Tibetan
ང་ངེ་འཛིན་ནི་གཉི་ག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དོན་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡང་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི་མངས་ཀྱིས་དོགས་ནས་འདིར་མ་བརྗོད་དོ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་དག་དང་སྦྱར་ན་ཡང༌། བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལས་རྣམ་གྲངས་དང་པོས་བསྟན་པ་དང་མཐུན་པར་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ་དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་ཅིང༌། རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་གཏོད་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་གི་མིང་ནི་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་གི་མིང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལས་བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་ཀྱང་སའི་བྱེ་བྲག་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་གྲངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ངེས་ཚིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཞི་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དགེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཉིད་དང༌། གྲོགས་ལས་བསམ་ གཏན་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ན། མཚན་ཉིད་གང་ལས་བརྩམས་ནས་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་བཅས་པ་ལས་ནི་དང་པོ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །རིམ་གྱིས་ཡན་ལག་སྔ་མ་དང་བྲལ་བ་ལས་ནི་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། འདི་ལྟར་དཔྱོད་པ་སྤངས་ཤིང་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་ནི་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་གཉིས་དང་བཅས་པས་གཉིས་སྤངས་ནས་བདེ་བ་དང་བཅས་པའོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ནི་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་གཉིས་དང་བྲལ་ཞིང་བདེ་བ་ཁོ་ན་དང་བཅས་པའོ། །རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་དང་བྲལ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྟེ། དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་སྤངས་པ་གསུམ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་ལ་རྣམ་པ་བཞིར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མིང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་དམ་ཞེ་ན། འདིར་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེ་བྲག་གི་མིང་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། འདིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མིང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མེད་པ་ནི་ས་གཅིག་གི་མིང་ཁོ་ནས་ཀུན་བསྡུས་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་གྲངས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེ་བྲག་གི་མིང་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་འདི་དང་མཐུན་པར་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། དང་པོ་དག་ནི་དཔྱོད་དང་དགའ་བདེ་བཅས། །ཕྱི་མ་རིམ་གྱིས་ཡན་ལག་སྔ་མ་སྤོང༌། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་རྟོག་པ་ཚང་བར་མ་སྨོས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པར་ཡང་བསྟན་ཏེ། གདོན་མི་ཟ་བར་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་དུད་པ་དང་མེ་ལྟ་བུར་དཔྱོད་པ་དང་ཡང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ཞིང༌། རྟོག་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས། བསམ་གཏན་བཞི་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ བར་དུ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྟོག་པ་དང་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཞི་པོ་དག་ཡིན་པར་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན་ཡང་གྲངས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་མིང་བཀོད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལས་བསྟན་པ་དག་དང་མཐུན་པས། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། གྲངས་ཀྱི་གོ་རིམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པས། དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་གིས་ནི་བསྟན་བཅོས་ཕྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ། བསམ་གཏན་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དག་ནི་ཀུན་ཀྱང་རང་གིས་པའི་དགེ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་བསྒོམས་ནས་ཐོབ་པ་དང༌། སྐྱེས་ནས་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལ་བསྒོམས་ནས་ཐོབ་པ་ནི་ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དེ། གལ་ཏེ་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡང་བསྡུས་ན་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །སྐྱེས་ནས་ཐོབ་པ་ནི་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་ས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དང་ལྡན་པ་གཞན་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུ
Chinese
我，能持是具有二者的缘故，称作静虑，这样说到。对于具有两种意义的，也有两种说法出现，因为繁多之故，这里就不说了。如果与大乘的教法相结合，也与论典如实的道理相随顺，因此说与第一种方式所说的相符。因此，论典《瑜伽师地论》中说，静虑是指对所缘境忆念专注，因为极度寂静和真实地趋近，所以称作静虑。其中，差别之名，就是指第一、第二、第三、第四这些名称，所以称作差别之名。因此，从论典如实的道理相随顺的角度来说，虽然静虑的共同体性没有差别，但为了极度显示地的差别，所以以数字的方式来显示定义，因此从称作第一直到称作第四之间这样显示。如果说，以善的自性和心一境性，以及友伴来安立四禅，那么，从什么体性出发来安立第一、第二、第三、第四呢？回答说：从寻、喜、乐和合而安立第一。从次第上与之前的支分分离而安立第二、第三、第四。像这样，舍弃寻且具有两种。第二禅是舍弃寻，且具有喜和乐两种，舍弃二者后与乐和合。第三禅是舍弃寻和喜二者，且只与乐和合。与三种都分离的是第四禅，即按照顺序舍弃寻、喜、乐三种。因此，是对一个所缘境的自性分为四种。如果问，静虑是否像慈爱等一样，没有不共的名称体性呢？如果说，这里依靠第一等的四种数字来安立差别的名称呢？回答说：这里并非没有不共的名称体性，然而没有的是一个地的
English
I, the one who holds, is called meditative concentration because it possesses both. Regarding having two meanings, there are also two explanations that arise, but due to their abundance, they are not mentioned here. If combined with the teachings of the Mahayana, it also accords with the truthful reasoning of the treatises, therefore it is said to be in accordance with what is taught by the first method. Therefore, in the treatise "Yogacarabhumi-sastra," it says that meditative concentration means to make the mind single-pointedly focused on the object of focus, and it is called meditative concentration because it is extremely secluded and truly approaches it. Among them, the names of the distinctions are the names of the distinctions, which are called first, second, third, and fourth. Therefore, from the perspective of according with the truthful reasoning of the treatises, although there is no distinction in the common characteristics of the meditative concentrations, in order to extremely show the distinctions of the grounds, the definitions are shown in terms of numbers, therefore it is shown from what is called the first to what is called the fourth. If it is said that the four dhyanas are established by the nature of virtue, the single-pointedness of mind, and companionship, then from what nature are the first, second, third, and fourth established? The answer is: The first is established from the combination of investigation, joy, and happiness. The second, third, and fourth are established from gradually separating from the previous limbs. In this way, abandoning investigation and possessing two aspects. The second dhyana is abandoning investigation and possessing both joy and happiness, abandoning the two and being combined with happiness. The third dhyana is abandoning both investigation and joy, and only being combined with happiness. The fourth dhyana is separated from all three aspects, that is, abandoning the three of investigation, joy, and happiness in order. Therefore, it is dividing one nature of the object of focus into four types. If asked, do the meditative concentrations not have uncommon name characteristics like loving-kindness, etc.? If it is said that here the names of the distinctions are established based on the four numbers such as the first? The answer is: It is not that there are no uncommon name characteristics here, but what is missing is the one ground's
Chinese
仅仅是总集，因此，是依靠数字来显示差别的名称，这样说的。世亲的《俱舍论》也说了与此相同的内容。此外，《俱舍论》的偈颂中说：“最初是寻伺与喜乐俱，之后次第舍弃前支。”这样说的。为什么偈颂中没有完整地说到觉呢？回答说：《俱舍论》中说：“因此也显示具有觉，为了无有障碍地一同进入的缘故。譬如烟和火一样，具有寻伺以及喜和乐，而不是不具有觉。”此外，《大毗婆沙论》中说：“四禅是这样，从初禅到四禅之间。有些人说，具有寻、喜、乐、舍，与此相应的禅是次第安立的四禅。”这里如果与大乘的教法相结合，也是以数字为主而安立名称，这与正确的论典的理路相符，因此与教法相符。因此，《瑜伽师地论》中说：“是以与数字的顺序相符为主，因此，是从名为第一到名为第四之间进行阐述的。”关于它的体性，一切有部宗的论典，如《大毗婆沙论》中所说的那样，四种禅都是自性的善，是无覆无记的五蕴的体性。此外，《大毗婆沙论》中说：“禅的体性有两种，即修所成和生所成。其中，修所成是该地所摄的等持，如果也摄集了助伴，则是五蕴的体性。生所成是生于何地，则与该地相应的其他五蕴的体性。”这与《俱舍论》和正确的理路相符。
English
It is merely a compilation, therefore, it is said that it is based on numbers to show the different names. Vasubandhu's Abhidharmakośa also says the same thing. In addition, the verses of the Abhidharmakośa say: "The first is with investigation and joy and happiness, and later gradually abandon the previous branches." It says so. Why didn't the verses fully mention perception? The answer is: The Abhidharmakośa says: "Therefore, it also shows that it has perception, in order to enter together without hindrance. For example, like smoke and fire, it has investigation and also joy and happiness, but it is not without perception." In addition, the Mahāvibhāṣā says: "The four dhyānas are like this, from the first dhyāna to the fourth dhyāna. Some say that the dhyānas that have investigation, joy, happiness, and equanimity are the four dhyānas that are established in order." Here, if it is combined with the teachings of the Mahāyāna, it is also based on numbers to establish names, which is in accordance with the correct reasoning of the treatises, and therefore in accordance with the teachings. Therefore, the Yogācārabhūmi-śāstra says: "It is mainly in accordance with the order of numbers, therefore, it is explained from the first to the fourth." Regarding its nature, the Sarvāstivāda school's treatises, as stated in the Mahāvibhāṣā, all four dhyānas are of the nature of self-originated virtue, which are the nature of the five aggregates that are unconditioned and non-indicative. In addition, the Mahāvibhāṣā says: "The nature of dhyāna is of two kinds, namely, cultivation-born and birth-born. Among them, cultivation-born is the samādhi that is gathered by that very ground. If it also gathers the companions, then it is the nature of the five aggregates. Birth-born is the nature of the other five aggregates that correspond to the ground in which it is born." This is in accordance with the Abhidharmakośa and correct reasoning.