Tibetan
ཤེས་གཉིས་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་བྱེ་བྲག་མེད་པས། རེས་འགའ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རེས་འགའ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདོར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཆོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མ་རིག་པ་འཇིག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་བར་དུའོ། །གཞན་ཡང་ལེའུ་ཕྱི་མ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དངོས་པོའོ། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དངོས་བོའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དངོས་པོའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཁོ་ན་ཡོད་ཀྱི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ནི་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་ཡང༌། ཟད་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་པས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མིང་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གདགས་པའི་མིང་ཅན་ནོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་མཁྱེན་པར་མཛད་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལམ་བརྙེས་པ་ན། ལམ་གྱི་མཁྱེན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བརྙེས་པ་ཡིན་ན། འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པར་བསྟན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལམ་བརྙེས་པ་ན། འདི་ནས་ལམ་གྱི་མཁྱེན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བརྙེས་པ་ཡིན་ཡང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སྤྱོད་པར་མི་མཛད་དེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོར་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ན། རིན་པོ་ཆེའི་བང་མཛོད་ལ་སོགས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཡང༌། ད་དུང་མ་ཕྱེ་མ་སྤྱད་པ་དང་འདྲ་བར་འདི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤངས་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བརྙེས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤངས་པ་ཡིན་ན། འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བརྙེས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤོང་བར་བསྟན་ཞེ་ན། དུས་གཅིག་ཏུ་བརྙེས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འདིར་གཞན་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཤེས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིམ་ གྱིས་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པས་བསྟན་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སེམས་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་སེམས་གཅིག་གིས་བརྙེས་པ་ཡིན་ཡང༌། དང་པོ་དང༌། བར་མ་དང༌། ཐ་མའི་གོ་རིམས་ཀྱང་ཡོད་པས། དཔེར་ན་སེམས་གཅིག་ལ་མཚན་ཉིད་གཉིས་པ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་གནས་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་འགག་པ་ལ་གནས་པ་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས། བསྟན་པ་ལས་ཕན་ཚུན་བཟློག་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས་ནི། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལས་བརྩམས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་ཁམས་ཐམས་ཅད་དང༌། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མཁྱེན་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་གནག་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁམས་ནི་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་སོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཕྱི
Chinese
有人说，对于二智没有差别。有些人说，有差别。有些人说，有差别。因此，在那部释论中问道，一切智和一切种智有什么差别？回答说，有些人说没有差别，所以有时说为一切智，有时说为一切种智。有些人说，总的体性称为一切智，个别的体性称为一切种智。什么是因，那称为一切智。什么是果，那称为一切种智。什么是简略的指示，那称为一切智。什么是广大的开示，那称为一切种智。其中，所谓的一切智，能摧毁对于一切法普遍愚昧的无明。所谓的一切种智，能摧毁对于各种不同法的分别执著的无明，从这里开始直到广大的解说。此外，在后面的章节中，世尊亲自说，所谓的一切智，是声闻和独觉的体性。了知道路的体性，是菩萨的体性。一切种智是佛的体性。声闻和独觉只有一切智，而没有一切种智。此外，声闻和独觉虽然具有分别执著个别体性的行持，但由于不能完全了知，因此获得了总的体性的名称。佛的一切智和一切种智是真实不虚的，而二乘则是假立的名称。如果问，一切智所了知的法是什么？回答说，是十二处，如那部经中广说的那样。此外，在那部经中说，世尊证悟道时，以道的智慧证得了一切智和一切种智。那么，为什么在这里显示具有一切智呢？回答说，世尊证悟道时，从这里开始是道的
English
Some say that there is no difference between the two knowledges. Some say that there is a difference. Some say that there is a difference. Therefore, in that commentary, it is asked, what is the difference between sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing) and sarvākārajñāna (一切种智，一切种智，sarvākārajñana, all aspects of knowledge)? It is said that some say that there is no difference, so sometimes it is said to be sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing), and sometimes it is said to be sarvākārajñāna (一切种智，一切种智，sarvākārajñana, all aspects of knowledge). Some say that the general characteristic is called sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing), and the specific characteristic is called sarvākārajñāna (一切种智，一切种智，sarvākārajñana, all aspects of knowledge). What is the cause is called sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing). What is the result is called sarvākārajñāna (一切种智，一切种智，sarvākārajñana, all aspects of knowledge). What is the brief indication is called sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing). What is the extensive explanation is called sarvākārajñāna (一切种智，一切种智，sarvākārajñana, all aspects of knowledge). Among them, what is called sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing) destroys the ignorance that universally obscures all dharmas. What is called sarvākārajñāna (一切种智，一切种智，sarvākārajñana, all aspects of knowledge) destroys the ignorance that separately conceptualizes various dharmas, from here to the extensive explanation. Furthermore, in the later chapter, the Blessed One himself said that what is called sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing) is the nature of the śrāvakas and pratyekabuddhas. Knowing the aspects of the path is the nature of the bodhisattvas. Sarvākārajñāna (一切种智，一切种智，sarvākārajñana, all aspects of knowledge) is the nature of the Buddhas. The śrāvakas and pratyekabuddhas only have sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing), but not sarvākārajñāna (一切种智，一切种智，sarvākārajñana, all aspects of knowledge). Furthermore, although the śrāvakas and pratyekabuddhas have the practice of conceptualizing specific characteristics, they cannot fully know them, so they obtain the name of general characteristics. The sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing) and sarvākārajñāna (一切种智，一切种智，sarvākārajñana, all aspects of knowledge) of the Buddhas are truly real, while the two vehicles have imputed names. If asked, what dharma is known by sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing)? The answer is that it is the twelve āyatanas, as explained extensively in that scripture. Furthermore, in that scripture, it is said that when the Blessed One attained the path, he attained sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing) and sarvākārajñāna (一切种智，一切种智，sarvākārajñana, all aspects of knowledge) through the knowledge of the path. Then why is it shown here that he possesses sarvajñāna (一切智，一切智，sarvajñana, all-knowing)? The answer is that when the Blessed One attained the path, from here on it is the path.
Chinese
虽然以智慧已经圆满证得了遍知和一切种智，但是，一切种智却不使用。譬如，大国王获得灌顶后，虽然获得了对珍宝仓库等的支配权，但就像还没有打开使用一样，像这样，一切种智已经断除了烦恼的习气，因为想要显示成办般若波罗蜜多之故。如果以一个心证得了遍知和一切种智，并且断除了烦恼的习气，那么，这里为什么遍知证得一切种智后显示断除烦恼的习气呢？虽然是在同一时间证得的，但是，这里是为了让其他人明显地信解般若波罗蜜多，并且以次第以差别的相来显示，为了让众生获得完全清净的心，所以那样显示。另外，虽然是以一个心证得的，但是，也有最初、中间、最后的次第。譬如，一个心有两种体性，即安住于因和缘，以及安住于因和缘灭的生起等。经论唯识中成立，应当了知是从教义中互相颠倒的。圣者佛地的解释中说，仅仅是从如镜般的智慧开始，就显示为遍知，因为在一切时分恒常通达一切法之故。详细情况如其中所说。经论《瑜伽师地论》中说，因为是遍知的智慧之故。因此，其中说，在一切界、一切事物、一切相、一切时分中，无碍地了知，通达无碍，那就是遍知。其中，界有两种，即世间界和有情界。事物有两种，即有为和无为。对于有为和无为的事物本身，也为了详细区分各自体性的后后之相
English
Although omniscience and the very nature of all-knowingness have been perfectly attained through wisdom, the very nature of all-knowingness is not put into practice. For example, if a great king receives empowerment, although he gains control over treasure vaults and the like, it is like they have not yet been opened or used. In this way, the very nature of all-knowingness has abandoned the imprints of afflictions, because it is intended to show the accomplishment of the Perfection of Wisdom. If one attains omniscience and the very nature of all-knowingness with a single mind and abandons the imprints of afflictions, then why is it shown here that omniscience attains the very nature of all-knowingness and then abandons the imprints of afflictions? Although they are attained at the same time, here it is to make others clearly understand the Perfection of Wisdom, and to show it gradually with different aspects, so that sentient beings may obtain a completely pure mind. Therefore, it is shown in that way. Furthermore, although it is attained with a single mind, there is also a sequence of first, middle, and last. For example, it is said that a single mind has two characteristics, such as abiding in cause and condition, and the arising that abides in the cessation of cause and condition. It is established in the treatise *Vijñāptimātratāsiddhi*, and it should be understood that they are mutually reversed from the teachings. In the commentary on the *Bodhisattvabhūmi*, it is said that it shows omniscience starting only from mirror-like wisdom, because it constantly understands all dharmas at all times. The details are as shown therein. In the treatise *Yogācārabhūmi*, it is said that it is because it is the wisdom of omniscience. Therefore, it says therein that the unhindered knowing and unimpeded access to all realms, all things, all aspects, and all times is called omniscience. Therein, there are two realms: the realm of the world and the realm of sentient beings. There are two kinds of things: conditioned and unconditioned. Regarding the conditioned and unconditioned things themselves, it is also to distinguish in detail the later and later aspects of their own characteristics.