Tibetan
ང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་མ་མཐོང་བས་གཏུགས་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ནི་འབྲེལ་པ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དང་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། བཙུན་པ་བར་མ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་སློབ་དཔོན་གསུམ་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་མདོ་སྡེའི་སློབ་དཔོན་ནི་གསུམ་ཡོད་དེ། ཀུ་མ་ར་ཏ་དང༌། ཤི་རི་ར་ཏ་དང༌། བཙུན་པ་ར་ཏའོ། །མིག་གི་དབང་པོས་ཡུལ་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་ནི། རང་གི་གདོང་ཉིད་མཐོང་ཡང་གཟུགས་བརྙན་གཞན་ཞིག་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལས། དེ་དག་གིས་བརྟགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འཇིག་པས། དེར་བརྟགས་ན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་མདོ་ཉིད་ཀྱི་ནང་ནས་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལེའུ་ལས་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན་མེ་ལོང་གི་ནང་ན་གཟུགས་བརྙན་ཡོད་དེ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་འདི་ཉིད་ལས་གཞན་ཡང་དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་གལ་ཏེ་གཟུགས་ཤིག་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱུར་ན་གཟུགས་བརྙན་ཡང་གཅིག་ཁོ་ན་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་སམ། གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱུར་ན། གཟུགས་བརྙན་ཡང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མདོ་ལས། དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་བརྙན་དག་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གཞན་ཡང་དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་གཟུགས་བརྙན་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་མདོ་འདི་ཉིད་ལས། དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱིས་རྐྱེན་བྱས་པས་གཟུགས་ཉིད་མཐོང་ཡང་བདག་གིས་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་གཟུགས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེའོ། །དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་མདོའི་ཚིག་དང༌། འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་མེ་ལོང་གི་ནང་ན་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ཡང་བདག་ཉིད་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པར་རྣམ་པར་གཞག་ནས། མདོ་སྡེ་པའི་གཞུང་དང་རང་ཉིད་བཞིན་མཐོང་བ་རྣམ
Chinese
第五个，因为没有看到能成立的理由，所以要驳斥。第五个是不相关和无关联，以及不是实有，比如比丘中间者。这是经部宗的第三位论师。如此，经部的论师有三位，即鸠摩罗多、室利罗多和比丘罗多。眼根对境色时，即使见到自己的脸，也认为见到了其他的影像。这与正确的论典和道理相符，因为他们广泛地破除了臆测，在那里进行分析就能理解。在此，如果与大乘的教义相结合，有两种解释。第一种是，如果与经典本身的“心、意、识”章节中所说的相结合，就像镜子中有影像一样。因此，从这部经中还可以举例说明，例如，如果镜子的镜面非常清净，如果出现一个物体显现的近因，那么只会显现一个影像。如果出现两个影像，或者出现许多影像显现的近因，那么也会显现许多影像。此外，在《圣佛地经》中说：“例如，依靠镜子的镜面，影像才会显现。”从“例如，镜子的镜面依赖于物体的条件，成为显现各种影像的原因”这样说到结束。第二种是，从这部经本身中说：“例如，在非常清净的镜子镜面上，由于物体的作用，即使见到了物体本身，也会认为我见到了影像，并且认为在物体之外，显现了行境影像。”等等，依靠这些。大乘论师的解释也分为两种。第一种是龙树论师的论著，依靠刚才所说的经文，以及《圣佛地经》等，认为镜子中显现的影像也是独立存在的，像经部宗的论著和自己一样看待。
English
Fifth, because the reason for establishing it is not seen, it should be refuted. The fifth is that it is unrelated, unconnected, and not substantially existent, like a middle Bhikshu. This is the third teacher of the Sutra School. Thus, there are three teachers of the Sutra School: Kumarata, Shrirata, and Bhikshu Rata. When the eye faculty focuses on the object of form, even though one sees one's own face, one thinks that one sees another image. This is in accordance with the correct treatises and reasoning, because they extensively refute speculations, and understanding will be achieved by analyzing there. Here, if combined with the teachings of the Mahayana, there are two explanations. The first is that if combined with the teachings from the chapter on "mind, intellect, and consciousness" within the sutra itself, it is like an image in a mirror. Therefore, from this very sutra, it can also be exemplified that, for example, if the surface of a mirror is very pure, if a condition for an object to appear is present, then only one image will appear. If conditions for two images, or many images, to appear are present, then many images will also appear. Furthermore, in the Sutra of the Holy Buddha Land, it says, "For example, images appear in dependence on the surface of a mirror." From "For example, the surface of a mirror depends on the condition of an object and becomes the cause for the appearance of various images" to the end. The second is from this very sutra itself, saying, "For example, on a very pure mirror surface, due to the condition of an object, even though the object itself is seen, one thinks, 'I see an image,' and one thinks that an object of experience, an image, appears apart from the object," and so on, relying on these. The explanations of the Mahayana teachers are also divided into two types. The first is the treatise of the teacher Nagarjuna, relying on the sutra verses just mentioned, as well as the Sutra of the Holy Buddha Land, etc., considering that the image appearing in the mirror is also independently existent, viewing it like the treatises of the Sutra School and oneself.
Tibetan
་པར་འཇིག་པར་མཛད་དེ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་གྲིབ་མའི་གཟུགས་དང་གཟུགས་བརྙན་གྱི་གཟུགས་ནི་ཐ་དད་པར་བཤད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་གི་གསལ་བ་མེ་ལོང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཕྲད་པ་དེ་རང་གི་གྲིབ་མ་མཐོང་བས་ཀྱང་འོད་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི་ཆོས་གཞན་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དངོས་པོ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲུ་མར་གྱི་ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དང་པོའི་གཟུགས་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང༌། རལ་གྲི་བསྙལ་ཏེ་ལྟ་བའི་ཚེ་ནི་གདོང་ཆེ་ལ་བསྒྲེང་སྟེ་ལྟ་བའི་ཚེ་ནི་གདོང་མཆུ་རིངས་སུ་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་དང་པོ་ནི་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་ཆུ་ཤེལ་གྱི་ཐིག་ལེ་རེ་རེའི་ནང་ན་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟ་བུའི་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གཅིག་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེའི་ཕྱིར་དང་པོའི་གཟུགས་ཉིད་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མེ་ལོང་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་མིང་དང་སྣང་བ་ཡོད་ཅིང་རྐྱེན་མང་པོ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་གི །རྐྱེན་མང་པོ་དང་ལྡན་པར་མ་གྱུར་ན་གཟུགས་བརྙན་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བཤད་དེ་ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བཤད་པ་འདི་དག་དང་རང་གི་གདོང་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་གཞུང་གིས་དཔེའི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་གཞུང་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་མེ་ལོང་གི་ནང་ ན་གཟུགས་བརྙན་གཞན་ཡོད་པས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བའོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཁོ་ནར་ཟད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གཞན་མེད་ན་ནི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་ཀྱི། རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་མེད་པར་འགྱུར་བས་འོ་ན་ནི་དཔེ་དང་དོན་འདྲ་བ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་དཔེར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་གཟུགས་བརྙན་ཡོད་དེ། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་འདི་ལས་ནི་ངེས་པར་གཟུགས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་གཟུགས་བརྙན་ཡོད་དོ་ཞེས་འཛིན་པ་རྣམ་པར་གཞིག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱིས་རྐྱེན་བྱས་པས་གཟུགས་ཉིད་མཐོང་ཡང་བདག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ངོ་སྙམ་
Chinese
将其摧毁。因此，圣者《般若波罗蜜多经》的注释中说，阴影的形相和影像的形相是不同的，这是不合理的。为什么呢？因为眼睛的明亮与完全干净的镜子相遇，即使看到自己的阴影，也会遮蔽光芒，所以影像只是显现而已，没有其他的法。如果这样说，回答说：事物并非如此。例如，在酥油中显现的影像并非最初的形相，以及磨砺刀剑时看到的面容是大的，抬起头来看时面容是长的，像这样最初并非本来的面容，以及每个水晶球中显现的影像，并非仅仅是一个面容的影像。因为因和缘的缘故，并非见到最初的形相。此外，镜子和完全执持的名和显现存在，并且众多因缘聚合的缘故，影像才会产生。如果没有具备众多因缘，影像就不会产生，如是详细地在其中阐述。这些阐述和“见到自己的面容”被称为是经部宗的论典极好地阐述了譬喻的特征，但并非大乘的意义。第二是圣者弥勒的论典。对此也有两种说法。有些人说，镜子中 有其他的影像，因此眼识生起时，是缘着生起的影像而生起的。如果仅仅是形相，而没有其他的影像，那么就只有观看的相状，而没有理由的相状，这样就会有譬喻和意义不相同的过失。此外，在教法中，镜子的影像是作为他起的譬喻，而虚空中的花朵是作为遍计所执自性的譬喻，因此必定有影像，是被色蕴所摄的。这部经中必定要破除认为在形相之外另有影像的执着，因此形相作为因缘，即使见到形相本身，也会认为是我见到了形相。
English
destroying it. Therefore, it is unreasonable to say in the commentary on the Noble Perfection of Wisdom Sutra that the form of a shadow and the form of an image are different. Why is that? Because the clarity of the eye meeting with a completely clean mirror, even seeing one's own shadow, obscures the light, so the image is merely an appearance, and there is no other dharma. If one says this, the answer is: things are not like that. For example, the image that appears in ghee is not the original form, and when sharpening swords, the face seen is large, and when looking up, the face is long, like this, the original is not the original face, and the image that appears in each crystal ball is not just an image of one face. Because of the cause and condition, it is not seeing the original form. Furthermore, the mirror and the name and appearance that completely hold exist, and because many conditions gather, the image arises. If it does not possess many conditions, the image will not arise, as it is explained in detail therein. These explanations and "seeing one's own face" are said to be the Sutra School's treatises that excellently explain the characteristics of metaphors, but they are not the meaning of the Mahayana. The second is the treatise of the Noble Maitreya. There are also two explanations for this. Some say that in the mirror there is another image, so when eye consciousness arises, it arises by focusing on the image that arises. If it is only form and there is no other image, then there would only be the aspect of viewing, and there would be no aspect of reason, so there would be the fault of the metaphor and meaning not being the same. Furthermore, in the teachings, the image of the mirror is shown as an example of other-dependence, and the flower in the sky is shown as an example of the nature of complete imputation, therefore there must be an image, which is included in the aggregate of form. In this sutra, it is necessary to refute the clinging that there is definitely an image separate from form, therefore, form is the cause, even if one sees the form itself, one thinks, "I have seen the form."