Tibetan
བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྔ་མ་གསུམ་པོ་དག་ནི་སའི་མདུན་རོལ་པ་དང༌། ས་བཅུ་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། གཞན་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་བཞི་ཆར་ཡང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཇི་སྐད་དུ་དགོས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བསྒོམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དངོས་གཞི་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་འམ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགོས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ས་མང་པོ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་ཀྱང་དེ་སྐད་དུ་བཤད་དོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་མེད་དེ། མདོ་འདི་ཉིད་ལས་འོག་ནས་བསྟན་པ་དག་དང་སྦྱར་ན་སའི་མདུན་རོལ་དུ་ནི་དང་པོ་གཉིས་ཁོ་ནའོ། །ས་བཅུ་པོ་རྣམས་སུ་སྔ་མ་གསུམ་དང་ལྡན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་བཞི་ཆར་ཚང་བར་ཡོད་དེ་དེའི་ཕྱིར་འོག་ནས་མདོ་ལས། དེས་སྔར་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ་དེས་ད་ལྟར་ནི་ལམ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དངོས་པོའི་མཐའི་དམིགས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དགོས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་དམིགས་པ་ཡང་འཐོབ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྟོན་པར་བྱེད་དམ་མི་བྱེད། གལ་ཏེ་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ན་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་བསྟན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གོ་ཞིང་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ། གལ་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས། ནམ་ཞིག་དམིགས་པ་དག་ལ་ནི། །ཤེས་པས་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ། །ཞེས་བསྟན་པ་དེ་ཅི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དོན་འདིའི་བཤད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་འདི་ནི་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། ནམ་ཞིག་དམིགས་པ་དག་ལ་ནི། །ཤེས་པས་མི་དམིགས་དེ་ཡི་ཚེ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་གནས། །འཛིན་གཉིས་མཚན་ཉིད་བྲལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ནམ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དག་ལ་ཤེས་པས་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ། །སྤྲོས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་མ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་བར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཤེས་པ་འདིའི་ཆ་གཉིས་ནི་གཉི་ག་ཡང་བརྗོད་པ་མེད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཤེས་པ་འདིའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྟ་བ་གཉི་ག་ཡང་དེའི་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཡང་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་ན་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མེད་ན་ནི་དམིགས་པར་ཡང་མི་ནུས་པར་འགྱུར་བས། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་མི་བརྗོད་པས། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ངེས་པར་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཡོད་པར་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཤེས་པ་འདི་ལ་ལྟ་བ་ནི་ཡོད་ལ་རྒྱུ་མཚན་ནི་མེད་པས་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བཤད་དེ་མཚན་མ་ལེན་པ་དང་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། །ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བཤད་ཀྱི་གཟུང་བ་གཏན་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་མེད་ཀྱང་འདི་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཚེ། ཡོངས་སུ་མ་བསྒྱུར་བར་ཡང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ལྟར་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་ནས་དམིགས་ པར་བྱེད་ན་ནི་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཕྱིས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་ཅིང་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེའོ། །ཕྱིས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཆ་གཉིས་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཉི་ག་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་འཛིན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཤེས་པ་འདི་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མེད་དེ། ཤེས་པ་འདིའི་རྣམ་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང
Chinese
是这样的。有些人说，前面三个是属于地的近分，以及十地的阶段。因为凡是存在的，都属于一切阶段。其他人则如前所说。有些人说，四者都属于一切阶段。如《瑜伽师地论》中所说：“何为修习圆满成就所须？即是入于禅定和等至之本体，或从世间禅定修习至出世间禅定，此即名为修习圆满成就。”如是宣说。在《释论》和《瑜伽师地论》的许多地，以及《声闻地》中，也如是宣说。有些人说，以上所说的一切，都与理不相违。如果将此经与下文所说结合起来，则在地的近分中，只有前二者。在十地中，具备前三者。在佛地中，则四者全部具备。因此，下文中经中说：“彼先前已获得二种所缘，彼现在因见道之故，亦获得事物之边际所缘。”乃至“将现证无上正等菩提”。又说：“亦获得圆满成就所须之所缘。”详细情况如彼经中所说。无漏之心的影像是否显现？如果说不显现，那么如何理解和解释《阿毗达磨集论》中所说？如果说显现影像，那么《唯识成就论》中说：“何时于诸所缘，以识不缘彼时。”又当如何解释？答曰：
English
It is like that. Some say that the first three belong to the near division of the ground, and the stages of the ten grounds. Because whatever exists belongs to all stages. Others are as previously stated. Some say that all four belong to all stages. As it is said in the Yogācārabhūmi-śāstra: "What is the practice of accomplishing what is needed? It is entering into the essence of meditation and samāpatti, or practicing from worldly meditation to transcendental meditation, which is called the practice of accomplishing what is needed." Thus it is taught. In many grounds in the commentary and the Yogācārabhūmi-śāstra, and also in the Śrāvakabhūmi, it is also said in this way. Some say that all of the above is not contrary to reason. If this sutra is combined with what is said below, then in the near division of the ground, there are only the first two. In the ten grounds, the first three are possessed. In the Buddha ground, all four are fully possessed. Therefore, in the sutra below, it says: "He has previously obtained two kinds of objects, and now because of seeing the path, he has also obtained the object of the limit of things." And so on, "He will manifest the unsurpassed perfect enlightenment." It also says: "He also obtains the object of accomplishing what is needed." The details are as taught in that sutra. Does the image of the undefiled mind appear or not? If it is said that it does not appear, then how should we understand and explain what is said in the Abhidharmasamuccaya? If it is said that the image appears, then how should we explain what is said in the Vijñaptimātratāsiddhi-śāstra: "When one does not perceive objects with consciousness, then..."? Answer:
Chinese
当专注彼之时，唯有安住于识。因无能取所取之相故。如是说。此之释文中，何时菩萨以智慧不专注所应专注之境，彼时，为了不取种种戏论之相，如是说，乃至广说之间皆已阐述。另于彼中，有者言，此识之二分皆不可说，因无能取与所取之相故。有者言，此识之因与见二者，皆因缘于彼之相而生，故名专注。若无因亦名专注，则色等之识亦应名为声等之识。若无见之相，则亦不能专注，如是，如何说专注如是性之识，因如是性之自性不可说为专注。故对此必须说有见之相。有者言，此识有见而无因，故说无相，因取相与不取相之故。虽有见之相，然因无分别故，说非能取，然非全无所取。虽无因之相，然对此说缘于如是性之相而生，因与如是性不离故。如彼自身之分别相，于见之相专注之时，如未完全转变亦能专注一般，此亦如是。若完全转变后专注，
English
When focusing on that, one abides solely in consciousness. Because there is no characteristic of the two graspers. Thus it is said. In the commentary on this, it is stated that when a Bodhisattva does not focus with wisdom on the objects to be focused upon, at that time, in order not to take the characteristics of various elaborations, it is said, and it is explained extensively. Furthermore, some say in that very text that the two parts of this consciousness are both unspeakable, because there is no characteristic of the grasped and the grasper. Some say that both the cause and the view of this consciousness arise from that which is accompanied by its characteristic, therefore it is called focusing. If even without a cause it is called focusing, then consciousness of forms and so on would also become known as consciousness of sounds and so on. If there is no aspect of view, then one would not be able to focus either. How then is it said that there is consciousness that focuses on suchness, since the very nature of suchness is not said to be the act of focusing? Therefore, it must be said that there is definitely an aspect of view in this. Some say that this consciousness has a view but no cause, so it is said to be without characteristics, because of taking and not taking characteristics. Although there is an aspect of view, it is said to be non-grasping because there is no conceptualization, but it is not that there is absolutely no grasped. Although there is no aspect of cause, it is said of this that it arises from that which is accompanied by the characteristic of suchness, because it is inseparable from suchness. How is it that when one focuses on the aspect of view in the aspect of one's own conceptualization, just as one can focus even without completely transforming, so too is this the case. If one focuses after completely transforming,
Tibetan
༌། འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་དག་ནི་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཆ་གཉི་ག་དང་ལྡན་ཏེ། མདོའི་བསམ་པ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་འདྲ་བ་ཞེས་བཤད་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ་རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང༌། སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གི་གཞུང་དང་སྦྱར་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་ལ་རྒྱུ་མཚན་ནི་མེད་དོ། །ཕྱིས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ལྟ་བ་དང་རྒྱུ་མཚན་གཉི་ག་དང་ལྡན་པར་བཤད་དོ། །གྲལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་བསྟན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་ཕྱིས་ཐོབ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བཤད་པས་སོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བཤད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་མ་བསྟན་པས་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་ནི། སློབ་དཔོན་རྟོགས་པའི་སེང་གེའི་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མེད་དོ།། །།བམ་པོ་སུམ་ཅུ་དྲུག་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བགྱིད་པ་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་གསུམ་པ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། ཞུ་བ་གསོལ་བ་དང་ལན་དུ་གསུངས་པ་སྟེ་འདི་ནི་ཞུ་བ་གསོལ་བའོ། །ཞུ་བ་གསོལ་བ་ཡང་དགོངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་དང་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཞུས་པའོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་ན་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་བ་ཞུ་བའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང
Chinese
说：圣者的智慧是为了亲眼见到对境的缘故。有些人说，这个智慧具有两种成分，经部的想法说，如实性的相仿佛，因为没有见到如实性的如实性自性。就像从那里广泛讲述的那样。虽然有如此多种的说法，但如果与法护论师的论典相结合，那么，无分别的智慧具有见解，但没有理由。后来获得的智慧都说具有见解和理由。总之，那么如何理解和解释《阿毗达磨杂集论》这部论典呢？其中，无分别的影像如下：如实性作意，无论是止观的所缘行境。如实性作意唯一是出世间和后得的作意，如果这样说。回答说：无著论师说的是如实性作意，但没有说出世间智慧，因此，出世间等词句是觉狮论师的想法，而不是无著所说的，因此彼此没有矛盾。第三十六品。菩萨慈氏又对薄伽梵这样说道：薄伽梵，如何菩萨依止止观的四种所缘境，而寻求止，并且善于胜观呢？从这里开始，是第三个寻求止观的分别之门。这也可以分为两种：请问和回答，这是请问。请问也有两种意图，第一是如何菩萨依止止观的四种所缘境，而请问寻求止。第二是如何成为善于胜观者而请问。其中，寻求和善于也
English
It is said that the wisdom of the noble ones is for the sake of directly seeing the object. Some say that this wisdom has two components, and the idea of the Sutra says that the characteristics of suchness are similar, because the self-nature of suchness of suchness is not seen. It is as explained extensively from there. Although there are various kinds of explanations, if combined with the treatise of Teacher Dharmapala, then non-conceptual wisdom has a view but no reason. It is said that all later attained wisdoms have both view and reason. In short, how should the treatise Abhidharma Samuccaya be understood and explained? Among them, the non-conceptual image is as follows: suchness mental engagement, whether it is the object of calm abiding and insight. Suchness mental engagement is solely the supramundane and post-attainment mental engagement, if it is said so. The answer is: Teacher Asanga said suchness mental engagement, but did not say supramundane wisdom, therefore, the words such as supramundane are the idea of Teacher Realized Lion, not what Asanga said, therefore there is no contradiction between each other. Thirty-sixth fascicle. Bodhisattva Maitreya again said to the Blessed One: Blessed One, how does a Bodhisattva rely on the four objects of calm abiding and insight, seek calm abiding, and be skilled in vipassanā? From here on, it is the third door of distinguishing the seeking of calm abiding and insight. This can also be divided into two types: asking and answering, this is asking. There are also two intentions in asking, the first is how does a Bodhisattva rely on the four objects of calm abiding and insight, and ask about seeking calm abiding. The second is asking how to become skilled in vipassanā. Among them, seeking and being skilled also