Tibetan
འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་ཆོས་ཉིད་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ཅི་ལས་དེ་ལྟར་འབྱུང་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཁོ་ནས་མི་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་ལ་སེམས་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་སེམས་པ་ནི་རྣམ་པར་བཞིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་གི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་པའི་ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། དབང་བསྒྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡང་དག་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་ནི། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་སྔ་མ་དྲུག་གི་སྟེང་དུ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་བསྟན་པར་མི་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བཅུ་བཞི་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་བས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པས་བསྣན་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་ལས། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དགུ་པོ་དེ་དག་ལ་བསམ་པར་མི་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམ་པར་ལྔའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་བསམ་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་དང་ལྟར་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཟབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །ལུང་མ་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་ནི་དོན་དང་མི་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་དག་ལ་སེམས་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་འཁྲུགས་པའི་ཉེས་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་སྐྱེད་པའི་ཉེས་པ་དང༌། ལེགས་པར་མི་ཐོབ་པའི་ཉེས་པའོ། །གལ་ཏེ་སེམས་པར་མི་བྱེད་ན། ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་གསུམ་འདྲེན་པར་བྱེད་དོ། །གོང་མ་ལས་བཟློག་པ་ལས་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དགོངས་པའི་ཚུལ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ཡང་དག་པར་སྟོན་པའི་དགོངས་པ་དང༌། འདུན་པ་བཟློག་པའི་དགོངས་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པའི་དགོངས་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་པའི་དགོངས་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་པའི་དགོངས་པ་དང༌། གཟུད་པའི་དགོངས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་བཅད་པའི་དགོངས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་དགོངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱ་བའི་དགོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་དགོངས་པ་དང༌། དོན་གཞན་དང་འབྲེལ་བའི་དགོངས་པ་དང༌། རྟོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་དགོངས་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དགོངས་པ་དང༌། སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ལ་ཉན་པ་རྣམས་རིམ་གྲོ་ཆེར་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་དགོངས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དགོངས་པ་དང༌། དགེ་བ་འཕེལ་བར་བྱང་ཆུབ་ངེས་པ་དང༌། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་དགོངས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཚུལ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡང་ཕལ་ཆེར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་པར་སྟོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། ཇི་ལྟར་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་གྱི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེ་ན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་ སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཐོབ་པའི་ཚུལ་དང༌། བཤད་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་དང༌། དགོངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལ་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ་ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། ཚུལ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་བཤད་པ་འབྱུང་བ་ནི། བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་བསྟན་པ་དང་ཅུང་ཟད་ཐ་དད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་ཚུལ་གྱི་སྣོད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་དུ་ཚུལ་དྲུ
Chinese
如此思惟：我的法性，有情的法性，以及世界的法性，这些从何处如此产生呢？如此思惟，仅凭法性的道理是无法通达的。因此，那也是被称为心于不可思议之处安住。对于有情众生的业之异熟进行思惟，有四种不可思议：处所的差别，事物的差别，因的差别，以及异熟的差别。对于那些禅定者来说，禅定的对境有三种不可思议：如是甚深之义的缘故，自在的缘故，以及获得无漏界之真实的缘故。从佛陀的开示中，显示了九种不可思议。如此，在前面六种的基础上，又加上了三种不应宣说的十四种事物，以及非正法和烦恼所成办的。因此，在那部论典中说：以何种因和缘故，不应思惟那九种事物呢？回答说：以五种因缘的缘故。不应思惟我和有情没有自性的缘故，不应思惟世界和显现成立的自性之缘故，业之异熟和行境二者是甚深自性的缘故，不应思惟。不应思惟未授记的事物不是唯一确定的自性之缘故，不应思惟非正法和烦恼所成办的是能引出不合意义的自性之缘故。如果思惟这些事物，应当了知会产生三种过患：产生心烦乱的过患，产生非福德的过患，以及不能善得的过患。如果不思惟，就会引出三种功德。应当从与上述相反的情况中去理解，正如广说中所示。关于其意趣的方式，简
English
Thinking thus: From where do my Dharma-nature, the Dharma-nature of sentient beings, and the Dharma-nature of the world arise in this way? Thinking thus, it is impossible to penetrate by the reason of Dharma-nature alone. Therefore, that is also called the mind abiding in the inconceivable place. Thinking about the ripening of the karma of sentient beings is inconceivable in four ways: because of the difference of place, because of the difference of things, because of the difference of causes, and because of the difference of ripening. For those meditators, the object of meditation is inconceivable in three ways: because of the profound meaning of suchness, because of being independent, and because of obtaining the true realm of the uncontaminated. From the Buddha's exposition, it shows nine kinds of inconceivability. Thus, on top of the previous six, three more are added: the fourteen things that should not be declared, as well as the non-Dharma and those accomplished by afflictions. Therefore, in that treatise it says: For what cause and reason should one not think about those nine things? It is said: Because of five causes and conditions. One should not think because I and sentient beings have no self-nature, one should not think because the world and the manifested nature are established, the ripening of karma and the two realms of activity are of profound nature, one should not think. One should not think because the unpredicted thing is not the only certain nature, one should not think because the non-Dharma and those accomplished by afflictions are the nature that can lead to meaningless things. If one thinks about these things, one should know that three faults will arise: the fault of generating mental disturbance, the fault of generating non-merit, and the fault of not obtaining well. If one does not think, it will lead to three qualities. It should be understood from the opposite of the above, as shown in the extensive explanation. Regarding the way of its intention, brief
Chinese
总而言之有十六种，即：正确显示的意图，遣除欲望的意图，使之正确领受的意图，正确赞叹的意图，正确使之极喜的意图，引入的意图，断除疑惑的意图，使之完全成熟的意图，使之入定的意图，使之解脱的意图，与其他意义相关的意图，对于能证悟者们无有罪过的意图，极度欢喜的意图，对于说法者们，听者们应极大恭敬的意图，进入佛法之道的意图，善业增长而决定菩提的意图，以及以一切相降伏的意图。论典《瑜伽师地论》中对于六种行相的体性的分别解说，也大多与论典的分别解说中所出的相符。此外，论典《瑜伽师地论》中，如何以远离二边的行相来领会意义的行相呢？如此，在他力的自性与圆成实的自性上，显现为遍计所执的自性，凡是如此认为的，应当了知这是增益边。在他力的自性与圆 成实的自性上，说“没有”的，应当了知这是诽谤自身体性的边。如是，以远离二边的行相，来领会那如实之义的行相。此外，获得的行相与解说的行相这二者，应以不可思议的行相与意图的行相，尽其所能地领会。此外，对此以远离二边的行相来领会，那也是尽其所能的。如是等等，正如其中所说的那样详细。论典《阿毗达磨集论》中，出现六种行相的解说，与论典《瑜伽师地论》中的分别解说中所说的稍有不同。因此，其中关于行相之器的解释如下：在何处有六种行
English
In summary, there are sixteen aspects: the intention to show correctly, the intention to reverse desire, the intention to cause correct acceptance, the intention to praise correctly, the intention to make extremely happy correctly, the intention to introduce, the intention to cut off doubt, the intention to make fully mature, the intention to cause samadhi, the intention to cause liberation, the intention related to other meanings, the intention without fault for those who can realize, the intention of extreme joy, the intention that listeners should greatly respect the speakers, the intention to enter the path of Dharma, the intention of increasing merit and determining Bodhi, and the intention of subduing with all characteristics. The explanation of the nature of the six aspects in the treatise "Yogacarabhumi-sastra" also mostly corresponds to what comes from the explanation of the treatise. Furthermore, in the treatise "Yogacarabhumi-sastra," how should one comprehend the aspect of meaning by means of the aspect of abandoning the two extremes? Thus, on the nature of other-power and the nature of perfect accomplishment, to manifest as the nature of complete imputation, whatever is thought to be so, one should know that this is the extreme of superimposition. On the nature of other-power and the nature of perfect accomplishment, saying "there is not" is to be known as the extreme of slandering one's own nature. Thus, by means of the aspect of abandoning the two extremes, one should comprehend the aspect of the meaning of suchness. Furthermore, both the aspect of attainment and the aspect of explanation should be comprehended as much as possible by means of the inconceivable aspect and the aspect of intention. Furthermore, one will comprehend this by means of the aspect of abandoning the two extremes, and that is also as much as possible. Thus, and so on, as explained in detail therein. In the treatise "Abhidharma-samuccaya," the explanation of the six aspects appears, which is slightly different from what is said in the explanation in the treatise "Yogacarabhumi-sastra." Therefore, the explanation of the vessel of aspects therein is as follows: Where there are six kinds of aspects
Tibetan
ག་གང་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཚུལ་དང༌། ཐོབ་པའི་ཚུལ་དང༌། བཤད་པའི་ཚུལ་དང༌། མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཚུལ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་དང༌། དགོངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཚུལ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ལས་གོང་མ་གསུམ་ནི་ཚུལ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རོ་མྱང་བའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་བ། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ལ་རོ་མྱང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང༌། སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་སྤངས་ནས་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཚུལ་སྟོན་ཏོ། །རོ་མྱང་བ་དང་ཉེས་དམིགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་སྤངས་སོ། །གཟུགས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདིས་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་སྤངས་ཏེ། ཕུང་པོ་ཙམ་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ་རྣམ་པར་བྱང་བར་ཟད་ཀྱི། བདག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་ཅི་ཙམ་དུ་ངས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ནང་དུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། ཐོབ་པའི་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཤད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཡང་དགོངས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། དེ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་མདོ་འདི་དག་བཤད་དོ། །དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རོ་མྱང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་དེ་ལྟར་གསུམ་དུ་བསྒྱུར་བས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྷ་དང་མི་དང་བཅས་པའི་བར་ལས་གྲོལ་བ་ནས་རྣམ་པར་ཐར་པར་རབ་ཏུ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱ
Chinese
那么什么是呢？就是那如实之义之理，获得之理，宣说之理，远离二边之理，不可思议之理，以及密意之理。这六种理中，前三种理应当按照后三种理的顺序来理解。《尝味经》中如是说，世尊对比丘们开示说：比丘们，说色有味等，这是舍弃了诽谤之边和增益之边，而显示那如实之义之理。说有味、过患和出离，这是舍弃了诽谤之边。从色到识之间，这是舍弃了增益之边，只是蕴而已，不是完全烦恼就是完全清净，我（补特伽罗）是没有的，这样如是开示。比丘们，我证得无上正等觉之间，证悟了知，这显示了获得之理和不可思议之理，为了显示各自自己所应知的获得。所有这些经都是宣说之理。也要以密意之理来理解，是考虑到应当完全了知的对境，应当完全了知的意义，完全了知，以及完全了知的果，而宣说这些经的。那应当完全了知的对境是，比如色等等。应当完全了知的意义是，比如尝味等等，以那种方式来完全了知色等等的对境。完全了知是，比如取蕴这五者，像那样转变为三者，如实地证悟的智慧。完全了知的果是，比如从与天神一起的这个世间中，到从天神和人一起的之间解脱，到从解脱中完全解脱之间。在那里完全了知是，比如现证无上正等觉。
English
What are they? They are the way of the meaning of that very thing, the way of attainment, the way of explanation, the way of completely abandoning the two extremes, the way of being inconceivable, and the way of intention. Among these six ways, the first three ways should be understood in the order of the last three ways. As it is said in the Sutra of Tasting, the Blessed One said to the monks: Monks, saying that form has taste, etc., shows the way of the meaning of that very thing by abandoning the extreme of slander and the extreme of superimposition. Saying that there is taste, fault, and renunciation is abandoning the extreme of slander. From form to consciousness, this abandons the extreme of superimposition, and it is clearly shown that it is only aggregates, and it is either completely afflicted or completely purified, but there is no self. Monks, to the extent that I have fully awakened to the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, this shows the way of attainment and the way of being inconceivable, in order to show the attainment that each individual should know for themselves. All these sutras are the way of explanation. It should also be understood through the way of intention, considering the object to be fully known, the meaning to be fully known, the full knowledge, and the result of full knowledge, these sutras are explained. The object to be fully known is, for example, form, etc. The meaning to be fully known is, for example, tasting, etc., in that way to fully know the object of form, etc. Full knowledge is, for example, the five aggregates of clinging, transforming them into three in that way, the wisdom that realizes the truth as it is. The result of full knowledge is, for example, from this world with the gods, to liberation from between the gods and humans, to complete liberation from liberation. There, complete knowledge is, for example, the manifestation of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment.