Tibetan
ར་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨན་གཏང་བའི་ཕྱིར་སྨན་འོ་མ་དང་སྦྱར་བ་དང༌། སྨན་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་བཀྱོན་ཏེ། སྔར་འོ་མ་ནི་དུག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། ད་བཟའ་བའི་སྨན་འོ་མ་དང་སྦྱར་རམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། འོ་མ་འབའ་ཞིག་འཐུངས་ན་ནི་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཡང་བདེན་ན། ད་སྨན་དང་སྦྱར་ཏེ་ནད་ལ་ཕན་པའི་དུས་སུ་མི་གཏོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །དབང་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དབང་པོ་གཅིག་པ་སྟེ། ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་པས་ཇི་ཙམ་དུ་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་མདོ་ལས་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞིང་ཐམས་ཅད་ནི་ཐེག་པ་གཅིག་པ་སྟེ། གཉིས་དང༌། གསུམ་དུ་མེད་པས་ཐབས་མཁས་པས་རོལ་བ་ནི་མ་གཏོགས་སོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །མདོ་སྡེ་འདིའི་ནང་ནས་ཀྱང་ཐེག་པ་གཅིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཡང་གཅིག་པ་ཡིན་ན། ཡང་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དང༌། སྒྲུབ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་མདོ་སྡེ་དག་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་བསྒྲུབས་ན་འགྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །ཡང་སེམས་ཅན་ལ་རང་བཞིན་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་གཉིས་ཏེ། ཐོག་མ་ མེད་པ་ནས་གནས་དྲུག་ཏུ་མཐོ་དམན་དུ་འཁོར་ཞིང་གནས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཅན་ཏེ་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་དེ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ལྷ་དང་མིའི་དགེ་བ་སྨན་པ་ཙམ་ལས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ནི་རིགས་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ཉན་ཐོས་པའི་རིགས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་དང༌། མ་ངེས་པའི་རིགས་དང༌། རིགས་མེད་པའོ། །རིགས་མེད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་པའི་སེམས་ཅན་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་དང་སྦྱར་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བ་དང་གཉིས་སོ། །དེ་བས་ན་མདོ་སྡེ་འདི་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཡང་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་ནས་ཆར་བའི་རོ་གཅིག་གིས་རྩི་ཤིང་རྣམ་པ་གསུམ་སོ་སོར་སྨིན་པ་ནི་ཉན་ཐོས
Chinese
ར་ཏོ། 之后，为了给那个国家的国王治病，将药物与牛奶混合。国王责备医生说：“以前你说牛奶是毒药，现在怎么把吃的药和牛奶混合呢？”医生回答说：“如果只是单独喝牛奶，那么那样说确实没错。但现在与药物混合，在对疾病有益的时候不使用也是不对的。如来佛的教法也应如此看待。”关于根器，正如《大般涅槃经》所说，一切众生的根器都是一样的，因为一切都具有如来藏的自性，所以凡是被心所及的一切，都将证得无上圆满正等觉。经中又说，十方如来的一切佛土都是一乘，没有二乘和三乘之分，只是善巧方便的运用而已。这部经也因为宣说一乘，所以自性也是一样的。自性又有两种，即成就的自性和修证的自性。成就的自性是指经部中说的一切众生都具有如来藏。修证的自性是指通过修证可以成就的自性。众生又有具自性和不具自性两种，从无始以来在六道中高低轮回的众生是依赖修证的众生，即具自性的众生。不具自性是指即使发起了菩提心并精进努力，也只能获得人天善报，而无法证得无上菩提。在《圣楞伽经》中，有五种姓，即声闻种姓、缘觉种姓、如来种姓、不定种姓和无种姓。无种姓也有两种，即焚毁一切善根的众生，以及发大悲心的菩萨与众生同在而不入涅槃。因此，宣说这部经的意图也是为了向具有菩萨种姓的人宣说一乘，就像一场雨滋润三种不同的植物，使它们各自成熟，这三种植物就是声闻。
English
Rato. After that, in order to give medicine to the king of that country, the medicine was mixed with milk. The king rebuked the doctor, saying, "You used to say that milk was poison, so why do you mix the medicine to be eaten with milk now?" The doctor replied, "If you only drink milk alone, then it is true to say that. But now it is mixed with medicine, and it is not right not to use it when it is beneficial for the disease. The teachings of the Tathagata should also be viewed in the same way." Regarding faculties, just as it is said in the Great Nirvana Sutra, all sentient beings have the same faculties, because all have the nature of the Tathagatagarbha, so all that is reached by the mind will attain the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Again, it is said in the sutra that all the Buddha lands of the ten directions are one vehicle, without two or three vehicles, only skillful means are used. This sutra also teaches the one vehicle, so the nature is also the same. There are two kinds of nature, namely, the nature of accomplishment and the nature of practice. The nature of accomplishment refers to the fact that all sentient beings have the Tathagatagarbha, as stated in the sutras. The nature of practice refers to the nature that can be accomplished through practice. There are two kinds of sentient beings, those with nature and those without nature. Sentient beings who have been revolving in the six realms from beginningless time are sentient beings who rely on practice, that is, sentient beings with nature. Those without nature are those who, even if they generate the mind of enlightenment and strive diligently, can only obtain the merit of gods and humans, and cannot attain unsurpassed enlightenment. In the Noble Lankavatara Sutra, there are five lineages: the lineage of Shravakas, the lineage of Pratyekabuddhas, the lineage of Tathagatas, the uncertain lineage, and the lineage of those without lineage. There are two kinds of those without lineage: sentient beings who have burned all roots of virtue, and Bodhisattvas who, with great compassion, are connected with the limits of sentient beings and do not pass into Nirvana. Therefore, the intention of explaining this sutra is also to teach the one vehicle to those who have the lineage of Bodhisattvas, just as one rain nourishes three different plants, causing them to mature separately, these three plants being the Shravakas.
Tibetan
་ཀྱི་ཆེད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་མན་ཆད་རྩིས་མགོ་གཉིས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་བསྟན་པའོ། །ཡང་མདོ་སྡེའོ་ཅོག་ལ་སྤྱིར་ཚུལ་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ཏེ། རང་བཞིན་ཡོད་པའི་གཞུང་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དངོས་པོར་ཡོད་པ་དང༌། རང་བཞིན་གསལ་བའི་གཞུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པ་ཅན་མ་ཡིན་གྱི། མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་འཇིག་པའི་གཞུང་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་བསལ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་གཞུང་དང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་གཞུང་སྟེ། སྡོང་པོས་བརྒྱན་པ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བསྟན་ཏེ། དབུ་མའི་ཚུལ་བཤད་པ་དང་བཞི་ལས། མདོ་སྡེ་འདི་ནི་བཞི་པའི་གཞུང་དུ་བལྟའོ། །ཡང་ཉན་ཐོས་པ་སོ་སོའི་གཞུང་མི་མཐུན་པ་མ་ཧཱ་སང་གི་ག་ལ་སོགས་པ་གཞུང་མི་མཐུན་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སུ་ལྟ་བ་མི་མཐུན་པས་སོ་སོར་སྨོས་པ་ཡང་མང་མོད་ཀྱི་མདོར་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཐེག་པ་ཆུང་དུའི་གཞུང་ཨཱ་ཀ་མ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཡང་མཐར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་ལྟ་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་ དུ་བསྟན་ཀྱང་ཡོད་པ་ལས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡོང་པོས་བརྒྱན་པ་དང༌། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པར་ཡོད་མེད་གཉི་ཀའི་མཐའ་བསལ་ཏེ་བསྟན་པ་ཡང་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོད་པར་བསྟན། བདག་དང་བདག་གིས་འཛིན་པ་ནི་བསལ་བ་ཙམ་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡོང་པོས་བརྒྱན་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚིག་གཅིག་གསུངས་པས་སེམས་ཅན་སོ་སོའི་དབང་པོ་བཞིན་དུ་གོ་བར་གྱུར་པ་དང༌། གཞན་ཡང་མདོ་དག་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་ལོ་བཞི་བཅུའི་བར་དུ་རྟག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བྱུང་བ་མི་སྐྱེས་པ། འགྲོ་བ་མེད་པ། འོང་བ་མེད་པ། ཐོབ་པ་མེད་པ། ཉམས་པ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པ། མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཤ་སྟག་ཏུ་སྟོན་གྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གོ་བ་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཡང་སོ་སོའི་དབང་པོ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལྷའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་རྔ་བརྡུངས་པའི་སྒྲ་ལས་ཆོས་ཐོས་པ་མི་མཐུན་པ་བཞིན། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ལ་རིམ་པ་དང༌། ཅིག་ཅར་དུ་ཆུད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་འདིའི་མཚན་བཤད་པ་ནི་མདོ་སྡེ་འདི་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་སྡེ་སྟེ། མདོ་སྡེ་འདི་འཆད་པར་དགོངས་པའི་ལྟས་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུ་ནས་འོད
Chinese
是为了……而宣说的。这以下是第二个算数，即宣说此经的论典。此外，对于所有经部，一般宣说了四种方式：自性存在的论典，即五蕴的自性以实物存在；自性显明的论典，即说一切法并非实物，而是仅以名相存在；名相破灭的论典，如《般若波罗蜜多经》那样，连法的名相也破除，而宣说为空性；以及真实性宣说的论典，如《树庄严经》那样，真实性显现，宣说了中观之理。这四种之中，此经应视为第四种论典。此外，小乘部派各自的论典互不相同，如大众部等有二十二种论典互不相同，由于见解不同而各自陈述的也很多，但总的来说有三种：说有部，小乘的论典《阿笈摩》等，所宣说的最终也与空性的名相无别，如《般若波罗蜜多经》那样，虽然宣说为空性，但与有不相违背。《树庄严经》和《解深密经》等，也破除了有无二边的执着而宣说，即对于有为法和无为法的名相，宣说为存在；对于我和我所的执着，仅仅是破除而已，并没有超出这个范围。《树庄严经》中，如来所说的一句话，众生各自根据自己的根器而理解。此外，其他经典中，如来从现证菩提后的四十年间，恒常宣说一切法不生、无生、无去、无来、无得、无失、无相、唯有一相，但众生的理解却各不相同，这也是由于各自的根器所致。如同天界的如意鼓敲出的声音，听到的法各不相同一样。大小乘次第和同时证悟，也应如此看待。第二，解释此经的名称，此经名为《妙法莲华经》。此经是宣讲此经的预兆，从眉间白毫相中放光。
English
It is taught for the sake of... From here onwards is the second calculation, which is the teaching of the scriptures of this Sutra itself. Furthermore, in general, four ways are taught for all the Sutras: the scriptures of inherent existence, that is, the nature of the five aggregates exists as entities; the scriptures of self-illuminating nature, that is, all phenomena are not substantial, but only exist as characteristics; the scriptures of the destruction of characteristics, such as the Prajnaparamita Sutra, which even eliminates the characteristics of phenomena and teaches emptiness; and the scriptures of teaching reality, such as the Ornamented Tree Sutra, which clearly shows reality and explains the Madhyamaka principle. Among these four, this Sutra should be regarded as the fourth scripture. Furthermore, the scriptures of individual Shravakas differ. There are twenty-two different scriptures, such as the Mahasanghika, etc. Although there are many separate statements due to different views, in short, there are three types: the Sarvastivadins, the scriptures of the Hinayana, such as the Agamas, etc., which teach that even the ultimate nature of emptiness is not different, like the Prajnaparamita Sutra, which teaches emptiness but is not contrary to existence. The Ornamented Tree Sutra and the Samdhinirmocana Sutra, etc., also eliminate the extremes of both existence and non-existence and teach that the characteristics of conditioned and unconditioned phenomena exist. The attachment to self and what belongs to self is only eliminated and does not go beyond that. In the Ornamented Tree Sutra, when the Tathagata spoke a single word, sentient beings understood it according to their respective faculties. Furthermore, in other Sutras, the Tathagata, from the time of his enlightenment until the age of forty, constantly taught that all phenomena are unborn, unarisen, without going, without coming, without attainment, without loss, without characteristics, and with only one characteristic, but the understanding of sentient beings differed, which was also due to their respective faculties. Just as the sound of the wish-fulfilling drum of the gods produces different teachings, the gradual and simultaneous realization of the Mahayana and Hinayana should also be viewed in the same way. Secondly, explaining the name of this Sutra, this Sutra is called the Lotus Sutra of the Wonderful Dharma. This Sutra is a sign of intending to explain this Sutra, light from the urna hair between the eyebrows.