Tibetan
ང་གི་རྗེས་ཙམ་མོ་སྙམ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་བསྟན་པ་གསུང་བ་པོ་ལ་བསྟན་ནས་བདག་ཉིད་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་གནས་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་གང་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མཛད་པ་དེ་དག་གི་མོས་པའི་རྗེས་སུ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཇུག་པར་མཛད་པས། སྟོན་པར་མཛད་པའི་མཁྱེན་པ་ལ་ཚད་དང་མཐའ་མེད་པ་ཡིན་གྱི། བདག་ཅག་གི་ཤེས་པ་ དང༌། མཐོང་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་དང་གཟིགས་པ་ལ་ལྟོས་ན། དཔེར་ན་བ་ལང་གི་རྨིག་རྗེས་ཀྱི་ཆུས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ་དང་བསྒྲུན་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ནི་མཐའ་མེད་པས་མཁྱེན་པར་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་མཚོ་བཞིན་ནོ། །བདག་གི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་ནི་བ་ལང་གི་རྗེས་ཙམ་མོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །མདོ་སྡེ་དག་ལ་གུས་པར་བྱས་ཏེ། གཞན་དག་ལ་སྟོན་པར་ཡང་བྱེད་ཡི་གེར་འདྲི་བར་ཡང་བྱེད་ཡི་གེར་བྲིས་ནས་འཆང་བར་ཡང་བྱེད། ཀློག་པར་ཡང་བྱེད། ཡང་དག་པར་འགེད་པར་ཡང་བྱེད། མཆོད་པར་ཡང་བྱེད། ལུང་ནོད་པར་ཡང་བྱེད། འདོན་པར་ཡང་བྱེད། ཁ་ཏོན་དུ་ཡང་བྱེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བ་བསྐྱེད་པར་ཡང་མི་ནུས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གསུམ་པ་བདག་ཉིད་ལ་སྨད་པའི་དབང་གིས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སྩོགས་པར་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། བདག་ཉིད་ལ་སྨད་པའི་དབང་གིས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་དང༌། མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། མཇུག་བསྡུ་བའོ། །འདི་ནི་དང་པོ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་འདི་ལྟར་བདག་ལ་སྨད་པའི་དབང་གིས་མདོ་སྡེ་དག་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྤྱོད་པ་བཅུ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཀྱང༌། ད་དུང་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པའོ། །ཆོས་སྤྱོད་དེ་ཡང་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བམ་པོ་ལྔ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་གསུམ་པ་ལས། དེ་དག་གི་མིང་བཀོད་པར་ཟད་ཀྱི། རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མདོ་སྡེ་འདི་ཡང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་དེ། ཡི་གེར་འདྲི་བ་དང༌།
Chinese
“我之蹄迹许”之句，乃是第二，指示教法演说者，显示自甘下劣而安住。如是，如来等凡所欲度之有情，即随彼等之意乐，而令正法教义得以行入。故而，演说者之智，乃无量无边者。我等之知识与见解，若与薄伽梵之智与观相比，譬如牛蹄迹之水与大海之水相比也。如是思念。《解深密经》中云：“如来等之智慧无边，所应知者如海。我之知识与见解，乃牛迹许。”应恭敬诸经，亦为他人宣说，亦抄写，抄写后受持，亦读诵，亦如理开演，亦供养，亦受持，亦讽诵，亦作功课。然虽如是，然不能以修习之相，生起结合，如是等等，乃是第三，以自责之方式，显示积聚福德与智慧之资粮。此亦以二种方式显示：以自责之方式，显示不能证悟；以及因未证悟，亦显示依止福德与智慧。初者亦有二：解释与总结。此乃初者，彼菩萨如是以自责之方式，生起对诸经之恭敬等，行持十法行，然至今仍不能以修习之相，生起福德与智慧之二种行持。彼等法行，于诸教法中，各自所说不尽相同。于《圣慧度经》五百七十三品中，仅列举其名，而无解释。是故，于彼经中，薄伽梵告阿难陀曰：“此经亦有十种法行可受持，即抄写等。
English
The phrase "thinking it's just my hoofprint" is the second, indicating the teacher of the doctrine, showing that he dwells in a state of self-deprecation. Thus, the Tathagatas cause the true Dharma teachings to enter according to the inclinations of whatever beings they wish to subdue. Therefore, the knowledge of the speaker is immeasurable and boundless. If our knowledge and vision are compared to the knowledge and vision of the Bhagavan, it is like comparing the water in a cow's hoofprint to the water of the great ocean. Thus, one thinks. In the Sutra Unraveling the Profound Meaning, it says: "The knowledge of the Tathagatas is boundless, and what is to be known is like the ocean. My knowledge and vision are like a cow's hoofprint." One should respect the sutras, and also teach them to others, and also copy them, and after copying them, hold them, and also read them, and also correctly expound them, and also make offerings, and also receive them, and also recite them, and also make them one's daily practice. However, even so, one cannot generate union through the aspect of meditation, and so on, which is the third, showing the accumulation of the accumulations of merit and wisdom through the power of self-criticism. This is also shown in two ways: by showing that one cannot attain realization through the power of self-criticism, and also by showing that because one has not attained realization, one also relies on merit and wisdom. The first also has two aspects: explanation and conclusion. This is the first: that Bodhisattva, in this way, through the power of self-criticism, generates respect for the sutras and so on, and engages in the ten practices of Dharma, but still cannot generate the two practices of merit and wisdom through the aspect of meditation. Those practices of Dharma are not entirely the same as those taught in the various teachings. In the Holy Perfection of Wisdom Sutra, five hundred seventy-three fascicles, only the names are listed, but there is no explanation. Therefore, in that very sutra, the Bhagavan said to Ananda: "This sutra also has ten practices of Dharma that can be upheld, namely copying, etc.
Tibetan
མཆོད་པ་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་དག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། གུས་པར་ཉན་པ་དང༌། ཀློག་པ་དང་འཆང་བར་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་དག་ལ་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་དང༌། ཁ་ཏོན་དུ་འདོན་པ་དང༌། སེམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བསྒོམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བམ་པོ་བཞི་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་བདུན་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་གི་ལྷས་ཞུས་པའི་མདོ་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་གནས་བསྟན་པའི་མདོ་དང༌། བསྟན་བཅོས་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ནི་མིང་བཀོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང༌། དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་བཤད་ཕ་ལས་འདི་དག་གི་དོན་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་ཏེ། སྔ་ཕྱིའི་གོ་རིམས་མི་མཐུན་ཡང་དོན་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་མང་ཡང་རུང་ཉུང་ཡང་རུང་བསྟི་སྟང་དང་བཅས་ཤིང་གུས་པས་ཡི་གེར་འདྲི་བའི་ཆོས་བཤད་པ་དང༌། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་མཆོག་གམ། མཆོག་མ་ཡིན་པ་ཡང་རུང་མཆོད་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡི་གེར་བྲིས་ནས་སྙིང་བརྩེ་བས་གཞན་དག་ལ་སྦྱིན་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་གུས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་གྱ་ནོམ་པའི་སྒྲས་བསྟན་བཤད་བསྒྲགས་པ་དག་ལ་ཤིན་དུ་བཀུར་བའི་བསམ་པས་གུས་པར་ཉན་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་དང༌། ཡོང་སུ་དག་པའི་མོས་པ་དང༌། གུས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀློག་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པར་འདོད་པས་གཞན་དག་ལས་ཡང་དག་པར་མནོས་ཏེ། ཁ་ཏོན་དུ་འདོན་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་དང༌། ཁ་ཏོན་དུ་བསླབས་ནས་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། དབྱངས་སྙན་པས་འདོན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་དང༌། གཞན་དག་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པ་འམ་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་འཆད་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་དང༌། གཅིག་པུ་དབེན་པ་དག་ཏུ་ལེགས་པར་སེམས་པ་དང༌། འཇལ་བ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་སེམས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་བསམ་པ་བཞིན་དུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་གང་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་དོན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞོལ་ཞིང་འཇུག་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བསྟན་བཅོས་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ནི་འདི་དང་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་ཡི་གེར་འདྲི་བ་དང༌། མཆོད་པ་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་འགེད་པ་དང་ཉན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཀློག་པར་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་
Chinese
供养，以及给予他人布施，恭敬地听闻，读诵和受持，为他人广为宣说， 口诵，思维，以及禅修，如是说。圣妙吉祥真实名经四百二十七品，以及圣妙吉祥真实名经胜天请问品，无上处指示经，论著《经庄严论》中仅仅是名称的列举而已。论著《瑜伽师地论》，《辨中边论》，《分别说》中广为宣说这些的意义，虽然前后顺序不一致，但意义没有差别。因此，论著《分别说》中说，菩萨的法藏无论是多是少，都以尊重和恭敬抄写经文的法行，以及供养的物品无论是殊胜还是不殊胜，都进行供养的法行，自己书写经文后以慈悲心给予他人的法行，他人以恭敬心生起后，以盛大的声音对所说进行讲述和宣扬，以非常尊重的想法恭敬听闻的法行，以完全清净的信心和恭敬的心读诵的法行，想要修习佛法的行为，从他人那里如实领受后，口诵的法行，学习口诵后为了受持佛法，以美妙的音声唱诵的法行，为了他人以慈悲心，如其所愿地详细或简略地进行讲解的法行，在寂静的地方好好地思维，衡量和分别观察后思维的法行，如所思维的那样，以止观为主，为了实现所寻求的意义而努力和进入的法行。论著《经庄严论》中与此稍微有些不同，因此，其中抄写经文， 供养，以及正确地施舍和听闻，读诵，其他
English
Making offerings, and giving to others, listening with respect, reading and holding, widely showing to others, Reciting, contemplating, and meditating, so it is said. The Noble Perfection of Wisdom in Four Hundred Twenty-Seven Sections, and the Noble Perfection of Wisdom Sutra Requested by Supreme Gods, the Sutra Indicating the Supreme Abode, and in the treatise Ornament of the Sutras, it is merely a listing of names. The treatises Stages of Yoga Practice, Distinguishing the Middle from the Extremes, and the Detailed Explanation widely explain the meaning of these, although the order of before and after is not consistent, the meaning is not different. Therefore, in the treatise Detailed Explanation, it says, whether the Bodhisattva's collection of teachings is large or small, the practice of writing scriptures with respect and reverence, and the practice of offering with objects of offering, whether supreme or not supreme, the practice of writing scriptures oneself and giving them to others with compassion, the practice of listening respectfully with the thought of great reverence for those who, with respect, generate the mind and speak, explain, and proclaim with great sound, the practice of reading with complete pure faith and respect, the practice of reciting after having truly received from others, desiring to practice the Dharma, the practice of chanting with melodious voice in order to uphold the Dharma after learning to recite, the practice of explaining for the sake of others with compassion, elaborately or concisely as desired, the practice of thinking well in solitary places, the practice of contemplating after measuring and separately examining, and the practice of striving and entering in order to accomplish the meaning of what is sought, with calm abiding and insight as the main focus, as one has contemplated. In the treatise Ornament of the Sutras, it is slightly different from this, therefore, in that, writing scriptures, making offerings, and correctly giving and listening, reading, other