Tibetan
ར་གྱུར་ཅིང་སེམས་ཀྱི་མཚན་མ་རྒྱུན་མི་འཆད་བ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཅིག་ཏུ་ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་ཁོ་ན་ཞུས་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་བ་གང་གིས་བར་ཆད་མེད་པའི་སེམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བར་ཆད་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བར་ཆད་མེད་པར་རྒྱུན་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ལ་བྱ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །གཞན་ཡང་བར་ཆད་མེད་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་གོང་མ་བར་ཆད་མེད་པའི་སེམས་དམིགས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་བཤད་པ་ནི་སྔ་མ་བཟང་ངོ༌། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི་སེམས་ཀྱི་མཚན་མ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་འདྲེས་པར་གྱུར་ཏེ། མཉམ་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བགྱི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་གཉི་ག་ཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་བའི་མཚན་ཉིད་ཞུས་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གང་གིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལན་དུ་ཡང་དག་པར་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཅིག་ཅར་འཇུག་ཅིང་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའོ། །ཚིག་འདི་གཅིག་ཀྱང་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་པས་ཁ་ཅིག་ན་རེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཁོ་ན་སྟེ་ཡུལ་ནི་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་མེད་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཁོ་ནང་ཟད་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཏོགས་པས། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི་ སེམས་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་རྟོག་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཀྱི་མཚན་མ་གང་ལགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་བཟླས་ཏེ་བསྟན་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་སྟེ། འདི་ནི་དམིགས་པ་དང་པོ་ཞུས་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡང་དག་པར་བཤད་པ་སྟེ། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཉིད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་ཡང་ཡིན་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡང་ཡིན་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བར་ཆད་མ་མཆིས་པའི་སེམས་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དམིགས་པ་གཉིས་པ་ཞུས་པ་བསྟན་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡང་དག་པར་བཤད་པ་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དམིགས་པ་གསུམ་པ་ཞུས་པ་བསྟན་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ལ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་སྟེ་དེ་རྟོགས་ནས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡང་དག་པར་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་ཆོས་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལས་གུད་ན་མེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། སྔ་མའི་སྒོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སེམས་དང་ཡུལ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཅིག་ཅར་མི་འཇུག་པར་བསྟན་ལ། སྒོ་གསུམ་པ་འདིས་ནི་སེམས་དང་ཡུལ་ལ་འདྲེས་པར་དམིགས་ཤིང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཅིག་ཅར་འཇུག་པར་བསྟན་པས་སོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལ་གཉི་ག་ཅིག་ཅར་འཇུག་པ་རྒྱ་
Chinese
显现并且心的相续不断绝这样说。世尊以多少而菩萨于一境修止住呢？这是第二，仅仅请问修止住。种姓之子，以何恒常作意，而无间断的心作意呢？这是第二，如来于瑜伽行地所说，无间断作意是这样，一切时中无间断而恒常进入者，因此，无间断是指恒常，应当了知。这样，以止住使心不散乱之故，唯是心于所缘。另外，无间断的心是指，它的前一刹那无间断的心成为所缘。这样有两种说法，但前一种说法较好。《解深密经》中说，心的相续不断绝。世尊，以多少而菩萨止观二者和合，称为双运呢？这是第三，请问二者同时进入的体性。种姓之子，以何一心性如实作意呢？这是第二，如来回答说如实。其中一心性是指，止观同时进入并且缘于所缘。这个词虽然相同，但各自的解释不同，有些人说，一心性是指世俗中唯是识，因为境不在心外，所以说一心性。或者一心性唯是尽，所以说一心性。或者一心性是指胜义中也是唯识，这样一切法是唯一真如的体性，所以说一心性。有些人说，“性”属于世俗，因此在唯识宗的论典中成立，这样识的体性，总而言之有两种。
English
It appears and it is said that the characteristics of the mind are continuous and uninterrupted. O Blessed One, by how much does a Bodhisattva meditate on dwelling in peace in one state? This is the second, asking only about meditating on dwelling in peace. Son of good family, by what constant attention does the uninterrupted mind attend? This is the second, as the Thus-Gone One said in the Yogācārabhūmi, uninterrupted attention is like this: at all times, whatever enters uninterruptedly and constantly, therefore, uninterrupted means constant, it should be understood. Thus, because stillness makes the mind not distracted, it is only the mind on the object. Furthermore, the uninterrupted mind means that its previous moment, the uninterrupted mind, becomes the object. Thus, there are two kinds of explanations, but the former explanation is better. In the Saṃdhinirmocana Sūtra, it says that the characteristics of the mind are continuous and uninterrupted. O Blessed One, by how much does a Bodhisattva become a union of stillness and insight, and is called a union? This is the third, asking about the nature of the two entering simultaneously. Son of good family, by what one-pointedness of mind does one attend properly? This is the second, the Thus-Gone One answered truthfully. Among them, one-pointedness of mind means that stillness and insight enter simultaneously and focus on the object. Although this word is the same, the explanations are different, some people say that one-pointedness of mind means only consciousness in the conventional sense, because the object is not outside the mind, so it is called one-pointedness of mind. Or one-pointedness of mind is only exhausted, so it is called one-pointedness of mind. Or one-pointedness of mind means that in the ultimate sense it is also only consciousness, thus all dharmas are the nature of the one suchness, so it is called one-pointedness of mind. Some people say that "-ness" belongs to the conventional, therefore it is established in the treatises of the Yogācāra school, thus the nature of consciousness, in short, there are two kinds.
Chinese
说：第一是世俗谛，是他起依他起性。第二是胜义谛，是圆成实性。经中是这样说的。解深密经中说： 心于一心而思择。世尊，什么是心的相？等等，这是说复述第二种三相的差别而作开示。这也是因为开示了三相的缘故而分为三种。这是请问第一种相。善男子，譬如说，以定之行境，与有分别之影像，什么是毗钵舍那的所缘？这是如来所作的正确解说。如上所说的心之相，即是定的行境影像，也是毗钵舍那心的行境。世尊，什么是无间断的心？等等，这是说请问第二种相。善男子，譬如说，以彼影像为所缘的奢摩他的所缘是什么？这是如来所作的正确解说。以彼影像为所缘，与听闻和思惟二种智慧相应，什么是具有因相的心？那是奢摩他的所缘的行境。世尊，什么是心一境性？等等，这是说请问第三种相。善男子，譬如说，于彼定之行境，了知此唯是识，了知之后，如理作意，这是如来所作的正确解说。如此，此时诸法了知与识之外无别，如是了知之后，如理作意。前面的两种方式，因为了知心与境是各别的，所以开示了止观不能同时进入。这第三种方式，因为缘于心与境相混杂，所以开示了止观能够同时进入。止观二者同时进入的
English
It is said: The first is the conventional truth, which is the nature of other-powered. The second is the ultimate truth, which is the nature of perfect accomplishment. This is what the sutra says. In the Saṃdhinirmocana Sūtra, it says: The mind contemplates with one-pointedness. World-Honored One, what is the characteristic of the mind? And so on, this is to show the distinction of the second three aspects by repetition and exposition. This is also divided into three types because it explains the three aspects. This is the first aspect that is asked about. Noble son, for example, with the object of concentration, and with the image of conceptualization, what is the object of vipaśyanā? This is the correct explanation made by the Tathāgata. The characteristic of the mind mentioned above is the image of the object of concentration, and it is also the object of the mind of vipaśyanā. World-Honored One, what is the uninterrupted mind? And so on, this is to say that the second aspect is asked about. Noble son, for example, what is the object of śamatha that focuses on that image? This is the correct explanation made by the Tathāgata. Focusing on that image, corresponding to the two wisdoms of hearing and thinking, what is the mind with the aspect of reason? That is the object of the object of śamatha. World-Honored One, what is the one-pointedness of mind? And so on, this is to say that the third aspect is asked about. Noble son, for example, in that object of concentration, realizing that this is only consciousness, and after realizing it, attending to it as it is, this is the correct explanation made by the Tathāgata. In this way, at this time, all phenomena realize that there is no difference from consciousness, and after realizing it in this way, attending to it as it is. The previous two methods, because they realize that the mind and the object are separate, show that śamatha and vipaśyanā cannot enter simultaneously. This third method, because it focuses on the mixing of mind and object, shows that śamatha and vipaśyanā can enter simultaneously. The simultaneous entry of śamatha and vipaśyanā