ངུའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་རྙོག་པའི་མཚན་ཉིད་སྤོང་བས་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་དང་བྲལ་ནས་ཆུ་རྣམས་ཀྱི་རྙོག་པ་རབ་ཏུ་དང་བ་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དོ། །གཞན་གྱི་དབང་གསལ་བའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ལ། གང་སྣང་བ་མེད་པའི་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། རྡུལ་ཕྲ་མོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔའི་དག་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའོ། །གཞན་གྱི་དབང་དེར་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཡོད་མེད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན
Chinese
成为，所有法的境，众生的身体受用，接近而住。其中，所有法的境，众生的身体是，一切智的精华身，二和非二的等持智。同样，对于一切有情，如意宝般说法等受用的生活接近。下、中、上，是指以智慧的差别，视为小、中、大的体性。如在此所说，以等持的醉意所迷惑，住在无漏的界中。那么，如何称为完全寂灭？圣法白莲经中说：显现之因我说是寂灭。因此，这没有过失。舍弃贪等烦恼，轮回的痛苦灭尽即是解脱。与无明烦恼和业所生的身体显现相连，获得不可思议的无漏等持后，它们的解脱如同安住于灭尽定。以一切智的箭，以悲心的习气种子唤醒，获得具有显现的菩萨等持后，成为佛。差别是更上一层楼，是指远离贪欲等的一切享用。以见道和修道的体性的差别之道，大、中、小的结合，舍弃垢染的体性而成为果。远离这些，如水中的垢染完全清澈，成为阿罗汉的果，这是世间的说法。在显现为他力的明亮形象上，凡是执着于无显现的常、我、微尘等，那就是依他起性。同样，执着于五蕴的清净性，以及普遍和微细等。在依他起上，遍计所执的自性，既非有，也非无，也非亦有亦无，因为在二者的自性中也不存在。
English
Becoming, the realm of all dharmas, the enjoyment of the bodies of beings, living closely. Among them, the realm of all dharmas, the bodies of beings, is the essence body of all-knowing, the samadhi wisdom of two and non-two. Similarly, for all sentient beings, like a wish-fulfilling jewel, the life of enjoyment such as teaching the Dharma is close. Lower, middle, and upper refer to the characteristics of small, medium, and large, distinguished by the difference in wisdom. As it is said here, being deluded by the intoxication of samadhi, one dwells in the realm of non-leakage. Then, how is it called complete nirvana? In the Holy Dharma Lotus Sutra, it is said: I say that the cause of manifestation is nirvana. Therefore, there is no fault in this. Abandoning afflictions such as craving, the exhaustion of the suffering of samsara is liberation. Connected with the afflictions of ignorance and the manifestation of the body born from karma, after obtaining the inconceivable non-leaking samadhi, their liberation is like abiding in cessation. Awakened by the arrow of all-knowing, by the seed of the habit of compassion, after obtaining the Bodhisattva's samadhi with manifestation, one becomes a Buddha. The difference is going from higher to higher, which means being separated from all enjoyment such as desire. By the path of the difference of the characteristics of the path of seeing and the path of meditation, the combination of large, medium, and small becomes a result by abandoning the nature of defilement. Separated from these, just as the impurities in the water are completely clear, it becomes the fruit of the Arhats, which is the worldly saying. On the bright image that appears as other-powered, whatever clings to the non-manifest permanent, self, subtle particles, etc., that is the nature of other-dependence. Similarly, clinging to the purity of the five aggregates, as well as universality and subtlety, etc. On other-dependence, the self-nature of the completely imputed is neither existent, nor non-existent, nor both existent and non-existent, because it does not exist in the nature of both.
Tibetan
་ནོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་གསུངས་པ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་པས་ན་ཞེས་ཏེ། གང་གིས་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྟོག་པ་དེས་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཡང་ཆུད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པོ་ཡང་ཡུལ་མེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་རྟོག་པའོ། །རང་བཞིན་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་འདི་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། བརྟགས་པ་ཡི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་ཏེ། །གཞན་དབང་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །མི་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །གང་ཚེ་གཞན་དབང་དག་པ་ནི། །གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་བཤད་པར། །མདོ་སྡེ་མདོ་སྡེར་ངས་སྨྲས་སོ། །ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་ པ་དང༌། སྐྱེ་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་གང་དག་གིས་ཀུན་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་གིས་ཀུན་བརྟགས་པའམ། མ་སྐྱེས་པ་ན་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་མེད་དེ། རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གསལ་བར་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གནོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དོན་དམ་པ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་རོ་གཅིག་པར་འགྱུར་བའི་ཆུད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་ལ་ནི་འཛིན་པ་དང་གཟུང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་བཙུན་གཙོ་བྱམས་པས་བཤད་པ། གཉིས་མེད་པ་ཡིད་དངོས་པོ་ནི། །སྟོང་པ་ཡི་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད་ཅེ་ན། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆུད་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཆོས
Chinese
诺！已说非有之因。以非真实之遍计之相故，谓由其以常、我及外物等非真实而遍计，故于遍计之自性而现执。亦非有者，谓非如实之义故。由其亦唯现为不乱之分别故，亦非无。以无二之自性故，三种分别亦无境，故非真实而遍计也。三自性之相，一切知者于此宣说：遍计之自性，事物皆不生，依于他起故，人众生分别。以分别而遍舍，何时他起净，成立如是性，经部经中我曾说。如《解深密经》中，世尊亲言：善男子，无自性性有三种，谓相无自性性、生无自性性、胜义无自性性。幼稚者以常及外物等何等之相而遍计之相，彼等以遍计或未生时，是名相无自性性。由他之力的种种相之生无自性性，如梦及幻术等，虽以种种相而明显生起，然以智慧观察，如房屋、村落、森林等般能损之故，是生无自性性。以胜义成立之自性，光明且成一味之乱，如来等出现与否皆可，法性恒常安住，于此则无能取与所取二者之自性。如圣慈氏尊所说：无二意事物，是空性之相。如是。无事物之空性相为何？即事物本身。如何是相？谓离二相之乱，圆成实性即法。
English
No! The cause of non-existence has been stated. Because of the characteristic of unreal imputation, it is said that because it imputes permanence, self, and external objects as unreal, it is manifestly attached to the nature of imputation. It is also non-existent because it is not the meaning of reality. Because it also appears only as non-confused discrimination, it is also not non-existent. Because there is no nature of duality, the three discriminations are also without objects, therefore they are unreal and imputed. The characteristics of the three natures are spoken here by the all-knowing one: By the nature of imputation, all things are unborn, because they depend on others, people generate discriminations. By discrimination, they completely abandon, when other-dependent is pure, the established suchness is explained, I have said in the sutras and sutras. As the Blessed One himself said in the Explanation of the Intention: Sons of good family, there are three kinds of non-nature: the non-nature of characteristics, the non-nature of birth, and the non-nature of ultimate reality. When immature people impute characteristics such as permanence and external objects, those characteristics are imputed or unborn, which is called the non-nature of characteristics. The non-nature of the birth of various forms of other powers, such as dreams and illusions, although they arise clearly in various forms, they are examined by wisdom and can be harmful like houses, villages, forests, etc., so it is the non-nature of birth. By the nature of ultimate establishment, the confusion of luminosity and becoming one taste, whether the Tathagatas appear or not, the nature of Dharma abides constantly, and there is no nature of the two, the grasper and the grasped. As the noble venerable Maitreya said: Non-dual mind-object is the characteristic of emptiness. Thus it is. What is the characteristic of emptiness without objects? It is the object itself. How is it a characteristic? It is said that the nature of perfect accomplishment, which is separated from the two aspects of confusion, is the Dharma.