Tibetan
ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པ་བསྟན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྡེམ་པོ་ངག་ཏུ་གསུངས་པ་ན་མ་རིག་པ་ནས་ཐབས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གཟུང་བ་དང༌། བསྒོམས་པ་དང༌། བསམས་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལམ་བཀོད་པ་ནི་བདག་ཅག་གིས་ནོངས་སོ་སྙམ་དུ་འགྱོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་ཐོས་ནས་མྱ་ངན་ཟད་པས་དགའ་བ་ནི་སྔོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་སྐལ་པ་མེད་སྙམ་དུ་འཛིན་ཏེ། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་གཉིས་ངེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་སྐལ་པ་ཡོད་པར་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་ཟད་ནས་དགའ་བ་དང་བསིལ་བ་ཐོབ་པ་གྱུར་ཏོ། དེ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་མེད་པས་བདེ་བ་དང་བསིལ་བར་གྱུར་ཏོ། །མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྲས་ཐུ་བོ་ཞེས་པ་ནས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་བྲལ་ལོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ལས་བྱུང་བས་སྲས་ཐུ་བོའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལས་གཞན་པ་ནི་ཐུགས་ལས་བྱུང་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལས་བྱུང་བས་ཞལ་ནས་སྐྱེས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ལས་སྐྱེས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྗེས་སུ་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཉེ་མཚམས་ཆོས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཆོས་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་དང་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཆོས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ་བར་བདག་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ནོར་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་མི་གཙང་བའི་མངལ་ནས་སྐྱེས་པ་ལས་བཟློག་པའོ། །ཐུགས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཕ་མའི་ཁུ་བ་མི་གཙང་བ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །ཞལ་ནས་སྐྱེས་པ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་འདོད་ཆགས་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རིགས་འཚོབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་དག་རིགས་འཚོབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ནོར་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཕའི་ནོར་ལ་བུ་དག་སྤྱོད་པ་བཞིན་ནོ། །མདོ་ལས་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ནས། ཐེག་པ་མཆོག་འདིར་བདག་ནི་ཡོངས་སྨིན་མཛད། །ཅེས་པའི་བར་དུ་འདི་མན་ཆད་ཚིགས
Chinese
从“逝世”到“获得阿罗汉”之间，是极度后悔的表示。 世尊以委婉的语言宣说时，从无明到仅以方便显示，听闻后立即受持、禅修、思考和作意，从而建立了大乘道，我们对此感到后悔。对此感到后悔。从听闻后消除忧愁而感到欢喜，是因为先前认为没有获得大乘解脱的资格。因此，对世尊而言，小乘二者并非究竟之义，而是认识到有获得佛陀菩提的资格，从而消除忧愁而获得欢喜和清凉。如此，因为没有疑惑而变得安乐和清凉。《经》中从“世尊之长子”到“完全脱离痛苦”之间，是显示佛子们认识到获得菩提。获得圣者的智慧，并且从佛陀的心中产生，所以是长子。与凡夫不同，是从心中产生的。从佛法的经典中产生，所以是从口中出生的。如理作意佛法，是从佛法中出生的。在法身之后，获得与之相似的法，是法的化身。法的近邻，由法成就，是享用无漏的珍贵法，法是法宝和七圣财。如同佛陀和菩萨们享用法一样，我也要享用法的财富，这是其中的含义。被称为佛子，是为了避免从世间的过患和不净的子宫中出生。从心中产生，是为了表明不是从父母的不净精液中产生的。从口中出生，是为了表明不是从非法的贪欲中产生的。从法中出生，是为了表明继承法身的种姓，就像婆罗门们继承种姓一样。法的化身是享用法的财富，就像世间儿子们享用父亲的财富一样。《经》中从“此后具寿”到 “于此殊胜乘，令我得成熟”之间，以下是偈颂。
English
From "passed away" to "obtained Arhat," it indicates extreme regret. When the Blessed One spoke in a subtle manner, from ignorance to merely showing expedient means, upon hearing it, they immediately grasped, meditated, contemplated, and paid attention, thereby establishing the Mahayana path, which we regret. We regret this. Rejoicing from the exhaustion of sorrow after hearing it is because they previously believed they were not qualified for the liberation of the Great Vehicle. Therefore, for the Blessed One, the two Lesser Vehicles are not the ultimate meaning, but rather realizing that they are qualified to attain the Buddha's Bodhi, thereby eliminating sorrow and obtaining joy and coolness. Thus, being without doubt, they become happy and cool. In the Sutra, from "the eldest son of the Blessed One" to "completely free from suffering," it shows that the Buddha's sons realize they have attained Bodhi. Having obtained the wisdom of the noble ones and arising from the mind of the Buddha, they are the eldest sons. Different from ordinary beings, they arise from the mind. Arising from the scriptures of the Dharma, they are born from the mouth. Properly attending to the Dharma, they are born from the Dharma. After the Dharmakaya, obtaining a Dharma similar to it is the emanation of Dharma. The close neighbor of Dharma, accomplished by Dharma, is enjoying the precious Dharma without outflows, Dharma is the Dharma Jewel and the Seven Noble Treasures. Just as the Buddhas and Bodhisattvas enjoy the Dharma, I too shall enjoy the wealth of Dharma, this is the meaning. Being called a Buddha's son is to avoid being born from the impure womb with worldly faults. Arising from the mind is to show that it does not arise from the impure semen of parents. Being born from the mouth is to show that it does not arise from unlawful desire. Being born from the Dharma is to show the inheritance of the lineage of the Dharmakaya, just as Brahmins inherit their lineage. The emanation of Dharma is enjoying the wealth of Dharma, just as sons in the world enjoy their father's wealth. In the Sutra, from "Then the Venerable" to "In this supreme vehicle, may I be fully matured," the following are verses.
Tibetan
་བཅད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཚིགས་བཅད་ཉི་ཤུ་རྩ་ཕྱེད་དང་དྲུག་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐོག་མའི་ཚིག་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་ནི་གླེང་བ་བསྟན་ཏོ། །ཚིགས་བཅད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་ནི་བཤད་པ་བསྟན་ཏོ། །གླེང་པ་བསྟན་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཐོག་མའི་ཚིག་གཅིག་གིས་ནི་ཐེ་ཙོམ་མེད་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྟན་ཏ། །ཚིག་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཐེ་ཙོམ་དང་མྱ་ངན་ཟད་པས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་དེ་ངོ་མཚར་གྱུར། །ཞེས་པ་ནས། གསུང་ཐོས་པ་ཡིས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གྱུར། །ཞེས་པའི་བར་དུ་ཐེ་ཙོམ་དང་མྱ་ངན་ཟད་པས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །སྔོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མ་ཐོས་པ་ཐེ་ཚོམ་དང་མྱ་ངན་དུ་འགྱུར་བ་ལས་ད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐོས་པས་ཐེ་ཙོམ་དང་མྱ་ངན་སློས་པ་བསལ་ཞེས་སྨོས་སོ། །མྱ་ངན་སློས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་དུ་དོགས་པའོ། །མདོ་ལས། གདུགས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཕན་ཚུན་འཆི་བ་དང༌། །ཞེས་པ་ནས། ཀྱེ་མ་སྡིག་གི་སེམས་ཀྱིས་བདག་བསླུས་པས། །ཞེས་པའི་བར་དུ་འདི་མན་ཆད་ནི་འགྱོད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། སྔར་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལ་གནས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྐལ་པ་མེད་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པས་སྡིག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསླུས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་ལས། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་སུ་འདྲ་བ་ལ། །ཞེས་པ་ནས་འཆད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ཚིག་འདི་ནི་ཅིས་འགྱོད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པ་ཉིད་དེ། ཤེས་པ་མེད་པ་དག་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཞིང་ཆོས་འཆད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས། བདག་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་ལས་ཉམས། །ཞེས་པ་ནས་བདག་རྨོངས་སོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་འདི་མན་ཆད་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་དང་དྲུག་གིས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པས་འགྱོད་པ་བསྟན་པ་སྟེ་འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཚིག་ཕྱེད་དང་བཞིས་ནི་ཆོས་ཆེན་པོ་གང་ཉམས་པ་བསྟན་ཏེ། ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བདག་འགྱོད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་གང་ཉམས་པ་བསྟན་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། ཐོག་མའི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གྲགས་པ་དང་རྙེད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏོ། །མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་ནི་མཚན་རྫོགས་པས་བདུད་བཏུལ་བའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏོ། །ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས
Chinese
以章节的方式阐述。二十五又二分之一章节分为两种：最初的三又二分之一句阐述了开场白。二十三章节阐述了正文。阐述开场白也分为两种：最初的一句阐述了毫无疑虑的极度喜悦。一又二分之一句阐述了疑虑和悲伤消失后转为惊奇。经文中说：“善逝之语真稀有！”直到“闻听此语一切皆无。”阐述了疑虑和悲伤消失后转为惊奇。以前没有听过大乘佛法时会产生疑虑和悲伤，现在听闻大乘佛法后，疑虑和悲伤都被消除。所谓的消除悲伤，是指担心无法成佛。经文中说：“行于伞下，互相残杀。”直到“唉，罪恶之心欺骗了我。”这之后阐述的是后悔，唉，是表示非常后悔的词语。以前安住于小乘佛法，认为自己没有修习大乘佛法的资格，所以说被罪恶之心欺骗了。经文中说：“于无漏法中相似。”直到“不会说法。”这句话阐述了为何后悔，无漏法的自性即是真如，没有智慧的人在未来会成佛，但不会说法。经文中说：“我已失去三十二相。”直到“我真愚昧。”这之后用六又二分之一章节阐述了因失去大乘佛法而产生的后悔，这又可以分为两种。其中，四又二分之一句阐述了失去了哪些大乘佛法，两章节阐述了我感到后悔。阐述失去哪些佛法又可以分为两种：最初的两章节阐述了内外 以相好庄严的功德。一又二分之一句阐述了名声和利养的功德。以相好庄严又可以分为两种：一章节阐述了因相好圆满而降伏魔军的功德。一章节
English
It is explained in sections. The twenty-five and a half sections are divided into two types: the first three and a half sentences explain the introduction. The twenty-three sections explain the main text. Explaining the introduction is also divided into two types: the first sentence explains the extreme joy without doubt. One and a half sentences explain the transformation into amazement after the disappearance of doubt and sorrow. The sutra says, "The words of the Sugata are wonderful!" Until "Hearing these words, everything disappeared." It explains the transformation into amazement after the disappearance of doubt and sorrow. Previously, not hearing the Mahayana Dharma would cause doubt and sorrow, but now, after hearing the Mahayana Dharma, doubt and sorrow are eliminated. The so-called elimination of sorrow refers to the fear of not being able to become a Buddha. The sutra says, "Walking under the umbrella, killing each other." Until "Alas, the sinful mind deceived me." From here on, it explains regret. Alas, is a word that expresses great regret. Previously, dwelling in the Hinayana Dharma, one thought that they were not qualified to practice the Mahayana Dharma, so it is said that they were deceived by the sinful mind. The sutra says, "Similar to the undefiled Dharma." Until "Will not preach the Dharma." This sentence explains why one regrets. The nature of the undefiled Dharma is suchness, and those without wisdom will become Buddhas in the future, but they will not preach the Dharma. The sutra says, "I have lost the thirty-two marks." Until "I am truly ignorant." From here on, six and a half sections explain the regret caused by losing the Mahayana Dharma, which can also be divided into two types. Among them, four and a half sentences explain which Mahayana Dharmas were lost, and two sections explain that I feel regret. Explaining which Dharmas were lost can also be divided into two types: the first two sections explain the inner and outer qualities adorned with marks and signs. One and a half sentences explain the merits of fame and gain. Adorned with marks and signs can also be divided into two types: one section explains the merit of subduing the demonic army due to the perfection of the marks and signs. One section