Tibetan
ན་ལས་འདས་པ་ལས། སླར་བཞེངས་ཏེ་འཁོར་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ཞིག་གམ་ཕྱོགས་གཞན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞིག་འདིར་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བྱོན་པ་ཞིག་གམ། དགའ་བོ་འདི་ཉིད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་པ་ཞིག་གམ་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དགའ་བོས་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་སློབ་དཔོན་གཞན་ན་རེ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷག་ཆད་མེད་པར་མཐུན་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ལུགས་གཅིག་པས་མ་ཉམས་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡང་ན་འཕགས་པ་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་དེ་སྐད་དུ་བཟླས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བདག་གིས་ཐོས་པ་ནི་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ཀྱི། ཉིད་ནས་ཉིད་དུ་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ལ་བདག་གོ་ཞེས་གདགས་ཀྱི། ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་བཏགས་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ལྟ་སྦྱིན་དང་མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་བཏགས་པ་ལ་བདག་ཅེས་གདགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་འདིར་སུས་ཐོས་པ་མིང་མི་སྨོས་པར་སྤྱིར་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དགའ་བོས་ཐོས་པ་མང་བ་ཐོས་པ་བསགས་པ། ཐོས་པ་རྒྱ་མཚོ་ཡིན་པས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཀུན་དགའ་བོས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་མིང་མ་སྨོས་སོ། །ཐོས་པ་ནི་རྣ་བའི་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པས་ཐོས་པའི་ང་རྒྱལ་སྐྱེ་བའོ། །ཐོས་པ་ཉི་ཚེ་སྨོས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་མ་སྨོས་པ་ནི་དོན་ཟབ་མོ་རྟོགས་པ་ལ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཁམས་འདིར་སྒྲས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཐོས་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཡང་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་སྨོས་པས་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་སྨྲས་ཏེ། བསྐྱེད་པ་དང་སྐུར་པའི་མཐའ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་སྨོས་སོ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་དུས་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐུགས་རྗེས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པར་དགོངས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་སྐལ་བ་ཅན་མང་པོ་སྨིན་པའི་དུས་དང་མཉམ་པ་དང་འཆད་པ་བར་ཆད་མེད་པར་དུས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །ཡང་དུས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པའི་དུས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་དུས་སོ། །དེ་ལ་རིགས་པའི་དུས་ནི་འཆད་པ་དང་ཉ
Chinese
从那超越之处，重新显现，为众眷属宣说佛法，或者其他方位的如来在此宣说佛法而来吗？或者，这位贤者自己现证菩提而宣说佛法吗？为了消除这样的疑惑，阿难尊者说：“如是我闻”。还有其他论师说，为了毫无遗漏地一致地宣示过去、现在、未来三世的诸佛世尊，所以称为“如是”。或者，诸法的真如只有一个，不会衰减，所以称为“如是”；或者，圣者阿难如实复述世尊所说，所以说“如是”。“我闻”是指这种佛法是我亲自听到的，不是辗转相传听到的，所以说“我闻”。“我”是指在五蕴上假立的世俗名称，称为“我”，但不是像外道所假立的那样，而是像假立“观施”和“供施”一样，称为“我”。还有，这里为什么不指明是谁听到的，而泛泛地说“我闻”呢？因为阿难听到的很多，积累了很多听闻，听闻如海，三乘的经典都由阿难汇集，所以没有指明名字。听闻是耳根和意识的结合，会产生听闻的傲慢。只说了听闻，而没有说见等，是因为领悟甚深意义需要听闻的智慧先行，并且在此界以声音行佛事业，所以说了听闻。又说了“我闻”，就像如来所说的那样宣说，为了消除增益和诽谤的边见，所以说“如是我闻”。“一时”是指这里显示了时间的圆满。这又有两种：佛法之王以慈悲心想为利益众生而行事，以及众多有缘众生成熟之时与讲说没有间断地成为一时。还有，时间有两种：理性的时间和唯识的时间。其中，理性的时间是讲说和听
English
From that which is beyond, reappearing and teaching the Dharma to the retinue, or is it a Tathagata from another direction who comes here to teach the Dharma? Or is it that this worthy one himself attains enlightenment and teaches the Dharma? In order to dispel such doubts, Ananda said, "Thus I have heard." Furthermore, other teachers say that it is called "Thus" because it shows the Buddhas, the Bhagavat, of the three times, past, present, and future, in complete agreement without omission. Or, because the suchness of all dharmas is one and unchanging, it is called "Thus"; or, because the noble Ananda repeated exactly what he heard from the Bhagavat, it is called "Thus." "I have heard" means that I have personally heard this Dharma, not that I have heard it through transmission from another, so it is said, "I have heard." "I" refers to the worldly designation that is imputed to the five aggregates, and it is called "I," but it is not like the imputation of the non-Buddhists, but like the imputation of "view-giving" and "offering-giving," it is called "I." Furthermore, why is it that here, without specifying who heard it, it is generally said, "I have heard"? Because Ananda heard much, accumulated much hearing, his hearing was like an ocean, and all the Tripitaka of the three vehicles were collected by Ananda, so the name was not specified. Hearing is the combination of the ear faculty and consciousness, which gives rise to the pride of hearing. Only hearing is mentioned, and not seeing, etc., because the wisdom of hearing precedes the realization of profound meaning, and because in this realm the deeds of the Buddha are performed through sound, so hearing is mentioned. Again, by saying "I have heard," it is proclaimed just as the Tathagata said, and in order to eliminate the extremes of exaggeration and denigration, it is said, "Thus I have heard." "At one time" means that here the perfection of time is shown. This is of two kinds: the King of Dharma intends to act for the benefit of beings with compassion, and the time when many fortunate beings ripen coincides with the uninterrupted teaching and becomes one time. Furthermore, there are two kinds of time: the time of reason and the time of mere consciousness. Among these, the time of reason is the teaching and the