Tibetan
་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་འདུ་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེ་བ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ན་ས་བོན་དང༌། དུས་དང༌། ཆུ་དང༌། ཞིང་རྣམས་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ན་དབང་པོ་དང་དོན་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ལྟ་བུའོ། །བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ་སོ་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཀྱི་དངོས་པོའོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པའོ། །གསེར་མགར་ལ་སོགས་བ་ལ་བཟོ་རྣམས་ནི་གསེར་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་བསྒྲུབ་པའི་དོན་ཚད་ དང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། གང་བསྒྲུབ་པའི་དོན་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཁྱད་པར་གྱིས་བསྡུས་པ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་དང་མི་འགལ་བར་དམ་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ན། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གནས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་མེས་ནི་ཚིག་པར་བྱེད་དོ། །ཆུས་ནི་འགུལ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གྲགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ། མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། མིག་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཡང༌། རྟག་པ་མེད་པ་ནས་བདག་མེད་པའི་བར་གྱིས་སྟོང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདིའི་རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དང༌། རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལྔ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔར་མདོར་བསྟན་ནས་ཚིག་གིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཚིག་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་མཐར་ཐུག་པར་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བརྒྱད་པ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་སྟོན་ཏོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་ནི་བསྡུས་པ་དང༌། རྒྱས་པ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་ལས་བསྡུས་བ་དང་རྒྱས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔར་ཆོས་ཚིག་གཅིག་བསྟན་པའི་ཚིག་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག
Chinese
是这样的：凡是诸行生起依赖于因缘，例如，苗芽生起依赖于种子、时节、水和农田等；识的生起依赖于根、境、作意等因缘。作用理是这样的：具有不同自性的诸法各自起作用，例如，眼根等是眼识等所依的处所；眼识等是分别了别色等；金匠等的工艺是制作金等的作用等。立宗理是这样的：所要证成的义不违背量，即所要证成的义，以自性和差别所摄，不违背现量等量，显示立宗等。法性理是这样的：无始以来，安住自相和共相的诸法被称为法性，例如，火能烧，水能动等，这些被称为诸法的法性。如经中所说：眼虽清净，然从无常乃至无我皆空。为何如此？因为此之自性是法性使然。广为辨别，如论典《阿毗达磨集论》、《瑜伽师地论》、《经庄严论》和《辨中边论》中所说，应当了知。其中的五种共相和别相是这样的：先作总说，然后以词句开显，将后后词句的差别进行分别，最终彻底显示，这第八种就是总相和别相的体性。论典《辨中边论》中说：有略说和广说。因此，该论典中略说和广说是这样的：先前以一句话显示法，然后以一句句不可估量的话语来解释。
English
It is like this: all arising phenomena depend on conditions. For example, the sprouting of a sprout depends on seeds, seasons, water, and fields. The arising of consciousness depends on conditions such as faculties, objects, and attention. The logic of action is like this: phenomena with different characteristics each perform their own function. For example, the eye faculty and so on are the objects of the basis of eye consciousness and so on. Eye consciousness and so on are what distinguish forms and so on. The crafts of goldsmiths and so on are the actions of making gold and so on. The logic of establishing proof is like this: that which demonstrates that the meaning to be proven does not contradict the measure. That which is to be proven, encompassed by its own nature and its distinctions, does not contradict direct perception and other valid means of cognition, and demonstrates the establishment of the proposition and so on. The logic of the nature of phenomena is like this: from beginningless time, the phenomena that abide in their own and common characteristics are known as the nature of phenomena. For example, fire burns, water moves, and so on. These are known as the nature of phenomena. As it says in the sutra: Although the eye is completely pure, it is empty from impermanence to selflessness. Why is that? Because its nature is such by the nature of phenomena. To explain extensively, it should be understood as taught in the treatises Compendium of Abhidharma, Stages of Yoga Practice, Ornament of the Sutras, and Distinguishing the Middle from the Extremes. The five general and specific characteristics are as follows: first, a general statement is made, then the Dharma is explained with words, and the differences between the subsequent words are distinguished, and finally, the ultimate is shown. This eighth is the nature of the general and specific characteristics. In the treatise Distinguishing the Middle from the Extremes, it says: there is a concise explanation and an extensive explanation. Therefore, in that very treatise, the concise and extensive explanations are as follows: previously, the Dharma was shown in one sentence, and then explained with countless sentences.
Tibetan
་གིས་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་མཐར་ཐུག་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནི་སྔར་ཚིག་གཅིག་མདོར་བསྟན་ནས་ཚིག་ཕྱི་མ་གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཡང་སོ་སོའི་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐ་དད་དེ། སའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྲ་བའོ། །ཆུའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཤེར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ངས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ལེན་པར་བྱེད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་མོ་བསྟན་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལས་མཚན་ཉིད་བཞི་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས། འདི་ནི་མཚན་ཉིད་ལྔ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་གོང་དུ་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་དང་བཅས་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལེན་པར་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དེའི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པ་དེའི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གཏན་དུ་སྤངས་པ་ཐོབ་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་མྱོང་བ་རྣམ་པར་བསྙད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་
Chinese
以互相区分，什么是最终的呢？ 此外，在论著《阿毗达磨杂集论》中，共同和个别的门径是，先用一个词概括地说明，然后用后面的词语加以区分说明。 在圣《般若波罗蜜多经》的解释中，其中的共同相，就像说“无常”等等。 个别相是，诸法虽然是无常，但各自个别的相是不同的，地的相是坚硬，水的相是湿润等等。 其中，自性的相是这样的：我以有相、有境，与菩提分相顺的法来摄取，就像安住正念等等所开示的那样，那就是它们的自性相。这是在母论中，将相分为十一种，从第四种相的门径开示后，这显示的是第五种相，即自性相。 像这样，上面所说的与菩提分相顺的法，安住正念等等的自性是执持，因此，具有缘于对境的相，具有对境的自性，安住正念等等，是摄取三十七菩提分的自性。 其中，它的果相是这样的：舍弃世间和出世间的烦恼，以及世间和出世间的果，以及成就功德，那就是获得它的果的相。这是第六个对它的果相的详细解释。 像这样，以世间道来压伏烦恼，以出世间道来永远断除烦恼，获得寂灭，以及由它们所成就的，有为的功德，那就是果的相的总结。 那体验被分别陈述的相是这样的：从那之中解脱
English
by distinguishing each other, what is the ultimate? Furthermore, in the treatise "Abhidharma Samuccaya," the gateway of the common and the particular is that a single word is first briefly stated, and then the subsequent words are explained by distinguishing them. In the commentary on the Holy "Perfection of Wisdom Sutra," the common characteristic is like saying "impermanence," and so on. The particular characteristic is that although all phenomena are impermanent, their individual characteristics are different. The characteristic of earth is hardness, and the characteristic of water is wetness, and so on. Among them, the characteristic of one's own nature is like this: I take the Dharma that is in accordance with the aspects and objects, and in accordance with the aspects of enlightenment, such as the teachings of mindfulness and so on, which are said to be the characteristics of their own nature. This is in the Mother Tantra, where the characteristics are divided into eleven aspects, and after teaching from the perspective of the fourth characteristic, this shows the fifth characteristic, which is the characteristic of one's own nature. In this way, the nature of the Dharma that is in accordance with the aspects of enlightenment mentioned above, such as mindfulness, is to hold, so it has the aspect of focusing on the object, and has the nature of the object, such as mindfulness, which is the nature of taking the thirty-seven aspects of enlightenment. Among them, the characteristic of its fruit is like this: abandoning worldly and transcendental afflictions, as well as worldly and transcendental fruits, and accomplishing merits, that is the characteristic of obtaining its fruit. This is the sixth detailed explanation of the characteristic of its fruit. In this way, the worldly path suppresses afflictions, and the transcendental path permanently abandons afflictions, attains liberation from suffering, and whatever conditioned qualities are accomplished by them, that is the conclusion of the characteristic of the fruit. The characteristic of experiencing and describing it is like this: liberation from that