Tibetan
དུ་དྲུག་སྤྱོད་པའོ། །འདི་རང་བཞིན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡང་ན་ཕྱིས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་དམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ ཀྱང་འཆད་དོ། །མདོ་ལས་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགོངས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཞེས་པ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་པར་དཀའོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་འདི་མན་ཆད་ཚིག་རྐྱང་བས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་དོན་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ཆུད་པར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉག་གཅིག་གིས་མཁྱེན་པ་དེ་སྟོན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགོངས་པ་དང་མཁྱེན་བཞིན་དུ་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བཞེངས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་བཞེངས་པ་ཡང་ཆོས་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་དོན་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བཞུགས་པ་ལ་གཞན་གྱིས་བཞེངས་པར་བསྐུལ་མི་ནུས་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དེ་ལས་བཞེངས་ཤིང་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལས་བཞེངས་ནས་ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་བཞིན་ལ་བཀའ་མི་སྩོལ་གྱི། ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བོས་ཏེ་བཀའ་སྩལ་པ་ནི་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་རྣོ་བས་ཆོས་དམ་པའི་མཆོག་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་དང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་གཟེངས་བསྟོད་ཅིང་དམ་པའི་ཆོས་འདི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ་དང་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་གཞོལ་ཞིང་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པ་ལ་གཟུད་པ་དང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་སྙིང་རྗེ་ཞན་པ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་ཆོས་འདི་ལ་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་སྐལ་བ་མེད་པ་དང་དོན་དུ་མ་བཤད་ཅེས་འཇུག་ཏུ་མི་བཏུབ་པའི་ཕྱིར་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་པ་གཞན་ཡང་མདོ་འདི་ལ་འཇུག་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་བལྟ་བ་དང༌། རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོའོ། །འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྟོགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་དང་གཞུང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའོ། །རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་པོ། །གཞུང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོའོ། །ཤེས་རབ་ཅེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་ཡུལ་མཁྱེན་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་གང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དང་ཟག་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ།། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནི་གཞུང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས
Chinese
是六种行持。此自性是智慧的自性，即无分别智。或者说是后得智，为了利益他人而行持，因为具有殊胜的行持而宣说。经中说，从“此后世尊具有意念”到“一切独觉难以知晓”之间，以下是用简单的词句 विस्तृत 阐述，用偈颂 संक्षिप्त 表达的意义，是为了领会圣法的意义，这是唯一如来所能知晓的，这在说明这一点。世尊具有意念和知晓，是用正确的智慧观察并从禅定中起立。从该禅定中起立也是对法自在的意义，其他众生无法劝请世尊安住于禅定，世尊自己从禅定中起立，显示了对生起和进入的自在。从禅定中起立后，不宣说如是的正确意义，而是呼唤舍利子并进行宣说，因为他的智慧极为敏锐，能成为殊胜圣法的容器，并且赞扬圣声闻众，说明此圣法是为圣声闻众所说，声闻众倾向于大菩提，并将他们引入无上果位，并且因为圣声闻众的慈悲心较弱，所以对菩萨进行宣说，因为声闻众与此法无缘，并且为了不让他们认为没有意义而不应进入，所以对舍利子进行宣说，从而使其他圣声闻众也生起进入此经的心，并且难以观看、观察和证悟的是智慧和智慧之门。释论中也说，极其甚深有两种，即证悟极其甚深和经文极其甚深。证悟是智慧。经文是智慧之门。智慧是指一切智和一切种智，一切智是知晓对境，一切种智是知晓所有存在和不存在、有为和无为、有漏和无漏等等，即通达一切种相。智慧之门是经文极其甚深，如来。
English
These are the six practices. This nature is the nature of wisdom, which is non-conceptual wisdom. Or it is the subsequent wisdom, which is practiced for the benefit of others, and is said to be possessed of noble conduct. The sutra says that from "Then the Blessed One was endowed with mindfulness" to "all solitary Buddhas find it difficult to know," the meaning explained in detail with simple words and summarized in verses is to understand the meaning of the sacred Dharma, which is known only by the Tathagata, and this is what it shows. The Blessed One is endowed with mindfulness and knowledge, seeing with correct wisdom and arising from samadhi. Arising from that samadhi is also the meaning of being master of the Dharma, and other beings cannot urge the Blessed One to abide in samadhi, but the Blessed One himself arises from it, showing mastery over arising and entering. After arising from samadhi, he does not speak the correct meaning as it is, but calls Shariputra and speaks, because his wisdom is extremely sharp and he can become a vessel for the supreme sacred Dharma, and he praises the noble Shravakas, explaining that this sacred Dharma is spoken for the sake of the noble Shravakas, and the Shravakas are inclined towards the great Bodhi, and introduces them to the unsurpassed fruit, and because the compassion of the noble Shravakas is weak, he speaks to the Bodhisattvas, because the Shravakas have no connection with this Dharma, and in order to prevent them from thinking that it is meaningless and should not enter, he speaks to Shariputra, so that other noble Shravakas also generate the mind to enter this sutra, and what is difficult to see, observe, and realize is wisdom and the door of wisdom. The commentary also says that there are two kinds of profound depth, namely, realization is extremely profound and the text is extremely profound. Realization is wisdom. The text is the door of wisdom. Wisdom refers to all-knowing and all-aspect knowing, all-knowing is knowing the object, all-aspect knowing is knowing all that exists and does not exist, conditioned and unconditioned, defiled and undefiled, etc., that is, understanding all aspects. The door of wisdom is the extremely profound text, the Tathagata.
Tibetan
་པས་གསུངས་པའི་ཚིག་དང་དོན་ཐམས་ཅད་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་ཐེག་པ་རྣམ་གཅིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཟབ་པ་ནི་དངོས་པོ་དམ་པ་ཡིན་པ་དང་ཆུད་པར་དཀའ་བའོ། །དངོས་པོ་དམ་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ལྔའོ། །ཆུད་པར་དཀའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པའོ། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ལྔ་ནི་དོན་ཟབ་པ་སྟེ་དོན་ཐ་དད་པ་དང༌། རང་བཞིན་ཟབ་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་རིག་པ་ཟབ་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་དང༌། གནས་ཟབ་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆོས་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པ་དང་བླ་ན་མེད་པའི་ཟབ་པ་སྟེ་དངོས་པོ་དམ་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པའོ། །མདོ་ལས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ནས་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་འདིར་གཞུང་ལས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་བརྒྱད་འབྱུང་བ་བསྟན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་དྲིས་པ་ནི་ཐེག་པ་རྣམ་གསུམ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འདྲ་ན་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་འདི་དག་གིས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཚིག་གི་དོན་རྣམ་པ་བརྒྱད་སྟོན་ཏེ། སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་ཞིང་འཛིན་པ་དང༌། ཀློག་ཅིང་འདོན་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་བསྟན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ཆུ་བོ་གང་གཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཤིང་ལུང་མནོས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་བས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟོན་གྱི་ཉན་ཐོས་པ་རྒྱུ་སྒྲུབ་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་འདི་བསྟན་ཏོ། །བརྩོན་འགྲུས་སྤྱད་པ་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་སྟོན་ཏེ། བརྟུན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ སྐྱོ་བ་དང་དུབ་པ་མེད་པར་བསྒྲུབས་པས་འབྲས་བུ་དམ་པ་འཐོབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའོ། །ངོ་མཚར་དང་ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་སྤེལ་བའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དཀའ་པ་སྤྱོད་ཅིང་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བའི་སེམས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་པ་ག
Chinese
彼（佛陀）所说之语和义，一切皆为不可思议之法，成为五种智慧之行境。难以证悟者，乃是唯一乘，自性极深，无上，即是真实之义。甚深者，乃是殊胜之事物，且难以领会。殊胜之事物，乃是五种极深之证悟。难以领会者，乃是声闻和独觉所不能知。五种极深者，乃是义甚深，即意义各异；自性甚深，即本体之故；自之觉性甚深，即真实智慧之自觉智慧，他人不能知；处所甚深，即法界法性，乃是如来之基，以及无上之甚深，即殊胜事物之故而甚深。经中“彼为何故”至“难知之法，乃是知者”之间，此处经论中显示有八种极深。提问“为何故”者，乃是若三乘获得解脱相同，则有何差别？对此，以这些极深之处，显示胜过声闻圣者之差别，故宣说极深之语的八种意义。亲近供养诸多佛陀者，乃是受持和执持，读诵和背诵之甚深，显示世尊往昔于无数劫前，亲近供养如恒河沙数之佛陀，并领受教诲，故为极深。行菩提行者，乃是现证之甚深，显示如来以圆满福德和智慧二资粮而现证菩提，而非如声闻仅是修习因，故显示此极深之处。精进修行者，乃是成就果之甚深，以坚韧之精进，不懈怠和疲倦地修习，故获得殊胜之果，乃是果之极深。奇特者，乃是增长福德之心之甚深，菩萨行持难行，且不舍精进之心，其名声传遍一切方。
English
All the words and meanings spoken by him (the Buddha) are inconceivable dharmas, becoming the objects of the five wisdoms. What is difficult to realize is the one vehicle, which is extremely profound in nature, unsurpassed, and is the meaning of reality itself. What is profound is the supreme object and difficult to comprehend. The supreme object is the five extremely profound realizations. What is difficult to comprehend is what the Shravakas and Pratyekabuddhas cannot know. The five extremely profound aspects are: profound meaning, that is, different meanings; profound nature, that is, because of its essence; profound self-awareness, that is, the self-aware wisdom of true wisdom, which others cannot know; profound place, that is, the Dharmadhatu, the nature of Dharma, is the basis of the Tathagatas, and the unsurpassed profundity is profound because of the supreme object. From "Why is that?" in the sutra to "the Dharma that is difficult to know, are those who know," here the treatise shows that there are eight extremely profound aspects. The question "Why?" is, if the three vehicles attain liberation in the same way, what is the difference? In response to this, these extremely profound aspects show the difference over the noble Shravakas, so the eight meanings of the extremely profound words are explained. Serving and honoring many Buddhas is the profundity of receiving and holding, reading and reciting, showing that the Bhagavan served and honored as many Buddhas as the sands of the Ganges in countless eons in the past, and received teachings, so it is extremely profound. Practicing the conduct of Bodhi is the profundity of manifest realization, showing that the Tathagatas manifest Bodhi by perfecting the two accumulations of merit and wisdom, unlike the Shravakas who only practice the cause, so this extremely profound aspect is shown. Practicing diligence is the profundity of accomplishing the fruit, by practicing with perseverance and without discouragement or fatigue, one obtains the supreme fruit, which is the extreme profundity of the fruit. Wonderful and miraculous is the profound mind of increasing merit, the Bodhisattva practices austerities and does not abandon the mind of diligence, and his fame spreads in all directions.