Tibetan
འུ་འདིའི་མིང་གདགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དབང་པོའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ལུང་སྟོན་པས་དབང་པོ་རྣོན་པོ་རྣམས་ལུང་བསྟན་པའི་འོག་ཏུ་ལུང་སྟོན་པ་འདི་འབྱུང་བ་དང༌། ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་བསམ་གཏན་སྤྱོད་པ་མེད་པ་དག་སེམས་གཡེང་བ་བསྡུས་པའི་དོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོད་པར་མི་ཤེས་པའི་དཔེར་ལུས་ལ་རིན་པོ་ཆེ་ཐོགས་པའི་དཔེ་བསྟན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་ལེའུ་འདི་སྟོན་པ་དང༌། བླ་ན་མེད་པ་བཅུ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་བླ་ན་མེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལེའུ་འདི་བསྟན་པ་དང༌། ལུང་སྟོན་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཉམ་པ་ལས་དགོངས་ཏེ་ལུང་སྟོན་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལེའུ་འདི་བཤད་པའོ། །ལྔ་བརྒྱ་ནི་གྲངས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོའོ། །ལུང་བསྟན་ཞེས་པ་ནི་དོན་དེ་ལས་མང་དུ་བཏགས་པའོ། །ལེའུ་འདིའི་ནང་ནས་རིན་པོ་ཆེ་ལུས་ལ་ཐོགས་པའི་དཔེས་དོན་སྟོན་ན་མིང་དེ་ལས་མི་གདགས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་ལུང་བསྟན་པའི་ལེའུ་ཞེས་གདགས་ཞེས་དྲི་བ་དང་དེ་ ནི་དབང་པོ་སྨིན་པ་སེམས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྔར་ལུང་བསྟན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་དཔེ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་མིང་དེར་བཏགས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་འཁོར་དེར་དགེ་སློང་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་ན་འདིར་ལྔ་བརྒྱ་ཉི་ཚེར་སྨོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་དྲིས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་རྣམས་འཁོར་དེ་ཉིད་ན་འདུག་གི་གཞན་དེ་ན་མི་འདུག་པས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ནི་སྤྱིར་ལུང་བསྟན་གྱི། འདི་ནི་ཕྱེ་སྟེ་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་འཆད་དོ། །མདོ་ལས་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་མཻ་ཏྲིའི་བུ་ཞེས་པ་ནས་འདི་དག་ཐོས་ནས་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དང་པོར་གུས་པ་བསྟན་པ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་བཀའ་དམ་པ་མནོས་པ་སྟེ། དེའི་དང་པོ་ལ་ཡང་གུས་པའི་ཚུལ་དང༌། མནོས་པའི་དོན་ཏོ། །མནོས་པའི་དོན་ཡང་ངེས་པའི་དོན་དང༌། དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི། ཆོས་སྟོན་པར་དགོངས་པའི་ལྟས་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་མཛད་པ་དང༌། ས་གཡོ་བ་དང་མེ་ཏོག་འབྲུལ་བས་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་བསྐུལ་བ་དང་གཟེངས་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་པའོ། །མདོ་ལས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་ནས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གུས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས་ངོ་མཚར་ཏོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནས་མིག་མི་འཛུམས་པར
Chinese
此命名之理亦有四端，以根器次第而授记，故根器利者于授记之后生此授记；具增上慢者，不修禅定，为摄集散乱之心，不知具有大乘善根之例，示以身佩珍宝之喻，为引入三摩地及大乘故，宣说此品；为显示当知之无上十事中之无上，为显示具有大乘善根故，宣说此品；于六种授记平等中而作意，为显示授记本身故，宣说此品。五百乃数目。比丘乃事物。授记乃于彼义增益之。此品中，以身佩珍宝之喻示义，何故不依彼名而名之为授记品耶？如是提问，答曰： 根器成熟、生起心者，先前已授记，于彼之后示以譬喻故，如是命名亦无过失。又问：彼眷属中，若有千二百比丘得授记，何故此处仅言五百耶？答曰：彼等比丘住于彼眷属中，不住于其他眷属中，故为已现前者授记。千二百乃总授记，此乃分别授记故，亦如是解释。经中，从“其后具寿强波弥勒子”至“闻此等已”之间，乃首先向薄伽梵表示恭敬，其后领受圣教。于彼之初亦有恭敬之仪轨及领受之义。领受之义亦有决定之义及引导之义。薄伽梵之伟大之处在于：为说法而作意之相，以光明遍照，以及大地摇动、天花散落等，以策励眷属之相，赞叹等。经中，从“甚为稀有”至“顶礼双足”之间，乃显示对比丘恭敬之仪轨。经中，从“稀有哉薄伽梵”至“目不瞬
English
The reason for this naming is also fourfold: Because predictions are given according to the order of faculties, this prediction arises after the prediction of those with sharp faculties; Those with excessive pride who do not practice meditation, for the purpose of gathering their distracted minds, are shown the example of wearing jewels on their bodies as an example of not knowing that they have the root of virtue of the Great Vehicle, and this chapter is taught in order to introduce them to samadhi and the Great Vehicle; This chapter is taught in order to show the unsurpassed among the ten unsurpassed things to be known, and to show that they have the root of virtue of the Great Vehicle; This chapter is taught because it is intended to be equal to the six types of predictions, and to show the prediction itself. Five hundred is a number. Bhikshu is a thing. Prediction is an addition to that meaning. In this chapter, if the meaning is shown by the example of wearing jewels on the body, why is it not named after that but named the Prediction Chapter? If asked in this way, the answer is: Those whose faculties have matured and whose minds have arisen have already been predicted, and after that, an example is shown, so there is no fault in naming it in this way. Furthermore, if two thousand monks in that assembly received predictions, why are only five hundred mentioned here? The answer is: Those monks live in that assembly and do not live in other assemblies, so predictions are given to those who have appeared. Two thousand is a general prediction, but this is a separate prediction, so it is also explained in this way. In the sutra, from "Then the venerable Gangpo Maitreya's son" to "Having heard these," the first is to show respect to the Bhagavan, and then to receive the sacred teachings. At the beginning of that, there is also the ritual of respect and the meaning of receiving. The meaning of receiving also has the meaning of certainty and the meaning of guidance. The greatness of the Bhagavan is that the sign of intending to teach the Dharma is to illuminate with light, and to encourage the assembly with the appearance of the earth shaking and flowers falling, and to praise them. In the sutra, from "It has become wonderful" to "Having prostrated at the feet," the ritual of showing respect to the Bhagavan is shown. In the sutra, from "Wonderful, O Bhagavan" to "Without blinking"
Tibetan
་བལྟའོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་འདིས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་ཏོ། །སྔར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྟན། དེའི་འོག་ཏུ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅི་དང་ཅིར་དགྲོལ་བ་མཁྱེན་གཟིགས་པ་སྟོན་པ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉག་ཅིག་གིས་མཁྱེན་གྱི། གཞན་གྱིས་ནི་མི་ནུས་སོ་ཞེས་པར་སྦྱར་རོ། །མདོ་ལས་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནས་མཻ་ཏྲིའི་བུ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་པའི་བར་དུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲིས་པ་བསྟན་ཏེ། མངོན་དུ་གྱུར་པ་འདི་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་པ་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས་འདི་ནི་ངས་དགེ་སློང་གི་ཞེས་པ་ནས་མང་པོས་བསྟོད་དོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ཡོན་ཏན་སྟོན་ཏེ། ཡོན་ཏན་དེ་ཡང་སྔར་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྤྱི་བསྟན། དེའི་འོག་ཏུ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས་རྣམ་པ་མང་པོས་ངའི་བསྟན་པ་འདི་ལ་ཞེས་པ་ནས་གཞན་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ འདིས་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས་དགེ་སློང་རྣམས་འདི་ཡིད་ལ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་བདུན་པོ་དེ་དག་གི་ཐ་མ་ནི་ང་ཡིན་དེ་དག་གི་ཡང་ཆོས་འཆད་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་འཛིན་པ་དང། འཁོར་དགའ་ཞིང་ཕན་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་སྒྲོགས་པ་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཕན་བཏགས་པ་དང༌། སྤོབས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོས་སུ་ཞེས་པ་ནི་དགེ་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་ས་ལ་གནས་པས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་ཐོགས་ཞེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་ནི། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བཀོད་པས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྒྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྒྱུར་བ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་དེས་ཞིང་བརྒྱན་ཞེས་པའོ། །མདོ་ལས་དགེ་སློང་རྣམས་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་ཞེས་པ་ནས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པའོ། །མདོ་ལས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་གཅོད་དོ་ཞེས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་སེམས་ཅན་
Chinese
直到“观看”之间，这显示了（佛）知晓众生的想法。之前是显示如来不可思议的功德。之后是显示了知并看见心的各种形态，这也只有佛才能了知，其他人是不能的，应如此连接。经中从“此后，世尊”到“弥勒之子，看啊”之间，显示了世尊的提问，显示了“看见这个显现的”。经中从“这是我比丘”到“被很多人赞颂”之间，显示了现在的功德，这个功德，之前是功德的总述，之后是功德的差别。经中从“以多种方式，于我的教法中”到“不能达到其他人的终点”之间，这显示了功德的差别。经中从“比丘们，你们对此怎么想”到“七佛中的最后一位是我，他们之中我也是说法最殊胜的”之间，对于功德的差别，也是如来执持教法，眷属欢喜并生利益，善于宣说如来之法，利益行梵行者，以及成为具有特殊勇气的。以空性的行境，是指安住于善慧地，舍弃一切疑惑。完全成熟是指安住于法云地，利益众多众生。清净佛土是指，剩余未尽的从痛苦中解脱者生起菩提心，安置于大乘，转变为无上菩提。转变为菩提本身就是利益他人，佛的事业就是庄严佛土。经中从“比丘们，于此贤劫”到“使之完全成熟”之间，是执持如来之法和显示菩萨的行持。经中从“恒常不断绝”到“佛，世尊”之间，是众生。
English
Up to "look," this shows that (the Buddha) knows the thoughts of sentient beings. Before, it showed the inconceivable qualities of the Tathagata. After that, it shows knowing and seeing the various forms of the mind, which only the Buddha can know, and others cannot, so it should be connected in this way. In the sutra, from "Then, the Bhagavan" to "Son of Maitreya, look," it shows the question of the Bhagavan, showing "see this manifestation." In the sutra, from "This is my monk" to "praised by many," it shows the present merits, and that merit, before is a general statement of merit, and after is a distinction of merit. In the sutra, from "In many ways, in my teachings" to "cannot reach the end of others," this shows the difference in merit. In the sutra, from "Monks, what do you think of this" to "The last of the seven Buddhas is me, and among them I am the most excellent in teaching the Dharma," regarding the difference in merit, it is also the Tathagata who holds the Dharma, the retinue rejoices and generates benefits, is skilled in proclaiming the Dharma of the Tathagata, benefits those who practice pure conduct, and becomes one with special courage. The course of emptiness refers to dwelling on the ground of good wisdom, abandoning all doubts. Complete maturation means dwelling on the ground of the cloud of Dharma, benefiting many sentient beings. Purifying the Buddha-field means that those who are not completely liberated from suffering generate Bodhicitta, place it in the Mahayana, and transform it into unsurpassed Bodhi. Transforming into Bodhi itself is benefiting others, and the Buddha's deeds are adorning the Buddha-field. In the sutra, from "Monks, in this fortunate aeon" to "make it fully mature," it is holding the Dharma of the Tathagata and showing the conduct of the Bodhisattva. In the sutra, from "constantly unceasing" to "Buddha, Bhagavan," it is sentient beings.