Tibetan
གི་སེམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མཚན་ཉིད་དྲུག་པ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇིགས་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །ཟང་ཟིང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཟས་དང་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་དོགས་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་བསྒོམ་པའོ། །མཚམས་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི་འཇིག་རྟེན་མེད་པ་དང༌། ཚོལ་བ་མེད་པས་བཟོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟས་དང་སྐོམ་གྱི་ཕྱིར་དང་བཟོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་ལ་ཡལ་བར་མི་དོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་བདུན་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྟག་པར་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ཀྱི། ལན་ཅིག་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བཏགས་པས་ཆོག་གོ་ཞེས་ཡལ་བར་དོར་ནས་བྱ་བ་གཞན་མི་བྱེད་པས་ཕན་འདོགས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཀྱང༌། ལན་ཅིག་ཙམ་ཕན་བཏགས་ནས་ཡལ་བར་བོར་ཏེ། ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །མཚམས་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི། རྟག་པར་ཕན་བཏགས་པའི་སེམས་ ཀྱིས་ཡལ་བར་མི་དོར་བར་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ནི་བཟོད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བདུན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཉིས་པ་བཟོད་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་བཤད་པའི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་བརྩོན་འགྲུས་མཉམ་པ་ཉིད་རང་ཏུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་བཞི་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་བསྟན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། མཇུག་བསྡུ་བའོ། །རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བདུན་དུ་དབྱེ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོ་བརྩོན་འགྲུས་མཉམ་པ་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དམ་ལྷོད་རན་པར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཧ་ཅང་མི་ཞུམ་པ། ཧ་ཅང་བརྟུན་མི་ངས་པས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་སྙོམས་པར་བྱེད་ཅིང༌། བརྩོན་འགྲུས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྙོམས་པར་གུས་པར་བྱེད་པ་ནི་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙོམས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདུལ་བ་དུམ་བུ་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསྟན་པ་དང་མཐུན
Chinese
以“非以怯弱之心而忍”所示者，乃第六种相。如是，菩萨们不是因为恐惧而忍耐，譬如对国王等的恐惧并非如此。亦非以贪图之心而遍寻，不是为了寻求饮食等，而是为了其他顾虑而修忍。解脱处经中说：“无有世间，无有寻觅而忍。”深密解脱经中说：“非以恐惧及饮食之故而忍。”所谓“于应利益者不弃舍”，乃示第七相。菩萨恒常利益有情，非仅一次利益有情便足，故不舍弃而作其他事，是为利益。瑜伽行地论中也说：“仅一次利益后便舍弃，非为利益。”解脱处经中说：“以恒常利益之心不弃舍。”此乃名为忍辱清净之第七相。如是，第二，是宣说忍辱之七相的结尾。从“菩萨以何精进平等性而自知”以下，是第四精进之七相。此亦有二：解释与结尾。解释亦以显示七相而分为七部分。此为第一，显示精进平等性。其中，所谓平等性，是因为松紧适度。因此，瑜伽行地论中说：“又菩萨不过于懈怠，不过于急躁而发起精进，作事平等，一切精进之事皆平等恭敬，此乃菩萨之平等精进。”律藏第五品中也与瑜伽行地论所说相符。
English
The phrase "not enduring with a timid mind" indicates the sixth characteristic. Thus, Bodhisattvas do not endure out of fear, such as the fear of kings, etc. Nor do they seek it with a greedy mind, not for the sake of seeking food and drink, but they cultivate patience for other concerns. The Sutra Unraveling the Knots states, "There is no world, and no seeking, in endurance." The Profound Meaning Unraveling Sutra states, "Not enduring with fear and for the sake of food and drink." The phrase "not abandoning those to be benefited" indicates the seventh characteristic. Bodhisattvas constantly benefit sentient beings, not just benefiting them once and being satisfied, so they do not abandon them and do other things; this is to benefit. The Yogacarabhumi-sastra also says, "After benefiting only once, they abandon them, not benefiting them." The Sutra Unraveling the Knots states, "Not abandoning with a mind of constantly benefiting." This is called the seventh characteristic of pure endurance. Thus, the second is the conclusion of explaining the seven characteristics of endurance. From "What Bodhisattva knows as the equality of diligence," the fourth, the seven characteristics of diligence, are shown. This also has two aspects: explanation and conclusion. The explanation is also divided into seven parts by showing the seven characteristics. This is the first, showing the equality of diligence. Among them, the so-called equality is because it is moderate in tightness and looseness. Therefore, the Yogacarabhumi-sastra says, "Moreover, the Bodhisattva does not initiate diligence by being too lazy or too hasty, but acts equally, and all diligent actions are equally respectful. This is the Bodhisattva's equal diligence." The fifth section of the Vinaya also agrees with what is stated in the Yogacarabhumi-sastra.
Tibetan
་པར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཕྱིར་འདུལ་བ་འདི་ལས། དེའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་རྣ་བ་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བདག་རབ་ཏུ་དབྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་ཅི་གནང་ཞེས་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་གནང་ངོ༌། །དེས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་སྒོ་ཁང་དང་ཚལ་དང༌། འཆག་ས་དག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་སྤྱོད་པས་རྐང་བ་ལས་ཁྲག་འཛག་པས་ཉན་ཐོས་རྣབ་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ནང་ན་བརྩོན་འགྲུས་ནི་བདག་ལས་ལྷག་པ་མེད་ན་ཡང༌། ད་དུང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཟད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །བདག་གི་ཁྱིམ་ན་ནོར་དང་རིན་པོ་ཆེ་མང་དུ་ཡོད་པས་སླར་ཁྱིམ་པར་བབས་ཏེ། བསོད་ནམས་ཡིད་ལ་མ་གཅགས་པར་བྱས་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སེམས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་གྱུར་ནས་དེའི་ཐད་དུ་གཤེགས་ཏེ། ཉན་ཐོས་རྣ་བ་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པ་ལ་ཁྱོད་འདི་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བདེན་ནམ་ཞེས་བཀས་ སྨྲས་པ་དང༌། དེས་མེད་དོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། ངས་ཁྱོད་ལ་དྲི་བ་དྲིས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ངས་དྲི་བ་དྲིས་པའི་རྗེས་སུ་ལན་ཐོབ་ཅིག །ཁྱོད་སྔོན་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཚེ་པི་ཝང་ལ་མཁས་སམ། གསོལ་བ། མཁས་ལགས་སོ། །ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། པི་ཝང་གི་རྒྱུད་ཐང་ཆད་པའི་ཚེ་སྒྲ་རན་ཅིང་སྙན་པར་འགྱུར་རམ། གསོལ་བ། སྙན་པར་མི་འགྱུར་ལགས་སོ། །ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། པི་ཝང་གི་རྒྱུད་ལྷོད་པའི་ཚེ་སྒྲ་སྙན་ཅིང་རན་པར་འགྱུར་རམ། གསོལ་པ། སྙན་པར་མི་འགྱུར་ལགས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱས་ན་སྙན་པར་འགྱུར། གསོལ་པ། ཧ་ཅང་དམ་པ་ཡང་མ་ལགས། ཧ་ཅང་ལྷོད་པར་ཡང་མ་གྱུར་ན། གདོད་སྙན་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ངའི་ཆོས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ལྷོད་པ་དང༌། ཧ་ཅང་བརྟུན་པས་ལམ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། བརྩོན་འགྲུས་རན་པ་ལ་གནས་ན་གདོད་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣ་བ་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཐོས་ནས་འཆགས་དེ་ཉིད་དུ་ཟག་པ་རྣམས་མ་ལུས་པར་འབྱང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ལུང་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པ་དང༌། ལུང་སྣ་ཚོགས་དང༌། འདུལ་བ་དུམ་བུ་བཞི་པ་ལས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་དེ་སྐད་དུ་སྟོན་ཏོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ལ་མི་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་མི་སྨོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གཉིས་པ་ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གཞན་དག་ལ་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པར་ལྟ་ག་ལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཀྱང༌། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ། །མཐུ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བརྟུལ་བ་བརྟན་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཕྱི་མ་ལྔ་པོ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྤྲོ་ བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བརྟུལ་བ་བརྟན་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བ་བསྟན་པ་སྟེ། ཚིག་ལྔ་པོ་འདི་ཡང་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་པས། བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི། མདོའི་ཚིག་ལྔ་པོ་འདི་མིང་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་མེད་དོ། །བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ནི། དོན་གྱིས་རྣམ་པ་ལྔའི་མིང་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཟད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་མེད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཀྱང༌། དོན་གྱིས་རྣམ་པ་ལྔའི་མིང་བཞག་ནས་མདོའི་ཆིག་དང་སྦྱར་བར་ཟད་ཀྱི། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པ་ནི་མེད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་མདོ་སྡེའི་གཞི་བསྡུ་བའི་སྐབས་ནི་དོན་གྱིས་རྣམ་པ་ལྔའི་མིང་བཞག་ནས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་ཡོད་ཀྱི། མདོའི་ཚིག་དང་སྦྱར་བ་ནི་མེད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་མཛད་པ་ལས་ནི། དོན་གྱིས་རྣམ་པ་ལྔའི་མིང་ཡང་བཞག་ནས་མདོའི་ཚིག་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འདིར་རེ་ཞིག་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་མདོ་སྡེའི་གཞི་བསྡུ་བ་ལས་བཤད་པ་དང་སྦྱར་ནས་མདོ་འདི་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་དང༌། གོ་ཆ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། ཞུམ་པ་མེད་པ་དང༌། མི་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཆོག་བར་མི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་ལས་མཐུ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བརྟུལ་བ་བརྟ
Chinese
中出现，因此在此律藏中，当时有两千万声闻弟子向世尊祈请：“请世尊允许我等出家并受具足戒。”世尊也允许他们出家并受具足戒。他们不久之后在门房、园林和经行处精进修行，以致脚上流血。两千万声闻弟子心想：在世尊的声闻弟子中，虽然没有比我更精进的，但至今尚未能断尽诸苦之根。我家中有许多财物和珍宝，不如还是还俗，随心所欲地造作功德吧！世尊知晓他们的心念后，便前往他们那里，问两千万声闻弟子：“你们生起这样的念头是真的吗？”他们回答说：“没有。”世尊说：“我问你问题，你也要在我问问题之后回答。你以前在家时擅长弹琵琶吗？”回答说：“擅长。”又问：“琵琶的弦太紧时，声音会和谐动听吗？”回答说：“不会动听。”又问：“琵琶的弦太松时，声音会和谐动听吗？”回答说：“不会动听。”“那么怎样才能动听呢？”回答说：“不太紧也不太松时，才能动听。”世尊说：“我的法也是这样，太松或太紧都不能证得道，安住于适度的精进才能断尽痛苦。”两千万声闻弟子听了世尊的教诲后，当即漏尽一切烦恼。详细内容如经中所述。出自一部律藏，以及多种律藏和《律藏第四品》，其中也大多如此宣说。所谓“发起精进，不自赞毁他”，这是第二种远离我慢的精进。
English
It appears in the middle. Therefore, in this Vinaya, at that time, twenty million Shravakas requested the Blessed One, "Please, Blessed One, allow us to renounce and receive full ordination." The Blessed One also allowed them to renounce and receive full ordination. Not long after, they practiced diligently in the gatehouse, gardens, and walking places, so that blood flowed from their feet. The twenty million Shravakas thought to themselves, "Among the Blessed One's Shravakas, although there is no one more diligent than me, I have not yet exhausted the roots of all suffering. Since there are many riches and jewels in my house, it would be better to return to lay life and perform meritorious deeds as I please!" The Blessed One, knowing their thoughts, went to them and asked the twenty million Shravakas, "Is it true that you have generated such thoughts?" They replied, "No." The Blessed One said, "I will ask you a question, and you should answer after I have asked the question. When you were at home, were you skilled at playing the lute?" They replied, "Yes, I was skilled." He asked again, "When the strings of the lute are too tight, will the sound be harmonious and pleasant?" They replied, "It will not be pleasant." He asked again, "When the strings of the lute are too loose, will the sound be pleasant and harmonious?" They replied, "It will not be pleasant." "Then how can it be pleasant?" They replied, "If it is neither too tight nor too loose, then it will be pleasant." The Blessed One said, "My Dharma is also like that. One cannot attain the path by being too loose or too tight. Only by abiding in moderate diligence will suffering be exhausted." The twenty million Shravakas, having heard the Blessed One's teachings, immediately became free from all defilements. The details are as described in the sutra itself. It comes from one Vinaya, as well as various Vinayas and the Vinaya Fourth Section, which also mostly teach in this way. The so-called "Having initiated diligence, not praising oneself and disparaging others" is the second diligence that is free from pride.
Chinese
已顯示。菩薩的精進是以利益他人為先，怎麼會顧及對他人產生傲慢呢？這就是它的定義。在《瑜伽師地論》中也說：「為了遠離因精進而產生的傲慢，所以稱為遠離傲慢的精進。」具有能力，具有大精進，具有歡喜，具有堅固的行為，不捨棄對善法的精進，這就是後五種精進，即具有能力，具有大精進，具有歡喜，具有堅固的行為，不捨棄對善法的精進的闡述。這五個詞語在不同的論典中有不同的解釋。在《分別論》和《瑜伽師地論》中，只是提到了這五個詞語的名稱，而沒有進行解釋。在《阿毘達磨雜集論》中，只是用意義來安立了五種相的名稱，而沒有進行解釋。在《唯識二十論》、《阿毘達磨雜集論》和《瑜伽師地論》中，只是用意義來安立了五種相的名稱，並與經文的詞語相結合，而沒有進行詳細的解釋。在《瑜伽師地論·攝事品》中，只是用意義來安立了五種相的名稱，並且有解釋，但沒有與經文的詞語相結合。在無著菩薩和世親菩薩所著的《大乘集論》的釋文中，既安立了五種相的名稱，又與經文的詞語相結合進行了闡述。因此，在這裡暫且結合《唯識二十論》、自性的釋文和《瑜伽師地論·攝事品》中的解釋來闡述此經。因此，《唯識二十論》中的盔甲、加行、無怯弱、不雜染、知足，就是經文中的具有能力，具有精進，具有歡喜，具有堅固的行為。
English
It has been shown. The bodhisattva's diligence is to benefit others first, how can he consider causing arrogance to others? This is its definition. It is also said in the Yogacarabhumi-sastra: "In order to be free from the arrogance arising from diligence, it is called diligence free from arrogance." Having power, having great diligence, having joy, having steadfast conduct, not abandoning diligence in virtuous dharmas, these are the latter five diligences, namely having power, having great diligence, having joy, having steadfast conduct, and not abandoning diligence in virtuous dharmas. These five words have different interpretations in different treatises. In the Vibhajyavada and the Yogacarabhumi-sastra, only the names of these five words are mentioned, but no explanation is given. In the Abhidharmasamuccaya, only the names of the five aspects are established by meaning, but no explanation is given. In the Vijnaptimatratasiddhi-vimsatika, the Abhidharmasamuccaya, and the Yogacarabhumi-sastra, only the names of the five aspects are established by meaning, and they are combined with the words of the sutra, but no detailed explanation is given. In the Yogacarabhumi-sastra, Samgrahavastu, only the names of the five aspects are established by meaning, and there is an explanation, but it is not combined with the words of the sutra. In the commentary on the Mahayanasamgraha by Asanga and Vasubandhu, both the names of the five aspects are established, and they are combined with the words of the sutra for explanation. Therefore, here, let us temporarily combine the explanations in the Vijnaptimatratasiddhi-vimsatika, the commentary on self-nature, and the Yogacarabhumi-sastra, Samgrahavastu, to explain this sutra. Therefore, the armor, application, non-cowardice, non-contamination, and contentment in the Vijnaptimatratasiddhi-vimsatika are the having power, having diligence, having joy, and having steadfast conduct in the sutra.