Tibetan
དུ་སེམས་ཤིང་གཟུགས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་གཟུགས་བརྙན་དང་གཟུགས་ཉིད་ནི་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་བརྙན་མི་མཚུངས་ལ། ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་གཟུགས་གཟུགས་ཉིད་མཐོང་ཞེས་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཟུགས་ལས་གུད་ན་གཟུགས་བརྙན་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་མདོ་སྡེ་པ་དག་དང་མཚུངས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱི་བཞིན་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདི་ལྟར་རྨོངས་ཤིང་ནོར་བའི་ཕྱིར་བདག་གིས་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་གཟུགས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་ཟད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཡང་དག་པར་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དཔེར་རུང་ཞེ་ན། གཟུགས་དང་མེ་ལོང་ཡང་ཡོད་ཅིང་ཚོགས་པ་ལས་རྐྱེན་བྱས་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་དེ་ལྟ་བུར་སྣང་བས་དེའི་ཕྱིར་དཔེར་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་མཐུའི་ཕྱིར་དང༌། མེ་ལོང་དང་གདོང་གིས་རྐྱེན་བྱས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་གྱུར་ནས་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་སྣང་བས་དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དག་མངོན་བའི་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་ནས་བདག་གིས་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་གཞན་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་སྐྱེས་པ་གང་ཡང་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་གཟུགས་བརྙན་མང་པོ་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་སྐྱེས་པ་ཞེས་ནི་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མདོ་དང༌། མདོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ནང་ནས་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལེའུ་ལས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས། སྨྲས་པ་སྣང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྐྱེ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་བྱས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གཞན་ཡང་དཔེར་ན་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་གཟུགས་ཉིད་མཐོང་ཡང་བདག་གིས་གུད་ན་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཐེག་པ་
Chinese
虽然说“心中想着，在色之外，所行境的影像显现啊”，但就真实的意义而言，影像和色本身既不是一，也不是异。因为不是一，所以色和影像不相似。又因为不是异，所以说色即是见色本身。有些人说，色之外没有其他的影像，这和多数的经部宗相同，说是见到自己的脸。像这样因为愚昧和错误，心中想着我见到了影像，并且认为在色之外，所行境的影像显现，实际上什么也没有。因此，在《圣佛母经》的解释中说：“如果影像真实地存在于镜子的中央，那怎么能作为比喻呢？”答：因为色和镜子都存在，并且是集合的因缘所致，所以才显现那样的相状，因此可以作为比喻。就像众生颠倒地执着，影像完全熏染，完全成熟的力量所致，以及镜子和脸作为因缘，自己的识转变，显现为脸的影像一样，因此世间人产生增上慢，心中想着我见到了镜子中的影像，但并没有其他的影像在镜子中产生，因此经中说显现众多的影像，但并没有说产生。这就是所要表达的。”如果那样，为什么《圣佛母经》和这部经的心和意和识的章节中说产生呢？回答说，就显现的方面来说，说是产生。另外，无自性论师所著的《大乘集论》的解释中说：“另外，例如在镜子等之中显现影像，虽然见到的是色本身，但心中想着我在别处见到了影像，但那个影像并不是真实存在的。”还有，世亲论师的
English
Although it is said, "Thinking in the mind, outside of form, the object of experience, the image appears," but in the true sense, the image and form itself are neither one nor different. Because it is not one, form and image are not similar. And because it is not different, it is said that form is seeing form itself. Some say that there is no other image apart from form, which is the same as most Sutra schools, saying that they see their own face. Like this, because of ignorance and error, thinking in the mind that I have seen the image, and thinking that outside of form, the object of experience, the image appears, but in reality there is nothing. Therefore, in the explanation of the Sutra of the Holy Buddha Mother, it says: "If the image truly exists in the center of the mirror, how can it be used as a metaphor?" Answer: Because both form and mirror exist, and it is caused by the aggregation of causes and conditions, that is why such a sign appears, therefore it can be used as a metaphor. Just as sentient beings are perversely attached, the image is completely imbued, caused by the power of complete maturation, and the mirror and face as causes and conditions, one's own consciousness transforms, appearing like the image of the face, therefore worldly people generate arrogance, thinking in their minds that I have seen the image in the mirror, but there is no other image born in the mirror, therefore the Sutra says that many images appear, but it does not say that they are born. This is what is to be expressed." If that is the case, why does the Sutra of the Holy Buddha Mother and the chapter on mind, intellect, and consciousness in this Sutra say that it is produced? The answer is that, in terms of appearance, it is said to be produced. In addition, the explanation of the Mahāyānasaṃgraha by Acarya Asaṅga says: "Also, for example, when an image appears in a mirror, etc., although one sees the form itself, one thinks in one's mind that I have seen the image elsewhere, but that image does not truly exist." Also, Acarya Vasubandhu's
Tibetan
ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་ལས། །དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་ནི་ཡང་དག་པར་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་གཟུགས་དེ་ཉིད་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། གཟུགས་བརྙན་དེའི་དོན་ལོགས་ཤིག་ན་མི་དམིགས་སོ། །འདི་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་བཤད་པ་ན་ཕྱེ་མ་བཟང་སྟེ་བསྟན་པ་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་བརྙན་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་ཡང་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་མེ་ལོང་གི་ནང་ན་གཟུགས་བརྙན་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁུངས་སུ་བསྟན་ནས། གཟུགས་ཉིད་ལ་གཟུགས་བན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་མེ་ལོང་གིས་བཞིན་སྣང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པས། དང་པོ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་དུས་མཚུངས་པར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་གི་གཟུགས་ཉིད་ དང་གནས་མཚུངས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། རྣམ་པ་འདི་གཅིག་ནི་མེ་ལོང་དང་བཞིན་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་ས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པ་ལྔས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ལས་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་བསྡུས་པ་ལས་གྱུར་པ་དང༌། མངོན་པར་སྐབས་ཡོད་པ་དང་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་དབང་འབྱོར་པས་བསྐྱེད་པ་དང་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་སོ་ཞེའོ། །དེ་ལ་མེ་ལོང་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་བརྙན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་པས། ཁ་ཅིག་ན་རེ་མེ་ལོང་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཔེར་བསྟན་པའོ། །གཟུགས་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་དཔེར་བསྟན་པའོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པའི་དཔེར་བསྟན་པའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་སེམས་ཀྱི་མཐུའི་དབང་གིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་ཀྱང༌། གཟུགས་བརྙན་དེ་ནི་སེམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་ཕྱིར་སེམས་དང་བྲལ་བས་དེའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་མཐོང་བ་ཞེས་བཤད་ཀྱི། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ས་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་མཐོ
Chinese
在《大乘集论》的解释中说：例如，影像虽然不是真实存在的，但是对于形体本身，却能产生影像的认知。影像的意义在其他地方是无法确定的。这里也是如此。像这样，虽然有两种解释，但是在解释时，分开是不好的，因为与所教导的内容相符。对于没有影像的教导，也有两种解释。有些人说，镜子中什么影像都没有，像之前一样，引用《大乘集论》等论典作为依据，说形体本身产生了影像的认知。有些人说，镜子能显现面容，这也有四种方式。第一种是从阿赖耶识转变而来的形体。第二种是从眼识转变而来的原因的形象。第三种是同时从意识转变而来的原因的形象，这三种形象与形体本身处于相同的位置。第四种是从分别念的意识转变而来的原因的形象，这种形象存在于镜子和面容上。这是从《摄大乘论》中，由五种法处所包含的形体中产生的遍计所执的形体。其中，最初的五种是：由集合而成的，显而易见的，由正确获取而产生的，由自在力产生的，以及遍计所执的形体。因此，镜子、形体和影像各自不同的特征，其解释也各不相同。有些人说，镜子是禅定的例子，形体是心王的例子，影像是原因的形象的例子。他们说，这是因为心的力量，依靠禅定，可以专注于蓝色等事物。但是，影像是由心所变现的，因此与心分离，所以才说自己看到心。但是，观看的形象本身的位置，并不是观看的形象所能看到的，因此自己看到
English
In the explanation of the *Mahāyānasaṃgraha* it says: For example, although an image is not truly existent, it produces the cognition of an image in relation to the form itself. The meaning of that image is not found elsewhere. This is also the same. Thus, although there are two explanations, it is not good to separate them in the explanation, because it is in accordance with what is taught. There are also two explanations for the teaching of the absence of an image. Some say that there is no image whatsoever in the mirror, and like before, they cite treatises such as the *Mahāyānasaṃgraha* as sources, saying that the cognition of an image arises from the form itself. Some say that the appearance of the face in the mirror also has four aspects. The first is the form that arises from the ālaya-vijñāna. The second is the aspect of the cause that arises from the eye-consciousness. The third is the aspect of the cause of the mind-consciousness that arises simultaneously, and these three aspects are in the same place as the form itself. The fourth is the aspect of the cause of the mind-consciousness of conceptual thought, and this aspect exists in the mirror and the face. This is the form of the parikalpita that arises from the form included in the five dharmadhātu, according to the *Abhidharmasamuccaya*. The first five are: that which arises from aggregation, that which is manifestly possible, that which arises from correct acquisition, that which is produced by mastery, and the form of parikalpita. Therefore, the characteristics of the mirror, the form, and the image, which are different, are explained differently. Some say that the mirror is shown as an example of samādhi, the form is shown as an example of the king of the mind, and the image is shown as an example of the aspect of the cause. They say that it is because of the power of the mind that, relying on samādhi, one can focus on blue and so on. However, since the image is emanated by the mind, it is separate from the mind, and therefore it is said that one sees the mind oneself. However, the place of the aspect of seeing itself is not seen by the aspect of seeing, therefore one sees oneself.