Tibetan
བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་དོན་གྱི་མཐའ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །གཏན་དུ་སྤང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་གཏན་དུ་ སྤང་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཏན་དུ་སྤང་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཏན་དུ་སྤང་བའི་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱའོ། །གཟུགས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྤྱིར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་ཕུང་པོའི་མཚན་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕུང་པོའི་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕུང་པོ་འགོག་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕུང་པོ་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ལ། ལེའུ་འདིའི་མགོར་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་བསྟན་ཅིང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་སྐབས་ནས་ནི་ཚིག་དྲུག་འབྱུང་ན། ཅིའི་ཕྱིར་སྔ་ཕྱི་མི་མཐུན་པར་གྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྔ་ཕྱིར་བསྟན་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ན། མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་དེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ལས་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་དྲུག་བསྟན་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུར་ཡང་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གཏན་དུ་སྤངས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་པ་བསྟན་པའི་སྐབས་ནས་ཡང་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གྲངས་ཀྱང་ངེས་པ་མེད་པས་བྱེ་བྲག་གཞག་ནས་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱ་ན་ནི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་མེད་དོ། སྤྱི་གཞག་ནས་བྱེ་བྲག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བརྗོད་ན་ནི་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཁོ་ན་ལས་མེད་དོ། །སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉི་གའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བརྗོད་ན་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་སྔ་ཕྱིའི་བསྐྱེད་པ་དང༌། དབྲི་བ་དག་མི་མཐུན་པར་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་སྐབས་ནས་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ལེའུ་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་དྲུག་པོ་དེ་དག་གསུངས་པ
Chinese
应作之事。痛苦之谛的意义的边际，应当完全了知。断除和完全了知，其中，总的显示断除，即是断除的自性。以见道和修道等所断除的，即是断除的差别。总的了知色的自性，即是完全了知的自性。个别了知色的蕴，即是完全了知的差别。如是安立的，即是遍计所执的体性。真实谛的体性之品中，有六种体性，即是：为了获得蕴，以及为了获得蕴的相，以及为了获得蕴的生，以及为了获得蕴的灭，以及为了获得蕴的灭的现前。如是宣说。此品之初，宣说了五种体性。从通达之时起，出现六句。为何前后不一致呢？答：前后所宣说的，若总摄为一，则有十种体性。真实谛的体性之品中，宣说了六种体性。在宣说无自性之品中，也以两种体性宣说，即是：断除和完全了知。从通达之时起，也以两种体性宣说，即是：自性的体性和差别的体性。这十种体性中，因为自性和差别的体性的缘故，数量也不确定，若安立差别而以总的方面来说，则只有一种体性。若安立总的而以差别的方面来说，则只有两种体性。若以总和差别二者的方面来说，则有三种体性。因此，前后的增减才不一致。此处，从通达之时起，因为是通达的第一品，所以才宣说了这六句话。
English
It should be done. The limit of the meaning of the truth of suffering should be completely understood. Abandoning and completely knowing, wherein, the general showing of abandoning is called the self-nature of abandoning. What is to be abandoned by the path of seeing and meditation, etc., is called the distinction of abandoning. What is generally knowing the self-nature of form is called the self-nature of complete knowledge. What is specifically knowing the aggregate of form is called the distinction of complete knowledge. What is thus established is called the nature of the completely imputed. In the chapter on the nature of the truth of reality, there are six kinds of nature, namely: because of obtaining the aggregate, and because of obtaining the sign of the aggregate, and because of obtaining the arising of the aggregate, and because of obtaining the cessation of the aggregate, and because of obtaining the manifestation of the cessation of the aggregate. Thus it is taught. At the beginning of this chapter, five kinds of nature are taught. From the time of understanding, six sentences appear. Why is it inconsistent before and after? Answer: If the teachings before and after are summarized into one, there are ten kinds of nature. In the chapter on the nature of the truth of reality, six kinds of nature are taught. In the chapter on teaching no self-nature, it is also taught with two kinds of nature, namely: abandoning and completely knowing. From the time of understanding, it is also taught with two kinds of nature, namely: the nature of self-nature and the nature of distinction. Among these ten kinds of nature, because of the nature of self-nature and the nature of distinction, the number is also uncertain. If we establish distinction and speak in terms of generality, then there is only one kind of nature. If we establish generality and speak in terms of distinction, then there are only two kinds of nature. If we speak in terms of both generality and distinction, then there are three kinds of nature. Therefore, the addition and subtraction before and after are inconsistent. Here, from the time of understanding, because it is the first chapter of understanding, these six sentences are spoken.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །ཡང་ལེ་འུ་ཉིད་ཀྱི་མགོར་མཚན་ ཉིད་དྲུག་ཀྱང་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་བསྟན་པས་ན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ཕུང་པོ་ཐོབ་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་འདི་ལས་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་ཡོད་དེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལེའུ་གཉིས་པ་ལས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལས་བརྩམས་ནས་འགོག་པ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང༌། གཏན་དུ་སྤང་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བསྟན་ལ། ལེའུ་འདི་ལས་གཏན་དུ་སྤང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་བསྟན་གྱི། འགོག་པ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་གསུངས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ་གཏན་དུ་སྤང་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཡིན། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན། འགོག་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡིན། མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཅིག་གི་དབང་དུ་མཛད་དེ་བརྗོད་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་འདོགས་པར་མཛད་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་སྟེ། མདོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉིས་པ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་གནས་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་ཀྱང་འདོགས་པར་མཛད་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་གཞན་གྱི་དབང་ལ་བརྟེན་ ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གཉིས་བསྟན་པའོ། །འདི་ལྟར་བདག་གིས་དེང་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བའི་དོན་འཚལ་བ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བས་ནི་གཉིས་བ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡ
Chinese
是也。又于彼品之初，亦示六相，谓亦示蕴故。为得真实谛相品中，云为得蕴故等，是示也。由此悟入，则有七相，谓色蕴为第一相故。何故于第二品中，从蕴等法起，而示灭及灭所显，并永断及遍知，而于此品中，唯示永断及遍知，而不说灭及灭所显耶？谓永断是苦集谛，应遍知是苦谛，灭是灭谛，所显是道谛，是故真实义中，蕴等与四谛相应也。就一方而说，故一能显一也。世尊依彼而施设诸法之相，自性皆无，是第二遍计所执相，依彼而说自性无性也，是善示现，经即是密意也。分别之行境，遍计所执相之所依，行相为何耶？是依他起相也等，是第二依他起自性善示现也。此亦以二相示之，谓示遍计所执之所依为依他起，及依依他起而示二种自性也，此是第一也。世尊依彼而施设诸法之生自性皆无，及胜义自性皆无，亦施设一方，是第二依依他起而示二种无自性也。如是我今于此如世尊所说而求义者等，是第二悟入三种自性也。此亦
English
It is so. Moreover, at the beginning of that chapter, six characteristics are also shown, namely, because the aggregates are also shown. In order to obtain the chapter on the characteristics of the true reality, it is said, "For the sake of obtaining the aggregates," etc., which is a demonstration. From this understanding, there are seven characteristics, because the aggregate of form is the first characteristic. Why, in the second chapter, starting from the dharmas such as the aggregates, are cessation and the manifestation of cessation, as well as permanent abandonment and complete knowledge, shown, while in this chapter, only permanent abandonment and complete knowledge are shown, and cessation and the manifestation of cessation are not mentioned? It is said that permanent abandonment is the truth of the origin of suffering, what should be completely known is the truth of suffering, cessation is the truth of cessation, and what is to be manifested is the truth of the path. Therefore, in the true meaning, the aggregates and so on are in accordance with the four truths. Speaking from one aspect, one can reveal the other. The Blessed One, relying on that, establishes the characteristics of all dharmas, whose own nature is all non-existent. This is the second characteristic of the completely imputed, relying on which the non-nature of self-nature is spoken of. This is a good demonstration, and the sutra itself is the hidden meaning. What is the object of discrimination, the basis of the completely imputed characteristic, the aspect of action? It is the dependent arising characteristic, etc., which is the good demonstration of the second dependent arising self-nature. This is also shown in two aspects, namely, showing the basis of the completely imputed as dependent arising, and showing the two kinds of self-nature based on dependent arising. This is the first. The Blessed One, relying on that, establishes that the birth self-nature of all dharmas is non-existent, and the ultimate self-nature is non-existent, and also establishes one aspect, which is the second showing of the two kinds of non-self-nature based on dependent arising. As I am now seeking the meaning here as the Blessed One has said, etc., this is the second understanding of the three kinds of self-nature. This also
Tibetan
ང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་བ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པའི་སླད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཁོ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ཆོས་བདག་མ་མཆིས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་དམིགས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་བཤད་པ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ཡང་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། གཞན་གྱི་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལས་བརྩམས་ནས་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་བསྟན་པའོ། །འདི་ནི་དང་པོ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་རབ་ཏུ་སྩལ་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ། ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་འདོགས་པར་མཛད་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལས་བརྩམས་ནས་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་བསྟན་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པར་བགྱི་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་གཉིས་པ་ཟླས་ཕུང་པོ་གཞན་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་དབྱེ་སྟེ། ཟླས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་རྣམས་བསྟན་པ་དང༌། ཟླས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ་དང༌། ཟླས་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ་དང༌། ཟླས་ཟས་བཞི་པོ་དག་བསྟན་པ་དང༌། ཟླས་ཁམས་དྲུག་དང༌། བཅྭ་བརྒྱད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་དག་གི་སྐྱེ་མཆེད་རེ་རེ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པར་བགྱི་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཟླས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་པ་ནི་གོང་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་དག་གི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་རེ་རེ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པར་བགྱི་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་ཟླས་སྲིད་པའི་ཡན་ལག
Chinese
我以两种方式展示，即对通达进行概括性展示，以及对通达本身进行分别解说。这是第一。对于分别念的行境，遍计所执的体性的处所，行的相，为了遍计所执的体性完全成就，本体自性空，即法无我，如是清净的所缘，那是圆成实性，如是等等，这是第二，对通达本身进行分别解说的展示。这又分为二，即依靠他起而对圆成实性进行分别，以及从圆成实性出发而对胜义谛自性空性进行部分展示。这是第一，如此，遍计所执的体性的处所，他起的自性，由于遍计而极度施设，因此以自性空性进行分别，法无我性，凡是存在的，那就是圆成实性。世尊依靠它而对胜义谛自性空性进行部分安立，这是第二，从圆成实性出发而对胜义谛自性空性进行部分展示。色蕴如何，其余的蕴也同样要广泛地解说，从这以下是第二，以类比的方式展示其他的蕴等等。这又分为五类，即以类比的方式展示其余的蕴，以类比的方式展示十二处，以类比的方式展示十二有支，以类比的方式展示四食，以类比的方式展示六界和十八界。这是第一。对于蕴，如前一样，对于十二处的每一处，也要同样广泛地解说，这是第二，以类比的方式展示十二处，通达自性空性，要像前面一样理解。对于十二有支的每一个有支，也要同样广泛地解说，这是第三，以类比的方式展示有支。