Tibetan
་བ་ནི། གསུམ་པ་མཇུག་བསྡུ་བ་སྟེ། བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལུང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་ལྔ་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལུང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། མཇུག་བསྡུ་བས་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་ཇི་སྐད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལུང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་མཇུག་བསྡུ་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་མཚན་ཉིད་ལྔ་པོ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་སྤྱིའི་མཇུག་བསྡུ་བའོ།། །།བམ་པོ་བདུན་ཅུ་གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་དུ་མཆིས་པར་རིག་པར་བགྱི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་གཉིས་པ་རྒོལ་བ་དག་གི་རྗེས་སུ་བཟླས་ཏེ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་གོང་མ་ལྔ་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལུང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྐབས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུངས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་དུ་དང་ལྡན་པ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་བཟླས་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཞུ་བ་གསོལ་བ་དང༌། ལན་དུ་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཞུས་པའོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་ཞུས་པ་དང༌། གཞན་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཡུལ་འདིའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱུད་དེ་བཤད་པ་ལས་དེ་བཞིན་ཡིད་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པས་འཕགས་པ་གསེར་འོད་དམ་པའི་བརྗེད་བྱང་བྱས་པ་ལས་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་དང་སྦྱར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་བས་འདོད་པའི་དོན་ནི་མཚན་ཉིད་གོང་མ་ལས་བཟློག་པ་ལས་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་གསར་འོད་དམ་པའི་མདོ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི། །རྩ་བ་དག་ཏུ་གྱུར་པས་ན། །ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག །རབ་ཏུ་བརྒྱན་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པའི་བརྗེད་བྱང་ལས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི། །རྩ་བདག་ཏུ་གྱུར་པས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག །རབ་ཏུ་བརྒྱན་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་མཁྱེན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཁྱེན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། མཁྱེན་པའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་གཞུང་གིས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ལ་སྟོང་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་རྩ་བ་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ལས་མི་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱའོ། །མཁྱེན་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ནང་ན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདིར་མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བཤད་པ་ཡང་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་པས་བེའུའི་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་གང་ཟག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་ནུས་པ་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ནང་ནས། བདག་འཇིག་པའི་ལེའུ་ལས། གལ་ཏེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་གང་ཟག་གི་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་རྣམ་པར་མ་ བཞག་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཐ་དད་པར་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་གིས་ནི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་འདོད་ཀྱི། བདག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས། ངེད་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་གཅིག་པར་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་མི་ཟེར་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བཤད་པ་འདི་དང་སྦྱར་ན། བེའུའི་སྡེ་བདག་ནི་ངེད་ཐམས
Chinese
是第三，总结，是语气词而已。从“极为清净之圣教的体性是”这以下，是第五，显示极为清净之圣教的体性。这也有三种方式，即通过简要指示、详细解释和总结来展示。这是第一。例如，如一切智者所说，“涅槃是寂静”等，这是第二，详细解释。凡是与此相符的，都应被理解为极为清净之圣教的体性，这是第三，总结。种姓之子，因此，由于这五个体性，被称为极为个别考察的完全清净之理，因为是完全清净的缘故，应当依止，这是第三，总的总结。第七十二品。菩萨文殊师利又向世尊请教说：世尊，当如何理解一切智者的体性有多少种？这以下是第二，重复论敌之说而进行详细解释。如此，从前面第五个显示极为清净之圣教的体性时，说了“一切智者所说”这句话，因为不理解一切智者有多少种体性，所以在此又重复显示。这也有两种方式：请问和回答。这是第一个，请问一切智者的体性。在此请问“一切智者”，而从其他地方说“一切种智”，有什么区别呢？此地的老师们传承解释说，如是，凡是意念所缘之智慧，那是一切种智。凡是安住于世俗之智慧，那被称为一切种智。导师真实贤善所造的《金光明经》笔记中说，如果与大乘经论结合，凡是以空性为所缘之智慧，那被称为一切种智。凡是以有识为所缘的
English
is the third, the conclusion, it is just a particle. From "The characteristic of the extremely pure scripture is" onwards, it is the fifth, showing the characteristic of the extremely pure scripture. This also has three aspects, namely, showing it through brief instruction, detailed explanation, and conclusion. This is the first. For example, as the All-Knowing One said, "Nirvana is peace," etc., this is the second, detailed explanation. Whatever is in accordance with this should be understood as the characteristic of the extremely pure scripture, this is the third, the conclusion. Son of good family, therefore, because of these five characteristics, it is called the extremely individually examined completely pure reason, because it is completely pure, it should be relied upon, this is the third, the general conclusion. The seventy-second chapter. The Bodhisattva Manjushri again asked the Blessed One, saying: Blessed One, how should we understand how many characteristics the All-Knowing One has? From this onwards, it is the second, repeating the opponent's words and giving a detailed explanation. Thus, from the previous fifth, when showing the characteristic of the extremely pure scripture, the words "spoken by the All-Knowing One" were said, because it was not understood how many characteristics the All-Knowing One has, therefore it is shown again here by repetition. This also has two aspects: the request and the answer. This is the first, asking about the characteristic of the All-Knowing One. Here, "All-Knowing One" is asked, and elsewhere it is said "All-Knowing in all aspects," what is the difference? The teachers of this place explain through transmission that, as such, whatever wisdom is focused on the mind, that is All-Knowing in all aspects. Whatever wisdom abides in the conventional, that is called All-Knowing in all aspects. In the notes on the Suvarnaprabhasa Sutra made by the teacher, the truly virtuous and excellent, it is said that if combined with the Mahayana scriptures, whatever wisdom is focused on emptiness, that is called All-Knowing in all aspects. Whatever is focused on consciousness,
Chinese
是为，名为一切种智。小乘所欲之义，当从与上层特征相反之处理解。又，圣者新光明正法经中说：一切种智者，以其已成为根本故，功德无量者，是为善妙庄严。如是说者，学师真实谛之笔记中，一切种智者，以其已成为根本故，此谓先前已显示生起智慧。功德无量者，是为善妙庄严。此谓已显示功德生起。彼处所谓一切种智者，是为空性之智慧，以空性之智慧能生起智故，名之为种。所谓一切者，是具有智者，以智之差别亦不相同故，是故说为一切。小乘之论典说，知晓一切为空性，彼处空性是一切之根本，一切是空性之支分，以非从根本获得故，空性名为一切种。是具有智之识者，以具有识者之中，种种形态不相同之故。此处所说之二种智，亦因各教派之说法不同，故犊子部等说，能知晓一切补特伽罗之法者，名为一切种智。是故于俱舍论之教典中，坏我品中说，若于异处未如实安立补特伽罗之自性，则世尊将不成一切种智，以知晓心与心所生之法一切故。于一刹那间，以各异而生灭之故。说一切有部之论典则认为，依赖于相续而有一切种智，而非我。是故俱舍论中说，我等之世尊非以知晓一切为一故，而不说为一切种智。与此解释相合，犊子部之我等一切
English
That is, it is called Sarvākārajñatā. The meaning desired by the Lesser Vehicle should be understood from the opposite of the higher characteristics. Moreover, in the Sutra of the Noble New Light, it is said: "The Sarvākārajñatā, because it has become the root, the immeasurable qualities are well adorned." As it is said, in the notes of the teacher of the true truth, "The Sarvākārajñatā, because it has become the root," this means that the arising of wisdom has been shown before. "The immeasurable qualities are well adorned." This means that the arising of qualities has been shown. There, the so-called Sarvākārajñatā is the wisdom of emptiness, and because the wisdom of emptiness can generate wisdom, it is called "kind." The so-called "all" is the one who possesses wisdom, and because the differences in wisdom are also different, it is said to be "all." The scriptures of the Lesser Vehicle say that all is known as emptiness. There, emptiness is the root of all, and all is a branch of emptiness. Because it is not obtained from the root, emptiness is called all kinds. It is a knower with wisdom, because among those with knowledge, various forms are different. The two kinds of wisdom mentioned here are also different because the teachings of each school are different. Therefore, the Vātsīputrīyas and others say that the one who can know all the dharmas of a person is called Sarvākārajñatā. Therefore, in the scriptures of the Abhidharmakośa, in the chapter on the destruction of self, it is said, "If the nature of a person is not truly established in a different place, then the Blessed One will not become Sarvākārajñatā, because he knows all the dharmas of mind and mental factors. Because they arise and perish differently in one moment." The scriptures of the Sarvāstivādins believe that Sarvākārajñatā depends on the continuum, not the self. Therefore, the Abhidharmakośa says, "Our Blessed One is not called Sarvākārajñatā because he knows all as one." In accordance with this explanation, the Vātsīputrīyas, our all
Tibetan
་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་ཟེར་བར་ཟད་ཀྱི། བདག་གི་ཤེས་སོ་ཞེས་མི་སྨྲ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་བརྙེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ནུས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་ཐུགས་ལ་དགོངས་པ་ཙམ་གྱིས་མཁྱེན་པར་མཛད་པའི་དགོངས་པའི་ཡུལ་དག་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་མངའ་བར་མཁྱེན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའི། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་མཁྱེན་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དཔེར་ན་རྒྱུན་གྱིས་ནུས་པའི་ཕྱིར། །མེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་སྲེག་འདོད་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་འདོད་ཀྱི། །གཅིག་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཕྱིར་མིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའི། བདག་གིས་ཀུན་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ན་འདི་དང་དེ་དག་གིས་བརྟགས་པ་དང་སྦྱར་ན་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་རུང༌། དུས་གསུམ་མངའ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་བསྟན་ཞེ་ན། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་ཡིན་དང༌། །མ་བྱོན་སངས་རྒྱས་གང་ཡིན་དང༌། །ད་ལྟར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང༌། །དེ་དག་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་སེལ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་གཞུང་གིས་ནི་ཕུང་པོ་ཁོ་ན་ལ་དུས་གསུམ་ཡོད་པར་འདོད་ཀྱི། གང་ཟག་ལས་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་ལྟར་ངེས་ཤེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དེའི་གཞུང་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་དག་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་ལས་ཡེ་ཤེས་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། ཡང་དག་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པ་གཉི་ག་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེའི་གཞུང་དང༌། གཞན་ཡང་མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས། །ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སློབ་དཔོན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པ་མེད་ན་འདི་དག་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་མཁྱེན་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགེ་འདུན་ཕལ་
Chinese
只是被称为“一切智”，不说“我知道”。像这样，因为依于相续而具有行持，所以获得了名为“佛”的名称。因为在蕴的相续中，完全成就了像那样特别超胜的能力，仅仅在心中忆念就能知晓，对于所忆念的对境，不会有颠倒的知晓产生，所以称为一切智。但不是在一刹那间同时知晓。如偈颂所说：譬如恒常具能力，火欲焚烧一切物，如是亦欲知一切，非一顷刻知一切。如是，依于恒常而称为一切智，如果知道我不是全知，那么如果将这些与考察相结合，无论是对佛薄伽梵，都说具有三时。在何处宣说呢？如偈颂所说：过去诸佛为何，未来诸佛为何，现在安住之诸佛，彼等消除有情苦。如是宣说。你的宗义认为只有蕴具有三时，因为不是补特伽罗，所以无疑会产生那样的定解。一切有部的那部宗义，所说的一切智，如果是从真实和世俗的智慧来说，是依于哪种智慧而宣说的呢？回答说：因为是对真实和世俗二者进行观察，所以称为一切智。如果不是这样，那么二乘也应成为一切智了。经部宗，以及《俱舍论》中说：智慧有四种，无师智，一切智，一切相智，无功用智。如果不对这些进行分别解说，那么这些有什么差别呢？有些人说，一切智是对胜义谛进行观察的。一切相智是对事物进行观察的智慧。
English
It is merely called "omniscient," and does not say "I know." Thus, because of relying on the continuum and possessing conduct, the name "Buddha" is attained. Because such a particularly superior ability is completely accomplished in the continuum of the aggregates, and one knows merely by thinking in the mind, and because there is no inverted knowledge arising for the objects of thought, it is called omniscient. But it is not knowing all at once in a single instant. As the verse says: Just as fire desires to burn all things because of its constant power, likewise, one desires to know all things, but not to know all things in one instant. Thus, it is called omniscient by relying on the constant continuum, but if one knows that I am not all-knowing, then if these are combined with examination, whether it is to the Buddha Bhagavan, it is said that they possess the three times. Where is it taught? As the verse says: What were the Buddhas of the past, what will be the Buddhas of the future, what are the Buddhas who dwell now, they eliminate the suffering of sentient beings. Thus it is taught. Your doctrine holds that only the aggregates have the three times, because it is not a person, so undoubtedly such a definite understanding will arise. The doctrine of the Sarvastivadins, the so-called omniscient, if it is from the wisdom of the true and conventional, which wisdom is it based on and taught? It is said: Because it observes both the true and the conventional, it is called omniscient. If it is not so, then the two vehicles should also become omniscient. The Sutra school, and also in the Abhidharmakosha, it says: There are four kinds of wisdom: wisdom without a teacher, omniscient, all-aspects-knowing, and effortless wisdom. If these are not explained separately, then what is the difference between these? Some say that the so-called omniscient is to observe the ultimate truth. The so-called all-aspects-knowing is the wisdom that observes things.