Tibetan
ཆེན་པའི་སྡེ་པ་དང༌། ལན་ཅིག་བརྗོད་པའི་སྡེ་པ་དང༌། བྱ་མ་ལ་པའི་སྡེ་པ་དག་ནི་འདི་སྐད་དུ། སྐད་ཅིག་མའི་སེམས་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་སོ། །ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བཤད་དེ། སྡེ་པ་ཐ་དད་པའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན། ཡང་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་པས་བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་བྱས་པ་ལས། ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་ལྟ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས། ལུང་གི་ཚུལ་ལེགས་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུན་དག་གིས་ནི་ནུས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འདོད། །ཅིག་ཅར་ཐམས་ཅད་རིག་མིན་པས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ལྟར་འདོད། །ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་པར་དཀའ་བ་དང༌། སླ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེའི་གཞུང་གིས་དེ་ལྟར་འདོད་པར་ཤེས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བཤད་པ་འདི་དང་སྦྱར་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་བཤད་པ་འདི་དག་དང་སྦྱར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་འདོད་པ་ཡང༌། ཕལ་ཆེར་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པ་དག་དང་མཐུན་ནོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་དེའི་གཞུང་གིས་ཆ་བཞིའི་དོན་རྣམ་པར་མི་འཇོག་པས་འདིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མ་གཏོགས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ནི་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་པ་འབྱུང་སྟེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཡེ་
Chinese
大众部，一说部，鸡胤部等如是说：一刹那的心能包含一切。一刹那与心相应的智慧能知晓一切法。断尽和不生的智慧恒常相续。如是说，应如各部派的论藏所说的那样理解。此处若与大乘教法相合，又因各自所说不同，故在无自性论师所著的《摄大乘论释》中说，以二乘道认为能获得一切智，但并非一切种智。因此，在那部释论中说，因为不能很好地理解经文的意义。偈颂中如是说：以恒常之因，有能力之故，彼则认为一切皆灭尽。不能一时知晓一切，故如是认为是一切智。如是说。因此，可知其论典认为，不了解阿赖耶识则难以获得一切智智，或者容易获得。如果有人问：通达一切法无我，难道不是一切智吗？回答是：虽是一切智，但不是一切种智。经中多处如是宣说。与此解释相合，所谓的一切智，是指以不同特征包含通达一切法且无分别的智慧，这样说也没有矛盾。此外，若与这些解释相合，如来认为在一刹那间通达与自性相应的法等，这与大众部等的主张大致相同。其中的差别在于，他们的论典不分别四部分的内容，因此在此处，从唯识的角度成立的论典中，除了见解之外，其他的都不是以理智为依据的，等等这些教义也应陈述。在《圣妙吉祥真实名经》的注释中，有两位论师的解释，有人说：
English
The Mahasamghika, Ekavyavaharika, and Kukkutika schools say: A single moment of mind can encompass everything. A single moment of wisdom, in accordance with the mind, knows all dharmas. The wisdom of cessation and non-arising constantly continues. Thus it is said, and it should be understood as taught in the treatises of the various schools. Here, if it is combined with the teachings of the Mahayana, and because the individual explanations differ, in the commentary on the Abhidharmasamuccaya by Acarya Asanga, it is said that the two vehicles consider that they attain omniscience, but it is not sarvakarajnana. Therefore, in that commentary, it is said that because the meaning of the scriptures is not well understood. As it is said in the verses: Because of the constant cause, because of the ability, it is considered that everything is exhausted. Because it does not know everything at once, it is considered to be omniscient in that way. Thus it is said. Therefore, it is known that their treatise considers that it is difficult or easy to attain sarvajnana without understanding the alaya-vijnana. If someone asks: Is it not omniscience to understand that all dharmas are without self? The answer is: Although it is omniscience, it is not sarvakarajnana. It is stated extensively in that very text. In conjunction with this explanation, the so-called omniscience refers to the wisdom that encompasses the understanding of all dharmas and is non-conceptual, with different characteristics, and there is no contradiction in saying so. Furthermore, if combined with these explanations, the Tathagata considers that in a single moment he understands the dharmas and so on that are in accordance with his own nature, which is largely in agreement with the tenets of the Mahasamghika school. The difference is that their treatises do not distinguish the meaning of the four parts, so here, in the treatises established from the perspective of vijnapti-matra, apart from the view, the others are not based on reason, and so on, these teachings should also be stated. In the commentary on the Arya Prajnaparamita, there are explanations by two teachers, some say: