Tibetan
་དབྱེ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་ལས་དོན་གང་ལས་དགོངས་པའི་ཕྱིར། མདོ་དག་ལས། ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམས་པ་ཡང་བྱམས་པའི་མཐའ་ནི་དགེ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུའོ། །སྙིང་རྗེའི་མཐའ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུའོ། །དགའ་བ་ནི་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུའོ་ཞེས་གསུངས། ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་གཟུགས་མེད་པ་འབྲས་བུ་འདྲེན་པར་བྱེད། གཞན་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་བསྒོམས་པའི་མཐའ་ནི་དགེ་རྒྱས་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་ཁ་ཅིག་ནི་མདོའི་ཚིག་འདི་བྱམས་པའི་གཙོ་བོས་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དོན་འདི་འཆད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནའི་བུས་སྔོན་དོན་འདི་ཤར་མ་ཏར་ཏ་ལ་དྲིས་པ་དང༌། བཙུན་པ་དེས་ཀྱང་བསམས་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་བཤད་པར་བྱས་པ་ལས་དེའི་ཚེ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནའི་བུ་ཡང་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་མ་ཕྲད་པར་གཉིས་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་དེང་སང་གི་བར་དུ་གང་གིས་ཀྱང་བཤད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་གྲག་གོ་ཞེའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་འདི་སྐད་དུ་མདོ་འདི་ནི་འདྲ་བ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བདེ་བའི་ཚོར་བའི་ཆོས་ནི་བྱམས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པ་ནི་བདེ་བ་སྦྱིན་པ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདེ་བ་ནི་དགེ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་ས་གོང་མ་དག་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། བྱམས་པ་བསྒོམས་པའི་མཐའ་ནི་དགེ་རྒྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་དང་མ་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདྲེན་པ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཟུགས་ཅན་གྱི་ལུས་ནི་སྡུག་བསྔལ་རགས་པ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པས། ལུས་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ནི་མགོ་གཅད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ནི་ལུས་གཟུགས་ཅན་དག་ལ་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པའི་མཐའ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིན
Chinese
分类是根据《大毗婆沙论》中所说的那样来理解。因此，从那部论典本身来看，由于它所意指的意义，在经部中说，修习四无量心，慈心的终点是善现之间。悲心的终点是空无边处的生处之间。喜心的终点是识无边处的生处之间。舍心的终点是无所有处的生处之间。那么，色界的法如何能引导无色界的果呢？另外，如果四个禅定中没有悲心，那么为什么修习慈心的终点仅仅是善现呢？有些人认为，这段经文是慈心之主所了解的，因此也有人这样解释这个意义。具寿迦旃延子以前向夏玛塔尔塔提问过这个问题，那位尊者也思索着进入了极寂静的等持，第二天白天讲述了这个问题，当时迦旃延子也入于极寂静的等持，没有相遇，两人都入于涅槃，因此，直到今天也没有人能够讲述这个问题，据说如此。分别说者们这样认为，这个经是就相似的方面而说的，应当这样理解。像这样，乐受的法与慈心相似，因为慈心是以给予快乐的方式而存在的，乐是到达善现之间的，因为在更高的地上没有，所以说修习慈心的终点是善现。凡是不离痛苦之法的，就与悲心相似，因为悲心是以从痛苦中解脱出来的方式而存在的，有色的身体是行用粗大痛苦之因，凡是有身体的，就有断头等等，空无边处的近分定是对有色身体完全厌离的，所以说修习悲心的终点是空无边处生处之间。
English
The classification should be understood as stated in the Great Treatise on Specific Explanation. Therefore, from that very treatise, because of the meaning it intends, it is said in the sutras that cultivating the four immeasurables, the end of loving-kindness is up to Sudarshana. The end of compassion is up to the sphere of infinite space. The end of joy is up to the sphere of infinite consciousness. The end of equanimity is up to the sphere of nothingness. How can the dharma of the form realm lead to the fruit of the formless realm? Furthermore, if there is no compassion in the four dhyanas, then why is the end of cultivating loving-kindness only Sudarshana? Some think that this sutra passage is known by the lord of loving-kindness, and therefore some explain this meaning in this way. The venerable Katyayanaputra once asked Sharma Tarta about this matter, and that venerable one, contemplating, entered into a very peaceful samadhi. The next day, he explained this matter during the day. At that time, Katyayanaputra also entered into a very peaceful samadhi and did not meet him, and both passed into nirvana. Therefore, it is said that until today, no one has been able to explain this matter. The Vaibhashikas think that this sutra is spoken with regard to similarity, and it should be understood in this way. Like this, the dharma of the feeling of pleasure is similar to loving-kindness, because loving-kindness exists in the form of giving pleasure, and pleasure reaches up to Sudarshana, because it does not exist on the higher grounds. Therefore, it is said that the end of cultivating loving-kindness is Sudarshana. Whatever is not separated from the dharma of suffering is similar to compassion, because compassion exists in the form of delivering from suffering, and the body with form is the cause of experiencing coarse suffering. Therefore, those who have a body have things like beheading, and the near attainment of the sphere of infinite space is complete disgust with bodies with form. Therefore, it is said that the end of cultivating compassion is up to the sphere of infinite space.
Tibetan
་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བའི་ཆོས་ནི་དགའ་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དགའ་བ་ནི་བདེ་བའི་རྣམ་པ་འབྱེད་པ་ལྟ་བུར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་འཕེལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང༌། མཐའ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བ་དང་བདེ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་བསྒོམས་པའི་མཐའ་ནི་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། བཏང་སྙོམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་དབང་གིས་མཐའ་མེད་པ་སྤོང་བའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པའི་མཐའ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་གྲངས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་བར་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་དག་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞི་པོ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་ལས། ཅི་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་བྱམས་པ་ཡིན་ནམ། སྨྲས་པ། བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཛའ་བ་ཤེས་དང་དགྲ་བོའི་སེམས་སྤངས་ནས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་གོ ། སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ངས་སྔར་བྱམས་པའི་སེམས་སྐྱེས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པ་བཞི་པོ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན། སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ནི། ཚད་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་དང༌། དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས། བྱམས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །དགའ་བ་ནི་ཕྲག་དོག་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་མ་ཆགས་པ་དང་ཞེས་དང་
Chinese
彻底串习的安乐之法，类似于欢喜，因为欢喜就像是辨别安乐的行相一样而存在。并且，何为由串习无边识处而增长的安乐？那是因为它成了缘于自己的识无边之相的门径。由于无边之识的体性极度增长并转为安乐，因此修欢喜的终点是到无边识处为止，如是宣说。完全断绝的法，类似于舍，因为舍就像是进入完全断绝之相一样。由于无所有处凭借近取而圆满了舍弃无边的行相。修舍的终点是到无所有处为止，如是宣说。从那里开始，有以三种方式广为解说的内容出现。经部中安立说：四无量都是智慧的自性。因此，从成立那部论典本身来说，这三者也是慈爱吗？回答说：慈爱之心的差别仅仅有三种，即如此以心的平等性了知友善并舍弃敌对之心后，对一切有情平等安住慈爱之心。悲和喜也是同样。因此，我先前以生起慈爱之心的差别而宣说了悲和喜等四无量都是智慧的自性。在此若与大乘教法结合，则各自的说法并不一致。从论典《阿毗达磨集论》中说：这四种无量都是等持和智慧，以及与它们相应的心的心所之自性。论典《分别论》中说： 慈爱是无嗔的善根之体性。 悲是无害的善根之体性。 喜是无嫉妒的善根之体性。 舍是不执著和……
English
The Dharma of bliss that has been thoroughly cultivated is similar to joy, because joy exists as if distinguishing the aspect of bliss. And what is the increase of bliss from thoroughly cultivating the sphere of infinite consciousness? That is because it has become the gateway that focuses on the aspect of one's own infinite consciousness. Because the nature of infinite consciousness is extremely increased and transformed into bliss, therefore the end of cultivating joy is up to the sphere of infinite consciousness, as it is said. Whatever Dharma is completely abandoned is similar to equanimity, because equanimity is like entering the aspect of complete abandonment. Because the sphere of nothingness, by means of clinging, completely perfects the aspect of abandoning the infinite. The end of cultivating equanimity is up to the sphere of nothingness, as it is said. From there, there appears content that is widely explained in three ways. In the Sutra Pitaka, it is established that the four immeasurables are all of the nature of wisdom. Therefore, from the establishment of that treatise itself, are these three also loving-kindness? It is said: The distinction of the mind of loving-kindness is only threefold, that is, in this way, with the equality of mind, knowing friendliness and abandoning the mind of enmity, one equally abides in the mind of loving-kindness towards all sentient beings. Compassion and joy are also the same. Therefore, I previously showed that the four immeasurables, such as compassion and joy, are all of the nature of wisdom by the distinction of generating the mind of loving-kindness. Here, if combined with the teachings of the Mahayana, the individual statements are inconsistent. From the treatise *Abhidharmasamuccaya*, it is said: These four immeasurables are all of the nature of samadhi and wisdom, and the mind and mental factors that correspond to them. In the treatise *Vibhanga*, it is said: Loving-kindness is the nature of the root of virtue without anger. Compassion is the nature of the root of virtue without harm. Joy is the nature of the root of virtue without jealousy. Equanimity is non-attachment and...