Tibetan
སེམས་ཤིང་ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སེམས་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སེམས་དམིགས་ པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ནི་དོན་དུ་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་སྒོས་སེམས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་ཅིང༌། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་གནས་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་སེམས་ལ་ཡུལ་ཞེས་བཤད་ལ་ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་དོན་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། ཐོས་པ་དང་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ནང་དུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ཞི་གནས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་ནང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་སེམས་བསྡུས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་བྱེད་པས་སེམས་ནང་དུ་ཞེས་བསྟན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནང་གི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འདིས་ནི་སེམས་ནང་དུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་པར་བྱེད་པ་ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སེམས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་ཤིང་ལན་མང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཞི་གནས་ནི་ནང་དུ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་དགུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིས་རྒྱུར་བྱས་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་རེག་བྱ་གང་ཡིན་པའོ། །སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་བཅུ་གཅིག་དགེ་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་བྱས་པ་ལས་ལུས་ཡང་ཞིང་ཟོ་མདོག་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དེ། འདི་ལྟར་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཞི་གནས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་དེ་ལ་སེམས་བདེ་བར་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བཤད་དེ། སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུ་ནི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། རྣམ་པ་དགུའི་མིང་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་མེད་དོ། །ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མིང་སྨོས་ནས་རྣམ་པར་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་ལས་ཞི་གནས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ནང་ཁོ་ནར་འཇོག་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་དང༌། བརླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང༌། ཉེ་བར་འཇོག་པ་དང༌། འདུལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དགུ་པོ་འདི་དག་གིས་སེམས་བདེ་བར་གནས་པར་བྱེད་པས་ཞི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་ནང་ཁོ་ནར་འཇོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་རྣམས་ལས་ཕྱིར་བརླན་ནས་ནང་དུ་མི་གཡེང་བར་དང་པོ་ཉིད་དུ་སེམས་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་གཡོ་བ་རགས་པ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པས་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་གྱི་ཚུལ་དང༌། ཕྲ་བར་བྱེད་པས་མངོན་པར་སྡུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརླན་ཏེ་འཇོག་པ་ནི་གལ་ཏེ་བརྗོད་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེངས་པར་གྱུར་ན་ཡང་ཕྱིར་བརླན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་སེམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་འཕྲོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་རྣམ་པར་གཡེང་པའི་རྒྱུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་རབ་ཏུ་བཏུལ་ནས་འཕྲོར་མི་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ། ཉེས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བས་སེམས་བཏུལ་ནས་འཕྲོར་མི་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་གལ་ཏེ་བརྗེད་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་གློ་བུར་དུ་མངོན་དུ་བྱུང་ན་ཡང་དང་དུ་མི་ལེན་ཅིང་ཡང་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སྐབས་མེད་ཅིང༌། བར་ཆད་མེད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཆོག་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གཡེང་བ་ མེད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་
Chinese
思维并且听闻及，思所生慧两种和随顺的心，成为所缘境啊。有些说，两种智慧和随顺的心，成为所缘境啊。实际上，止住的特点是，心极度寂静，安住于一境，因此，对所缘的心称为境。而胜观则是因为心能极度分别所知之义。听闻和思所生慧两种完全转变的理由的相，被称为所缘境啊，这样显示。心中持续不断地作意，称为作意，这是因为专注而显示止住。其中，心中是指，收摄所缘的心，安住于三摩地，因此称为心中，所以，在《瑜伽师地论》中说，对内在的所缘境心专注，是因为不向外散乱。这显示了心中持续不断地作意，称为作意，是听闻和思惟随顺的心。像这样进入并且多次安住的缘故，身极轻安和心极轻安产生，这是一种状态。像这样，止住是因为具有安住于内等九种正确的行持，所以身极轻安和心极轻安会产生。其中，身极轻安是指，四大种为因的极轻安的触觉。心极轻安是指，属于十一种善法中极轻安的范畴。《大乘集论》的无性释中说，身体轻盈且形色舒适的自性，就是轻安的特征。像这样，为了在身心极轻安的状态中安立止住。在《瑜伽师地论》中说，心安乐住的九种状态，就是止住的方面。
English
Thinking and listening, and the mind that conforms to the two kinds of wisdom born of thought, becomes the object of focus. Some say that the two kinds of wisdom and the conforming mind become the object of focus. In reality, the characteristic of tranquility is that the mind is extremely calm and dwells on one object. Therefore, the mind that focuses on the object is called the object. Vipassana, on the other hand, is because the mind can extremely distinguish the meaning of what is to be known. The aspect of the reason for the complete transformation of the two kinds of wisdom born of hearing and thought is called the object of focus, thus it is shown. Continuously attending to the mind within, is called attention, because it is focused and shows tranquility. Among them, the mind within means that the mind that focuses on the object is gathered and dwells in samadhi, so it is called the mind within. Therefore, in the Yogacarabhumi-sastra, it is said that focusing the mind on the inner object is because it is not distracted outwards. This shows that continuously attending to the mind within, is called attention, which is the mind that conforms to hearing and thought. Because of entering like this and dwelling many times, physical pliancy and mental pliancy arise, which is a state. Like this, tranquility is because it has nine kinds of correct conduct such as dwelling within, so physical pliancy and mental pliancy will arise. Among them, physical pliancy refers to the tactile sensation of extreme pliancy caused by the four great elements. Mental pliancy refers to the category of extreme pliancy among the eleven kinds of virtuous dharmas. In the Asanga's Commentary on the Mahāyānasaṃgraha, it is said that the nature of a body that is light and comfortable in shape and color is the characteristic of pliancy. Like this, in order to establish tranquility in the state of physical and mental pliancy. In the Yogacarabhumi-sastra, it is said that the nine states of mind dwelling in bliss are the aspects of tranquility.
Chinese
又，九种住心的方式出自论典《阿毗达磨集论》，其中只提到了九种方式的名称，而没有详细的解释。在《法阿毗达磨杂集论》中，则是按照顺序提到了名称并进行了详细的解释。因此，根据该论典，止观如下：将心安住于内、持续安住、濡湿安住、靠近安住、调伏、寂静、极寂静、专注一境、平等安住。这九种方式能使心安乐地住留，因此称为止观。其中，将心安住于内，是为了首先将心专注于内，使其不向外散乱，从外境的目标中收摄回来。持续安住，是因为这样一来，最初将粗大的心念安住之后，就能以持续的方式专注于该目标，并使其变得微细，从而达到专注。濡湿安住，是指即使心念从所缘境中散乱到外境，也能使其收摄回来。靠近安住，是为了从一开始就使心不向外散乱，因此要使正念靠近。调伏，是指从一开始就对导致散乱的色等法产生过患的认识，从而加以控制，并彻底调伏心念，不使其放纵。寂静，是指通过观察使心烦恼的、错误的分别念以及近分的过患，从而调伏心念，不使其放纵。极寂静，是指即使忘记了，分别念等突然显现，也不接受，也不使其再次发生。专注一境，是指通过精勤的修习，不间断、无障碍地安住于殊胜的禅定之中。平等安住，是指由于已经非常熟悉，无需刻意造作，禅定的心流自然生起，不会散乱。如是说。广为分别解释的是论典《瑜伽师地论》和《经庄严论》。
English
Furthermore, the nine ways of abiding in the mind are from the treatise Abhidharma-samuccaya. It only mentions the names of the nine ways, but there is no detailed explanation. In the Asanga's Abhidharma-samuccaya, the names are mentioned in order and explained in detail. Therefore, according to that treatise, calm abiding is as follows: keeping the mind only within, continuously keeping, keeping with moisture, keeping nearby, taming, pacifying, completely pacifying, single-pointedly pacifying, and keeping equally. These nine ways make the mind abide in ease, so it is called calm abiding. Among them, keeping the mind only within is to first attach the mind closely so that it does not wander outward from external objects. Continuously keeping is because in this way, after initially attaching the gross mind, one can focus on that object in a continuous manner and make it subtle, thereby achieving concentration. Keeping with moisture means that even if the mind wanders outward from the object of focus, it can be brought back. Keeping nearby is to prevent the mind from scattering outward from the beginning, so mindfulness must be kept nearby. Taming means that from the beginning, one generates the perception of faults in the objects of distraction, such as forms, and controls them, and thoroughly tames the mind so that it is not allowed to wander. Pacifying means that by observing the faults of disturbing thoughts, erroneous discriminations, and near afflictions, one tames the mind and does not allow it to wander. Completely pacifying means that even if one forgets and sudden thoughts and so on arise, one does not accept them and does not allow them to occur again. Single-pointedly pacifying means that through the application of diligence, one abides comfortably in the supreme samadhi without interruption or obstruction. Keeping equally means that because one is very familiar, the stream of samadhi arises naturally without conscious effort, without distraction. Thus it is said. Extensive explanations are found in the treatises Yogacarabhumi-sastra and Sutra-alamkara.