Tibetan
་དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ནི། ཟས་དང་སྐོམ་ལ་ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པའི་ཡི་དགས་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །ཟས་དང་སྐོམ་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡི་དགས་མེ་ལྕེའི་ཕྲེང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་དག་གིས་ཟོས་སོ་ཅོག་དང༌། འཐུངས་སོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ཚིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་གི་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནམ་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡེ་དགས་ལྗན་ལྗིན་ཟ་བ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཁ་ཅིག་གིས་ཕྱིས་ཟ་ཞིང་གཅིན་འཐུངས་ཏེ་གང་མི་གཙང་ཞིང་མནམ་ལ་དྲིང་བ་དང༌། གནོད་པ་དང་སྨད་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་ཟ་པའམ་འཐུང་བར་ནུས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་རང་གི་ཤ་རྣམས་ཀྱང་བཅད་དེ་ཟ་ལ། གཙང་བའམ་བསོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ནི་ཟས་དང་སྐོམ་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡི་དྭགས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་འཛིན་པར་བགྱི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་བཅུ་བདུན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་བསྟན་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་ལྔས་བསྟན་ཏེ། ཞུ་བ་གསོལ་བ་དང༌། ལན་གསུངས་པ་དང༌། གལ་དུ་གསོལ་བ་དང༌། རུང་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། མཇུག་བསྡུ་བའོ། །འདི་ནི་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཞུ་བ་གསོལ་བ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་གིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་འཛིན་པར་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་བཀའ་སྩལ་བ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡང་དག་པར་ལན་དུ་གསུངས་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉི་དུ་འཛིན་པར་ བྱེད་དེ། འདིར་གསུངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ནི། དེ་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ
Chinese
像那样的那些，被称为对食物和饮料有内在障碍的饿鬼。那么，对食物和饮料没有障碍的是什么呢？例如，有一种饿鬼叫做火焰串饿鬼，那些饿鬼所吃所喝的一切都会燃烧，因此，它们的饥渴之苦永远不会消失。还有吃污秽的饿鬼，它们中的一些吃粪便，喝尿液，凡是不干净、闻起来恶臭、有害和应受谴责的东西，它们都能吃或喝。还有一些甚至割下自己的肉来吃，凡是干净或有福的东西，它们都不能吃或喝。像那样的那些，被称为对食物和饮料没有障碍的饿鬼。菩萨观世音自在又对薄伽梵说：薄伽梵，菩萨以度（六度）来执持一切法无自性，从这以下是第十七品，以般若波罗蜜多来显示圆满执持诸法无自性之门。这又以五种方式显示：请问，回答，如果请问，证明可行性，和总结。这是第一，菩萨请问：从这六度中，以哪一度来执持诸法无自性呢？这是总的提问。薄伽梵对菩萨观世音自在说：种姓之子，这样以般若波罗蜜多来执持诸法无自性。这是第二，如来正确地回答。六度中，般若波罗蜜多是般若波罗蜜多的自性之故。如何执持诸法无自性呢？这里所说的无自性，就是如是无自性。或者，无自性有三种。薄伽梵，如果以般若波罗蜜
English
Such ones are called pretas who have inner obstructions to food and drink. What are those without obstructions to food and drink? For example, there are pretas called "flame garland pretas," and everything they eat and drink burns. Therefore, their suffering of hunger and thirst never ceases. There are also pretas who eat filth. Some of them eat feces and drink urine. Whatever is unclean, smells foul, is harmful, and should be condemned, they are able to eat or drink. Some even cut off their own flesh to eat. Whatever is clean or virtuous, they cannot eat or drink. Such ones are called pretas who have no obstructions to food and drink. Furthermore, the Bodhisattva Avalokiteshvara said to the Bhagavan: "Bhagavan, how does a Bodhisattva hold the non-essence of all dharmas through the perfections?" From here onwards is the seventeenth chapter, which shows the gate of completely holding the non-essence of dharmas through the Perfection of Wisdom. This is shown in five ways: asking, answering, asking if, proving feasibility, and concluding. This is the first, the Bodhisattva asking: "Out of these six perfections, which perfection holds the non-essence of all dharmas?" This is the summary question. The Bhagavan said to the Bodhisattva Avalokiteshvara: "Son of good family, thus the Perfection of Wisdom holds the non-essence of all dharmas." This is the second, the Tathagata answering correctly. Among the six perfections, the Perfection of Wisdom is the essence of the Perfection of Wisdom. How does it hold the non-essence of all dharmas? The non-essence spoken of here is thus the non-essence. Or, there are three kinds of non-essence. Bhagavan, if through the Perfection of Wisdom
Tibetan
་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་འཛིན་པ་ལགས་ན། ཅིའི་སླད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་མི་བགྱིད་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གལ་གསོལ་བ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ཀྱང་འཛིན་པར་བྱེད་ན། འོ་ན་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས། མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་འཛིན་པར་རིགས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཉིད་འཛིན་པར་མི་བགྱིད་ཅེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །བཤད་པའི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན། གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་འཛིན་པར་བྱེད་ན་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱང་འཛིན་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ཚང་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དག་ལ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པའི་དོན་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པའི་དོན་འཛིན་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ་ང་ནི་ནམ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་འཛིན་པར་མི་སྨྲ་མོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རུང་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བཟློག་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། རྒོལ་བའི་ལན་བསྟན་པའོ། །འདི་ནི་བཟློག་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པས་ཕ་རོལ་གྱིས་བརྒལ་བའི་ལན་བཏབ་པའོ། །འདི་ལ་ཡང་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ང་ནི་ནམ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་འཛིན་པར་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། ངས་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཉིད་འཛིན་པ་མི་གསུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ང་ནི་ནམ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་འཛིན་པར་ང་མི་སྨྲ་སྟེ། འདི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ནི་མིང་ཚིག་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །འོན་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཡི་གེ་རྣམས་དང་བྲལ་ན་ནང་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གཉིས་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་ཚིག་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ངོ་
Chinese
如果以度母之行持有诸法之自性不存在，为何不持有具有自性之物？这是第三个菩萨的提问。即如果也持有自性不存在，那么就变成了执着，如果也应该持有执着，为何不持有具有自性之物？将被如此阐述。另一种解释方式是，如果以般若波罗蜜多也持有诸法之自性不存在，那么也理应持有具有自性之物。因为如此，在如是性的一个方面，具有自性和不具有自性的意义是完全存在的。或者，如果三种不具有自性的形态中，也存在不具有自性和具有自性的意义，那么为何不持有具有自性的意义呢？这是疑问的总结。善男子，我从不以不具有自性来宣说持有不具有自性，这是第四个，如来显示了可以接受的理由。这也有三种方式：反驳式的解释，顺应式的解释，以及对反驳的回应。这是以反驳式的解释来回答对方的辩驳。这也有两种解释：有些人说，我从不执着于不具有自性，因为我不说持有不具有自性，所以我不会说持有具有自性之物。另一些人说，我从不说持有不具有自性，因为不具有自性是脱离名言的，因此不应该说持有具有自性之物。然而，如果说不具有自性脱离了文字，那么通过内在的各自自证之智，第二个顺应式的解释是因为不具有自性是脱离言辞的，因此
English
If, by the perfection, one holds the non-existence of the essence of all dharmas, then why does one not hold that which possesses essence? This is the third question of the Bodhisattva. That is, if one also holds the non-existence of essence, then it becomes clinging. If one should also hold clinging, then why does one not hold that which possesses non-essence? It will be explained thus. In another way of explanation, if, by the Perfection of Wisdom, one also holds the non-existence of the essence of all dharmas, then it is reasonable that one should also hold that which possesses essence. Because, in one aspect of suchness, the meaning of possessing essence and not possessing essence are fully present. Or, if in the three forms of non-essence, there also exists the meaning of non-essence and possessing essence, then why does one not hold the meaning of possessing essence? This is the summary of the question. Son of good family, I never say that I hold non-essence by non-essence, this is the fourth, the Tathagata shows the reason for being acceptable. This also has three aspects: the explanation in the manner of refutation, the explanation in the manner of agreement, and the answer to the objection. This is the answer to the opponent's refutation by the explanation in the manner of refutation. This also has two explanations: Some say, I never cling to non-essence, because I do not say that I hold non-essence, so I do not say that I hold that which possesses essence. Others say, I never say that I hold non-essence, because non-essence is separated from names and words, therefore one should not say that one holds that which possesses essence. However, if it is said that non-essence is separated from letters, then by the inner self-awareness, the second explanation in the manner of agreement is because non-essence is separated from words, therefore
Tibetan
བོ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཉིད་འཛིན་ན་ནང་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། །འདི་ནི་གོང་དུ་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་ངས་དོན་དམ་པ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པར་བཤད་ལ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ནི་བརྗོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པས་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དོན་དམ་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ཡིན་པར་བཤད་ལ། རྟོག་པ་དཔྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རིང་དུ་ཞུགས་པ་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པས་དངོས་པོ་ཙམ་མ་མ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་མ་གཏོགས་པར་ཆོས་གང་ལ་ཡང་རུང་སྟེ། ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་མོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་མོ་སྙམ་དུ་ཡང་མི་སེམས་པར་དོན་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བརྗོད་པ་དང་ཡི་གེ་སྤངས་པས་ཀྱང་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་རྒོལ་བའི་ལན་བསྟན་པའོ། །ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་གོང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་བསྟན་སྙམ་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་འདིར་བརྗོད་པ་སྤངས་པས་ཀྱང་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིས་དྲིས་པ་དང་ལན་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་བརྗོད་པ་མེད་ན་ཡང༌། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་གཞན་དག་ལ་བསྙད་པ་དང༌། ཐོས་པར་བྱེད་ཀྱང་མི་ནུས་ལ། ཚིག་དང་ཐོས་པ་མེད་ན་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་ཐོས་པ་ དང། ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཡང་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དང༌། སྤྲོས་པ་ཆད་པ་དང༌། ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དག་ནི་བརྗོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང༌། བལྟ་བར་བྱ་བ་དང༌། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བ
Chinese
如果执持具有自性，则显示为内在的各自自证智。这是上面经中说“我说胜义谛是不可言说的，分别和思择是行于言说的行境”等。又说胜义谛是圣者们的内在各自自证智，分别思择的行境是凡夫们互相认识的。此外，在《瑜伽师地论》中说：此外，菩萨长久进入法无我之智慧，如实通达一切法不可言说的自性，除了执持事物唯是如此、真如唯是如此之外，对任何法，无论如何也不作分别。然而，他也不会这样想：这是事物唯是如此，这是真如唯是如此，而是行于义。出现“舍弃言语和文字也无法显示”等，这是第三个显示驳斥者的答复。有些人这样说：如果那样，为什么上面说般若波罗蜜多执持自性本无呢？因此，这里说“舍弃言语也无法显示”，以此提问和回答，应如《瑜伽师地论》中所说的那样理解。因此，在那里面说：如果一切法都是不可言说的自性，为什么还要造作呢？回答说：即使没有言说，但不可言说的法性也不能向他人宣说和听闻，如果没有词语和听闻，也不能了知不可言说的自性。因此，为了听闻和了知，也要造作言说。此外，在那里面说，一切法也是不可言说的自性，是断绝戏论，是超越言词的行境的自性，因此，它们是依靠言说而被掌握、被观看、被证悟的，因为是这样。
English
If one holds onto having own-being, then it is shown as the inner, individual self-awareness. This is as stated above in the sutra itself, "I have said that ultimate reality is inexpressible, and conceptualization and analysis operate within the realm of expression." Furthermore, it is said that ultimate reality is the inner, individual self-awareness of the noble ones, and the realm of conceptualization and analysis is what ordinary beings mutually recognize. Moreover, in the treatise *Yogācārabhūmi*, it says: Furthermore, that bodhisattva, having long engaged in the wisdom of the selflessness of phenomena, realizes the inexpressible nature of all phenomena as it truly is, and apart from grasping things as merely suchness, he does not conceptually discriminate any phenomenon in any way. However, he does not even think, 'This is merely a thing, this is merely suchness,' but rather engages in meaning. The statement "Because it cannot be shown even by abandoning speech and letters" is the third statement showing the opponent's response. Some say this: If that is so, why was it shown above that the Perfection of Wisdom holds onto the very absence of own-being? Therefore, here it is said, "Because it cannot be shown even by abandoning speech," and this question and answer should be understood as stated in the treatise *Yogācārabhūmi*. Therefore, it says in that very text: If all phenomena are of an inexpressible nature, why engage in expression? It is said: Although there is no expression, that inexpressible nature of reality cannot be declared or heard by others, and without words and hearing, that inexpressible nature cannot be known. Therefore, expression is also engaged in for the sake of hearing and knowing. Furthermore, in that very text, it says that all phenomena are also of an inexpressible nature, are the cessation of elaboration, and are of a nature that transcends the realm of words, and therefore, they are to be grasped, viewed, and realized by relying on expression, because it is so.