Tibetan
ཚངས་པ་དང༌། དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཞེས་ཏེ། དག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་དག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུའི་ཚིག་སྟེ། དེ་དག་གི་གཙུག་ལག་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་གིར་ཆགས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྙེམས་པ་མི་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་སའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བར་རོ། །གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་སྐྱེ་བ་ལན་ཅིག་པས་ན་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའོ། །དུས་གསུམ་གྱི་མཉམ་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པར་མི་འཇུག་པས་ཏེ། གང་གིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་གནས་སུ་འཇུག་པའོ། །དེས་དུས་གསུམ་གྱི་གཉིས་ཀྱི་མཉམ་པའི་ཚིག་གི་དོན་མི་སྣང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་དང༌། ལྟ་བའི་ཉེས་པ་བག་ལ་ཉལ་བ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པས་ན་འབྲས་བུའང་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་ཚེ་ན་དེ་སྤངས་པ་ནའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་རེ་རེར་བསམ་གཏན་དང༌། བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་ན་མི་གཉིས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཞིབ་ཕྱོགས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པ་སྟེ། ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས། གང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་གོམས་པ་དེར་འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་དེར་རྨོངས་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་སྡོང་པོ་བརྒྱན་ལས་འབྱུང་བ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོད་པ་མ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དེ་དག་གིས་མི་མཐོང་བ་ནི་ལྟ་སྟེ། དམུས་ལོང་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་དང་འབྲེལ་བའི་འདོད་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་དག་
Chinese
说是从梵天和帝释等因缘所生。虽说是清净，但并非真正的清净，这是就因缘而言的。因此，不应将这些神祇的经典视为具有功德。所谓“痛苦生起之处”，是因为他深刻地认识到，由于对常、我、我所的执着，以及业的自性所产生的集谛，所以不会骄慢自大。不分别、无漏，应将其与大乘中对法无我的理解相结合。菩萨戒的支分，是趋向于殊胜的地位。由于一次显现的生起，所以是一来果。具有三时（过去、现在、未来）的平等性，是不来果。因此，经中这样说：不落入过去、未来和现在的有和无的自性中，因为他进入了正确认识胜义谛的境地。因此，他不会看到三时二者的平等之词的含义。如是说，因此说，潜藏的见解过失是不来果的缘故，没有原因就没有结果。经中说，当证得不来果时，就舍弃了这些。所谓阿罗汉等，因为证悟了法无我，所以分别对每一个禅定，以及禅定所作等二者的行相的分别念都已舍弃，安住于不二的等持中，这就是所谓的阿罗汉。所谓“细微的一面”，是指进入了对自身有益的境地，也就是寂灭自性的涅槃之义。菩萨们发愿证得菩提，对于那些习惯于善根的人来说，称那些圣声闻为愚昧。正如《树庄严经》中所说，在舍卫城，由于佛陀和菩萨们的神变加持的善根尚未成熟，所以那些声闻们看不到，就像盲人一样，这是广说的。所谓具有菩萨行者之行，是指证悟了人无我，从而舍弃了与轮回相关的贪欲等烦恼，那些
English
It is said to arise from causes such as Brahma and Indra. Although it is said to be pure, it is not truly pure, which is in terms of causes. Therefore, one should not regard the scriptures of these deities as having merit. The so-called "place where suffering arises" is because he deeply recognizes that due to attachment to permanence, self, and selfhood, and the arising of the origin of the nature of karma, he does not become arrogant. Non-discrimination, without outflows, should be combined with the understanding of selflessness of Dharma in the Mahayana. The limbs of the Bodhisattva's precepts are going to a special place. Because of the single manifestation of arising, it is the once-returner. Having the equality of the three times (past, present, future) is the non-returner. Therefore, it is said in the sutra: It does not fall into the nature of existence and non-existence of the past, future, and present, because he enters the state of correctly recognizing the ultimate truth. Therefore, he does not see the meaning of the words of equality of the two of the three times. As it is said, therefore it is said, the latent fault of view is because of the non-returner, without cause there is no result. It is said in the sutra that when attaining the non-returner, these are abandoned. The so-called Arhat, etc., because of realizing the selflessness of Dharma, separately for each meditation, and the aspects of the two of what is done in meditation, etc., have been abandoned, and abiding in the non-dual samadhi, this is what is called an Arhat. The so-called "subtle aspect" refers to entering a state that is beneficial to oneself, which is the meaning of Nirvana of the nature of peace. Bodhisattvas make aspirations to attain enlightenment, and for those who are accustomed to roots of virtue, those noble Shravakas are called ignorant. As it is said in the Ornament of the Tree Sutra, in Shravasti, because the roots of virtue of the miraculous blessings of the Buddhas and Bodhisattvas have not yet matured, those Shravakas cannot see, just like blind people, this is extensively said. The so-called having the conduct of a Bodhisattva practitioner refers to realizing the selflessness of the person, thereby abandoning the afflictions such as greed associated with samsara, those who
Tibetan
ལ་སྙིང་རྗེའི་ས་བོན་ཡོད་པ་དེ་དག་དེ་ལས་རབ་ཏུ་སད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པས་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་བྱ་བར་ནུས་ཀྱི། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞི་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་འཕྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ། ཉན་ཐོས་དང་ནི་རྒྱལ་བ་ཡི། །གང་དེ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩེ་བདག་གིས། །སྤྲུལ་པ་དེ་དག་སྟོན་པའོ། །ཞེས་ཏེ། འཕྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པའི་གནས་ གཞན་སྣ་ཚོགས་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གནས་གཞན་ནི་འབྲས་བུར་ཞུགས་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྟན་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མི་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་ཅིའི་སླད་དུ་མ་མཆིས་ཞེས་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གསུངས་པ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང༌། བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བ་དང༌། བསམ་གཏན་པ་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་དང༌། གསུངས་པ་རང་གི་སེམས་སྣང་བར་གཏོགས་པས་ཞེས་ཏེ། རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ལས་ལྷག་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཕྱི་རོལ་གྱི་བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བ་མེད་ན་ཡང༌། བསམ་གཏན་དང༌། བསམ་གཏན་པ་ཇི་ལྟར་ན་ཡོད་དེ། ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། རིག་པ་པོ་མེད་དོ། །གཉིས་སུ་གྱུར་ཅིང་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་བཟུང་བའི་སྐྱོན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཆགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྨོངས་པ་མི་སྤོང་སྟེ། རྒྱུ་དེ་ཉིད་ལས་སྲིད་པ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པ་བརྟག་གོ །རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལྡོག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ན་ཁང་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་སུ་ཚོར་བ་ཙམ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་རྒྱུ་ལས་འདའ་བ་ནི་སེམས་ལ་ཡོད་པའི་མཚན་མའི་རྣམ་པ་པའི་ཆུད་པ་མ་གཏོགས་པར་འགོག་པར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་
Chinese
那些具有慈悲种子的人，从那（慈悲种子）中彻底觉醒，行持菩萨的行径，才能成办佛的事业。不是所有人都能做到。与寂静为一的无贪恋，如《解深密经》所说。所谓佛陀以幻化变现，如经中所说：声闻与胜者，凡是显现为色身，乃是菩萨慈悲主，示现那些幻化身。幻化变现是声闻的差别。（经文）“显示各种不同的入处”与显示果的体性相关联。不同的入处是指证果后，入流等各不相同。由于分别念的进入，而显现各种不同的相，那些外境的不美之物等，究竟为何不存在呢？因此宣说了原因：为了获得果，（需要）禅定，禅定之行，以及禅定者的完全寂静。所谓的为了那种道路的寂静，即是远离二相。如何呢？（经中）说的是属于自心显现的，意思是说，没有超出自己心识显现之外的外境存在。即使没有外境的禅定之行，那么禅定和禅定者又如何存在呢？仅仅是正确的觉知，没有所觉知和觉知者。所谓“成为二”，是执着外境的过失。只要对外境显现执着，就不会舍弃愚痴，从那个因本身就会与轮回相连，这是（经文的）密意。为了认识自心显现的体性，应该以智慧来遣除，意思是说，在分别外境和内在显现的各种形象时，就像房屋等一样，是空性。所谓“形象无边”，是为了遮止对那种形象的感受，而进入等持。超越自心显现之因，如果不舍弃存在于心上的相的形象的执着，就无法止息。那个，指的是自己的心。
English
Those who have the seed of compassion, thoroughly awakened from that (seed of compassion), practicing the conduct of a Bodhisattva, are capable of accomplishing the deeds of a Buddha. Not everyone can do it. Non-attachment that is one with peace is as explained in the Saṃdhinirmocana Sūtra. What is called the Buddha's emanation by illusion, as it is said in the scripture: "The Śrāvakas and the Victors, whatever appears as form, is the compassionate lord of the Bodhisattvas, showing those emanations." Emanation by illusion is a distinction of the Śrāvakas. The (text) "showing various different places of entry" is related to showing the nature of the fruit. Different places of entry refer to the different stages of entering the stream after attaining the fruit. Because of the entry of discrimination, various different appearances are shown, such as those external unattractive things, why do they not ultimately exist? Therefore, the cause is declared: in order to obtain the fruit, (one needs) meditation, the practice of meditation, and the complete solitude of the meditator. What is called the solitude of that kind of path is the separation from the two aspects. How is it? (The scripture) says that it belongs to the appearance of one's own mind, meaning that there is no external object existing beyond the appearance of one's own mind. Even if there is no external practice of meditation, then how do meditation and the meditator exist? There is only correct awareness, without the object of awareness and the aware. What is called "becoming two" is the fault of clinging to external objects. As long as one clings to the appearance of external objects, one will not abandon ignorance, and from that very cause, one will be connected to saṃsāra, this is the (text's) intention. In order to know the nature of the appearance of one's own mind, one should dispel it with wisdom, meaning that when distinguishing between external objects and the various images appearing internally, like houses and so on, it is emptiness. What is called "endless forms" is to enter into samādhi in order to negate the mere feeling of such forms. To transcend the cause of the appearance of one's own mind, one cannot cease it unless one abandons the clinging to the appearance of the characteristics existing in the mind. That refers to one's own mind.