Tibetan
་བཀུར་བྱེད་པ་དང༌། དྲི་བ་དང་ཉན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བས་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ནན་ཏན་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཚུལ་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་རྒྱུན་རིང་པོ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པ་དང༌། གུས་པ་དང༌། ལུས་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་བར་ཆད་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་ཉིད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས་ནི་ཡང་ཡན་ལག་གི་སེམས་ཀྱིས་བསྣན་ཏེ། བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་ལྔར་བྱས་ནས། མདོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་བསྟན་པ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྒྲུབ་པར་འདོད་པས་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དང་པོ་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་མོས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་མ་བརྟེན་ན་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པའི་གསུང་རབ་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་ནས་ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཅུས་ཤེས་རབ་གསུམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྗེས་སུ་བསྲུངས་ནས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། རྐྱེན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ། མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་ བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཞེས་བཤད་དེ། ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལས་སྦྱོར་བས་བསྒོམ་པ་དང༌། མོས་པས་བསྒོམ་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྒོམ་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པས་བསྒོམ་པ་དང༌། བྱ་བ་བསྒྲུབ་པས་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་བསྒོམ་པ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བརྟེན་པ་ལ་བསྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་མོས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་དང༌། ཐབས་ལ་བརྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་དང༌། དབང་ལ་བརྟེན་པའི་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། མངས་ཀྱིས་དོགས་ནས་འདིར་མ་བརྗོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་བསླབ་པར་བགྱི་བའི་གཞི་དེ་དག་གྲངས་དྲུག་ཁོ་ནར་གདགས་པ་མཛད་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་ལྔ་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་གི་གྲངས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་པོ་དག་གི་གྲངས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཞུ་བ་གསོལ་པ་དང༌། ལན་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོ་དྲུག་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉིས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡང་དག་པར་ལན་དུ་གསུངས་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གྲངས་སྨོས་པ་དང༌། རྒྱན་གཉིས་སོ་སོར་བསྟན་པ་དང༌། རྐྱེན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ་སོར་བསྡུ་བ་དང༌། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ། །འདི་ནི་དང་པོ་གྲངས་སྨོས་ནས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་གྲངས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ ཞེས་མདོར་ལན་གསུངས་པའོ། །མཚམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མ་དོ་ལས་ནི་དངོས་པོ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་རྐྱེན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ་སོར་བསྟན་པ་སྟེ། མདོ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གསུམ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གསུམ་པ་དང་པོ་དང་ཕྱི་མའི་རྣམ་པ་གསུམ་རྐྱེན་གཉིས་སུ་སོ་སོར་བསྡུ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་གསུམ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་སོ། །དང་པོ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྦྱིན་པས་ནི་ཡོ་བྱད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་གནོད་པ་དང༌། ཕོངས་པ་དང༌། རྣམ་པ
Chinese
恭敬，提问和听闻，如其中详细所示。持续不断地致力于善行，应如是学习，这是第五个持续不断努力修持的特征。如《摄大乘论》中所说：“恒常、持续、以不间断的方式修持六波罗蜜多，将会圆满。”这就像是长时、无间断、恭敬和无身之修四种修持中的无间断修持。而在《唯识论》中，又加入了支分之心，使修持成为五种，从而阐释了此经的意义。之所以阐述五种特征，是因为想要成就六波罗蜜多，所以必须圆满五种特征。第一是信乐经典之支分，因为如果不依赖于教法，就会变成非行。第二是对圣者之经典生起真实信心，并通过十种修行方式生起三种智慧，因为这是修行的自性。第三是守护善根，使其不衰退。第四是依赖善知识，因为需要殊胜的因缘。第五是持续不断地修持，为了迅速圆满，如是宣说。 《摄大乘论》中说有五种修持，即从一切行为中以加行修持，以信乐修持，以作意修持，以善巧方便修持，以成办事业修持。此外，《阿毗达磨集论》中说，简而言之，修持有以下五种：依赖于安住而修持，依赖于作意而修持，依赖于意乐而修持，依赖于方便而修持，依赖于自在而修持。其中广说如彼论所示，因篇幅所限，故不在此赘述。
English
Reverence, questioning, and listening, as detailed therein. One should learn by continuously applying oneself to virtuous deeds, which is the fifth characteristic of diligently practicing without interruption. As stated in the "Compendium on the Great Vehicle," "Constantly, continuously, and uninterruptedly practicing the six perfections will lead to their complete fulfillment." This is like the uninterrupted practice among the four types of practice: prolonged, uninterrupted, respectful, and disembodied practice. In the "Treatise on the Establishment of Consciousness-Only," the mind of a limb is added, making the practice fivefold, thereby explaining the meaning of this sutra. The reason for explaining the five characteristics is that one desires to accomplish the six perfections, so one must perfect the five characteristics. The first is to have faith in the branches of the scriptures, because if one does not rely on the teachings, it will become non-practice. The second is to generate genuine faith in the scriptures of the noble ones and cultivate the three wisdoms through ten types of practice, because this is the nature of practice. The third is to protect the roots of virtue so that they do not decline. The fourth is to rely on a virtuous friend, because one needs special circumstances. The fifth is to practice continuously, in order to quickly achieve complete fulfillment, as it is said. The "Compendium on the Great Vehicle" states that there are five types of practice: practicing with application from all activities, practicing with faith, practicing with attention, practicing with skillful means, and practicing with accomplishing actions. Furthermore, the "Abhidharma Samuccaya" states that, in brief, there are the following five types of practice: practicing based on abiding, practicing based on attention, practicing based on intention, practicing based on means, and practicing based on mastery. The extensive explanation is as shown in that treatise, but due to the length, it will not be repeated here.
Chinese
哦！菩萨观自在（观世音菩萨）又向薄伽梵（世尊）请示说：世尊，因为什么缘故，应该修习的基础那些被确定为只有六个呢？从这以下是第五个，显示了度（波罗蜜多）的数目没有增减之门。十种度（波罗蜜多）也有，那也分为两种：显示六种度（波罗蜜多）的数目没有增减，以及显示四种度（波罗蜜多）的数目没有增减。第一种又分为两种：请问和回答。这是第一个，询问确定只有六个的理由。薄伽梵（世尊）对菩萨观自在（观世音菩萨）说：种姓之子，因为两种原因，即原因和条件等等，这是第二个，如来正确地回答。这又分为四种：说数目，分别显示两种庄严，分别归纳两种条件，以及分开解释。这是第一个，说了数目后，因为原因和条件两种，所以数目那样确定。简要地回答说。从《解脱分际经》中说，有两种事物。为了利益有情众生，以及为了成为烦恼的对治等等，这是第二个，分别显示两种条件，这部经本身就足以表达了。其中，前三个是利益有情众生，后三个应该理解为是烦恼的对治。这表明了第三个，将前三个和后三个的形态分别归纳为两种条件。像这样，布施、持戒和忍辱这三个是利益有情众生的。精进等三个是成为烦恼的对治。前三个利益有情众生是这样的：菩萨们通过布施来准备资具，从而利益有情众生。持戒就是避免损害、匮乏和各种
English
O! The Bodhisattva Avalokiteśvara (Chenrezig Wangchuk) again requested the Blessed One (Bhagavan, the World Honored One), saying: "Blessed One, for what reason are those foundations that should be practiced determined to be only six?" From this point onwards is the fifth, showing the gate of no increase or decrease in the number of perfections (Pāramitās). There are also ten kinds of perfections (Pāramitās), which are also divided into two types: showing that there is no increase or decrease in the number of the six perfections (Pāramitās), and showing that there is no increase or decrease in the number of the four perfections (Pāramitās). The first is again divided into two types: asking and answering. This is the first, asking the reason for determining that there are only six. The Blessed One (Bhagavan, the World Honored One) said to the Bodhisattva Avalokiteśvara (Chenrezig Wangchuk): "Son of good family, it is because of two reasons, namely cause and condition, etc." This is the second, the Tathagata correctly answering. This is again divided into four types: stating the number, separately showing the two ornaments, separately summarizing the two conditions, and explaining separately. This is the first, after stating the number, because of the two causes and conditions, the number is determined in that way. Briefly answered. From the Sutra of the Division of Liberation, it says that there are two things. For the sake of benefiting sentient beings, and for the sake of becoming the antidote to afflictions, etc., this is the second, separately showing the two conditions, this sutra itself is sufficient to express it. Among them, the first three are to benefit sentient beings, and the latter three should be understood as the antidote to afflictions. This shows the third, summarizing the forms of the first three and the latter three into two conditions separately. In this way, generosity, discipline, and patience, these three are to benefit sentient beings. Diligence and the other three are because they become the antidote to afflictions. The first three benefit sentient beings in this way: Bodhisattvas prepare resources through generosity, thereby benefiting sentient beings. Discipline is to avoid harm, lack, and various