Tibetan
་འཛིན་པའི་གང་ཟག་བསྟན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལྟ་བ་ཐ་དད་པ་འཛིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལུས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྨོངས་པའི་ཡུལ་བསྟན་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དག་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་དག་གིས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་ཤིང༌། གནས་ངན་ལེན་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ན་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལུས་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འཛིན་པ་གཉིས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལུས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། གང་ཟག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཞེས་བྱའོ། །བག་ལ་ཉལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བས་དམིགས་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བག་ལ་ཉལ་ནི་ས་བོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས། འཛིན་པ་ གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་དེའི་བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བག་ལ་ཉལ་བ་དང༌། ཉེས་པ་རྗེས་སུ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་ཤེས་བྱ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དེ་དག་ལ་ལྟོས་ན་བདག་དང༌། ཆོས་སུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་བསྒོ་བར་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བདག་གམ་བདག་གིར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མའི་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚེ་འདི་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པར་བྱེད་ལ། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ནི་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བདག་གིས་བདག་རྣམ་པར་བྱང་ངོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེད་པའི་བར་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ།། །།བམ་པོ་བདུན་ཅུ་བཞི་པ། གང་ལ་ལས་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལུས་རབ་ཏུ་སྤང་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་མ་ཡིན་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྲོས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བ། འདུས་མ་བྱས་གནས་སུ་གྱུར་པ། རྩོལ་བ་མེད་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དང༌། ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཡོན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལུས་རབ་ཏུ་སྤོང་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གནས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཧི་བར་སྦྱར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། མ་འོངས་པ་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། མ་འོངས་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཐོབ་པའི་ ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་ཞི་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་སྤངས་ནས་མཐར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྲོས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གནས་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གནས་གྱུར་པ་མཚན་ཉིད་ཅི་ལྟ་བུར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ནང་གི་སོ་སོར་རང་གི་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་གནས་སུ་གྱུར་པ་རྩོལ་བ་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གནས་པ་ལས་རྩོལ་བའི་འབད་པ་མི་མངའ་ཡང༌། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཛད་དེ། དཔེར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གལ་ཏེ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་
Chinese
是指持有者，被称为“异生”，因为他们生于持有不同的观点。被称为“恶趣之身”，是指愚痴的境界，即具有染污的五蕴，被两种障碍所显现，并随顺恶趣，所以称为“恶趣之身”。被称为“对法和人我自性的差别显现执着”，是指两种执着，即对恶趣之身产生对法之自性差别的显现执着，以及对人我之自性差别的显现执着，这被称为对我和法的两种执着。关于“因为习气被非如实见所缘”，习气是种子的别名，两种执着的种子被称为习气。因此，在《唯识论》中说，两种执着的串习就是习气，随顺有情，阿赖耶识是习气，因为过患增长，所以称为习气。这是所知障和烦恼障的种子，相对于这些生起，我和法的两种执着被完全教导。所谓“我或我所执”，等等，是说凭借先前生起之种子的力量，此生执着我和我所，因为执着我和我所，从“我见”开始，直到生起“我令我调伏”等等的分别念。第七十四品。如果有人如实了知，就能彻底舍弃恶趣之身，成为一切烦恼的非处，极其清净，远离戏论，成为无为之境，获得无勤，这显示了第三个通达的利益。其中，所谓“如实了知”，是指如上所示，有情和法是空性。
English
It refers to the person who holds it. The term "ordinary being" (Skt. pṛthagjana) is used because they are born from holding different views. The term "body of bad destination" refers to the realm of ignorance, where the five aggregates with outflows are manifested by the two obscurations, and because it follows bad destinations, it is called the "body of bad destination." The term "manifest clinging to the distinctions of the self-nature of phenomena and persons" refers to the two clingings: the generation of manifest clinging to the distinctions of the self-nature of phenomena in the body of bad destination, and the generation of manifest clinging to the distinctions of the self-nature of persons, which are called the two clingings to self and phenomena. Regarding "because the latent tendencies are objectified by incorrect views," latent tendencies are a type of seed. The seeds of the two clingings are called latent tendencies. Therefore, in the treatise *Establishment of Consciousness Only*, the habitual patterns of the two clingings are called latent tendencies, which follow sentient beings, and the ālaya-vijñāna is latent, and because faults increase, it is called latent tendency. This is the seed of the obscurations of knowledge and afflictions. In relation to these arising, the two clingings to self and phenomena are completely taught. The phrase "clinging to self or what belongs to self," and so forth, means that by the power of the seeds of previous arising, in this life, one clings to self and what belongs to self. Because of clinging to self and what belongs to self, from "I see" up to the arising of conceptual thoughts such as "I tame myself." Seventy-fourth fascicle. If someone truly understands in this way, they will completely abandon the body of bad destination, become a non-abode of all afflictions, be extremely pure, free from elaborations, become a state of the unconditioned, and attain effortless attainment, which shows the benefit of the third comprehension. Among these, "truly understands" means that as shown above, sentient beings and phenomena are emptiness.
Chinese
两种智慧完全通达，即为了如实了知两种空性的意义而获得利益。彻底舍弃恶趣之身，一切烦恼即非处，是指次第将痛苦寂灭，烦恼寂灭相合。因此，在《瑜伽师地论》中说：涅槃的自性应知是寂灭，因为一切众多痛苦永远寂灭，一切烦恼永远寂灭。又，《瑜伽师地论》中说：未来也完全舍弃后世的各种痛苦，未来获得不生之法，故称众多痛苦寂灭。一切烦恼永远舍弃，最终获得不生之法，故称烦恼寂灭。极度清净，远离戏论，是指涅槃是转依的体性。因此，《瑜伽师地论》中说：在无余涅槃界中，完全涅槃的转依体性应如何宣说？答：是无戏论的体性和极度清净的体性。又，《瑜伽师地论》中说：涅槃的体性是这样的，寂静的体性和无戏论的体性。应知内在各自是自证的体性。成为无为之境，获得无勤，是指获得无为法身。因此，在《分别论》中说：安住于无为法身，虽无勤作之努力，然由往昔愿力所牵引，自然而然地成办一切如来之事业，譬如瑜伽行者从灭尽定中起立一般。又，《瑜伽师地论》中说：如果无余涅槃界没有障碍，如何
English
Having fully understood the two kinds of wisdom, one will gain benefits by knowing the meaning of the two kinds of emptiness as they truly are. Completely abandoning the body of bad rebirths, and all afflictions being non-places, refers to the gradual pacification of suffering and the combination of the pacification of afflictions. Therefore, in the "Yogācārabhūmi-śāstra," it is said: The nature of nirvāṇa should be known as pacification, because all the many sufferings are forever pacified, and all afflictions are forever pacified. Furthermore, in the "Yogācārabhūmi-śāstra," it is said: In the future, having completely abandoned the various sufferings of future rebirths, in the future, having attained the nature of non-arising, it is called the pacification of many sufferings. Having forever abandoned all afflictions, and ultimately attaining the nature of non-arising, it is called the pacification of afflictions. Utterly pure, free from all elaborations, refers to nirvāṇa being the characteristic of the transformation of the basis. Therefore, in the "Yogācārabhūmi-śāstra," it is said: In the realm of nirvāṇa without remainder, how should the transformed basis of complete nirvāṇa be described? Answer: It is the characteristic of non-elaboration and the characteristic of utter purity. Furthermore, in the "Yogācārabhūmi-śāstra," it is said: The characteristic of nirvāṇa is like this: the characteristic of peace and the characteristic of non-elaboration. It should be known that internally, each is the characteristic of self-awareness alone. Having become the unconditioned state, effortlessly attaining it, refers to attaining the unconditioned dharmakāya. Therefore, in the "Vyākhyā-śāstra," it is said: Abiding in the unconditioned dharmakāya, although there is no effort of exertion, yet drawn by the power of past aspirations, naturally and spontaneously accomplishing all the deeds of the Tathāgatas, just as yogis arise from the samādhi of cessation. Furthermore, in the "Yogācārabhūmi-śāstra," it is said: If the realm of nirvāṇa without remainder is without obscurations, how
Tibetan
དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་མི་མངའ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་མི་བྱེད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། སྔོན་སྨོན་ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ལྡང་བའི་བསམ་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཛད་པ་མི་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་གང་གི་གྲངས་སུ་ཡང་འགྲོ་ པ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་མངོན་དུ་བྱེད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། སྔོན་ཡང་དག་པའི་སྨོན་ལམ་དང༌། ལམ་དེ་ལྟ་བུ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་བར་བྱའོ། །ལྡང་ངོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་སེམས་མེད་ཀྱང་སྔོན་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པའི་དབང་གིས་ལངས་ནས་ཡང་སེམས་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། འདི་ལ་ཡང་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འཕགས་པ་གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་དོན་གྱིས་མདོ་འདི་ལས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་སྟོན་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཟུངས་ཀྱི་དོན་མདོར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་སྤྱིའི་མཇུག་བསྡུ་བ་སྟེ་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་གཉིས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བཟླས་ཏེ་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གླེང་བསླང་བ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས། །ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་གང་ཟག་མེད། །དེས་ནི་ང་ཡིས་བྱེད་དང་བྲལ་བར་བཤད། །དེ་དག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྔ་ཕྱི་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བཤད་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་སྟེ། འདི་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོས་ནི་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་བཟླས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བར་མས་ནི་རྨོངས་པས་འཛིན་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ཟློས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཡོན་ཏན་ཟློས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །མདོའི་ཚིག་འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་པོས་ནི། གང་ཟག་སྟོང་པ་
Chinese
正如如来没有遮障一样，如果阿罗汉也没有遮障，为什么阿罗汉也不做如来的事业呢？答：因为以前没有修习发愿，也不是那样的理智者，阿罗汉唯有不起身的想法，完全从痛苦中解脱，因此不做诸佛的事业。什么时候无戏论的法界进入任何数量，如何显现呢？答：以前以正确的发愿和修习那样道路的力量，就像从灭尽定中入定者出定一样。虽然没有“起身”这样的想法，但由于以前串习的力量而起身，又像进行有心的行为一样。对此也应如是看待。经中说，圣妙金光明经也以意义显示与此经所说相符。种姓之子，这被称为不共陀罗尼的意义简略指示，这被称为第二个总的结尾，只是语助词而已。此后，世尊也说了这些偈颂，这以下显示的是第二个以偈颂重复讲述。这也有两种，即偈颂的开场白和以偈颂本身正确讲述。这是第一个。《一切烦恼皆清净之法，一切无作者，无人，因此我说远离我所作，彼等非一切烦恼之先后。》等等，显示的是第二个以偈颂本身正确讲述。这也可以用三个偈颂的存在本身分为三种。对此，第一个偈颂重复了正确的理路。中间的偈颂重复了因愚痴执着的过患。所有的偈颂都是通达的功德的重复，这是第一个。此经的词句也有两种，即第一个半偈颂是人我空性。
English
Just as the Tathagata has no obscurations, if the Arhat also has no obscurations, why doesn't the Arhat also perform the deeds of the Tathagata? Answer: Because they have not cultivated aspiration in the past, and they are not such rational beings, Arhats only have the thought of not arising, and they are completely liberated from suffering, therefore they do not perform the deeds of the Buddhas. When does the realm of non-proliferation enter any number, how does it manifest? Answer: In the past, with the power of correct aspiration and cultivating such a path, it is like one who enters cessation samadhi arising from samadhi. Although there is no thought of "arising", due to the power of past habituation, they arise, and again they act like performing with-mind actions. This should also be viewed in the same way. It is said in the sutra that the Holy Golden Light Sutra also shows in meaning that it is in accordance with what is said in this sutra. Son of the lineage, this is called the meaning of the uncommon Dharani briefly indicated, this is called the second general conclusion, it is only a particle. Thereafter, the Bhagavan also spoke these verses, what follows shows the second repeated explanation with verses. This also has two aspects, namely the introduction of the verses and the correct explanation with the verses themselves. This is the first. "All defilements are completely purified dharmas, all are without agents and without persons, therefore I have said that they are free from my actions, these are not the before and after of all defilements." And so on, showing the second correct explanation with the verses themselves. This can also be divided into three types by the very existence of the three verses. To this, the first verse repeats the correct reasoning. The middle verse repeats the faults of grasping due to ignorance. All the verses are repetitions of the qualities of understanding, this is the first. The words of this sutra also have two aspects, namely the first half verse is the emptiness of person.