English
These are all the different limits of accomplishing the practice. The seventh is the previous examination. Permanence is because of not being born, like the son of a barren woman, etc. Examine the two kinds of selflessness with wisdom. Discrimination and so on are the samadhi that focuses on suchness. The ground of the Tathagata is without obscurations, knowing that all enter into the aspect of suchness, and being in accordance with samadhi with and without appearance, having accomplished the nature of wisdom, it is non-dual, empty, and unborn. The Sugatas, emptiness is unborn, because there are no things, how can it not cause harm? This is not a fault, because the actions of the all-pervasive calculation of grammarians and so on, and the agent, have no manifest connection, so dependent arising is not non-arising, only that this exists after the former, therefore it is called this. Momentary destruction has no connection with the single moment, and it is also the same for the selflessness of the person. For the selflessness of phenomena, like dreams and illusions, the two aspects do not arise, and as such, they are all delusions empty of two aspects, the things like the son of a barren woman are completely established, so they are not non-existent. As it appears in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*: "Son of good family, there are three kinds of no-self-nature: the no-self-nature of characteristics, the no-self-nature of production, and the ultimate no-self-nature." Among them, permanence is permanence, as well as self, as well as outsiders, as well as what is made of atoms, as well as substance, as well as qualities, as well as actions, as well as generalities, etc., with whatever characteristics are used to completely calculate, they are without self-nature with those characteristics. The aspects of other-dependence are themselves without self-nature because they are unborn. In the ultimate, there is also no self-nature of two aspects, and there is no thought, no appearance, the ultimate truth is non-dual, naturally luminous, in the delusion of non-discrimination between things and non-things, like contemplating without any examination, and like saying that the completely established also does not exist, just as other dependent things do not exist, that will become an action that arises from being separated from the holy Dharma.
Tibetan
བ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་འདི་ལྟར་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྲིད་པའི་དོན་གྱིས་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་རྩོད་པའི་གནས་མདོ་སྡེའི་དོན་བཀྲི་བར་མ་ལུས་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པ་རང་དང་སྤྱིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཆད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་པས་གོང་མའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སེ་གོལ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་གཉིས་པའི་ཆུད་པའི་རྒྱུན་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཆི་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤངས་པ་མེད་པ་དང་ཐོབ་པ་མེད་པ་ནི་ཆུད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་དེར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྤང་བ་དང༌། ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་འབྲེལ་པས་ཆད་པ་དང་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྟག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དོན་དམ་པ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ལྟར་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་མེད་དོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་སྲ་བ་དང༌། གཤེར་པ་དང༌། དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལའོ། །འདུ་འཛི་མེད་པ་ནི་གཅིག་པུ་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པས་སྲིད་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ལ་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བློར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་སྣང་བ་མེད་པར་ཡང་བདག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིའི་དབང་པོའི་བྱིན་རླབས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། སྨོན་ལམ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྦྱངས་པ་སྟེ། སྨོན་ལམ་གཉིས་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། །གང་གིས་བདུད་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དང་པོར་ཞལ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་དང༌། བཅུ་པོར་ཕྱག་གིས་དབང་བསྐུར་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྟག་པའི་རྒྱུ་ལ་གླེང་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱིས། སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པ་ཡང་གང་གི་ཚེ་ན་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ དེའི་ཚེ་ན་རྒྱུ་མེད་ཅེ་ན་ཕྲད་པ་མེད་པ་པ་ལ་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ན་རུང༌། ཡང་ལན་དུ་བསྙེན་པ་ནི་མུར་བྱེད་པ་རྣམས་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཉིད་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་དང༌། ཡན་ལག་ཅན་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་དང་རྟག་པའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་རྒྱུན་བློ་ལ་བཞག་ནས་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའི། དེ་ལྟ་བུར་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའི་དོན་ཏོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན། དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བློ་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲའི་དོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པ་ནི་བྱས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་མཚན་མར་བྱེད་པས་དོན་སྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྔོན་གྱི་མཚན་མ་དང་མིག་ཟུར་ལ་སོགས་པས་དོན་རྟོགས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སྒྲ་དང་དོན་དུ་འབྲེལ་པ་རྟག་པར་ངེས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསལ་ཏོ། །སྤྱོད་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྒྲ་རྟག་པའོ་ཞེས་རྟོགས་སོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནོར་པ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མར་སོ་སོར་སྣང་ངོ༌། །ནོར་པ་མེད་པ་ལ་ནི་རང་གི་དངོས་པོ་གཅིག་སྟེ། རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ནོར་པ་ལ་མི་རྟག་པར་ཡང་བྱེད་དེ། རྟག་པའི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་རྣམ་པར་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བྱིས་པས་ནོར་པ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྷག་པར་ཇི་ལྟར་ཆགས་པ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནོར་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དེ་ནི་རྟག་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་འབྱུང་བ། གཟུགས་ནི་རྟག་པ་ཞེས་པའམ། མི་རྟག་པ་ཞེས་པར་ཀུན་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་རྟག་པར་རྟོགས་པ་ནི་ནོར་པ་སྟེ། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མེད་པ་ ན་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ
Chinese
这样做。因此，以如是解释甚深意的方式引导，在《入楞伽经》圣法的注释中，对于争论之处，将毫无遗漏地广泛阐述经部的意义。如何理解“非恒常”等，就像对“我”和“我的”等进行分别念一样，因为远离了二元，远离了自相和共相的分别念。其中，不断灭是因为智慧的刹那能够完成上者的事业，因为受到慈悲习气的推动，以具有显现的等持来利益众生。不坏灭不像海螺等的声音等，因为是有为法。在不二的消逝之流中，因为没有烦恼，所以不死。无舍弃和无获得，是因为消逝的自性光明，所以在其中丝毫也没有舍弃和获得。以刹那的相续连接，所以既非断灭也非恒常。非一义是因为不像我等一样，不是恒常。胜义谛非他异是因为不像其他的自在一样，不是二相，所以涅槃不是二元。自相是坚硬、潮湿、温暖等。共相是无常、痛苦等。通达它们是指蕴。无杂染是喜好独处的特征。对于境没有颠倒是因为了知无常和无我等，对于有和受用，不会产生美妙等分别念，因此会转为涅槃之智，这两种情况是指在没有显现时，也会分别念我、恒常等。对于显现蓝色等，则会分别念为外境。所谓“从人主加持”等，是指诸佛加持，以诸愿清净，即是成办二愿。凭借何者不会被魔等事业障碍，首先是见到面容等，第十是手灌顶。世尊，若有此，则有此。
English
Thus it is done. Therefore, by leading in the manner of explaining the profound meaning definitively, in the commentary on the holy Dharma of the Lankavatara, regarding the points of contention, the meaning of the sutras will be extensively explained without omission. How to understand "non-eternal" etc., is like conceptually elaborating on "I" and "mine" etc., because it is free from duality, free from conceptual elaborations of self-nature and general nature. Among these, non-cessation is because the moment of wisdom is able to accomplish the work of the superior, because it is urged by the habit of compassion, and the samadhi with appearance connects the benefit of sentient beings. Non-destruction is not like the sound of conch shells etc., because it is conditioned. In the stream of non-dual disappearance, because there are no afflictions, there is no death. No abandonment and no attainment, because the nature of disappearance is luminosity, so there is neither abandonment nor attainment in it. Because the continuum of moments is connected, it is neither annihilation nor permanence. Non-one meaning is because it is not permanent like the self etc. Ultimate truth is not different because it is not two aspects like other powers, so Nirvana is not dual. Self-characteristic is hardness, wetness, warmth, etc. General characteristics are impermanence, suffering, etc. Understanding them refers to the aggregates. Non-contamination is the characteristic of delighting in solitude. There is no perversion towards objects because knowing impermanence and selflessness etc., there will be no conceptual elaborations of beauty etc. towards existence and enjoyment, therefore it will transform into the wisdom of Nirvana, these two situations refer to conceptually elaborating on self, permanence etc. even when there is no appearance. For the appearance of blue etc., there will be conceptual elaborations as external objects. The so-called "from the blessing of the lord of men" etc., refers to the blessings of the Buddhas, purified by the vows, which is to accomplish the two vows. By what will not be obstructed by the actions of demons etc., first is seeing the face etc., tenth is hand empowerment. Bhagavan, if this exists, then this exists.
Chinese
说“有”并不是指常有的原因。如果事物是刹那间毁灭的，那么当它有结果的时候，如果说它没有原因，那么没有相遇，怎么能说“如果这个存在，那么那个就存在”呢？再次回答说，亲近修行的人们只是在自己的心识显现中，说外在的原因是微尘、有支分和根等，这是没有外在和常有的原因的。将初始和最终的连续性放在心中，然后说“如果这个存在，那么那个就存在”。像那样说没有原因是错误的，这是所有智者的意图。那些伟大的智慧不是事物，也不是非事物，因为不是事物，所以没有外在的表达。不是非事物，因为表达了存在于心中的声音的意义。表达就是行动，因为通过标记来获得意义。因此，通过先前的标记和眼角等也能理解意义。因此，全知者否定了声音和意义之间存在永恒联系的观点。修行者等认为声音是永恒的。圣者们知道无常等不是颠倒的。错误是多种多样的显现。没有错误则只有一个自性。常有等在错误中也会变成无常，因为没有常有的对象。为了完全舍弃事物和非事物，就像孩子特别执着于错误的影像等一样，没有事物。就像各种显现一样，不是非事物。因此，对于圣者们来说，错误不是常有的颠倒，也不是无常的颠倒。就像从般若波罗蜜多中出现的那样，“色是常有”或者“无常”等都不会被看到。因此，认识到常有是错误的，因为没有常有等的对象，所以能很好地区分刹那间的毁灭。不会变成不同，因为是各种
English
Saying "it exists" does not refer to a permanent cause. If something is destroyed in an instant, then when it has a result, if it is said that it has no cause, then there is no encounter, how can it be said "if this exists, then that exists"? Again, the answer is that those who closely practice only in their own mind's appearance, saying that the external cause is minute particles, things with limbs, and senses, etc., there is no external and permanent cause. Keeping the continuity of the beginning and the end in mind, then saying "if this exists, then that exists." To say that there is no cause in that way is wrong, this is the intention of all the wise ones. Those great wisdoms are neither things nor non-things, because they are not things, there is no external expression. It is not non-thing, because it expresses the meaning of the sound that exists in the mind. Expression is action, because meaning is obtained through marking. Therefore, meaning can also be understood through previous marks and the corners of the eyes, etc. Therefore, the omniscient one negated the view that there is an eternal connection between sound and meaning. Practitioners and others understand that sound is permanent. The noble ones know that impermanence and so on are not inverted. Error appears separately in many ways. Without error, there is only one's own nature. Permanence and so on can also become impermanent in error, because there is no object of permanence. In order to completely abandon things and non-things, just as children are particularly attached to false images and so on, there is no thing. Just as various things appear, it is not non-thing. Therefore, for the noble ones, error is neither the inversion of permanence nor the inversion of impermanence. Just as it appears from the Prajnaparamita, "form is permanent" or "impermanent" and so on are not seen at all. Therefore, recognizing permanence is an error, because there is no object of permanence and so on, so it can well distinguish the destruction in an instant. It will not become different, because it is various