Tibetan
གིས་འདིའི་དཔེར་བྱར་རུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །དཔེར་བྱར་རུང་བདག་ནི་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདིའི་བསོད་ནམས་ལ་ལྟོས་ན་དེའི་བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བས་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ཡང་དེའི་དཔེར་རུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་དྲང་སྲོང་གི་འགྲེལ་པ་ལས་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲངས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། འདིས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསོད་ནམས་ནི་ཟད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཚད་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་དག་པའི་ཆོས་ནི་ཟད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། གྲངས་ཀྱི་ཚད་ཀྱང་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཆར་ཡང་མི་ཕོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐུས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་མཐུས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱའོ། ། བགྲང་བའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཚུངས་པ་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། བགྲང་བ་དགོང་ནས་གོང་དུ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཞིང་ཐ་མར་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་པའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་གལ་ཏེ་གཟུགས་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ནམ་མཁའ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཟད་པའི་ཆོས་ཅན་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ལ། འདུས་མ་བྱས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཅི་སྟེ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པ་ཐ་ན་ཏིལ་འབྲུ་གཅིག་ཆ་ཁྲི་ཕྲག་དུ་མ་ཙམ་དུ་གསེས་པ་ཙམ་ཡོད་ན་ཡང་རི་རབ་ལ་སྒྲིབ་པས་ལུས་ཆུད་ཟོས་པ་དག་གིས་ཕན་ཚུན་བསྒྲུན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མི་མཚུངས་པར་སྟོན་ཏོ། །རིན་པོ་ཆེ་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བ་དག་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཐོབ་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་དམན་པ་ཡིན་ལ། ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བས་ནི་མཐར་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉི་ག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མི་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །མདོ་འདི་ལས་གསུངས་པའི་ཆ་སྔ་མ་གསུམ་ནི་མིང་ཉིད་ཀྱིས་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལ་གྲངས་ཀྱི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བཅུའི་མདོ་སྡེའི་འགྲེལ་པ་ལས་དེ་ལ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཕྲག་གཉིས་ལ་གཉིས་སོ། །གཉིས་ཕྲག་གཉིས་ལ་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་བྱིན་གྱིས་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་མདོའི་འགྲེལ་པ་བྱས་པ་ལས་དེ་ལ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་དྲུག་པོ་དག་སྟེ། དེ་ལས་འདས་པ་ཕན་ཆད་ནི་བགྲང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་གྲངས་ཕྲ་བ་ནས་བརྩེགས་པའི་འགྲེས་དྲུག་ཅུ་སྟོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས་ནི་འགྲེས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་འབྱུང་ངོ༌། །འདིར་ནི་རེ་ཞིག་མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པ་དང་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དྲུག་ཅུ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་དྲང་སྲོང་གི་འགྲེལ་པ་དང་སྦྱར་ན་དེ་ལས་ ཆ་སྔ་མ་ལྔ་ནི་ཀུན་ཀྱང་གྲངས་ཀྱི་ཆ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གྲངས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བགྲང་བའི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་ས་བཅུའི་མདོའི་འགྲེལ་པ་ལས། བགྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ནས་བརྩེགས་པ་དང་བཅུ་ལས་བསྐྱད་པ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས། གྲངས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་དེའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཐབས་མཁས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །འདིར་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བགྲང་བར་བྱ་བ་འབྲས་དང༌། ཏིལ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་གྲངས་བརྒྱ་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་ཇི་ཙམ་དུ་བགྲང་བར་ནུས་པའི་ཆོས་ལ་བྱ་བས་དེ་གྲངས་ཞེས་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་བཞི་ནི་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བགྲང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་དག་གི་ལས་དང༌། དེའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཐབས་མཁས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །འདིར་བགྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བགྲང་བའི་གྲངས་གཅིག་དང༌། བཅུ་དང༌། བརྒྱ་དང༌། སྟོང་དང༌། ཁྲི་དང༌། འབུམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་ཇི་ཙམ་དུ་བགྲང་བར་ནུས་པའི་ཆོས་ལ་བྱ་བས་བགྲང་བར་ནུས་པའི་ཆོས་དེ་ལ་དེའི་ཕྱིར་བགྲང་བ་ཞེས་པ་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་བགྲང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟན་ཏོ། །བཤད་པ་འདི་
Chinese
因为这没有可比的例子，所以用偈颂说：世间的一切法，我都找不到可以比拟的。这样说，如果看这个的福德，那么那个的福德就非常小，因此没有任何法可以与它相比。导师金刚正士的注释中说，百分之一也无法比拟等等，这是数字上的差别殊胜。这是因为有漏的福德是坏灭之法，因此是有量的，而无漏的清净之法是无坏灭之法。因为数量也没有限度，所以是殊胜的。说连一部分也无法比拟，这是威力上的差别殊胜。像这样，无漏的善法之福德的力量，比有漏的善法殊胜，所以称为威力上的差别殊胜。 说连计算的一部分也无法比拟，这是无等同的差别殊胜。因为计算从上到下非常细微，甚至最后连稍微有一点的部分也无法比拟。因此，称为无等同的差别殊胜。这是说，如果无漏的善法有形体，那么虚空和法界也无法容纳。像这样，有漏是坏灭之法的有形体，而无为是无漏之法。如果不是同等，即使将一粒芝麻分成数万份，那些被须弥山遮蔽而白费力气的人也无法互相比较，这是最后的结论。说在因上也无法忍受，这是因上的差别殊胜，显示了因和果不相同。珍宝和有漏的善根，因为获得三界的异熟果，所以因和果两者都是低劣的。而无漏的善根，最终会成就佛果，因此因和果两者都是殊胜的，所以称为因和果不相同。经中说，前面三种只是名称上的表达而已。
English
Because there is no comparable example for this, it is said in verse: 'Among all the worldly dharmas, I cannot find anything comparable.' Thus, if one looks at the merit of this, then the merit of that is very small, therefore no dharma can be compared to it. The commentary of the teacher Vajra Srauta says that even one percent cannot be compared, etc., which is a superior difference in number. This is because the merit with outflows is the nature of destruction, therefore it is limited, while the pure dharma without outflows is the nature of non-destruction. Because there is no limit to the number, it is superior. To say that even a part cannot be compared is a superior difference in power. Like this, the power of the merit of the virtuous dharma without outflows is superior to the virtuous dharma with outflows, so it is called a superior difference in power. To say that even a part of the calculation cannot be compared is a superior difference of incomparability. Because the calculation is very subtle from top to bottom, even the slightest part cannot be compared. Therefore, it is called a superior difference of incomparability. This means that if the virtuous dharma without outflows had a form, then even space and the realm of dharma could not contain it. Like this, that with outflows is a form of the nature of destruction, while the unconditioned is a dharma of the nature of without outflows. If they are not equal, even if one sesame seed is divided into tens of thousands of parts, those who are obscured by Mount Meru and waste their efforts cannot compare with each other, this is the final conclusion. To say that it cannot be endured even in the cause is a superior difference in the cause, showing that the cause and effect are not the same. Precious jewels and virtuous roots with outflows, because they obtain the ripening result of the three realms, both the cause and the effect are inferior. But the virtuous root without outflows will ultimately achieve Buddhahood, therefore both the cause and the effect are superior, so it is called the cause and effect are not the same. The sutra says that the first three parts mentioned are only expressions in name.
Chinese
对此，所谓“数的方面”，《十地经》的注释中说，所谓“数”，就是“一加二为二，二加二为四”等等。导师功德光所著的《般若波罗蜜多金刚经》的注释中说，所谓“数”，就是指六个阶段，超过这些就无法计数了。而《俱舍论》中则阐述了从微小数开始累积的六十种计算方法。《华严经》中则出现了百二十种计算方法。这里暂时按照《俱舍论》中的说法，阐述了六十种。如果与金刚断经的注释相结合，那么其中 前五个方面都被称为“数的方面”。因此，其中“百分之一也不及”等说法，就是指数的特别殊胜。所谓“计数的方面”，《圣十地经》的注释中说，“计数”就是指从一累积，以及从十开始递增等等。在《大毗婆沙论》中，如果有人问，什么是“数”的法？答：如理作意的心的作用，以及作为其所依的善巧智慧。这里所说的“数”，并不是指可以计数的稻米、芝麻等事物的百、千等数量，而是指能够计数的法，因此称之为“数”。从“如此，四蕴是数的自性”这样阐述。另外，在同一论典中，如果有人问，什么是“计数”的法？答：如理作意的心的作用，以及作为其所依的善巧智慧。这里所说的“计数”，并不是指计数的数字一、十、百、千、万、亿等法，而是指能够计数的法，因此对于能够计数的法，才称之为“计数”。从“如此，五蕴是计数的自性”这样阐述。这个解释
English
Regarding this, the so-called "aspect of number" is explained in the commentary on the Sutra of Ten Grounds, where it says that "number" means "one plus two is two, two plus two is four," and so on. The commentary on the Diamond Cutter Sutra of the Perfection of Wisdom, written by the teacher Yönten Jin, states that "number" refers to the six stages, and beyond that, it is impossible to count. The Treasury of Knowledge (Abhidharmakosha) teaches sixty progressions, starting from small numbers. The Avatamsaka Sutra mentions one hundred and twenty progressions. Here, for the moment, sixty are taught, in accordance with the explanation in the Treasury of Knowledge. If combined with the commentary on the Vajra Cutter, then the first five aspects are all called "aspects of number." Therefore, the statement that "it is not even a fraction of a hundredth" indicates the extraordinary excellence of numbers. The so-called "aspect of counting" is explained in the commentary on the Noble Sutra of Ten Grounds, where "counting" refers to accumulating from one and increasing from ten, and so on. In the Great Commentary on the Treatise (Mahavibhasha), if someone asks, "What is the dharma of 'number'?" the answer is: "The mental activity of proper attention and the skillful wisdom that serves as its basis." Here, "number" does not refer to the countable quantities of things like rice and sesame, such as hundreds or thousands, but to the dharma that can be counted, and therefore it is called "number." This is explained from "Thus, the four aggregates are the nature of number" onwards. Furthermore, in the same treatise, if someone asks, "What is the dharma of 'counting'?" the answer is: "The mental activity of proper transformation and the skillful wisdom that serves as its basis." Here, "counting" does not refer to the numbers one, ten, hundred, thousand, ten thousand, or hundred million, but to the dharma that can be counted, and therefore the dharma that can be counted is called "counting." This is explained from "Thus, the five aggregates are the nature of counting" onwards. This explanation