Tibetan
ང་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཡང་བསྡུས་ནས་དཔེ་འདི་གསུངས་པ་ཡིན་ན་ནི། འདི་ལ་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་སྐབས་འདྲའོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ནང་ན་མེ་ལོང་ནི་རྩ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་དཔེའོ། །གཟུགས་ནི་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་དཔེའོ། །གཟུགས་བརྙན་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པའི་དཔེའོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་མེ་ལོང་ནི་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་དཔེའོ། །གཟུགས་བརྙན་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པའི་དཔེའོ། །གཟུགས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་པའི་རྣམ་པའི་དཔེར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་པའི་རྣམ་པའི་དབང་གིས་ལྟ་བ་དང་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་རྒྱུ་མཚན་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་ པ་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དེ་སྐྱེས་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་ཐ་དད་པ་འདྲ་བར་རབ་ཏུ་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་དཔེ་དང་དོན་དུ་སྦྱར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སེམས་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་ན་རྨོངས་ཤིང་ནོར་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་ཐ་དད་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ཞིག་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའི་མཚན་མ་དག་ནི་སེམས་ལས་གུད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཞེས་བཤད་ཀྱི་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་གཞན་ཞིག་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་སེམས་འདི་དང་ཐ་དད་པ་ལགས་ཞེས་བགྱིའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པ་ཞུས་པ་དང་ལན་དག་གིས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། ཞུ་བ་གསོལ་བ་དང་ལན་དུ་གསུངས་པའོ། །འདི་ནི་དང་པོ་ཞུ་བ་གསོལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཞུ་བ་གསོལ་བའི་དགོངས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྩོལ་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་
Chinese
這將顯示被稱為“我”的意義。如果將三摩地和散亂也包括在內來說明這個例子，那麼對此有兩種解釋。有些人說，即使在散亂的狀態下也有三摩地，所以實際上與三摩地的狀態相似。有些人說，在散亂之中，鏡子是根本之色的例子，色是觀看的樣子的例子，影像（影子）是原因的樣子的例子。有些人說，鏡子是觀看的樣子的例子，影像（影子）是原因的樣子的例子，色是自性分別的樣子的例子。他們這樣說，因為以自性分別的樣子的力量，完全變成了觀看和原因的樣子，雖然觀看專注於原因，但那些原因和觀看與自性分別沒有分離，因此這將顯示被說成僅僅是識。同樣，當那個心生起時，三摩地的行境，就像不同的影像（影子）一樣顯現，這被稱為第三個，將例子和意義結合起來。像這樣，當三摩地的心那樣生起時，因為迷惑和錯誤，心想好像看到從心之外不同的影像（影子）顯現。但在真實的意義上，心所轉化的相，由於不是在心之外，所以說是心，但不是因為在心之外看到其他東西，所以說自性見心。這是總結語。世尊，安住在有情自性中的，以色等為對境的心和行境影像（影子）是什麼，那也與這個心是不同的嗎？像這樣等等，第二個是提問和回答，顯示了分別散亂之心的對境。這也可以分為兩種：提問祈請和回答。這是第一個提問祈請，其中提問祈請的意圖是，三摩地的行境，世尊如是說，有情眾生是無勤任運安住的。
English
This will show the meaning of being called "I." If this example is explained by including both samadhi and distraction, then there are two explanations for this. Some say that even in the state of distraction, there is samadhi, so in reality, it is similar to the state of samadhi. Some say that in distraction, the mirror is an example of the fundamental form, form is an example of the manner of viewing, and the image (shadow) is an example of the manner of cause. Some say that the mirror is an example of the manner of viewing, the image (shadow) is an example of the manner of cause, and form is shown as an example of the manner of self-nature discrimination. They say this because, by the power of the manner of self-nature discrimination, it has completely transformed into the manner of viewing and cause, and although viewing focuses on the cause, those causes and viewing are not separate from self-nature discrimination, so it will be shown that it is said to be only consciousness. Similarly, when that mind arises, the object of samadhi appears vividly like different images (shadows), which is called the third, combining the example and the meaning. Like this, when the mind of samadhi arises in that way, because of confusion and error, one thinks that one sees a different image (shadow) appearing outside of the mind. But in the true sense, the signs that the mind has transformed are not separate from the mind, so it is said to be the mind, but it is not said that self-nature sees the mind because one sees something else outside of the mind. This is the concluding statement. Bhagavan, what is the mind and the object image (shadow) that abides in the nature of sentient beings and focuses on form, etc., is that also different from this mind? Like this, etc., the second is the question and answer, showing the distinction of the object of the distracted mind. This can also be divided into two: asking for a request and answering. This is the first asking for a request, in which the intention of asking for a request is that the object of samadhi, as the Bhagavan said, sentient beings are effortlessly and naturally abiding.
Tibetan
སེམས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་ན་གཟུགས་བརྙན་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་སེམས་འདི་དང་ཐ་དད་པ་མ་ལགས་ཞེས་བགྱི་འམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་བྱིས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཅན་རྣམས་ནི་གཟུགས་བརྙན་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སེམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལན་དུ་ཡང་དག་པར་གསུངས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡང་སེམས་ལས་གུད་ན་མེད་ཀྱང་འདི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་སེམས་ནོར་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་སེམས་སེ་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། བསྟན་བཅོས་ ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་བརྒྱ་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་དག་ལས་རྣམ་པར་རིག་བ་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་བསྒོམས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྤངས་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་ལ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཞི་བའི་ཕྱིར་ནི་དབུ་མའི་ལམ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་མདོ་དག་ལས། ཡུལ་ཉིད་སེམས་ཙམ་དུ་ནི་མ་ཤེས་ན། །རྣམ་རྟོག་རྣམ་གཉིས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཡུལ་ཉིད་སེམས་ཙམ་དུ་ནི་རྟོགས་གྱུར་ན། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཆོས་རྣམས་སེམས་ཙམ་དུ་ནི་རིག་གྱུར་ན། །ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་མཚན་མ་སྤོང་འགྱུར་ཏེ། །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཞི་ནས། །མཉམ་ཉིད་ཡང་དག་སྟོང་པ་གོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱིས་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ནི་ཡུལ་གྱི་རོལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་མྱོང་ཞིང་གཏོང་བའི་སེམས་མེད་པས་འཁོར་བར་འཁོར་ཞིང་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱ་མཚོར་བྱིང་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ་མྱོང་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མེད་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་རྗེ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་དུ་འཛིན་པ་སྤོང་བར་མཛད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་ལ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་མདོ་དག་ལས། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་སྨན་པ་མཁས་པ་དག །སྨན་རབ་ནད་རྣམས་ཡོ
Chinese
如果说心缘于色等，那么影像的境又是什么呢？难道也和这个心不相异吗？’对于这样的提问，理应回答说：‘（心和境）不是相异的。’然而，那些颠倒的愚童，并不如实了知影像仅仅是识，所以才会颠倒地认为（心和境）是相异的。’这第二种情况，如来也正确地回答说：‘散乱心的对境也并非与心相异，但由于愚童们的心颠倒了，所以才会认为影像存在于心外。’世尊宣说唯识的用意何在呢？回答说：在《百论》等极广大的论典中，如经中所说：‘经中说唯识，是为了修习唯识而舍弃外境。’如果舍弃了外境，不如实的心也能寂灭。不如实的心寂灭了，就能证悟中观之道。因此，经中说：‘若不了知境唯是心，则生种种二分别。若能了知境唯是心，则不生诸分别。若能了知诸法唯是心，则能舍弃外境之相。因此，分别止息后，就能证悟真如空性。’愚昧的凡夫俗子执着于外境的享乐，享受着各种欲望的快乐，却没有舍离之心，因此在轮回中流转，沉溺于三有之海，遭受着极其难以忍受的痛苦，没有解脱的因。因此，如来以慈悲和方便，宣说诸法唯识，从而使他们舍弃对外境的执着。舍弃外境本身，就能使不如实的识也寂灭。不如实的识寂灭了，就能证得涅槃。因此，经中说：‘譬如世间妙医，
English
If it is said that the mind focuses on forms, etc., then what is the object of the images? Should it be said that it is not different from this mind?' To such a question, it should be answered: '(The mind and the object) are not different.' However, those deluded children do not truly know that images are merely consciousness, so they mistakenly think that (the mind and the object) are different.' This second situation, the Thus-Gone One also correctly answered: 'The object of the distracted mind is also not different from the mind, but because the minds of the foolish children are deluded, they think that images exist outside the mind.' What is the intention of the Blessed One in proclaiming only consciousness? Answer: In the extremely vast treatises such as the Hundred Treatises, as it is said in the sutras: 'The sutras say only consciousness, in order to cultivate only consciousness and abandon external objects.' If external objects are abandoned, the unreal mind can also be pacified. If the unreal mind is pacified, then the Middle Way can be realized. Therefore, the sutras say: 'If one does not understand that the object is only mind, then various dualistic discriminations arise. If one understands that the object is only mind, then no discriminations arise. If one understands that all phenomena are only mind, then one can abandon the characteristics of external objects. Therefore, when discrimination is completely pacified, one can realize true emptiness.' Foolish ordinary people cling to the enjoyment of external objects, enjoying the pleasures of various desires, but without a mind of renunciation, they therefore wander in samsara, sink in the ocean of the three existences, and suffer extremely unbearable pain, without the cause of liberation. Therefore, the Thus-Gone One, with compassion and skillful means, taught that all phenomena are only consciousness, thereby causing them to abandon attachment to external objects. Abandoning external objects themselves can also pacify the unreal consciousness. If the unreal consciousness is pacified, then Nirvana can be attained. Therefore, the sutras say: 'Just like a skilled physician in the world,