Tibetan
་པ་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ་སོ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་ལམ་གཉིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སེམས་ཅན་ཁམས་འདིར་སེམས་ཅན་དཔག་མེད་དག །བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་མྱ་ངན་འདའ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་རིགས་ངེས་པའི་གང་ཟག་བདག་གཅིག་པུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བསྟན་པའོ། །དེའི་རྒྱུད་ལ་ངེས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེའི་ས་བོན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དཔའ་བཏུལ་མྱ་ངན་འདའ། །སེམས་ཅན་མི་གཏོང་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བསྟན་པའོ། །རིགས་མ་ངེས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་བྱ་བ་མི་གཏོང་བས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས་གཏན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ འཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། རིགས་ངེས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཕྲ་ཞིང་བསམ་པར་དཀའ་བ་ཟག་མེད་དབྱིངས། །དེར་རྣམ་གྲོལ་དག་མཉམ་པས་བྱེ་བྲག་མེད། །ཐམས་ཅད་དོན་འགྲུབ་ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང༌། །ཐ་དད་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་བརྟེན་བདེ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །ཕྲ་ཞིང་བསམ་པར་དཀའ་བ་ཟག་མེད་དབྱིངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་བྱ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྲ་ཞིང་བསམ་པར་དཀའ་བར་གྱུར་པའོ། །དེར་རྣམ་གྲོལ་དག་མཉམ་པས་བྱེ་བྲག་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་མཚུངས་ཤིང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པ་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་དོན་ཡོད་པས་དང་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་
Chinese
由于依靠圣道各自获得寂灭，因为没有第二条道路，所以说是一乘，但那三种乘的差别并非没有，这是总结语。此有情界，无量有情，独自寂灭。这是说第二种，根器已定的补特伽罗独自寂灭。因为他们的相续中必定没有如来慈悲的种子，所以永远不会现证无上菩提，广说如前所述。大悲勇猛入寂灭，不舍众生彼等甚稀有。这是说第三种，根器未定的众生获得大寂灭。因为根器未定的补特伽罗的相续中有佛性，所以通过精进努力可以获得佛的寂灭，但不舍弃利益众生的事业，因此具有四种智慧，最终获得寂灭，而根器已定的补特伽罗获得寂灭是非常稀有的，这是总结语。微细难思无漏界，彼处解脱皆平等故无差别，一切义成舍烦恼痛苦，异说二者依止安乐。这是第四种，对寂灭的体性进行了解释。微细难思无漏界，这是说，寂灭的自性。界是指自性，因为是寂灭自性的体性，所以是微细难思的。彼处解脱皆平等故无差别，这是说寂灭的果是相同且没有差别的。真如一性具有二身之义，首先，解脱身是这样的：依靠真如，断除烦恼，获得解脱，这被称为解脱身。第二，法身是这样的：佛的法身。
English
Since each attains Nirvana by relying on the noble path, and because there is no second path, it is said to be one vehicle, but it is not that there is no difference between those three vehicles, this is the concluding remark. In this realm of sentient beings, countless sentient beings, attain Nirvana alone. This is the second, which shows that the individual with a definite lineage attains Nirvana alone. Because there is definitely no seed of the Tathagata's compassion in their continuum, they will never realize the unexcelled Bodhi, as explained above in detail. Those who are brave with great compassion enter Nirvana, those who do not abandon sentient beings are very rare. This is the third, which shows that those with indefinite lineages attain great Nirvana. Because there is Buddha-nature in the continuum of those individuals with indefinite lineages, they can attain the Nirvana of the Buddha through diligent effort, but they do not abandon the work of benefiting sentient beings, so they become endowed with the four wisdoms and ultimately attain Nirvana, but it is very rare for those individuals with definite lineages to attain it, this is the concluding remark. Subtle and inconceivable, the uncontaminated realm, in that liberation, all are equal, so there is no difference, all accomplish meaning, abandon afflictions and suffering, to speak of difference and duality is to rely on bliss. This is the fourth, an explanation of the characteristics of Nirvana. Subtle and inconceivable, the uncontaminated realm, this is to say, the nature of Nirvana. Realm refers to self, because it is the nature of the self of Nirvana, it is subtle and inconceivable. In that liberation, all are equal, so there is no difference, this is to show that the result of Nirvana is the same and without difference. The one suchness has the meaning of having two forms, first, the liberation body is like this: relying on suchness, abandoning afflictions, and attaining liberation, that is called the liberation body. Second, the Dharma body is like this: the Dharma body of the Buddha.
Tibetan
སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉག་གཅིག་ལ་མངའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མཉམ་པས་བྱེ་བྲག་མེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འོག་ནས་མདོ་ཉིད་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལུས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་མཚུངས་ཤིང་མཉམ་མོ་ཞེས་བཤད་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྱིར་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཀྱང༌། ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་གི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རབ་དང༌། ཐ་མའི་བྱེ་བྲག་མེད་པའོ་ཞེས་བཤད་དེ་དེའི་ ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་འདི་ལྟར་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་ལ་ནི་དམན་པ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་མེད་ལ། མཐོ་དམན་ཡང་མེད། བཟང་ངན་ཡང་མེད་དེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་མེད་པའོ་ཞེས་བཤད་དེ། རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དོན་འགྲུབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དོན་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ལུས་སྤོང་བ་དག་མི་མཚུངས་པས་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཉི་ཚེ་སྤང་བ་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པ་གཉིས་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། བརྟན་པ་དང་བདེ་བའོ། །འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ནི་བརྟན་པ་ཞེས་གསུངས་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ནི་བདེ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཀྱང༌། དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་ནི་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་བདེ་བ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་བདེ་བར་བརྗོད་པར་
Chinese
因为成为力量和无畏等等功德的所依，所以称为法身。其中，法身唯有如来才具有。解脱身是因为三乘没有差别，解脱平等，所以说没有差别。因此，下面经中说：‘善男子，因为解脱身，声闻和独觉也与如来相同和平等，但为了法身，则特别殊胜。’因为如来的法身有差别，所以说是成为功德特别殊胜、不可估量的所依。’瑜伽行地的论典中也说：‘三乘的无余涅槃没有上下差别。’因此，该论典中说：‘像这样，在无余的法界中，没有低劣、中等和特别殊胜的分别，也没有高低、好坏，这与如来和声闻没有差别。’如该论典中广说的那样。‘一切义成’等等中，义是特别殊胜的，像这样，在无余涅槃的真如自性中，成就一切无为功德，并且舍弃成为烦恼和痛苦之所依的身体等，因为不相同，所以有余涅槃是暂时舍弃烦恼。依靠这个涅槃，而有这两种不同的说法，即坚固和安乐。像这样，因为远离烦恼，所以说是坚固，因为远离痛苦，所以说是安乐。瑜伽行地的论典中也说：‘因为三种意义，所以称为常。’因为两种意义，所以称为乐。因此，该论典中说：‘为什么称为常？’回答说：‘因为真如完全清净而完全分开，因为不是由因缘产生，并且没有生灭。’什么称为安乐？
English
Because it becomes the basis of qualities such as power and fearlessness, it is therefore called Dharmakaya. Among them, Dharmakaya is possessed only by the Tathagata. The Nirmanakaya is said to be without distinction because the three vehicles have no difference, and liberation is equal. Therefore, the Sutra says below: 'Good son, because of the Nirmanakaya, all the Sravakas and Pratyekabuddhas are equal and the same as the Tathagatas, but for the sake of Dharmakaya, they are particularly superior.' Because the Dharmakaya of the Tathagata has differences, it is said to be the basis of immeasurable and particularly superior qualities.' The Yogacarabhumi-sastra also says: 'The Nirvana without remainder of the three vehicles has no distinction of superior and inferior.' Therefore, the same treatise says: 'Like this, in the realm of Nirvana without remainder, there is no distinction of inferior, medium, and particularly superior, and there is no high or low, good or bad. This is no different from the Tathagata and the Sravaka.' As explained extensively in the same treatise. In 'Sarvarthasiddha' and so on, 'artha' is particularly superior. Like this, in the Suchness nature of Nirvana without remainder, all unconditioned qualities are accomplished, and abandoning the body that becomes the basis of afflictions and suffering, etc., is not the same, so Nirvana with remainder is the temporary abandonment of afflictions. Relying on this Nirvana, there are these two different statements, namely stability and happiness. Like this, because it is free from afflictions, it is said to be stable, and because it is free from suffering, it is said to be happiness. The Yogacarabhumi-sastra also says: 'Because of three meanings, it is called permanent.' Because of two meanings, it is called happiness. Therefore, the same treatise says: 'Why is it called permanent?' It is answered: 'Because Suchness is completely pure and completely separated, because it is not produced by conditions, and there is no birth and death.' What is called happiness?
Tibetan
བྱ་བ་འམ། བདེ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་དོན་དམ་པ་བདེ་བས་བདེ་པར་བརྗོད་པར་བྱའི། ཚོར་བའི་བདེ་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བས་ན་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་རྟག་པའི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བདེ་བའི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་བརྩམས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་རྣམ་པ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཐ་དད་པ་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ།། །།བམ་པོ་སུམ་ཅུ་གཅིག་པ། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ཀྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ཙམ་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ། ཕྲ་བ་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བ། ཟབ་པ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ། རྟོགས་པར་དཀའ་བ། མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པར་དགའ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་རྣམ་པར་ལྔར་ཕྱེ་བའི་གསུངས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་ནས་བཀའ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གོ་བར་གྱུར་བ་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བསྐུལ་བའོ། །དང་པོ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་སྟེ། བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་བསྔགས་པ་དང༌། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་བར་བསྟན་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་བགྱི་ན་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཀྱིས་དཔེ་སྨོས་ནས་བཟླས་ཏེ་བཤད་པའོ། །འདི་ནི་དང་པོ་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་བསྔགས་པའོ། །མདོའི་ཚིག་འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བསྔགས་པ་སྤྱིར་བརྗོད་པ་དང༌། ཕྲ་བ་མན་ཆད་བསྔགས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལ་ཕྲ་བ་དང་ཟབ་པ་དང༌། རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། ཐེག་པ་པ་གཉིས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར། མིང་འདི་གསུམ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བདག་གིས་དེང་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ
Chinese
说是作为行为，或者不是快乐？答：说是以胜义乐为乐，而不是以感觉的乐。为什么呢？因为从一切烦恼和从那产生的痛苦中完全超脱出来的缘故。因此，《瑜伽行地论》是从常的三种意义和乐的两种意义出发而宣说的。因为这两种意义是不同的，所以这里说成是两种不同。第三十一品。此后，当时菩萨胜义正行也对薄伽梵这样说道：世尊，诸佛以何等程度思量而说，乃至说极微细、极甚深、难以证悟、极乐于证悟，真是稀有奇妙啊！从这以下，是说通达了分为五类的说法，从而如实领受教言之品。这也有两种，即显示菩萨已经理解，以及从“此后薄伽梵”以下，如来劝勉修行。第一种又分为三种：赞叹所说是极其甚深，以及从“如此我”以下，显示自己已经理解，以及从“世尊，譬如”以下，用比喻重复解说。这是最初赞叹所说是极其甚深。这段经文也有两种：总说赞叹，以及从“微细”以下，别说赞叹。其中，微细、甚深和难以证悟，是依次因为异生、二乘和菩萨的境界之外的差别。或者，因为从声闻、独觉和菩萨地之外超脱的缘故。或者，因为从三大阿僧祇劫的菩萨行境之外超脱的缘故，所以说了这三个名称。如此，我今日从薄伽梵所说的
English
Should it be said as action, or not as happiness? It is said that it should be said as happiness with ultimate happiness, but not with the happiness of feeling. Why is that? Because it is said that it is because of being completely free from all afflictions and all the sufferings arising from them. Therefore, the treatise "Yogacarabhumi" is taught based on the three meanings of permanence and the two meanings of happiness. Because these two meanings are different, it is said here that they are spoken of as two different things. Thirty-first fascicle. Then, at that time, the Bodhisattva Meaningful Righteousness also said this to the Bhagavan: "O Bhagavan, to what extent do the Buddhas think and speak, even saying that it is extremely subtle, extremely profound, difficult to realize, and extremely joyful to realize? It is wonderful and amazing!" From this point on, it shows the aspect of having understood the fivefold division of the teachings and thus having received the teachings correctly. This also has two aspects: showing that the Bodhisattva has understood, and from "Then the Bhagavan" onwards, the Tathagata encourages practice. The first is also divided into three aspects: praising that the teaching is extremely profound, and from "Thus I" onwards, showing that one has understood it oneself, and from "O Bhagavan, for example" onwards, explaining it repeatedly with examples. This is the first praise that the teaching is extremely profound. This sutra passage also has two aspects: stating the praise in general, and from "subtle" onwards, stating the praise in particular. Among them, subtle, profound, and difficult to realize are, in order, because of the difference beyond the realms of ordinary beings, the two vehicles, and the Bodhisattva. Or, because of transcending beyond the grounds of Hearers, Solitary Buddhas, and Bodhisattvas. Or, because of transcending beyond the realm of activity of the Bodhisattva of the three countless eons, these three names are spoken. Thus, today I, from what the Bhagavan has spoken,