Tibetan
། །ཅེས་པའི་བར་དུ་ཚིགས་བཅད་འདི་གསུམ་གྱིས་ནི་དགའ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ངེས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། ཚིག་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མི་མཐུན་ཏེ་མ་བསླབས་ན་མི་རྟོགས་པར་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དགའ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་ཏོ།། །།དམ་པའི་ཆོས་པུཎྜ་རཱི་ཀའི་འགྲེལ་པ། བམ་པོ་ལྔ་པ། འདི་མན་ཆད་དཔེའི་ལེའུ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དང༌། ལེའུའི་མིང་བསྟན་པ་དང༌། དོགས་པ་ བསལ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དབང་པོ་རྣོན་པོས་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པ་དང༌། གང་ཟག་བཞི་པོ་དབང་པོ་འབྲིང་པོས་དཔེ་བསྟན་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དབང་པོ་འབྲིང་པོའི་ཕྱིར་དཔེའི་ལེའུ་འདི་བསྟན་ཏོ། །འགྲེལ་པ་ལས་འདི་མན་ཆད་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བོ་བདུན་པོའི་ཕྱིར་དཔེ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་བདུན་དང་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལེའུའི་མིང་བསྟན་པ་ནི་དཔེའི་ལེའུ་སྟེ། དཔེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་ཟབ་མོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་དོགས་པ་བསལ་བ་ནི་དྲིས་པ་ལས་འདིར་ནི་དཔེས་དོན་བསྟན་པས་ལེའུ་ཡང་དཔེའི་ལེའུ་ཞེས་གདགས་སུ་རུང་ན་ལེའུ་སྔ་མ་ལས་ཆོས་འབའ་ཞིག་སྟོན་ན་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་གདགས་སམ། ལན་བཏབ་པ་སྔ་ཕྱི་འབྲེལ་བས་གཞུང་གིས་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཡང་མིང་གདགས་པ་ལ་སོ་སོ་སྟེ། ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེའོ། །དཔེ་ནི་སྤྱིར་སྙེགས་ཏེ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །མདོ་ལས་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་པ་ནས་དགའ་བ་ཐོབ་ཞེས་པའི་བར་དུ་འདི་མན་ཆད་ལེའུ་འདི་ལ་སྤྱིར་རྣམ་པ་གཉིས་དབྱེ་སྟེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཐོས་ནས་དགའ་རངས་ཏེ་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པ་དང་དཔེས་དབང་པོ་འབྲིང་པོ་ལ་ཆོས་བསྟན་པའོ། །འདི་མན་ཆད་ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཐོས་ནས་དགའ་རངས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚིག་རྐྱང་པ་ལ་སྨོས་པ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཟླས་པའོ། །ཇི་ལྟར་རེ་བ་བཞིན་དུ་ཡིད་དང་མི་འགལ་བ་ཐོས་པས་དགའ་བ་དང་སྤྲོ་བའོ། །བཤད་པར་གསལ་པ་གདབ་པས་ཐལ་མོ་སྦྱར་རོ། །བཤད་པའི་ལན་འདོད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་སྒྲ་ཞེས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་རབ་པོ། །སྔོན་མ་ཐོས་པ་ཐོས་པས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་གྱུར་ཏོ། །གཞན་ཡང་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་དགའ་བ་ཐོབ
Chinese
། །到此为止，这三句偈颂表明，具有欢喜心的人必定成佛。两句半说明，诸佛之法各不相同，不学习就无法领悟。两句半说明，生起欢喜心就能成佛。། །《妙法莲华经》的注释，第五卷。从这里开始是譬喻品，分为三种：为何宣说，品名宣说，以及消除疑惑。为何宣说又分为两种：舍利子以敏锐的根器一听就能领悟，四种人以中等根器通过譬喻才能理解。因此，为了中等根器的人宣说了这个譬喻品。注释中说，从这里开始，为了具有烦恼的七种人，用七种譬喻来对治七种我慢和三种烦恼。关于品名的宣说，是譬喻品。譬喻的意思是通过世间的显现，使人领悟超越世间的甚深意义。关于消除疑惑，从提问来说，这里用譬喻来显示意义，因此品可以称为譬喻品，那么之前的品只宣说佛法，是否可以称为佛法品呢？回答说，前后关联，经典虽然如此，但命名的依据是各自不同的。“方法”的意思是分别。“譬喻”是普遍的，没有差别。经中说，从“那时，具寿舍利子”到“获得欢喜”为止，从这里开始，此品大致分为两种：舍利子听闻佛法后欢喜并获得授记，以及用譬喻向中等根器的人宣说佛法。从这里开始，舍利子听闻佛法后欢喜分为两种：用单句陈述，以及用偈颂复述。如愿以偿地听闻了与心意不相违背的佛法，感到欢喜和喜悦。因为宣说得清楚明白，所以合掌。因为想要得到宣说的回答，所以看着世尊。像这样的声音是指大乘经典。听闻了以前没有听过的佛法，感到非常惊奇。此外，通过三种意义获得欢喜。
English
Up to this point, these three verses indicate that those who possess a joyful mind will definitely attain Buddhahood. Two and a half lines explain that the teachings of the Buddhas are different, and one cannot understand them without learning. Two and a half lines explain that generating a joyful mind will lead to the attainment of Buddhahood. The commentary on the "Lotus Sutra," Volume Five. From here onwards is the Chapter of Parables, which is divided into three aspects: why it is taught, the naming of the chapter, and the dispelling of doubts. The reason for teaching is further divided into two: Shariputra, with his sharp faculties, understands upon hearing, while the four types of people with middling faculties understand through parables. Therefore, this Chapter of Parables is taught for the sake of those with middling faculties. The commentary states that from here onwards, for the sake of the seven types of beings who possess afflictions, seven types of parables are taught as antidotes to the seven types of pride and the three afflictions. The naming of the chapter is the Chapter of Parables. The term "parable" means that through worldly manifestations, one comes to understand the profound meaning that transcends the world. Regarding the dispelling of doubts, from the question, since here the meaning is shown through parables, the chapter can be called the Chapter of Parables, but if the previous chapters only teach the Dharma, can they be called the Chapter of Dharma? The answer is that although the scriptures are connected before and after, the basis for naming them is different. "Method" means to differentiate specifically. "Parable" is general and without difference. From the sutra, from "Then, the venerable Shariputra" to "obtained joy," from here onwards, this chapter is generally divided into two aspects: Shariputra hearing the Dharma, rejoicing, and receiving prophecy, and teaching the Dharma to those with middling faculties through parables. From here onwards, Shariputra's joy after hearing the Dharma is divided into two: stating it in single sentences and repeating it in verses. Having heard the Dharma that does not contradict one's mind as desired, one feels joy and delight. Because the explanation is clear, one joins one's palms. Because one wants to receive an answer to the explanation, one looks at the Bhagavan. A sound like this refers to the Mahayana scriptures. Having heard what one had not heard before, one feels great wonder. Furthermore, one obtains joy through three aspects of meaning.
Tibetan
་བོ། །སངས་རྒྱས་ལས་ཐོས་ནས་སེམས་རབ་ཏུ་བདེ་ཞིང་བདུད་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་དགའ་བ་དང༌། ཡང་དག་པ་གཅིག་ཐོབ་པས་སྔ་མ་གསུམ་པོ་ཐབས་ཙམ་དུ་བསྟན་པར་ཤེས་པས་དགའ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་ཡང་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་པ་ཐོས་པས་དགའ་ བ་ཐོབ་པས། མདོ་ལས་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་པ་ནས་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་འདི་མན་ཆད་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་དགའ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཆོས་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པས་གདུང་བར་གྱུར་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆུང་ངུས་བཏོན་པས་འགྱོད་པ་དང༌། ཐོས་པས་མྱ་ངན་ཟད་པས་དགའ་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་རྟོགས་པའོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཆེན་པོ་ཉམས་པས་གདུང་བར་གྱུར་བ་བསྟན་པ་སྟེ། བདག་ཅག་གིས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ལུང་བསྟན་པ་ཐོས་ཀྱང་ལུང་བསྟན་པ་མ་ཐོབ་པོ་སྙམ་ནས་གདུང་བར་གྱུར་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་གཟིགས་པ་ལས་ཉམས་པས་གདུང་བར་གྱུར་ཏོ། །མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནས་ཤེ་དག་གིས་སྤྱོད་དོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུས་བཏོན་པས་འགྱོད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཆུང་དུས་གནས་པས་འགྱོད་པ་དང༌། ལོག་པར་གྱུར་པས་འགྱོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་བདག་ཅག་ཞུགས་པར་མཚུངས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ཐེག་པ་ཆུང་ངུས་བཏོན་སྙམ་དུ་འགྱོད་དོ། །མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནས་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་འདིར་བདག་འགྱོད་པ་བསྟན་ཏེ། ནོངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡིག་པ་ལ་བྱའོ། །མདོ་ལས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་པ་ནས་བཏོན་པར་འགྱུར་ཞིག་ན་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བརྩམས་པའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །བསྡད་པ་ནི་རེ་བའི་དོན་ཏེ་དེ་བས་ན་བདག་ཅག་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་བ་རེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བསྡད་ན་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་བཏོན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་བདག་ཅག་ལ་རེ་བ་མེད་པས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དགོད་པར་མ་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་འགྱོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདུས་བྱས་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཤིན་ཏུ་དགོངས་པའོ། །མདོ་ལས་བཅོམ་
Chinese
。从佛处听闻后，心中极为欢喜，并且认识到不是魔，感到欢喜；获得一个真实，知道之前的三个只是方便示现，感到欢喜；听闻佛陀对一百一十三位阿罗汉也授记成佛，获得欢喜。 因此，经中从“那为何故”到“完全悲伤”之间，以下是为何要显示欢喜。对此也有四种情况：因失去大法而悲伤，因小乘而感到后悔，因听闻而悲伤止息而欢喜，以及认识到佛子们获得菩提。 这是显示因失去大法而悲伤，我们以前听闻菩萨的授记，但心想没有获得授记而感到悲伤；同样，因失去如来的智慧和观照而感到悲伤。经中从“世尊”到“以舍弃而行”之间，是显示因小乘而感到后悔，对此也有两种情况：因处于年幼时期而后悔，以及因变为邪恶而后悔。法界是对人无我的真实，菩萨和我们进入其中是相同的，为何世尊认为我们被小乘抛弃而感到后悔。 经中从“世尊”到“如此思索”之间，这里显示了我的后悔，罪过是指罪恶。经中从“为何故”到“将会抛弃”之间，是显示为何之故，也就是为了无上菩提而努力的因，菩提的方面和波罗蜜多以及神通和使众生完全成熟。安住是希望的意思，因此如果我们以希望的心安住于成为无上菩提之因，那么就会被大乘之法抛弃，因为我们没有希望，所以没有在大乘中被安置，如此思索而感到后悔。菩提心有三种：从和合而生，寻求菩提和非常顾念众生。经中从“世尊
English
. Having heard from the Buddha, being extremely happy in mind and realizing that it is not a demon, one feels joy; having obtained one truth, knowing that the previous three were merely shown as a means, one feels joy; having heard that the Buddha also prophesied that one hundred and thirteen Arhats would become Buddhas, one obtains joy. Therefore, in the sutra, from "Why is that?" to "became completely grieved," the following explains why joy is shown. There are also four aspects to this: being grieved by the loss of the great Dharma, regretting being led out by the Lesser Vehicle, joy from the exhaustion of sorrow upon hearing, and realizing that the sons of the Buddha have attained enlightenment. This shows being grieved by the loss of the great Dharma, thinking that although we previously heard the prophecy of the Bodhisattva, we did not receive the prophecy, and thus we were grieved; similarly, we were grieved by the loss of the Tathagata's wisdom and vision. In the sutra, from "Bhagavan" to "practice with abandonment," it shows regret for being led out by the Lesser Vehicle, and there are two aspects to this: regretting being in a young state and regretting becoming perverse. The realm of Dharma is the very truth of selflessness in individuals. If Bodhisattvas and ourselves enter into it equally, why does the Bhagavan regret that we were led out by the Lesser Vehicle? In the sutra, from "Bhagavan" to "think in this way," here it shows my regret, and "fault" refers to sin. In the sutra, from "Why is that?" to "will be abandoned," it shows the reason why, which is the cause of striving for unsurpassed enlightenment, the aspects of enlightenment, the perfections, the superknowledges, and the complete maturation of sentient beings. Abiding means hope, therefore, if we abide with a mind of hope in what has become the cause of unsurpassed enlightenment, then we will be abandoned by the Dharma of the Great Vehicle, because we have no hope, so we have not been placed in the Great Vehicle, thinking in this way, we regret. There are three aspects to the mind of enlightenment: arising from compounded things, seeking enlightenment, and being extremely concerned for sentient beings. In the sutra, from "Bhagavan