Tibetan
་པར་རིག་པ་ལ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་གོ །གང་ན་འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་གི །ངའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལ་ལུང་མི་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞག་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བྱེད་པ་མེད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་སྐད་ཅིག་པའི་ཕྱིར་ལྷག་པའི་བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་དག་མངོན་པར་འབྲེལ་ཏེ་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་མ་ཐག་པ་ཙམ་གྱིས་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་གོ །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གཞན་པ་དང༌། གཞན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན། མི་རིགས་པས་ན་དེས་ནི་དེར་སྔར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་བླང་བ་མེད་པ་དང༌། དོར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་མང་པོར་རབ་ཏུ་དགྲོལ་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་དོན་ཆུད་པར་བྱའོ། །རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བླང་ན་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ནའོ། །བླང་དུ་མེད་པ་ནི་སྒོ་རྣམ་པ་དུ་མས་ཀྱང་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་འམ་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཀུན་རྟོག་པ་དེ་ནི་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པར་མི་རིགས་སོ། །གཅིག་པ་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཅིས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གཉིས་པར་གསུངས་པས་ན་རང་བཞིན་གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་དེ། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་འོང་བ་མེད་པས་ན་བླང་དུ་མེད་དོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པས་ན་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོར་བར་ཡང་མེད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་ དང་བྲལ་བའོ། །ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས་འབྱུང་བ། །འགག་མེད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། །རྟག་མེད་ཆད་པ་མེད་པ་དང༌། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་བ་མེད། །གང་རྟེན་བརྟེན་པར་འབྱུང་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་དུ་ནི་འགག་པར་རྟོག་སྟེ། རེ་ཞིག་ན་དངོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་སུའི་འགག་པ་རྟོག་པར་བྱེད། མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་
Chinese
对于知识来说，有和没有，常和无常，两者都有和两者都没有等等的性质的概念不会产生。在哪里有能执和所执的事物，那里就会产生概念。以我的方式说非二元论的那些人，怎么会有被称为“不显示经文”的立宗呢？所有法都是无作者，因为对于自身和刹那而言，剩余的作为和作者显现相关联，所以不会产生结果，因此所有法都是不生的。仅仅是“如果这个存在，那么这个就存在”。所谓的无自性，当对自身和共相的性质是异体和非异体进行辨析时，因为不合理，所以在那里已经辨析过了。对于此，所谓没有可取和没有可舍，需要依靠在许多经藏中详细解释来理解其含义。所谓取自身和共相的性质，就是在完全考察时。所谓不可取，就是用多种方式也无法理解。对外在的或他者的性质，对自身和共相的性质进行各种各样的遍计，这与一和异是不合理的。一，因为自性非二元，对于无常等等的行，没有其他的无常等等的性质。无论如何，因为已经宣说了所有法在自性上是二元的，所以没有自性二元的性质，因为一个事物不可能有两个。因为没有成为产生的性质，所以不可取。因为没有各种各样的自性，所以也没有舍弃具有坏灭性质的。所有法在所有方面都与来和去分离。正如中观中所说：无灭无生，无常无断，无来无去，凡是缘起法。等等。事物被认为是其他灭亡。暂时，事物的自性性质是不存在的。因为与有和无二者的显现的概念分离，对不可言说的事物，谁会认为其灭亡呢？性质的生起
English
For knowledge, the concepts of characteristics such as existence and non-existence, permanence and impermanence, both and neither, do not arise. Where there are objects of grasping and being grasped, there concepts arise. Those who speak of non-duality in my way, how can there be an establishment called "not showing the scriptures"? All dharmas are without an agent, because for oneself and the moment, the remaining actions and agents are manifestly related, so no result arises, therefore all dharmas are unborn. It is merely "if this exists, then this exists." The so-called absence of inherent existence, when analyzing whether the nature of oneself and the general characteristic are different or non-different, because it is unreasonable, it has already been analyzed there. For this, the so-called absence of acceptance and absence of rejection, one needs to rely on detailed explanations in many sutras to understand its meaning. The so-called taking the nature of oneself and the general characteristic is when fully examining. The so-called unacceptable is that it cannot be understood even in various ways. For the external or other's nature, the various kinds of imputation on the nature of oneself and the general characteristic, it is unreasonable to be one and different. One, because the self-nature is non-dual, for the formations such as impermanence, there is no other nature of impermanence and so on. In any case, because it has been declared that all dharmas are dual in nature, there is no nature of dual self-nature, because it is impossible for one thing to have two. Because there is no becoming the nature of arising, it is unacceptable. Because there is no variety of self-nature, there is also no abandoning of what has the nature of destruction. All dharmas are separated from coming and going in all aspects. As it appears in the Middle Way: no cessation, no arising, no permanence, no annihilation, no coming, no going, whatever arises dependently. And so on. Things are thought to be extinguished elsewhere. For the time being, the nature of the nature of things does not exist. Because it is separated from the concept of the appearance of both existence and non-existence, who would think of the cessation of what is inexpressible? The arising of nature
Tibetan
མི་རྟག་པ་ཡོད་པས་ཞེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་ནི་སྐད་ཅིག་པ་གཞན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་ཏུ་གནས་པར་ཡང་ལན་སྨྲས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གསོལ་བར་གྱུར་པ་མགོ་གཅིག་ཅིག་ལུང་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་སྤྱིར་ལུང་བསྟན་པས་སོམ་ཉི་རྣམ་པར་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་དྲི་བ་ཡོད་པ་ནི་འདྲི་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྡུས་པའི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་གཟུང་བའོ། །རྩོད་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གཞག་པའོ། །ཤེས་རབ་ལ་ལྟོས་ཏེ་གང་ཟབ་མོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་པའོ། །གྲངས་ཅན་དང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སོགས་པས་ལུང་མི་སྟོན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུར་སྨྲས་པ་དེ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གནས་དང་གནས་པ་གཞན་པ་ནི་ལུང་བསྟན་དུ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །སོ་སོར་གྲུབ་པའི་རྣམས་སྦྱོར་བ་དང༌། སོ་སོར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམས་ནི་ཕྲད་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ལ། ཕྲད་པའི་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པར་དེ་ལ་གནས་པའི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་གཞན་དུ་གྲུབ་པོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཕྲད་པའི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཡང་ལུང་བསྟན་དུ་མེད་དོ། །སོ་སོར་གྲུབ་པ་རྣམས་ལ་ནི་བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་དུ་ལུང་བསྟན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ ཤེས་ཤིང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱུར་ཏེ། ས་ནས་སའི་མཚན་ཉིད་ལས་འདས་པ་རྟོགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ཕྱོགས་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འབྱེད་པའོ། །འཇུངས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ས་དང་སར་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེས་སའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མི་མཐུན་པ་ལས་འདའ་བ་རྟོགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་མི་ཤེས་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་པོ་དང༌། ཆེན་པོ་ས་བཅུར་གཏོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དང༌། འབྲིང་པོ་དང་ཆུང་དུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས
Chinese
由于存在无常，对于刹那的行蕴来说，生、住、老、坏的特征依次出现是不可能的。然而，如果那样变化，那么由于刹那存在于其他地方，它们本身就会变成非刹那。这就是所说的：有为法的特征生起本身就是无常，所以称为无常。因此，对于存在六个刹那也应理解为已经回答了。祈请后，一位导师会做出预言。在某些情况下，由于普遍的预言并没有完全消除疑惑，所以提出一些细微的差别问题就是提问。同样，将总结的意义分开来理解。也要根据争论的人来稍微做些保留。根据智慧，所有深奥特征的法都被预言了。对于数论派和胜论派等不作预言的人，应当解释他们是如何说的，即处所和不同的处所是没有预言的。各自成立的结合，以及各自不成立的则是相遇，对于这些，除了相遇的原因之外，不能说存在于其中的物质和性质等在其他方面成立。相遇的原因的自性也是没有预言的。对于各自成立的事物，如瓶子和毯子等，可以分别进行预言。对于入流果等，认识到人无我，完全认识到法无我，从地到地超越特征的理解，即如何认识初地等自己的方面和不一致的方面呢？对此，布施等是区分自己方面的特征。吝啬等是不一致的方面。通过地和地之间的特征，理解超越地的方面的不一致之处。无烦恼的微小无知、中等无知和巨大无知，属于十地，以及大智慧、中等智慧和微小智慧的特征应当断除，就这样理解。
English
Because impermanence exists, it is impossible for the characteristics of arising, abiding, aging, and disintegration to occur sequentially for momentary aggregates. However, if it were to change in that way, then because the moment exists elsewhere, they themselves would become non-momentary. This is what is said: the characteristic of conditioned phenomena, arising itself, is impermanent, therefore it is called impermanent. Therefore, it should also be understood that the answer has been given to the existence of six moments. After the request, a single teacher will make a prophecy. In some cases, because the general prophecy does not completely eliminate doubts, asking some subtle questions is asking. Similarly, the summarized meaning is separated and understood. It should also be reserved slightly according to the person arguing. According to wisdom, all the profound characteristics of the Dharma are prophesied. For those who do not prophesy, such as the Samkhya and Vaisheshika schools, it should be explained how they say that the place and the different places are not prophesied. The combination of those that are separately established, and those that are not separately established, is meeting. For these, apart from the cause of meeting, it cannot be said that the substance and qualities, etc., existing therein are established in other aspects. The nature of the cause of meeting is also not prophesied. For those that are separately established, such as vases and blankets, etc., can be prophesied separately. For the stream-enterer fruit, etc., recognizing the selflessness of the person, fully recognizing the selflessness of phenomena, understanding the transcendence of characteristics from ground to ground, how does one know one's own aspects and inconsistent aspects of the first ground, etc.? In this regard, generosity, etc., is distinguishing the characteristics of one's own aspect. Stinginess, etc., is the inconsistent aspect. Through the characteristics between ground and ground, understanding the transcendence of the inconsistency of the ground's aspect. The small ignorance without afflictions, the medium ignorance, and the great ignorance, belonging to the ten grounds, and the characteristics of great wisdom, medium wisdom, and small wisdom should be abandoned, and thus understood.