Tibetan
་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལ་རགས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང༌། ཉེས་དམིགས་སུ་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འདུ་ཤེས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྔོན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ནི། ཅི་ཡང་གི་འདུ་ཤེས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ལ། ད་ལྟར་ཅི་ཡང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཅི་ཡང་གི་འདུ་ཤེས་དང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་བྱའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་འདུ་ཤེས་དེ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་འམ། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་པ་དག་གི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་འགགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་ཤེས་དེ་ཕྲ་ཞིང་དམིགས་པ་དེ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དེ་ལྟར་སྐྱེ་མཆེད་ དེ་ལ་མོས་པར་བྱེད་པ་ན། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་ཉེར་བསྡོགས་དང་བཅས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་དང་བཅས་པ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་ལས་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུའི་དངོས་གཞི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་གིས་ནི། བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་དགེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་གྲོགས་ལས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་གཏོགས་ཏེ། གཟུགས་མེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕུང་པོ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྐྱེས་ནས་ཐོབ་པ
Chinese
的认识上粗略地认识，因为认识到过患而从无所有的生处解脱，因此说，因此完全从无所有的生处完全超脱。无想，是指以前在入定于无所有生处时，从无所有的认识中完全超脱，现在从无所有的认识中完全超脱，因此说无想，即指没有无所有的认识和无所有的认识。非无想，是指他的认识是这样的，例如像无想或者灭尽定者那样，不是完全地全部止息，而是那个认识微细，并且对那个对境没有相地进入，因此说非无想。生处证得而住，是指他那样对那个生处信乐时，从无所有生处的本体连同近取一起完全超脱，并且对无想非无想生处的近取连同加行究竟之间作意，从而入定于加行究竟的果的本体，因此说完全从无所有生处完全超脱后，生处无想非无想证得而住。广泛分别，应当像教典分别论中所说的那样理解。其中，关于自性，一切有部宗认为，应当像符合教典正确理路中所说的那样，四无色蕴的自性，简而言之，是以善的自性所摄，并且是心一境性的自性。而且，从同伴来说，除了色蕴之外，是随顺无色蕴的四无色蕴的自性，这样说的。教典大毗婆沙论中说有两种，即指禅定和生得
English
Roughly recognizing the perception of, and because of recognizing the faults, liberating from the birthplace of nothingness, therefore it is said, therefore completely transcending from the birthplace of nothingness in all aspects. 'Without perception' means that previously, when entering into the birthplace of nothingness, one completely transcends from the perception of nothingness, and now completely transcends from the perception of nothingness, therefore it is said 'without perception,' which refers to the absence of the perception of nothingness and the perception of nothingness. 'Neither without perception nor not without perception' means that his perception is like this, for example, like those who are without perception or in cessation, it is not completely and entirely ceased in all aspects, but that perception is subtle, and it enters into that object without characteristics, therefore it is said 'neither without perception nor not without perception.' 'The birthplace is attained and dwells' means that when he has faith in that birthplace in that way, he completely transcends from the entity of the birthplace of nothingness together with the near attainment, and contemplates on the near attainment of the birthplace of neither without perception nor not without perception together with the ultimate practice, thereby entering into the entity of the fruit of the ultimate practice, therefore it is said that after completely transcending from the birthplace of nothingness in all aspects, the birthplace of neither without perception nor not without perception is attained and dwells. Extensive differentiation should be understood as taught in the treatise Differentiation. Among them, regarding the nature, the Sarvastivada school believes that, as taught in accordance with the correct reasoning of the scriptures, the nature of the four formless aggregates, in short, is encompassed by the nature of virtue and is the nature of one-pointedness of mind. Moreover, from the companion's perspective, apart from the form aggregate, it is the nature of the four formless aggregates that follow the formless aggregates, so it is said. The Great Vibhasha Treatise says that there are two types, namely meditation and birth-obtained.
Tibetan
འོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །སྐྱེས་ནས་ཐོབ་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེར་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཚིག་འདིས་ནི་ཕུང་པོ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་པོ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། བསྒོམས་ནས་ཐོང་པ་དང༌། སྐྱེས་ནས་ཐོབ་པའོ། །བསྒོམས་ནས་ཐོབ་བ་ནི་ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གྲོགས་དང་བཅས་པ་ནི་ཕུང་པོ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །སྐྱེས་ནས་ཐོབ་པ་ནི་ས་དེ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་གཞན་ཕུང་པོ་བཞི་པོ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ གཞུང་གིས་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་དང་མཐུན་ཏེ། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡང་ཡོད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་མེད་པར་ཡང་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང༌། ཞི་གནས་རྣམ་པ་རེ་རེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་ཞི་གནས་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པ་སྟེ། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་སྒོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ངེས་པའི་ཚིག་བསྟན་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའོ། །ངེས་པའི་ཚིག་བསྟན་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ །དེ་ལ་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་མིང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་གིས་ནི་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་གྲངས་རྣམ་པ་བཞིས་སྟོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་ལས། དེའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་ལ་ཁྱབ་པར་དམིགས་ཤིང༌། སྤྲོས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཚད་མེད་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྲོས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལྟ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྲིད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་
Chinese
哦。那么，三摩地是这样的：无色定的等至。生得是说生于无色界。在那里所生的，就是无覆无记的受、想、行、识。经中这样说，这句话是指这四蕴的异熟自性。此外，在《大毗婆沙论》中说：四无色定的自性有两种，即修得和生得。修得是由该地所摄的心一境性自性。有俱有者是四蕴的自性。生得是具有该地之其他的四蕴的自性。大乘的 经论所说的自性与一切有部相同。但其中的差别是，即使有色蕴，三摩地的行境之色也属于无色。又，有四种，即慈、悲、喜、舍四无量，每一个都有各自的寂止相。这是第三个寂止四相的开示，因为与四无量平等相应的三摩地。这四无量，如果简略归纳，应当以两种方式来区分：开示决定义和开示自性。开示决定义也有两种：总的和别的。其中，无量叫做总名。一切有部的经论，如《大毗婆沙论》中所说的那样，以四种名相来显示。因此，在该论中说：因此，无量是什么意思呢？回答说：因为缘于周遍有情，并且成为无量戏论烦恼的对治，所以叫做无量。戏论也有两种，即见烦恼和有烦恼。因此叫做戏论烦恼。此外，有情
English
Oh. So, samadhi is like this: the attainment of formless meditation. Being born is said to be born in the formless realm. Whatever is born there is unclouded and unindicated feeling, perception, formation, and consciousness. It is said in the sutras that this phrase indicates the nature of the fruition of these four aggregates. Furthermore, in the Great Commentary, it is said that the nature of the four formless meditations is of two kinds: attained through cultivation and attained through birth. Attained through cultivation is the nature of one-pointedness of mind gathered by that very ground. Those with associates are the nature of the four aggregates. Attained through birth is the nature of the other four aggregates that possess that very ground. The nature taught by the Great Vehicle's scriptures is the same as that of the Sarvastivadins. The difference is that even if there is a form aggregate, the form that is the object of samadhi also belongs to the formless. Also, there are four aspects, namely, loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. Each of the four immeasurables also has its own aspect of calm abiding. This is the third teaching of the four aspects of calm abiding, because of the samadhi that equally corresponds to the four immeasurables. These four immeasurables, if briefly summarized, should be distinguished by two doors: teaching the definitive word and teaching the nature. Teaching the definitive word is also of two kinds: general and specific. Among them, immeasurable is called the general name. The scriptures of the Sarvastivadins, as taught in the Great Commentary, show it with four kinds of names. Therefore, in that very treatise it says: Therefore, what is the meaning of the word immeasurable? It is said: Because it focuses on pervading sentient beings and becomes the antidote to immeasurable proliferation of afflictions, it is called immeasurable. Proliferation is also of two kinds: afflictions of view and afflictions of existence. Therefore, it is called proliferation of afflictions. Furthermore, sentient beings
Tibetan
ལ་ཁྱབ་པར་དམིགས་ཤིང༌། བག་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཚད་མེད་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་བག་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བགྲོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་འབྲས་བུ་ཚད་མེད་པ་རབ་ཏུ་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལས་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྟན་པའི་རྣམ་གྲངས་བཞི་པ་དང་མཐུན་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ཐེག་པ་ ཆེན་པོའི་གཞུང་གིས་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ། དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཚད་མེད་པ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཡངས་པ་དང་ཆེ་བ་དང་ཚད་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡངས་པ་ནི་མཐོང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེ་བ་ནི་ཐོས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མེད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཁྱབ་པར་དམིགས་པ་ནས། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་བར་གྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་མེད་པ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་གི་མིང་ནི་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་གིས་ནི་མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་ནི་བདེ་བ་སྦྱིན་པའོ། སྙིང་རྗེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདྲེན་པའོ། །དགའ་བ་ནི་མོས་ཤིང་མ་གུ་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་ནི་ཕན་གདགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱམས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གནོད་པ་རབ་ཏུ་སེལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་བཏང་སྙོམས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བརྗེད་ངས་པ་འཇིག་ཅིང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་གིས་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་ཚད་མེད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱམས་པའི་
Chinese
观想周遍一切处。因为成为无量无边不放逸烦恼的对治，所以称为无量。欲界的烦恼是不放逸的烦恼。此外，这四种相是圣者们广为行走的处所，所以称为无量。此外，这四种相缘于无量众生作为对境，因为产生无量福德和引出无量果报，所以称为无量。这在《俱舍论》中有所阐述，并且与正确的理性和随顺相符。特别是，它与《大毗婆沙论》中阐述的第四种分类相符。大乘的论典如《论释》中所述，以三种意义显示无量，即广大、巨大和无量。其中，广大是因为忆念所见的行境。巨大是因为忆念所听的行境。无量是因为忆念分别和辨识。如此，这三种意义从观想周遍一方开始，直至观想十方无边无际的器世界和有情世界，因此称为无量。其中的差别之名就是慈、悲、喜、舍。一切有部宗的论典如《俱舍论》中所述，慈是给予安乐，悲是从痛苦中救拔，喜是欢喜而不贪恋，舍是平等性。在《大毗婆沙论》中说，凡是利益的就是慈的体性，凡是极力消除损害的就是悲的体性，凡是极度欢喜并获得舍的就是喜的体性，凡是忘失消失并成为平等性的就是舍的体性。大乘的论典如《论释》中所述，慈无量是这样的：慈的
English
Visualizing pervasiveness everywhere. Because it becomes the antidote to immeasurable and boundless non-vigilant afflictions, it is called immeasurable. The afflictions of the desire realm are non-vigilant afflictions. Furthermore, these four aspects are called immeasurable because they have become the place widely traversed by the noble ones. Furthermore, these four aspects are called immeasurable because they take immeasurable beings as their object, and because they generate immeasurable merit and lead to immeasurable results. This is stated in the Abhidharmakosha, and it is in accordance with correct reasoning and conformity. In particular, it is in accordance with the fourth classification stated in the Great Commentary. The Mahayana treatises, as stated in the Commentary, show immeasurability in three senses: vastness, greatness, and immeasurability. Among them, vastness is because of contemplating the object of sight. Greatness is because of contemplating the object of hearing. Immeasurability is because of contemplating discrimination and discernment. Thus, these three meanings, starting from contemplating pervasiveness in one direction, up to contemplating the endless container world and sentient world in the ten directions, are called immeasurable. The specific names among them are love, compassion, joy, and equanimity. The treatises of the Sarvastivada school, as stated in the Abhidharmakosha, say that love is giving happiness, compassion is rescuing from suffering, joy is rejoicing and not being attached, and equanimity is equality. In the Great Commentary, it is said that whatever benefits is the nature of love, whatever completely eliminates harm is the nature of compassion, whatever is extremely joyful and attains equanimity is the nature of joy, and whatever forgets and disappears and becomes equality is the nature of equanimity. The Mahayana treatises, as stated in the Commentary, say that immeasurable love is like this: love's