Tibetan
ནས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དཔེ་ནི་མདོ་སྡེ་དག་ལས་དཔེ་རྣམ་པ་མང་པོས་ཆོས་བསྟན་པའོ། །ད་ལྟར་འདས་པའི་སྡེ་ནི་སྐྱེས་པའི་རབས་མ་གཏོགས་པར་སྔོན་འདས་པའི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུས་བསྟན་པའོ། །སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་འཕོ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་དག་ལ་འདས་པའི་དུས་ན་ཤ་བ་དང་དྲེད་མོ་དང༌། རི་བོང་དང་བྱ་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལ་སོགས་པའི་ལུས་བྱས་པ་བསྟན་པ་ནི་སྐྱེས་པའི་རབས་ཞེས་བྱའོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་སྟོན་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེ་ལ་དུས་ཡུན་རིང་བའོ། །ཉན་ཐོས་ལའང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཡོད་དེ། འདིར་ནི་གཉི་ག་ལ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བ་ནི་མདོ་སྡེ་དག་ལས་སངས་རྒྱས་དང་ཉེ་གནས་འཕགས་པ་འཁོར་བརྒྱད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡ་མཚན་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་ལས་སངས་རྒྱས་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་གོམ་པ་བདུན་བདུན་གཤེགས་པ་དང༌། འོད་ཟེར་ཆེན་པོས་ཕྱོགས་བཅུ་སྣང་བར་བྱས་པ་དང༌། སྤྲེའུས་སྦྲང་རྩི་ཕུལ་བ་དང༌། ཁྱི་དཀར་པོས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་སོགས་ཏེ། ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཏན་ལ་ཕབ་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཉེ་གནས་ཀྱིས་བསྟན་ པའོ། །འགྲེལ་པ་དག་ལས་མདོ་སྡེ་གང་ལྟག་འོག་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་གཏན་ལ་ཕབ་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་མདོ་སྡེ་ངེས་པར་བསྟན་པ་ལ་ཡང་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་མིང་བསྟན་པ་ནི་མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་མིང་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་དང༌། བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་ནང་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མེད་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ནང་ན་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་མེད་དེ་སྔ་ཕྱི་དང༌། རྐྱང་པ་དང་བཟླས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་དག་ལས་ཐོག་མ་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ནས་ཐ་མ་རྗེས་སུ་སྤྱད་པའི་བར་དུ་མདོ་སྡེ་ཞེས་སྨོས་པས་སྡེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་བསྡུས་ཏེ། མདོ་སྡེ་ནི་ཚིག་རྐྱང་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བྱ་བས་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་གཏོགས་པར་སྡེ་བདུན་པོ་ཀུན་ལ་བཅུ་གཉིས་ཚང་བར་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཚང་བར་ཡོང་ལ་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལ་དགུ་ལས་མེད་དེ། འདིའི་སྐབས་སུ་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་སྨོས་པས་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་གསུམ་མ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །མདོ་ལས་མི་མཁས་ངན་ལ་ཆགས་པར་གང་གྱུར་ཞེས་པ་ནས་དེ་ལས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་ཞེས་པའི་བར་དུ་ཚིག་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་དབང་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ལ་རྣམ་པ་ལྔའོ། །དབང་པོ་རྟུལ་བས་གོ་དཀའ་བ་དང་ཆུང་ངུ་ལ་མོས་ཤིང་ཆེན་པོས་སྐྲག་པ་དང་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལ་མ་དད་པ་དང༌། སྐལ་བ་ཡོད་ཀྱང་མི་སྤྱོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་མངོན་དུ་གཟིར་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །དབང་པོ་རྟུལ་ཞིང་མི་མཁས་ལ་ངན་ཏེ་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཕྲད་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཟབ་མོ་མི་སྤྱོད་དེ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་སྤྱོད་པས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས། དེ་ལྟར་རང་བྱུང་བ་ནི་ཐབས་མཛད་པ། །ཞེས་པ་ནས་ཁྱེད་ཅག་སངས་རྒྱས་སུ་ཡང་འགྲུབ་པོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་འདི་མན་ཆད་ཚིག་ཕྱེད་ དང་བརྒྱད་ཀྱིས་གནས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཚིག་གཅིག་ནི་སྤྱིར་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་གཅིག་ནི་བཤད་པའོ། །ཚིག་བཞིས་བསྡུས་པའོ། །ཚིག་གཅིག་ནི་གནས་པར་བསྐུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྤྱིར་བསྟན་པ་སྟེ། གཉིས་ཐབས་ཙམ་དུ་བསྟན་ནས་མཐར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་བསྟན་པའོ། །མདོ་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྐྱོབ་པ་དུས་ལ་སྡོད་ཅེས་པ་ནས་ཡང་དག་གདོན་མི་ཟ་བ་བཤད་དོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་འདིར་སྤྱིར་བསྟན་པ་ལས་དམིགས་ཏེ། སྔོན་ཁྱོད་ཀྱི་དབང་པོ་མ་སྨིན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མི་རྟོགས་ཏེ་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་ཏོ། །ད་ནི་དབང་པོ་སྨིན་པས་དུས་ལ་བབ་སྟེ་གདོན་མི་ཟ་བའི་དོན་བཤད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས། ང་ཡིས་བསྟན་པ་སྡེ་དགུ་དེ་རྣམས་ཀྱང༌། །ཞེས་པ་ནས། །རབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་འདི་མན་ཆད་ཚིག་ཕྱེད་དང་ལྡས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་གསུམ་དུ་དབྱེའོ། །ཚིག་གཅིག་གིས་ནི་ཆོས་ཆུང་ངུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆེན་པོ་ནི་ཡང་དག་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཚིག་གཅིག་གིས་ནི་ཆོས་ཆེན་པོ་དམ་པར་བསྟན་ཏེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བཤད་པ་བསྟན་པའོ། །ཚིག་གཉིས
Chinese
称为“如是宣说”。譬如，在诸经部中，以多种譬喻宣说佛法。关于“过去部”，除了本生故事外，讲述过去人物和佛法的因缘。关于“本生故事”，即世尊在过去世，于某处经历出生和死亡，菩萨的行为和苦行。在经部中，讲述过去世的鹿、熊、兔、鸟、鹫等身，称为“本生故事”。“广说”有两种：一是宣说菩萨道，二是内容广博且时间长久。声闻乘也有“广说”，此处指二者都有“广说”。“希有”是指在诸经部中，宣说佛陀和近侍圣者八众的共同和不共同功德，以及令人惊叹的奇妙之事，称为“希有”。此外，在经部中，佛陀刚出生时行走七步，大放光明照亮十方，猴子献蜜，白狗听法等等，这些奇妙希有的法，称为“希有”。“决定显示”有两种：佛陀亲自显示，以及圣者近侍显示。在注释中，经部的内容颠倒错乱时，进行决断，称为“决定显示”。确定经部的含义也称为“决定显示”。其中，“名称显示”是显示十二部经的名称。其中，“差别”也有两种：自性差别和教法差别。自性差别是指，歌咏体中没有偈颂体，偈颂体中没有歌咏体，因为前后、单句和复述各不相同。在诸经部中，从最初的“如是我闻”到最后的“信受奉行”，都提到了“经部”，因此也包含了十二部。经部仅指单句，因此除了歌咏体和偈颂体外，其余七部都完整包含十二部，应如是理解。“教法差别”是指
English
It is called "Thus Explained." For example, in the Sutra Pitaka, the Dharma is taught with many kinds of examples. The "Past Section" refers to the accounts of past individuals and Dharma, except for the Jataka tales. The "Jataka Tales" refer to the stories of the Blessed One in past lives, where he experienced birth and death in a certain place, the conduct of a Bodhisattva, and the practice of austerities. In the Sutra Pitaka, the stories of past lives as deer, bears, rabbits, birds, vultures, etc., are shown as the "Jataka Tales." "Extensive Exposition" has two aspects: one is teaching the path of the Bodhisattva, and the other is being vast in content and long in duration. The Shravakas also have "Extensive Exposition," and here it refers to both. "Marvelous" refers to the Sutra Pitaka, where the common and uncommon qualities of the Buddha and the eight assemblies of noble attendants, which are amazing and wonderful, are shown as "Marvelous." Furthermore, in the Sutras, the Buddha taking seven steps immediately after birth, the great light illuminating the ten directions, the monkey offering honey, the white dog listening to the Dharma, and so on, these wonderful and marvelous Dharmas are called "Marvelous." "Showing the Definitive" has two aspects: the Buddha himself showing it, and the noble attendant showing it. In the commentaries, when the content of the Sutras is confused or inverted, the act of deciding is called "Showing the Definitive." Determining the meaning of the Sutras is also called "Definitive." Among them, "Showing the Names" is showing the names of the twelve categories of scriptures. Among them, "Distinction" also has two types: distinction of nature and distinction of teaching. The distinction of nature is that there are no verses in the prose style, and there is no prose style in the verses, because the order, single sentences, and repetitions are different. In the Sutras, from the beginning "Thus have I heard" to the end "accepted and practiced," the term "Sutra" is mentioned, thus including the twelve categories. The Sutra refers only to single sentences, so it should be understood that all seven categories, except for the prose and verse styles, fully contain the twelve categories. "Distinction of Teaching" refers to
Chinese
支分在大乘中是完整的，而在小乘中只有九种。这里，因为提到了小乘，所以没有提到授记、特意宣说和极其广大的这三种，这是为了显示差别。经中说，从“不善巧者贪著恶事”到“从那之中涅槃临近显示”这两句半，显示了如实证悟诸根是困难的，这有五种情况。诸根迟钝难以理解，喜欢小乘而害怕大乘，贪著轮回而不相信出世间，有善根却不运用，被众多痛苦明显折磨。对这些人显示了涅槃临近。诸根迟钝且不善巧而恶劣，因为贪著轮回，即使遇到诸佛，也不运用大乘甚深之法，造作罪恶不善，将要感受痛苦。为了从痛苦中解脱，显示了二乘的涅槃。经中说，从“如是自生者，乃是善巧方便”到“你们也将成就佛陀”这段，从这以下用八句半显示了应安住之处。其中一句是总的显示。一句是解说。四句是总结。一句是劝请安住。这是总的显示，先是仅仅显示为方便，最终显示进入佛陀的智慧，即一乘。经中说，从“为何呢？救护者安住于时”到“宣说真实不欺骗”这段，这里是从总的显示中特别指出的。以前因为你的诸根尚未成熟，所以不理解大乘，没有成为堪能的法器。现在诸根成熟，时机已到，所以宣说不欺骗的意义。经中说，从“我所宣说的九部经典”到“为了能很好地进入而我宣说”这段，从这以下用一句半总结显示。其中又分为三类。一句是说小法不是真实的，大法才是真实的。一句是说大法是殊胜的，是为殊胜之人宣说的。两句
English
The divisions are complete in the Mahayana, but in the Hinayana there are only nine. Here, because the Hinayana is mentioned, the three of prophecy, specifically speaking, and extremely vast are not mentioned, this is to show the difference. In the sutra, from "Those who are unskilled are attached to evil deeds" to "From that, Nirvana is shown to be near," these two and a half verses show that it is difficult to realize the senses as they are, and there are five aspects to this. The senses are dull and difficult to understand, they like the small vehicle and are afraid of the great vehicle, they are attached to samsara and do not believe in transcendence, they have the potential but do not use it, and they are manifestly tormented by many sufferings. To these, Nirvana is shown to be near. The senses are dull and unskilled and bad, because they are attached to samsara, even if they meet the Buddhas, they do not use the profound Dharma of the Great Vehicle, they commit sins and non-virtue, and they will experience suffering. In order to be liberated from suffering, the Nirvana of the two vehicles is shown. In the sutra, from "Thus, the self-born is skillful means" to "You will also become Buddhas," from here onwards, eight and a half verses show the place to abide. One verse is a general showing. One verse is an explanation. Four verses are a summary. One verse is an exhortation to abide. This is a general showing, first showing only as a means, and finally showing entry into the wisdom of the Buddha, the One Vehicle. In the sutra, from "Why? The protector abides in time" to "The true and non-deceptive is explained," here, it is specifically pointed out from the general showing. Previously, because your senses were not mature, you did not understand the Great Vehicle and did not become a suitable vessel for teaching. Now that the senses are mature, the time has come, so the meaning of non-deception is explained. In the sutra, from "The nine divisions of the teachings that I have taught" to "I have taught in order to enter well," from here onwards, one and a half verses summarize the showing. This is also divided into three categories. One verse says that the small Dharma is not true, but the great is true. One verse says that the great Dharma is sacred and is taught to sacred beings. Two verses