Tibetan
བཅོས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང༌། འཕགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་ཏོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྒོམ་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་སྟོན་ཏོ། །ཁམས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་སེམས་སྣ་ཚོགས་བསྟན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་ཏོ། །དབུགས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་སེམས་སྣ་ཚོགས་བསྟན་པ་དང༌། མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང༌། ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུ་ས་པ་དེ་ཉིད་ལས་མཁས་པའི་དམིགས་པ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཁམས་ལ་མཁས་པ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་དང༌། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པའོ། །གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་ལས་བལྟའོ། །གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཆོས་རྣམས་ལས་ཆོས་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པའོ། །རྒྱུ་དང་མཐུན་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས་འདི་ལྟར་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བས་ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ལ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཡང་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་འབྱུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། མཁས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད
Chinese
与如实的正理相符，以及《大毗婆沙论》和《瑜伽师地论》，还有《圣大涅槃经》中广为宣说。修习缘起在《瑜伽师地论》中宣说。善巧分别界在《显扬圣教论》和《大毗婆沙论》以及《瑜伽师地论》中广为宣说。出息和入息在《显扬圣教论》和《俱舍论》，以及与如实的正理相符，《大毗婆沙论》和《瑜伽师地论》中广为宣说。此外，在论著《阿毗达磨杂集论》中，智者的所缘也有五种，即：善巧蕴、善巧界、善巧处、善巧缘起、善巧处非处。何为善巧处非处？从善巧缘起中观察。善巧处非处与善巧缘起有何差别？因为诸法中显现诸法，无因，以及永断不顺品之因，是为善巧缘起。因为完全执取与因相顺之果的显现，是为善巧处非处。此论的注释中说，如是无明等法中产生行等法，因此诸法不是无因而生，也不是自在天等不顺品之因所生，如是了知的智慧即称为善巧缘起。即使是从法之因所生，也是从顺品之因产生顺品之果，如善行之异熟是可爱的，恶行之异熟是不可爱的等等，了知这些的智慧即称为善巧处非处。五种善巧的广说在《瑜伽师地论》中。
English
It is extensively taught in accordance with the correct reasoning of reality, as well as in the Great Commentary (Mahāvibhāṣā), the Treatise on the Stages of Yoga Practice (Yogācārabhūmi), and the Sutra of the Great Nirvana of the Noble One. Meditating on dependent origination is taught in the Treatise on the Stages of Yoga Practice. Skillful differentiation of elements is extensively taught in the Treatise on the Manifestation of Various Minds (Saṃdhinirmocana Sūtra), the Great Commentary (Mahāvibhāṣā), and the Treatise on the Stages of Yoga Practice. Exhaling and inhaling are extensively taught in the Treatise on the Manifestation of Various Minds, the Treatise on the Treasury (Abhidharmakośa), in accordance with the correct reasoning of reality, the Great Commentary (Mahāvibhāṣā), and the Treatise on the Stages of Yoga Practice. Furthermore, in the treatise Compendium of Various Aspects of the Dharma (Abhidharmasamuccaya), the objects of the wise are also these five aspects: being skilled in aggregates, being skilled in elements, being skilled in sources, being skilled in dependent origination, and being skilled in what is and is not possible. What is being skilled in what is and is not possible? It is to be observed from being skilled in dependent origination. What is the difference between being skilled in what is and is not possible and being skilled in dependent origination? Because phenomena manifest from phenomena, without a cause, and because of completely abandoning the cause of unfavorable factors, it is being skilled in dependent origination. Because of completely grasping the manifestation of the result that is in accordance with the cause, it is being skilled in what is and is not possible. It is said in the commentary on this very text that, like this, since actions and so forth arise from phenomena such as ignorance, phenomena are not born without a cause, nor do they arise from unfavorable causes such as Īśvara. The knowledge that understands this is called being skilled in dependent origination. Even though it arises from the cause of mere phenomena, the result that is in accordance with it arises from the cause that is in accordance with it. For example, the maturation of good conduct is desirable, and the maturation of bad conduct is undesirable, and so forth. The knowledge that understands these is called being skilled in what is and is not possible. The extensive explanation of the five skills is in the Treatise on the Stages of Yoga Practice.
Tibetan
་པའི་ས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ས་འོག་མ་རྣམས་ཀྱི་རགས་པ་ཉིད་དང༌། ས་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞི་བ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། ས་འོག་མ་རྣམས་ཀྱི་རགས་པ་ཉིད་དང༌། ས་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་ན་དེས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་ན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །སྤྲོས་པའི་ཕྱིར་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་སྟེ། དེས་བག་ལ་ཉལ་གཏན་དུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་ཕལ་ཆེན་མཐུན་པའི་ཕྱིར་འདིར་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་མ་བཤད་དོ། །ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པས། དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཕན་ཚུན་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་འདི་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལས་ནི་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལོགས་ ཤིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་མིང་ཡང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་སྤྱིའི་མིང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཆར་ཡང་ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། དམིགས་པ་དེའི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་ཞིང་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་དང༌། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡིན་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དེ་དག་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་དང༌། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ཁྱབ་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེས་ནི་འདིར་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་འདིར་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོའི་མཐའ་ཉིད་ཅེ
Chinese
应当如《瑜伽行地论》所说的那样去理解。此外，该论中关于烦恼现行的所缘是这样的：下地是粗糙性，上地是寂静性，以及真如，四圣谛。该论的注释中说：下地是粗糙性，上地是寂静性，如果与世间道相结合来解释，是因为它能压制一切缠缚。真如和四圣谛，如果与出世间道相结合来解释，简略而言是真如，广说则是四圣谛，因为它能永远断除随眠。详细的解释应当如《瑜伽行地论》所说的那样。后三个所缘，因为与诸论典大多一致，所以这里没有分别解释。四种周遍所缘，因为各教派有不同的差别，所以这里互相参照着进行阐述。从这部经等来说，因为是依主要方面而宣说的，所以四种周遍所缘是单独宣说的。这四种名称也有共同和不共同之处。其中共同的名称是，四种都称为周遍所缘。因此，《瑜伽行地论》中说：这四种所缘的事物，是周遍一切，随顺一切所缘，过去、未来和现在出现的圆满正等觉佛陀们所宣说的，因此它们被称为周遍所缘。此外，它们之所以被称为周遍，是因为它们周遍于止观方面，周遍于一切事物，周遍于真如的事物，以及周遍于因果相联的事物。其中，暂且所说的有分别影像，在这里是指胜观方面。所说的无分别影像，在这里是指止观方面。事物的边际本身
English
It should be understood as taught in the "Yogācārabhūmi-śāstra." Furthermore, the object of focus for the manifestation of afflictions from that very text is as follows: the coarseness of the lower grounds, the peacefulness of the higher grounds, suchness, and the four noble truths. It is stated that in the commentary on this very text, "The coarseness of the lower grounds and the peacefulness of the higher grounds," if explained in conjunction with the worldly path, it is because it suppresses all entanglements. "Suchness and the four noble truths," if explained in conjunction with the supramundane path, suchness is for brevity, and the four noble truths are for elaboration, because it permanently abandons latent tendencies. The extensive explanation should be as taught in the "Yogācārabhūmi-śāstra." The latter three objects of focus are not explained separately here because they are mostly in agreement with the treatises. The four pervasive objects of focus have different distinctions in the teachings, so they are taught here in relation to each other. From this very sutra and others, because they are taught according to the main aspect, the four pervasive objects of focus are taught separately. The names of these four also have common and distinct aspects. The common name is that all four are called pervasive objects of focus. Therefore, in the "Yogācārabhūmi-śāstra," it is said: "These four objects of focus go everywhere and follow all objects of focus, and are taught by the perfectly enlightened Buddhas who have appeared in the past, future, and present, therefore they are called pervasive objects of focus." Furthermore, they are also called pervasive because they pervade the aspect of calm abiding, pervade all things, pervade the nature of suchness, and pervade things related to cause and effect. Among them, what is said as the image with conceptualization is the aspect of insight here. What is said as the image without conceptualization is the aspect of calm abiding here. The very limit of things