Tibetan
ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བཀྲུ་སྨན་འཐུངས་ནས་ནད་རྣམས་བསྐྱེད་དེ། འཁྲུར་མི་བཏུབ་ན་སླར་ནད་ཆེན་པོར་འགྱུར་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དང༌། ལྟ་བ་ངན་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་གྱུར་ན་དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་སྤང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ནི་དཔེར་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཁན་པོ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་བཞག་ནས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་འཛིན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། གཞན་ཡང་ས་བཅུ་བདུན་དུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་འདི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་སྟོང་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་སྟོང་བ་ཉིད་འདི་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱེད་པ་པོར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྒོལ་བ་ན་རེ་ངེད་ཇི་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ། བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པས་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་ལ་སོགས་པས་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་པ་དང༌། ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡང་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལེགས་པར་ཟིན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཞན་གྱི་དབང་ལ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་ལ། དེ་ཉིད་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་སྟོང་པའོ་ཞེས་སྟོན་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ལ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་ལ། གཞན་ གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་ན་མངོན་པར་ཡིད་མི་ཆེས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཏན་མེད་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལོག་པར་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྟན་པའི་མདོའི་ལེའུ་གཉིས་པ་ལས། གང་ཟག་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་གཏན་དུ་སྟོར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་གཟུགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཡིད་མི་ཆེས་པའོ། །གང་ཟག་འདི་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་འོས་སུ་ཡང་མི་རུང་བས་གལ་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ལ། སློབ་དཔོན་ཡང་ཉེས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཆོས་ཡང་དག་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང༌། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་གང་གིས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། སེམས་དང་ངག་ཚོགས་ན་གདོད་འཐོབ་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁ་ཅིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེའི་དོན་ལེགས་པར་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་ང་རྒྱལ་གྱི་སེམས་ཀྱིས་བདག་ལེགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ་ཞེས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་བསམ་པས་གཞན་དག་ལ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ན་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོབ་ཆེན་པོ་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་ན་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྫོགས་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་སློབ་མ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྫོགས་བྱེད་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལས་ཀྱང་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་མེད་ཀྱང་མེད་པར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ གལ་ཏེ་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། གང་ཟག་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས་ཤིང་འབྲེལ་བའི་གཏམ་སྨྲ་བ་དང༌། གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་དུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ནས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པའི་བར་དུ་བྱེད་ན་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གང་གི་གཟུགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་
Chinese
又怎么样呢？就像服用泻药后，各种疾病都引发出来，如果不能泻出，反而会变成大病一样。同样，佛法宣说空性，是为了舍弃各种邪见。如果又对空性执着，那就无法医治了。因此，舍弃空性是没有过失的。执着于空性，比如瑜伽行者的堪布们，对空性的意义进行分别安立后，执着于那就是唯一的意义，这叫做对空性的邪执。因此，《智慧之灯论》中说：其他宗派中说地有十七种的人这样说：就像观察一样，因为无我的缘故，所观察的自性是空性的。诸法空性是真实存在的。如果问：怎么样真实存在呢？他们回答说：因为不执着于作者。论作者说：你这样见解是对空性见解的执着。辩论者说：我们怎么样是对空性执着呢？论作者说：像这样，因为一切法无自性的缘故，空性不是真实存在的法，所以不应该执着。就像那部经中广说的那样。第二种是法护论师等依靠圣慈氏菩萨的论典，宣说空性和有性，也这样开示：其中，正确理解空性是这样的：依他起的自性是不存在的，而它上面的无我性是存在的。像这样，有和无两者都是空性的。对空性邪执是这样的：如果说依他起的自性是不存在的，而依他起和圆成实的自性是存在的，就不相信，并且执着一切法都是断灭的，这叫做对空性的邪执。因此，《善妙戒经》第二品中说：有两种人远离佛法。
English
And how is it? Just as after taking a purgative, all kinds of diseases are stirred up, and if they cannot be purged, they turn into a great disease again. Similarly, the Dharma speaks of emptiness in order to abandon all kinds of wrong views. If one then clings to emptiness, it is incurable. Therefore, abandoning emptiness is without fault. Clinging to emptiness is like the Khenpos of the Yogacharas, who, after distinguishing and establishing the meaning of emptiness, cling to that as the only meaning, which is called a wrong grasp of emptiness. Therefore, in the Treatise "Lamp of Wisdom," it says: Others who speak of seventeen grounds say this: Just as upon investigation, because of the absence of self, the nature of what is investigated is empty. This emptiness of all dharmas is truly existent. If asked, how is it truly existent? They answer: Because there is no clinging to a maker. The author of the treatise says: Your seeing it in that way is called clinging to the view of emptiness. The debater says: How do we cling to emptiness? The author of the treatise says: Like this, because all dharmas are without self-nature, emptiness is not a truly existent dharma, so one should not cling to it. As it is extensively taught in that very scripture. The second is that Acharya Dharmapala and others, relying on the treatises of the noble Maitreya, also teach emptiness and existence in this way: Among them, a correct understanding of emptiness is like this: The nature of the dependent is non-existent, but the selflessness on it is existent. In this way, both existence and non-existence are empty. A wrong grasp of emptiness is like this: If it is said that the nature of the dependent is non-existent, but the nature of the dependent and the perfectly established are existent, they do not believe it, and they cling to the view that all dharmas are utterly non-existent, which is called a wrong grasp of emptiness. Therefore, in the second chapter of the Sutra "Teaching the Excellent Moral Conduct," it says: Two kinds of people are far from the Buddhadharma.
Chinese
外道不是佛教的弟子，也永远失去了佛教的教义，因为他们说从色蕴到涅槃之间存在真实的自性，并且不相信世间的各种现象。像这样的人不适合接受菩萨的戒律，如果给予他们戒律，他们也不会得到戒律，而且老师也会有过失。为什么得不到戒律呢？因为他们诽谤正确的教义，并且执着于非法的教义。菩萨的戒律不是轻易可以得到的，只有在身语意三方面都具备时才能得到。如果有人说大乘经典中说一切法都是空性的，那么他们将会获得极大的罪过。如果不理解大乘经典的含义，却以傲慢的心态认为自己理解了，并且以错误的理解向他人广泛地宣扬，那么他们也会获得极大的罪过。如果又有人说，一切法的自性是不存在的，世间的各种现象怎么会存在呢？那么他们也会获得极大的罪过。那是因为，诽谤一切法的人是外道和顺世论者的弟子，就像顺世论者说诸法的自性不存在一样。佛教的教义也宣扬存在和不存在都是不存在的。 如果有人说一切法都是空性的，那么要知道这个人不应该一起居住、交谈，也不应该一起进行布萨和念诵别解脱经。如果一起居住，乃至一起念诵别解脱经，也会获得极大的罪过。那是因为他们不了解空性的含义。此外，在同一部经中还说：怎样才能正确地理解空性呢？就是像这样，从色蕴到涅槃之间进行分别
English
An outsider is not a disciple of the Buddha, and has also completely lost the Buddha's teachings, because they say that there is a true essence from form to nirvana, and they do not believe in the nature of the world's phenomena. Such a person is not suitable to properly receive the precepts of a Bodhisattva, and if they are given, they will not obtain the precepts, and the teacher will also be at fault. Why will they not obtain them? Because they slander the correct teachings and are attached to non-dharmic teachings. The precepts of a Bodhisattva are not easily obtained; they can only be obtained when the mind, speech, and body are all assembled. If some say that the Mahayana sutras say that all dharmas are empty, then they will incur great faults. If they do not understand the meaning of the Mahayana sutras, but with an arrogant mind think that they understand well, and widely proclaim to others with incorrect understanding, then they will also incur great faults. If someone also says that the essence of all dharmas does not exist, how can the world's phenomena exist? Then they will also incur great faults. Why is that? Because one who slanders all dharmas is a true disciple of the heretics and hedonists, just as the hedonists say that the essence of all dharmas does not exist. The Buddha's teachings also teach that existence and non-existence are both non-existent. If someone says that all dharmas are empty, then know that such a person should not live together, speak together, or perform posadha and recite the Pratimoksha Sutra together. If they live together, even up to reciting the Pratimoksha Sutra together, they will incur great faults. Why is that? Because they do not understand the meaning of emptiness. Furthermore, in the same sutra it says: How can one correctly understand emptiness? It is like this, to discriminate from form to nirvana.
Tibetan
པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་དོན་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན། མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་སྟོན་ཅིང༌། དེ་གཉིས་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་སྟོང་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། ཇི་ལྟར་ན་སྟོང་བ་ཉིད་ལེགས་པར་ཟིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་ངེས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་མཐོང་ལ། འདི་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ན་ཡང་དག་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། བསྟན་བཅོས་སོ་སོར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་ཀྱང་འདི་དང་མཐུན་པར་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་ངེས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཡོད་པའོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་སྟེ། ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པར་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཏན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ལ་སེམས་ཅན་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ལས། བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་ལ། མེད་ཅེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཡོད་ཅེས་བཤད་དུ་ཡང་མི་རུང་ལ། མེད་ཅེས་བཤད་དུ་ཡང་མི་རུང་བ་ནི་གང་ཟག་དང༌། ཆོས་མེད་པའི
Chinese
仅仅如此而已。所谓各种相状的自性不存在，这就是色性空。色的如是世间安立是什么，那不是空，为了那个意义，色的法唯一存在也是，不存在也是，这样显示。了知那二者之故，存在也是，空也是，在那之上以分别念不生起显现执着，就是如实了知空性的意义，这样说了。广说如彼中所说。 另外，在论典《瑜伽师地论》中，如果很好地把握空性呢？因为对于什么，在什么上什么不存在，那确实是空性，如实地见。并且在此之上剩余的是什么，那在此如实地存在，这样如实地彻底了知，那就是对于空性如实地，无颠倒地进入，这样说。在各个论典中也说了与此相符的。 另外，在论典《阿毗达磨集论》中，空性的体相是这样，对于什么，什么不存在，那确实是空性，如实地随见。并且在此之上剩余的是什么，那就是这样存在的。这就是进入空性如实之相，无颠倒，这样说。 另外，在论典《分别论》中，空性的自相既不是确定存在，也不是确定不存在。其中不是确定存在是这样，对于诸行，有情的自性与自性的自性，永远不存在的缘故。不是确定存在是这样，在此有情无我与法的真如存在的缘故，这样说了。 另外，在论典《如来藏经》中，二谛说成存在也不行，说成不存在也不行，因为非有非无的缘故。在胜义谛中，说成存在也不行，说成不存在也不行，因为人与法不存在的
English
It is only that. The so-called non-existence of the nature of various characteristics is the emptiness of form. Whatever is the suchness of form, the establishment of the world, that is not emptiness, for that reason, the dharma of form is only one, it exists and it does not exist, thus it is shown. Because of knowing those two, it exists and it is empty, and not generating manifest clinging with conceptualization on that itself is called knowing the meaning of emptiness correctly. It is said like that. It is extensively shown from that itself. Furthermore, in the treatise *Yogācārabhūmi*, how is emptiness well grasped? Because for what, on what, what does not exist, that is certainly emptiness, truly seen. And whatever remains on this, that truly exists here, thus truly and thoroughly knowing, that is truly entering emptiness, without inversion. It is said like that. In each treatise, it is also said in accordance with this. Furthermore, in the treatise *Abhidharmasamuccaya*, the characteristic of emptiness is like this: for what, what does not exist, that is certainly emptiness, truly seen accordingly. And whatever remains on this, that exists like this. This is entering emptiness as it truly is, without inversion. It is said like that. Furthermore, in the treatise *Vibhaṅga*, the own characteristic of emptiness is neither determined to exist nor determined to not exist. Among them, not being determined to exist is like this: for conditioned things, the nature of sentient beings and the nature of self-nature, it is because it never exists. Not being determined to exist is like this: because the selflessness of sentient beings and the suchness of dharma exist here, it is said like that. Furthermore, in the treatise *Buddhadhātu-nirdeśa*, the two truths cannot be said to exist, nor can they be said to not exist, because they are neither existent nor non-existent. In the ultimate truth, it cannot be said to exist, nor can it be said to not exist, because persons and dharmas do not exist.