Tibetan
པས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འཕགས་པས་གསུངས་པ་དག་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ལོག་པར་ཟིན་པ་རབ་ཏུ་སེལ་བའི་ཕྱིར་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་དང་ཡོད་པའི་བསྟན་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་འཛིན་པ་རབ་ཏུ་སེལ་བ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཕལ་ཆེར་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་གསུང་བར་མཛད། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕལ་ཆེ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་ཅིང་འཁོར་བ་ཡང་ཕལ་ཆེར་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ལས་འབྱུང་བས། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ འཛིན་པ་རབ་ཏུ་བསལ་བ་དང༌། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ཕལ་ཆེར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཡོད་པ་གཉི་ག་ཡང་བསྟན་པའི་སྒོ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་སྔར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་དོན་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཅེ་ན། ཐབས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་ནི་མ་ཡིན་པ་དགག་ཅིང༌། མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་གྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སེལ་ཅིང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་ཀྱང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་ཡང་དག་པར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་སྒོར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བསྟན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྒོར་གྱུར་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཡོད་པའི་སྒོར་འགྱུར་བའི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དབང་པོའི་རྗེས་སུ་སྒོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་བྱ་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་ཀྱང་སྒོའི་དོན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཡོད་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་འཛིན་པ་དག་རབ་ཏུ་སེལ་བས་དེ་ལྟ་བས་ན་བློ་དང་ལྡན་པ་དག་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཐོས་ནས་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་བཟུང་བའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས་ཁ་ཅིག་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་མདོ་སྡེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དགོངས་པའི་དོན་བསྟན་པ་དག་ཐོས་ན། བཤད་པའི་དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་ནས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་བརྟགས་ཏེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའི་རྟོག་གེ་ཙམ་གྱིས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སུ་འདི་ལྟར་ལྟ་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲའོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་འདོགས་པའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་འདོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་ན་བརྟགས་པ་ཙམ་གྱི་ཁོ་ན་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་དེ་དག་གིས་དེ་ཁོ་ན་དང༌། བརྟགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཡང་སྐུར་བ་བཏབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྟགས་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པས་ན་མེད་པར་ལྟ་བའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མེད་པ་བ་དེ་ནི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཛད་ས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨོས་པའི་འོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། འགྲོགས་པར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཕུང་བར་བྱེད་ལ། འཇིག་རྟེན་གང་དེའི་ལྟ་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་ཡང་ཕུང་བར་བྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ལ་དགོངས་ནས་འདི་ན་ལ་ལ་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་བླའི། ལ་ལ་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་རྨོངས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་དེས་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ལ། གཞན་ཡང་ཆོས་འདོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལས་ཐར་བར་འདོད་པ་དག་ཀྱང་ཕུང་བར་བྱེད་ཅིང་སླུ་བར་མི་བྱེད་ལ། ཆོས་དང་བདེ་བ་ལ་ཡང་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །བསླབ་པའི་གཞི་དག་ལ་ཡང་གཡེལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་རྨོངས་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྐུར་བ་འདེབས་ཏེ། གཞི་དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། གཞན་ཡང་ཆོས་འདོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕུང་བར་བྱེད་དོ། བསླབ་པའི་གཞི་དེ་དག་ལ་ཡང་གཡེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་ དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ་
Chinese
故也。为何圣者所说非为虚妄？为遣除邪执故非为虚妄。空性与有之教二者亦为遣除执着，为何如来多说空性之教？如是，众生大多执着于有，轮回也大多由执着于有而生。故如来为遣除执着于有，及为舍弃轮回之痛苦，而多说空性之教。若空性与有二者皆为教法之门，为何先前说空性为真实义？以方便假立而说，故无有相违。又，空性之词，是否定非有，且显示非有之自性，故空性非仅是有，空性亦是有。空性遣除一切执着之有情，且一切法亦非是有，亦非是空性，通达究竟真实义，然诸法之真如义，真实而言亦非是空性之自性，以空性为门故，仅是假立而说空性，故真如义亦非是空性。空性为门，然真如义非是有，故成为有之门之理耶？以随顺根器而说门，故若说为有亦无过失，然门之义与空性相顺，故凡说有有者，皆是随顺显现执着之心，凡说空空者，皆是极力遣除非真实之执着，是故具慧者听闻空性之词后，亦脱离一切执着有与无，而了知诸法之真如义非有亦非无，故不生起有与无之分别戏论，如是开示。于空性执为邪执之过患之相者，
English
Therefore. Why are the words spoken by the noble ones not false? They are not false because they thoroughly dispel wrong conceptions. If both the teachings of emptiness and existence thoroughly dispel clinging, why did the Thus-Gone One mostly teach the teachings of emptiness? In this way, most sentient beings cling to existence, and cyclic existence also mostly arises from clinging to existence. Therefore, the Thus-Gone One mostly taught the teachings of emptiness in order to thoroughly dispel clinging to existence and to abandon the suffering of cyclic existence. If both emptiness and existence are doors to the teachings, why was it previously taught that emptiness is the true meaning? It is taught as merely a provisional designation by skillful means, so there is no contradiction. Furthermore, the word "emptiness" negates non-existence and shows the very nature of non-existence, so emptiness is not only existence, but emptiness is also existence. Emptiness eliminates all sentient beings who cling, and all phenomena are also not existent, nor are they emptiness, but it realizes the ultimate true meaning. However, the true nature of all phenomena is not truly the nature of emptiness, because emptiness is a door, so emptiness is taught as merely a provisional designation, so the true meaning is also not emptiness. If emptiness is a door, but the true meaning is not existence, is it reasonable for it to become a door to existence? Because the door is spoken of in accordance with the faculties, there is no fault even if it is said to be existence, but the meaning of the door is in accordance with emptiness, so all that is said to be existent follows the mind of manifest clinging, and all that is said to be empty thoroughly dispels non-true clinging. Therefore, those who have intelligence, after hearing the word emptiness, are also separated from all clinging to existence and non-existence, and understand that the true meaning of phenomena is neither existent nor non-existent, so they do not generate the proliferation of conceptual thoughts of existence and non-existence, as it is taught. The characteristic of the fault of wrongly grasping emptiness is:
Chinese
正如《瑜伽行地论》中所说的那样，如果听到其中一些难以理解的，具有大乘经典的甚深空性，以及显示意趣之义的教法时， 没有如实地了解所说之义，不如理作意，仅以非理所生的分别念认为这些都是分别念而已，这就是唯一的真理。谁这样认为，那就是正确的见解，他们就这样认为，这样说。按照他们的观点，连安立的基础事物都不存在，那么安立本身也将在一切的一切中都不存在，那么仅仅是分别念的唯一见解又怎么会存在呢？因此，从这个角度来说，他们也诽谤了真如和分别念本身。由于诽谤了分别念和真如，因此应当知道他们是持无见的主要人物。像这样持无见的人，不应被与梵天平等行事的人们提及，也不应与之交往。因为他自己也会毁灭，而且凡是倾向于他的见解的世人也会毁灭。世尊考虑到这一点，因此说：‘在此，有些人执著于有我，这还算好；有些人错误地执著于空性，那就不是这样了。’为什么呢？因为执著于有我的众生，仅仅是对所知事物感到迷惑而已，但并非诽谤一切所知事物。因此，众生不会因此堕入地狱，而且也不会毁灭或欺骗那些想要佛法、想要从痛苦中解脱的人，反而会将他们安置于佛法和安乐之中，也不会在修学的基础上懈怠。而错误地执著于空性的人，既对所知事物感到迷惑，又诽谤一切所知事物。因此，众生会因此堕入地狱，而且也会毁灭那些想要佛法、想要从痛苦中解脱的人，也会在修学的基础上懈怠。因此，诽谤如实之物的行为，比从这个佛法和律中彻底退失还要严重。
English
As stated in the "Yogacarabhumi-sastra," if one hears some of the profound teachings that are difficult to understand, that possess the Mahayana sutras with profound emptiness, and that reveal the meaning of intention, Without truly understanding the meaning of what is said, and not properly applying the mind, merely with the conceptual thoughts arising from unreasonableness, one thinks that all these are merely conceptualizations, and that this is the only truth. Whoever thinks this way, that is the correct view, they think and speak in this way. According to their view, since even the basis of establishment does not exist, then the establishment itself will not exist in all of everything. Then how could the sole view of mere conceptualization exist? Therefore, from this perspective, they also slander the suchness and the conceptualization itself. Because they slander the conceptualization and the suchness, one should recognize that they are the main figures holding the view of non-existence. Such a person holding the view of non-existence should not be mentioned by those who act equally with Brahma, nor should one associate with them. Because he himself will be destroyed, and whoever inclines towards his view will also be destroyed. The Bhagavan, considering this, therefore said: 'Here, some people are attached to the self, which is still good; some people are wrongly attached to emptiness, which is not so.' Why? Because beings attached to the self are merely confused about the knowable, but do not slander all knowable things. Therefore, beings will not fall into hell because of this, and they will not destroy or deceive those who desire the Dharma and desire to be liberated from suffering. Instead, they will place them in the Dharma and happiness, and will not be negligent in the basis of learning. But those who are wrongly attached to emptiness are both confused about the knowable and slander all knowable things. Therefore, beings will fall into hell because of this, and they will also destroy those who desire the Dharma and desire to be liberated from suffering, and will also be negligent in the basis of learning. Therefore, slandering the things that are as they truly are is even more serious than completely falling away from this Dharma and Vinaya.