Tibetan
ར་ཐོ་འཚམས་པ་ཉེ་བར་མི་བསྒྲུབ་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་སོ། །བཟོད་པས་ནི་གནོད་པ་དང༌། ཕོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐོ་འཚམས་པ་དེ་དག་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་བཟོད་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཐོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བཞི་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ཕན་འདོགས་པ་གསུམ་བསྟན་པ་དང༌། ཕྱི་མ་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་གསུམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་གསུམ་བསྟན་པའོ། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་པོ་གསུམ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཡོ་བྱད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ནས་ཕན་འདོགས་པ་དང༌། གནོད་པ་མི་བྱེད་པས་ཕན་འདོགས་པ་དང༌། གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ལན་བྱ་བའི་སེམས་མེད་པས་ཕན་འདོགས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས། གཞན་ཡང་དང་པོ་གསུམ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཡོ་བྱད་སྦྱིན་ཞིང་དེ་དག་ལ་གནོད་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དག་གིས་གནོད་པ་བྱས་པ་བཟོད་ཅིང་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཕྱི་མ་གསུམ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མ་བཅིལ། བག་ལ་ཉལ་བ་ཐམས་ཅད་མ་བཅོམ་པར་ཡང་ནན་ཏན་གྱིས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གིས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བའི་ལས་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་བ་གཏན་དུ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ནི་ཕྱི་མ་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་གསུམ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་དེ་བསམ་གཏན་ལྟར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བཅིལ་བ་ཡང་མ་ཡིན། ཤེས་རབ་ལྟར་ས་བོན་བག་ལ་ཉལ་བ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དགེ་བ་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་བསྐྱེད་པར་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ཞེས
Chinese
不近于损害，故利益有情。以忍辱则于损害、匮乏、种种损害，不以为意而忍受，故利益有情，如是等者，第四依次分别解说而显示。此亦有两种，初显示利益三种，后显示成为对治之三者，此乃初显示利益有情之三者。于《深密解脱经》等中说，前三波罗蜜多依次与利益三种，即以资具成办而利益，不作损害而利益，于作损害者无还报之心而利益相合。于《唯识成就论》中， 又前三者乃利益有情者，谓以资具布施彼等，且不损害彼等故，又忍受彼等所作损害且利益故。广则如论《阿毗达磨集论》等所说而应知。后三者成为烦恼之对治者，如是菩萨以精进则未尽断一切烦恼，亦未尽摧伏一切随眠，然以殷重修习善法，故彼等烦恼不能生起与善法相应之业。以禅定则调伏烦恼。以智慧则永断随眠，如是者，第二乃显示后三成为对治者。如是精进虽如禅定般未尽断一切现行烦恼，亦不如智慧般永断一切种子随眠，然以精进修习善法，故不生起烦恼，而与善法相应。何者与善法相应，彼乃精进，以成为禅定与智慧之方便故名相应。
English
Not approaching harm, therefore benefiting sentient beings. With patience, one does not mind harm, deprivation, and various injuries, and endures them, thus benefiting sentient beings. Such examples show that the fourth is explained and shown by sequentially distinguishing them. This also has two aspects: first, showing the three that benefit, and second, showing the three that become antidotes. This is the first, showing the three that benefit sentient beings. In the Sutra Unraveling the Profound Meaning and others, it is said that the first three perfections should be combined with the three types of benefiting in order: benefiting by accomplishing with resources, benefiting by not harming, and benefiting by not having a retaliatory mind towards those who harm. In the Treatise on the Establishment of Consciousness Only, Furthermore, the first three are those that benefit sentient beings, because one gives them resources and does not harm them, and because one endures the harm they do and benefits them. More extensively, it should be understood as explained in the Treatise Compendium of Abhidharma and others. The latter three, which become antidotes to afflictions, are as follows: Bodhisattvas, with diligence, do not completely cut off all afflictions, nor do they completely subdue all latent predispositions, but with earnestness, they cultivate virtuous qualities, so those afflictions cannot generate actions that correspond to virtuous qualities. With meditation, one subdues afflictions. With wisdom, one permanently destroys latent predispositions. Thus, the second is showing the latter three becoming antidotes. In this way, although diligence does not completely cut off all manifest afflictions like meditation, nor does it permanently destroy all seed-like latent predispositions like wisdom, nevertheless, by diligently cultivating virtuous qualities, afflictions do not arise, and one corresponds with virtuous qualities. Whatever corresponds with virtuous qualities is diligence, because it is called correspondence since it becomes the means of meditation and wisdom.
Tibetan
་བཤད་དོ། །བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་གནོན་པར་བྱེད་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ས་བོན་གཏན་དུ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས་ཀྱང༌། བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་བཅིལ་བར་མ་གྱུར་ཀྱང༌། ནན་ཏན་གྱིས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་ཞིང་གཉེན་པོར་བསྒོམས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་ཅིང་ཉེ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་ པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཀྱང༌། གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་ནི་རྣམ་པ་ལྔར་བསྟན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ལས་ནི་དོན་གཅིག་གིས་གྲངས་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། མུ་སྟེགས་ཅན་དག་གིས་ལོག་པར་སྨྲ་བ་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དྲུག་རབ་ཏུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྟན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤར་ཕྱོགས་ནི་སྦྱིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྟ་བུ་སྟེ། གཡས་ཕྱོགས་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནུབ་ཕྱོགས་ནི་བཟོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཉེས་པ་ལ་བཟོད་པ་དེའི་འོག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཕྱོགས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ལྟ་བུ་སྟེ། མིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོག་མའི་ཕྱོགས་ནི་བསམ་གཏན་ལྟ་བུ་སྟེ། ངན་འགྲོ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟེང་གི་ཕྱོགས་ནི་ཤེས་རབ་ལྟ་བུ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་གསུངས་ཤིང་མི་མང་མི་ཉུང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མཛད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་པོའི་རྗེས་སུ་རེས་འགའ་ནི་མདོ་ནས་གཅིག་དང༌། གཉིས་དང༌། གསུམ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རེས་འགའ་ནི་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པར་ཡང་མཛད་དེ། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་འགྲོ་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་
Chinese
如是宣说。禅定能令烦恼的一切行相止息，智慧则能令烦恼的种子永远摧毁。后三者是烦恼的对治，如是宣说。在《唯识论》中也说：精进等三者是烦恼的对治，即使没有完全止息，也能以精勤策励于善法，修习对治，从而止息并接近烦恼。广而言之，如《阿毗达磨集论》等论典中所说。这六波罗蜜多，也以六种理路显示为五种。有些论典中，也以一个意义显示为六种。如《示现优婆塞戒经》中所说：为了彻底消除外道徒的六种邪说，故宣说六波罗蜜多。世尊说：东方犹如布施，因为是最先出现的。南方犹如持戒，因为与右方相似。西方犹如忍辱，因为对过错的忍耐在其后产生。北方犹如精进，因为名称最为殊胜。下方犹如禅定，因为能分别恶趣。上方犹如智慧，因为是无上的不生之性。又如《圣般若波罗蜜多释》中说：为何如来只宣说六波罗蜜多，不多也不少呢？答：佛以法王的身份，随顺众生的根器，有时在经中说一、二、三等。有时也广为宣说，如《贤劫经》中所说：波罗蜜多有八万四千种。此外，六道众生，因饱受身心痛苦的折磨，菩萨们生起大悲心后，
English
Thus it is said. Samadhi pacifies all aspects of affliction, while wisdom permanently destroys the seeds of affliction. The latter three are the antidotes to affliction, as it is said. In the Treatise on Mere Consciousness, it is also said that the three, such as diligence, are the antidotes to affliction. Even if they are not completely pacified, they can be diligently applied to virtuous dharmas, and by cultivating the antidotes, they can pacify and approach affliction. Broadly speaking, it is as taught in treatises such as the Abhidharma-samuccaya. These six perfections are also shown as five types by six kinds of reasoning. In some treatises, they are also shown as six types by one meaning. As it is said in the Sutra Showing the Upasaka Vows: In order to completely eliminate the six wrong views of the heretics, the six perfections are taught. The Blessed One said: The east is like generosity, because it appears first. The south is like discipline, because it is similar to the right side. The west is like patience, because patience with faults arises after that. The north is like diligence, because the name is most excellent. The lower direction is like meditation, because it distinguishes the evil destinies. The upper direction is like wisdom, because it is the unsurpassed nature of non-arising. Furthermore, as it is said in the commentary on the Noble Perfection of Wisdom: Why did the Tathagata only teach six perfections, neither more nor less? Answer: The Buddha, as the king of Dharma, sometimes teaches one, two, three, etc. in the sutras, according to the faculties of sentient beings. Sometimes he also teaches extensively, as it is said in the Bhadrakalpa Sutra: There are eighty-four thousand perfections. Furthermore, sentient beings of the six realms, suffering from the torment of body and mind, bodhisattvas generate great compassion,
Tibetan
སེམས་ཅན་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་མི་མང་མི་ཉུང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། བསླབ་པ་གསུམ་པོ་དག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དྲུག་ཁོ་ནར་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་བཞིས་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྡུས་སོ། །དེའི་འོག་མ་གཅིག་གིས་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་བསྡུས་སོ། ། ཐ་མ་གཅིག་གིས་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་བསྡུས་པ་དེས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། མི་མང་མི་ཉུང་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནའོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མི་མང་མི་ཉུང་བར་བསྟན་པ་ཡོད་དེ། མདོ་འདི་ཉིད་དང༌། མཚམས་རྣམས་པར་གྲོལ་བའི་མདོ་དང༌། དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་ལང་གི་ཚེ་བསྒྱུར་བ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ལས་ནི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་མི་མང་མི་ཉུང་བར་བསྟན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཁོ་ན་ཞེ་ན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང༌། མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། དེ་ལ་གྲངས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བགྲང་བའི་གྲངས་དང༌། ངེས་པའི་གྲངས་སོ། །བགྲང་བའི་གྲངས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅེས་བྱའོ། །ངེས་པའི་གྲངས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲངས་ནི་དྲུག་ཁོ་ན་ཡོད་པས་མི་མང་མི་ཉུང་ངོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ལམ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྔ་མ་གསུམ་པོ་དག་གོ །གཉིས་པ་ནི་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ལམ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་དག་གོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། འདི་ནི་རྐྱེན་དང་པོའོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གྲངས་སུ་དྲུག་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་ནི།
Chinese
为了彻底平息有情众生六道的痛苦，生起了六度，因此不多也不少，经中是这样说的。此外，在论典《瑜伽师地论》中说，为了总摄这三种学，只说了六种，最初的四种总摄了增上戒学，其后的一种总摄了增上心学，最后一种总摄了增上慧学，因此只是安立了六种波罗蜜多，就像说不多也不少一样。有些人认为，用两种道理说明不多也不少，就像这部经本身，《解脱边际经》、《深密解脱经》以及论典《大乘集论释》中楞伽时所翻译的那样。有些人认为，用三种道理说明不多也不少，就像论典《大乘集论》中所说的那样：“为什么只有六度呢？”因为是为了对治不顺品，为了安立为对治品，为了成为诸佛的住所，为了使一切有情成熟，以及为了顺应之故。就像那里广泛阐述的那样。此外，在论典《阿毗达磨集论》中说，其数量有两种，即计数的数量和决定的数量。计数的数量是这样说的：六度。决定的数量是这样说的：波罗蜜多的数量只有六种，因此不多也不少。为什么呢？因为菩萨们的道，简而言之有两种，第一种是增上生道，即前三种波罗蜜多。第二种是决定胜道，即后三种波罗蜜多。就像那里详细阐述的那样，这是第一个原因。此外，在那里还说，波罗蜜多是不住涅槃的方法，因此它的数量只有六种。为什么呢？因为为了前三种波罗蜜多。
English
It is said that the six perfections are generated in order to thoroughly pacify the suffering of sentient beings in the six realms, therefore they are neither too many nor too few. Furthermore, in the treatise "Yogacarabhumi-sastra," it is stated that only six are taught in order to summarize these three trainings. The first four summarize higher discipline, the one after that summarizes higher mind, and the last one summarizes higher wisdom. Therefore, only six paramitas are established, just as it is said that they are neither too many nor too few. Some say that the reason for not being too many or too few is explained by two reasons, as in this sutra itself, the "Vimuktimargga-sutra," the "Sandhinirmocana-sutra," and the translation of the commentary on the "Mahayanasamgraha" during the time of Lanka. Some say that the reason for not being too many or too few is explained by three reasons, as in the treatise "Mahayanasamgraha": "Why are there only six perfections?" Because it is for counteracting unfavorable factors, for establishing remedies, for becoming the abode of the Buddhas, for fully ripening all sentient beings, and for being in accordance. As it is extensively explained therein. Furthermore, in the treatise "Abhidharmasamuccaya," it is said that there are two kinds of numbers: counting numbers and definite numbers. Counting numbers are like this: the six perfections. Definite numbers are like this: the number of perfections is only six, therefore they are neither too many nor too few. Why is that? Because the path of the Bodhisattvas, in short, is of two kinds. The first is the path of higher realms, which is the first three perfections. The second is the path of definite goodness, which is the last three perfections. As it is explained in detail therein, this is the first reason. Furthermore, it is also said there that the perfections are the means to non-abiding nirvana, therefore its number is only six. Why is that? Because for the sake of the first three perfections.