Tibetan
་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ཉིད་ལ་གནས་ངན་ལེན་ཅེས་བྱའི། འདིར་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་ལ་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་བོན་དེ་དག་ལ་བདག་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ངན་ལེན་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་སྒོ་བཞིར་དབྱེ་སྟེ། ངེས་པའི་ཚིག་བསྟན་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་པའི་གྲངས་མང་ཉུང་བསྟན་ པ་དང། སྤོང་བའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ངེས་ཚིག་བསྟན་པ་ཡང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་གནས་ངན་ལེན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་སྨོས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་དགེ་བའི་ཆོས་དག་རྣམས་ལ་ལས་སུ་རུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་ངན་ལེན་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ལས་གྲངས་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་གི་མིང་བསྟན་པ་ནི་ལྤགས་ཤུན་དང༌། སྤྲི་དང༌། སྙིང་པོ་ལ་ཡོད་པའི་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་བསྟན་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལང་གི་ཚེ་བསྒྱུར་བ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཀྱང༌། ལྤགས་ཤུན་དང་སྤྲི་དང༌། སྙིང་པོ་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི། ལྤགས་ཤུན་དང༌། སྤྲི་དང༌། རུས་པ་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །འཕགས་བ་ལེགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྟན་པའི་མདོ་དང༌། དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་དང༌། མཚམས་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་དང༌། མདོ་འདི་ཉིད་དང༌། བསྟན་བཅོས་ས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས། རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་བསྟན་པ་དག་ནི་དཔེ་ལས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བདག་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟགས་ན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པས་བསྟན་བཅོས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྤགས་ཤུན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སྤྲི་དང་སྙིང་པོ་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེས་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཕལ་ཆེར་དེ་སྐད་དུ་སྟོན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་ཧྱན་ཙང་ནི་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གིས་བཤད་པའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་སྐད་དུ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཞེས་བྱའོ། །དེས་སྐྱེས་པའི་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་གནས་ངན་ལེན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས། གཞན་ཡང་མ་རིག་པ་བཅུ་པོ་ ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ས་བཅུ་པོ་དག་གིས་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞིང༌། གནས་ངན་ལེན་དག་སྤོང་བར་བྱེད་མོད་ཀྱི། ཡིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བག་ལ་ཉལ་མི་སྤོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ས་བཅུ་པོ་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་སྤོང་བར་མི་བྱེད་ཀྱི། གནས་ངན་ལེན་དེ་དག་ནི་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་བས་དེ་ནི་དེའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རེ་རེ་ལ་ཡང་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་སྤང་བའི་དོན་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །གནས་སྐབས་རྣམས་སུ་ཡང་གནས་ངན་ལེན་སྤོང་བར་བྱེད་མོད་ཀྱི། གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དག་ཏུ་བསལ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་དེ་སྐད་བསྟན་ཏེ། རིགས་པ་དེས་ན་འདིར་གནས་ངན་ལེན་ཅེས་བྱ་བའི་ས་བོན་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། ལྤགས་ཤུན་དང༌། སྤྲི་དང༌། སྙིང་པོ་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྤགས་ཤུན་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུའོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྲི་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུའོ། །མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡོང་པོ་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། བྱེ་བྲག་ལས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། ལྤགས་ཤུན་དང་སྙིང་པོ་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་གསུམ་པོ་དག་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་ལང་གི་ཚེ་བསྒྱུར་བ་ལས་སའི་མདུན་རོལ་དང་ས་བཅུ་པོ་དག་ཏུ་ས་རེ་རེ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འབྱུང་བ་དག་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྤགས་ཤུན་དང༌། སྤྲི་དང༌། སྙིང་པོ་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་རགས་པ་དང༌། ཕྲ་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ལས་ནི་སྟོན་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་སྐྱེ
Chinese
是说烦恼的种子本身称为“处非处”。这里所说的“不应理”并非指不合适，因为这些种子具有自性。而“处非处”如果简要归纳，可以分为四个方面：解释决定性的词语，解释自性，解释数量的多少，以及解释断除的时机。其中，解释决定性的词语又分为总的解释和个别的解释。所谓“三种处非处”，其中的“三”是指数量，因为这三种事物使得善法无法发挥作用，所以称为“处非处”。这是六种解释方式中包含数量的解释。其中，解释个别名称时，说是存在于皮、髓和心髓中。在《佛性论》、《三无性论》、《摄大乘论》的楞伽译本以及《瑜伽师地论》中，都说存在于皮和髓以及心髓中。此外，《瑜伽师地论》中还说存在于皮、髓和骨中。《圣善戒经》、《解深密经》、《分别解脱经》以及此经本身，还有《摄事品》中提到的三种，都是从比喻中取名，是关于业的摄持的解释。或者说是关于所有者支配的解释，如果加以考察，就会明白。其中，解释自性时，导师真实义依据《三无性论》指出，贪欲等通过修习而应断除的烦恼，就像皮等一样。而通过见道所应断除的，则存在于髓和心髓中，也就是烦恼的习气本身。大多数导师都是这样教导的。玄奘法师依据护法论师的论述，认为两种障碍的种子是随眠。由它所产生的业
English
That is, the seeds of afflictions themselves are called "what is and is not appropriate." What is meant here by "inappropriate" does not refer to unsuitability, because these seeds have their own nature. And "what is and is not appropriate," if briefly summarized, can be divided into four aspects: explaining definitive words, explaining self-nature, explaining the quantity, and explaining the timing of abandonment. Among them, the explanation of definitive words is further divided into general explanations and individual explanations. The so-called "three inappropriate places," where "three" refers to quantity, because these three things prevent virtuous dharmas from functioning, they are called "inappropriate places." This is the explanation that includes quantity among the six types of explanations. Among them, when explaining individual names, it is said to exist in the skin, marrow, and heartwood. In the Treatise on Buddha-nature, the Treatise on Three Non-natures, the Laṅkāvatāra translation of the Summary of the Great Vehicle, and the Yogācārabhūmi-śāstra, it is said to exist in the skin and marrow, as well as the heartwood. In addition, the Yogācārabhūmi-śāstra also says that it exists in the skin, marrow, and bones. The Sutra on the Excellent Moral Conduct of the Noble Ones, the Saṃdhinirmocana Sūtra, the Prātimokṣa Sūtra, and this sutra itself, as well as the three types mentioned in the Compendium of Topics, are all named from metaphors, and are explanations about the holding of karma. Or it is an explanation about the dominion of the owner, which will become clear if examined. Among them, when explaining self-nature, the teacher True Meaning, based on the Treatise on Three Non-natures, points out that afflictions such as desire that should be abandoned through cultivation are like skin, etc. And what should be abandoned through the path of seeing exists in the marrow and heartwood, which is the habituation of afflictions themselves. Most teachers teach in this way. The Dharma Master Xuanzang, based on the commentary of the Dharma-protecting master, believes that the seeds of the two obscurations are latent. The karma produced by it
Chinese
被称作不容忍受的恶处。因此，在《唯识论》中说，还有十种无明未被烦恼染污，这是从十地菩萨通过禅修所要断除的角度来阐述的。虽然在那些阶段，烦恼被压制，恶处也被舍弃，但由于意念并未完全舍弃潜在的习气，所以这里没有提及。此外，该论还说，通过修道，十地菩萨在各个阶段不会舍弃烦恼障的种子，但这些恶处会逐渐被舍弃，这意味着对于两种障碍的每一个恶处，都有三个阶段需要断除。虽然在各个阶段都会舍弃恶处，但由于在三个阶段中被消除，所以从某个角度来说是这样阐述的。因此，根据这种推理，这里所说的恶处种子并非指行为。在《瑜伽师地论》中，也看到了“如树皮、树液和树心”这样的说法，因此，凡是要断除的烦恼的恶处，就像树皮一样。凡是要通过禅修断除的烦恼的恶处，就像树液一样。凡是要通过见道和修道断除的所知障方面的恶处，就像树干一样。这是因为两种障碍都需要通过见道和修道来断除，并且是从差别上进行区分的。正如《瑜伽师地论》中所说，树皮、树液和树心这三者是所知障的自性。在无著的《摄大乘论释》中说，在成佛之前和十地中，每一地都有进入、安住和出现，因此，就像树皮、树液和树心一样，分为粗、细三种意义。在《三自性论》中，八种导师会产生三种烦恼。
English
It is said to be called an unbearable bad place. Therefore, in the Treatise on the Establishment of Consciousness Only, it is said that there are also ten kinds of ignorance that have not been defiled by afflictions. This is explained from the perspective of the ten grounds of Bodhisattvas abandoning through meditation. Although in those stages, afflictions are suppressed and bad places are abandoned, since the mind does not completely abandon the potential habits, it is not mentioned here. Furthermore, the treatise also says that through the path of meditation, the ten grounds of Bodhisattvas do not abandon the seeds of afflictive obscurations in each stage, but these bad places will be gradually abandoned, which means that for each bad place of the two obscurations, there are three stages to be abandoned. Although bad places are abandoned in each stage, since they are eliminated in the three stages, it is explained in one aspect. Therefore, according to this reasoning, the seed called bad place here does not refer to action. In the Yogacarabhumi-sastra, it is also seen that it is stated as "like bark, sap, and heartwood," so the bad place of afflictions to be abandoned is like bark. The bad place of afflictions to be abandoned through meditation is like sap. The bad place on the side of the obscuration of knowledge to be abandoned through seeing and meditation is like the trunk. This is because both obscurations need to be abandoned through seeing and meditation, and it is distinguished from the difference. As stated in the Yogacarabhumi-sastra, the three, such as bark, sap, and heartwood, are the nature of the obscuration of knowledge. In Vasubandhu's commentary on the Mahayana-samgraha, it is said that before Buddhahood and in the ten grounds, each ground has entering, abiding, and arising, so like bark, sap, and heartwood, they are divided into three kinds of meanings: coarse, subtle. In the Trisvabhavanirdesa, eight teachers generate three afflictions.